สภาปฏิรูปแห่งชาติ · ครั้งที่ ๒๐ · ๓๐ มีนาคม ๒๕๕๘

สืบพงศ์ ธรรมชาติ หารือเรื่องสหกรณ์และรำลึกถึงพระคุณของพระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส หรือกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ที่ได้ประทานสหกรณ์แก่ชนชาวไทย และพูดถึงประสบการณ์ส่วนตัวของตนเองในฐานะสมาชิกสหกรณ์และการประสบกับการทุจริตในสหกรณ์ และเรียกร้องให้คณะกรรมาธิการช่วยหาวิธีแก้ไขปัญหาการทุจริตในสหกรณ์

รองศาสตราจารย์สืบพงศ์ ธรรมชาติ

ท่านประธานที่เคารพ ผม สืบพงศ์ ธรรมชาติ สปช. หมายเลข ๒๑๖ จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนอื่นขอรำลึกถึงพระคุณ ของพระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส หรือกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ซึ่งท่านได้ประทานเรื่องสหกรณ์ให้กับ พี่น้องชนชาวไทยและทำให้พี่น้องชนชาวไทยมีระบบความเป็นอยู่และเศรษฐกิจดีขึ้นก็ด้วย สหกรณ์ ซึ่งหมายถึงการร่วมกันกระทำนั่นเอง ผมเองต้องขอบคุณสหกรณ์เป็นอย่างยิ่งครับ เพราะพอผมโตขึ้นมาพอจำความได้ก็ได้ยินคำว่า สหกรณ์ แล้วครับ ที่สำคัญก็คือพ่อผมเป็นครู เพราะฉะนั้นพ่อผมก็ต้องอยู่กับสหกรณ์นะครับ ท่านประธานครับ จำได้ว่าแทบทุกเดือนพ่อพูดคำว่า ฉฉ แล้วพูดว่า ฉฉ แรก ๆ ผมก็ไม่รู้ว่า ฉฉ คืออะไร มาก็ชินกับคำว่า ฉฉ พบว่าคำว่า ฉฉ ก็คือคำว่า ฉุกเฉิน ท่านประธานครับ ฉุกเฉินก็หมายความเงินเดือนไม่พอนั่นเอง เพราะลูกหลายคน เพราะฉะนั้นสหกรณ์ จึงมีบุญคุณกับผมครับ อาจจะพูดได้ว่า ฉฉ ทำให้ผมได้เรียนหนังสือคล่องขึ้น เพราะถ้าไม่มี ฉฉ หรือไม่มีฉุกเฉิน ไม่มีสหกรณ์ก็คงจะทำให้เศรษฐกิจของบ้านผมลำบาก เพราะฉะนั้นสหกรณ์ จึงเป็นเรื่องสำคัญมาก และฐานรากความเป็นอยู่ของชุมชนไทย ถ้าฟังดูแล้วระบบสหกรณ์นี้ ช่วยไว้เยอะ ผมรู้จักลุงอัมพร ด้วงปาน ซึ่งเป็นกองทุนสะสมทรัพย์ที่ท่านทำมาตั้งนานแล้วครับ แล้วปรากฏเงินมากขึ้น โตขึ้น ๆ หลายล้านบาท จนกระทั่งสามารถบริหารจัดการภายในชุมชน ให้อยู่กันค่อนข้างคล่องตัว ลุงอัมพร ด้วงปาน ที่จังหวัดสงขลา และอีกแห่งหนึ่งก็คือที่อำเภอลานสกา ที่อำเภอคีรีวง ระบบแบบสหกรณ์เขาทำได้ผล ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของพี่น้องที่นั่น ค่อนข้างจะสะดวกสบาย การไปกู้ การไปทำอะไรคล่องตัวและดอกเบี้ยราคาถูก เพราะฉะนั้น ในที่สุดกองทุนเหล่านี้ก็โตขึ้น ๆ จนกระทั่งสร้างฐานะที่คล่องตัวและความมั่นคงให้กับพี่น้อง ในชุมชนเหล่านั้น แต่อย่างไรก็ตามสหกรณ์ต่าง ๆ ที่มีอยู่ในประเทศเราขณะนี้มีหลายประเภท ดังกล่าวแล้ว ไม่ว่าจะเป็นออมทรัพย์อะไรก็แล้วแต่ ในการเป็นอยู่ของสหกรณ์นั้นถือว่า มีคุณค่าต่อผู้ที่อยู่ในสหกรณ์นั้น ๆ คือสมาชิก ผมเองเป็นสมาชิกสหกรณ์ตั้งแต่ผมเริ่มเป็นครูใหม่ ๆ อายุ ๑๙ ปี ผมเป็นสมาชิกสหกรณ์แล้วครับ ถามว่าทำไมต้องเป็น เพราะถ้าไม่เป็นมันก็ไม่พอจ่าย เพราะว่าเงินเดือนเริ่มจาก ๙๔๐ บาท ปก.