ขอบคุณท่านประธานครับ กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพนะครับ เพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติทุกท่านครับ ผม จินดา วงศ์สวัสดิ์ สปท. หมายเลข ๒๖ ผมมี ๒ ประเด็นที่อยากเสนอคณะกรรมาธิการนะครับ ผมก็ขอบคุณกรรมาธิการ หลายประเด็นที่เห็นด้วย แต่ประเด็นที่ผมนั่งฟังแล้วยังขาดไปอยู่ ๒ ประเด็นก็คือประเด็น เรื่องป่าไม้กับประเด็นเรื่องมลพิษ ป่าไม้นั้นผมเห็นด้วยในการเพิ่มพื้นที่ป่าไม้ แต่เห็นด้วย ตามแนวทางที่ท่านวิทยาเสนอ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นผมอยากกราบเรียนท่านกรรมาธิการ ท่านยังไม่ได้ พูดถึงหรือไม่ทราบว่าในคณะกรรมาธิการได้พูดถึงไหมเพราะว่าวันนี้ไม่มีรายงานไม่ได้พูด ก็คือปัญหาการเพิ่มพื้นที่ป่าไม้นั้นส่วนใหญ่ผมดูตามสื่อตามข่าวก็เป็นปัญหาที่กระทบกระทั่ง กับเอกชนหรือประชาชนเป็นหลัก ซึ่งไม่มีโอกาสได้ขึ้นมาทักท้วง แต่สิ่งหนึ่งที่ท่านยังไม่ได้พูดถึง คือการเพิ่มพื้นที่ป่าไม้ ความจริงพื้นที่ป่าไม้มีอีกเยอะเลยที่ท่านเอามาได้ง่าย ๆ โดยไม่ต้องไป ทะเลาะกับเอกชนหรือประชาชน ท่านคงจําได้รัฐบาลหลายรัฐบาลที่ผ่านมาจะบังคับ ให้กรมป่าไม้จัดสรรพื้นที่ป่าเพื่อเป็นที่ ส.ป.ก. ให้กับราษฎรทํากิน แต่ท่านทราบ ไหมว่าในสํานักงาน ส.ป.ก. ปัจจุบันได้พื้นที่จากกรมป่าไม้มาหลายสิบล้านไร่มากครับ แต่ท่านไปดูว่าเขาจัดสรรให้ราษฎรจริง ๆ ได้กี่ล้านไร่ ยังเหลือพื้นที่อยู่ในสํานักงานการปฏิรูป ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมไม่น้อยกว่าเกือบ ๒๐ ล้านไร่ครับ ผมเชื่อได้ว่าเป็นอย่างนั้นเท่าที่ผม ติดตามดู เพราะอะไรทําไมถึงเหลือพื้นที่เยอะ แล้วทําไมทํามาตั้งนานแล้วจัดสรรไม่ได้ เพราะว่าคนครอบครองจริง ๆ ไม่ใช่เกษตรกรครับ ไม่มีคุณสมบัติในการออกเอกสารสิทธิ ส.ป.ก. ๔-๐๑ ฉะนั้นพื้นที่ก็อยู่ลอย ๆ ไป ส.ป.ก. อยู่ลอย ๆ ไปก็คือไม่จัดสรร ถ้าทิ้งไว้อย่างนี้ ก็เป็นปัญหาอยู่อย่างนี้ตลอดครับ ฉะนั้นผมเห็นด้วยกับแนวทางคณะกรรมาธิการที่จะให้ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้จัดสรร จะโดยกรมป่าไม้จัดสรรพื้นที่ให้เป็นป่าชุมชน โดยท่าน สามารถเอาพื้นที่คืนจาก ส.ป.ก. ได้ครับ อาจจะให้เวลา ๓ ปี ๕ ปี อันไหนที่ไม่ได้จัดสรร กลับคืนมาแล้วจัดสรรให้เป็นป่าชุมชน ท่านจะได้พื้นที่ป่าขึ้นมาเกือบ ๔๐ เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่นะครับ อันนี้ฝากเป็นประเด็นสําหรับเรื่องป่าไม้

สําหรับเรื่องมลพิษ ซึ่งท่านคงจะเห็นว่าทุกครั้งมันเกิดปัญหาขึ้นมาโดยเฉพาะ เรื่องปัญหาน้ําเน่าตามแม่น้ําลําคลองต่าง ๆ ซึ่งเมื่อสักครู่ผมขอสนับสนุนท่านนิกร จํานง นะครับ ทําไมถึงเกิดปัญหาแล้วก็ไม่สิ้นสุด แล้วเวลาเกิดปัญหาแก้ปัญหายากมากครับ แก้ปัญหา ยากมากเพราะอะไร ขออนุญาตนะครับ ท่านไปดูพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพ สิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ ผมคิดว่าทางกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทราบดี ปัญหา พ.ร.บ. ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ปี ๒๕๓๕ ออกมา ในสมัยรัฐบาลท่านอานันท์ มาตรา ๘๒ (๒) (๓) เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษไม่มีอํานาจเข้าไป กํากับ ควบคุมในโรงงานอุตสาหกรรมครับ เป็นข้อยกเว้นไปเลย ฉะนั้นเวลาเกิดปัญหาที่ โรงงานอุตสาหกรรมทั้งหลายเกิดมลพิษออกมาในแม่น้ําลําคลองก่อผลกระทบต่อประชาชน เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษที่ได้รับแต่งตั้งไม่มีสิทธิเข้าไปดําเนินการระงับยับยั้ง หรือสั่งการแก้ไข เพราะจะเป็นอํานาจที่ยกเว้นในพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ปี ๒๕๓๕ ให้อํานาจกรมโรงงานอุตสาหกรรมเพียงอย่างเดียว ซึ่งผมคิดว่าไม่เกิดการถ่วงดุล และการตรวจสอบ ปัญหาก็จะเกิดอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ถ้าท่านไม่แก้ตรงนี้อีกหน่อยก็จะเกิดมา เรื่อย ๆ ไม่มีทางเสร็จ เพราะอะไร เพราะระบบอนุมัติ อนุญาต ตลอดจนกํากับ ดูแล ควบคุม ทุกอย่างอยู่ที่เดียว ไม่มีการถ่วงดุลอํานาจระหว่างหน่วยราชการ ฉะนั้นผมฝากท่านกรรมาธิการ ได้ศึกษาพระราชบัญญัติอันนี้ ถ้า ๒ ประเด็นที่ผมเสนอนั้นท่านสามารถทําเป็นควิกวิน (Quick win) ได้ เพราะง่ายมากเลยไม่ยาก พ.ร.บ. ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ แก้แค่ ๒ มาตรา ไปดูได้มาตรากํากับ ควบคุม ยกเว้นไว้เลยว่ากรมโรงงานอุตสาหกรรม ถ้าเกิดมลพิษขึ้น เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษต้องแจ้งไปยังเจ้าพนักงานที่รับผิดชอบตามกฎหมาย ก็คือกรมโรงงานอุตสาหกรรม เสร็จแล้วปัญหานี้ไม่ได้รับการแก้ไข แล้วแทนที่จะยับยั้งไม่ให้เกิด คือถ้าให้เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษสามารถไปตรวจสอบ ดูแลอย่างต่อเนื่อง มีการถ่วงดุล ปัญหานี้จะไม่เกิดขึ้น หรือเกิดน้อยมาก อันนี้กราบขอบคุณแล้วก็ขอฝากท่านกรรมาธิการ แค่ ๒ ประเด็นครับ ขอบคุณมากครับ