ศ.ชั้นสูง เพราะฉะนั้นถ้าไม่มีสหกรณ์มันก็ไม่พอ สหกรณ์ช่วยได้เยอะ น้องนุ่งที่จะช่วยเหลือต่อจากพ่อ จากแม่เพื่อดูแลก็เงินสหกรณ์นี้ล่ะครับ เพราะฉะนั้นสหกรณ์จึงเป็นสิ่งที่ดีโดยระบบ แต่เรื่องของสหกรณ์ก็เป็นเรื่องที่น่าใจหายเหมือนกัน เมื่อเกิดสิ่งที่ไม่ดีตามมา ซึ่งผมเองก็ประสบด้วยตนเองในฐานะที่ผมเองก็เป็นสมาชิกสหกรณ์ และเป็นรองประธานสหกรณ์ของที่ที่ผมทำงานอยู่บางแห่ง เขาให้เป็นประธานผมไม่ยอมเป็นครับ ท่านประธานครับ เพราะผมกลัวครับ เหตุที่กลัวเป็นเพราะว่าจะต้องเซ็นเช็คหรืออย่างอื่นอีก หลายอย่าง ระบบมันมีซับซ้อน ทีนี้สิ่งที่เกิดขึ้นในสหกรณ์ที่ผมรับรู้และผมใจไม่ดีนั้นก็คือว่า มีการทุจริตกันในสหกรณ์แบบที่เรานึกไม่ถึงครับ บางทีดูแล้วภายนอกไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น ไป ๆ มา ๆ เวลาผ่านไปประมาณ ๑๐ กว่าปี ปรากฏว่ามีอยู่ท่านหนึ่งซึ่งเราไว้วางใจ เป็นหัวหน้าหน่วยฟาดไปร่วม ๒๐ ล้านบาท ซึ่งเป็นเรื่องที่เรานึกไม่ถึงครับ ช็อกกันว่าทำไม ถึงเป็นอย่างนั้น แล้วเรานึกไม่ออกว่าเขาทำอย่างไรถึงได้ตั้ง ๒๐ ล้านบาท อันนี้คือเรื่องหนึ่ง ที่น่าสนใจ เพราะฉะนั้นผมฝากกรรมาธิการตรงนี้ว่ามีวิธีการใดบ้างที่จะช่วยไม่ให้มีการโกง ในสหกรณ์ถึงขนาดนี้ ทำอย่างไร เพราะนั่นคือโศกนาฏกรรม เพราะสมาชิกสหกรณ์นั้น ต้องสะสมเงินแต่ละเดือนเท่านั้น เท่านี้ อย่างผมคอยว่าสะสมเดือนนี้ผมได้เท่าไร ปีนี้ผมได้เท่าไร แต่พอมาโกงไปอย่างนี้ก็แย่ ทีนี้เท่าที่ผมฟังพี่เขาอธิบายให้ฟังบอกว่า น้องการโกงมันง่าย แต่การสุจริตมันยาก อันนี้ก็น่าสนใจเหมือนกันทำอย่างไร เพราะฉะนั้นก็อยากฝาก คณะกรรมาธิการท่านลองดูมีวิธีไหนที่จะไม่ให้คนทำงานสหกรณ์ส่วนหนึ่งซึ่งไม่ใช่ส่วนมากละครับ ส่วนน้อยนี่ล่ะ เอาเงินของพวกเราไปเข้ากระเป๋าเขา แล้วเขายอมติดคุกแลกกับ ๒๐ ล้านบาท เขายอมติดคุก นี่คือเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องที่คงจะต้องช่วยกันไม่อย่างนั้นสหกรณ์ของเราก็ไม่เป็นที่พึ่ง ถ้าหากว่ามีการโกงกินกันอย่างนี้บ่อย ๆ และสมาชิกก็ใจหายใจคว่ำละครับอย่างนี้ ไม่มีขวัญกำลังใจ แต่สรุปว่าระบบสหกรณ์เป็นเรื่องที่ดี ต้องขอบพระคุณพระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส หรือกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ซึ่งท่านได้ให้มรดกแก่ลูกหลานไทย นี่คือบรรพชนของเรา ขอบคุณมากท่านประธานครับ