กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ และเพื่อนสมาชิก ทุกท่าน ผม ดํารงค์ พิเดช สมาชิก ๐๕๒ จริง ๆ ก็ไม่อยากจะพูดหรอกครับ อยากจะให้ผู้อื่น แสดงความคิดเห็น แต่ไปเท้าความสมัยยุคผมเป็นอธิบดีรื้อรีสอร์ต (Resort) บ้าง เรื่องอะไรต่าง ๆ อุทยานแห่งชาติสิรินาถบ้าง คืออันนี้มันพูดไม่หมด วันนี้เราต้องพูดให้ ประชาชนทั้งประเทศรู้ข้อเท็จจริงว่าสมบัติพวกนี้มันสมบัติส่วนรวมของชาติ ๗๐ ล้านคน อุทยานแห่งชาติสิรินาถเป็นอุทยานแห่งชาติที่พระราชทานนาม โชคดีที่สุดในประเทศไทย ที่อุทยานแห่งชาตินี้ประกาศทับเขารวก-เขาเมือง ๗,๕๐๐ ไร่ หลักฐานที่มีการเวนคืนทั้งหมด ส.ค. ๑ ก่อนที่จะประกาศป่าสงวน พ.ศ. ๒๕๐๗ บังเอิญไปค้นพบเอกสารนี้โดยบังเอิญ ในกรมป่าไม้ที่หัวหน้าผ่าน ๆ มาไม่เคยเห็นเอกสารชิ้นนี้เลย ออก ส.ค. ๑ กันมา ไล่กันมา กระทั่งยุคผมไปเจอเอกสารอันนี้ด้วยบุญของประเทศหรืออะไรไม่ทราบ ๗,๕๐๐ ไร่ ไปสร้างคอนโดมิเนียมหรูกลางหน้าผา ๑๐ กว่าแห่ง มูลค่า ๒๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท หัวหน้าหน่วย คนใหม่รายงานผมไม่เชื่อผมต้องบินไปดู ปรากฏว่ากําลังก่อสร้าง คนใหญ่คนโตทั้งนั้น ผมบอกว่าเป็นไปได้อย่างไร หน่วยพิทักษ์อยู่ดี ๆ เขามาสั่งให้รื้อออก เขาบอกว่า หลักฐาน ผมบอกว่าไปกันใหญ่แล้วประเทศนี้เมืองนี้ ผมไม่เชื่อ ผมว่าเอกสาร ออกไม่ชอบ เอกสารออกมาตั้งแต่ ๑๐ กว่าปี ไล่กันมา ๕-๖ เจ้า แต่ไม่แสดงอาการอะไร เพิ่งมาก่อสร้างตอนหลังนี้ ผมก็เข้าไปดู ปรากฏว่าเขารวก-เขาเมือง ๗,๕๐๐ ไร่ ประกาศ ปี ๒๕๐๗ เขาเวนคืน ส.ค. ๑ ต้นสะตอ ต้นยางพารา เวนคืนหมดแล้ว เหลืออยู่ ๒ ราย นายเชยกับนายเฉลิม ๖ ไร่ กับ ๒ ไร่ เป็น ๘ ไร่ บอกพิกัดชัดเจนหมด ไม่มีอีกแล้ว เอกสารสิทธิในพื้นที่นี้ ที่ดินย้ายมาจากไหนไม่ทราบประมาณปี ๒๕๓๐ หรืออะไรนี่ ทยอยออก ๆ เราก็ไปแจ้งดําเนินคดี แต่พยายามจะปัดไม่ให้ถึงศาล จะให้ยุติแค่ พนักงานสอบสวน ผมก็สู้เรื่องนี้มาตลอดกระทั่งผมปลดเกษียณ ตอนนี้เขาก็ยังทําต่ออยู่ และแจ้งจับอะไรอีนุงตุงนังหมด อันนี้ชี้ให้เห็นว่าขบวนการมันเกิดจากนักการเมืองเป็นตัวหลัก ผมก็นักการเมืองเพิ่งมาเล่น วันนี้ทรัพยากรธรรมชาติของประเทศพังเพราะนักการเมือง ๙๐ เปอร์เซ็นต์ ที่ผ่อนผัน ๆ ตั้งแต่ปี ๒๕๑๙ ไม่จับกุมทั้งสิ้น ปล่อยกันมา อันดับ ๒ คือเจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่ดูแล แต่ก็แพ้นักการเมือง จับไม่ได้ จับโดนย้าย ตอนเป็น สปช. ผมบอกว่าอย่าให้นักการเมืองแต่งตั้งปลัดกระทรวงกับอธิบดี ให้มีการสรรหาแต่งตั้งแห่งชาติขึ้น เพราะตราบใดนักการเมืองไปเป็นรัฐมนตรียังแต่งตั้งอธิบดีปลัดกระทรวงได้ไม่มีทาง ทรัพยากรของประเทศไม่มีเหลือ เดี๋ยวจะมาแจก ส.ป.ก. เดี๋ยวจะทําโฉนดชุมชน เดี๋ยวจะนี่ ของฟรีนี่ครับ คะแนนใครคะแนนมันครับ ของฟรี ๆ ครับ และไกลตาคน สุดลูกหูลูกตาไม่มีใครเห็น ไปแอบทํากันมา ท่าน ส.ส. วิทยาลองไปถาม ผู้ว่าราชการจังหวัดสมัยปี ๒๕๕๕ จังหวัดนครศรีธรรมราช เขาหลวง อุทยานแห่งชาติ น้ําแห้งครับ ต้องไปซื้อน้ําจังหวัดสุราษฎร์ธานีมาทําน้ําจืดในเทศบาล นี่ท่านผู้ว่าราชการจังหวัด เล่าให้ผมฟัง ผมบินจากจังหวัดภูเก็ตมา ๔๕ นาที ในป่าสงวนแห่งชาติภาคใต้เป็นป่ายาง กับปาล์มน้ํามันทั้งนั้น ป่ายางทั่วประเทศที่บุกรุกอุทยานแห่งชาติ ป่าสงวนแห่งชาติ ๕.๑ ล้านไร่ ท่านทราบไหมครับ เป็นพื้นที่ภาคใต้ ๓.๘ ล้านไร่ ที่บุกรุกในอุทยานแห่งชาติ ในป่าสงวน แห่งชาติ ในอุทยานประมาณ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ไร่ ในป่าสงวน ๒.๖ ล้านไร่ ก็ปล่อยกันมาอย่างนี้ เสร็จแล้วก็เดือดร้อนยางพาราล้นตลาด พวกที่เขามีโฉนดดี ๆ ที่ปลูกในที่เขาดี ๆ ต้อง เดือดร้อนเสียภาษีแต่พวกรุกป่าก็เอามาขาย เรียกร้องราคาเท่ากัน ผมเป็นรองปลัดกระทรวง ช่วงนั้นผมไปที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ นี่เล่าให้ฟังเลย จะเวนคืนให้ผู้เสียหายยางพารา ทั่วประเทศที่น้ําท่วมใหญ่ ผมบอกว่าบางเรื่องมีคดีคาอยู่นะครับ คดีที่ไม่มีตัวตนเขาปฏิเสธ เวลาจับกุมไม่ใช่สวนเขา แต่เวลาชดเชยจะมาขอคืนผมต้องจับต่อ ก็เลยระงับไป รัฐบาลสมัยนั้น เรื่องนี้ผมถึงบอกว่าแห่กันปลูกเต็มไปหมดทั่วประเทศไม่สนใจ กองทุน ก็ปล่อยกันเต็มไปหมด ปลูกที่ไหนปลูกได้หมด และผลสุดท้ายต้นน้ําลําธารเป็นอย่างไรครับ เมื่อสักครู่นี้ท่านสมาชิกพูดว่าป่ายางเป็นป่า ใช่เป็นป่า แต่เป็นป่าอีกประเภทหนึ่งครับ การปลูกยางพาราคุณปล่อยพื้นว่าง ต้องฉีดยาฆ่าหญ้า ต้องทําความสะอาด ป่ามันมี ๕-๗ ชั้น ซึมซับน้ํา ๒๐๐,๐๐๐ ล้านกว่าคิวซึมใต้ดินปล่อยน้ําจืดออกมา อันนี้ผมสรุปคร่าว ๆ ที่อุทยานแห่งชาติสิรินาถมันเป็นเรื่องของการทุจริต มาบอกว่ารีสอร์ต (Resort) สวยงาม ปล่อยไว้ ๆ อย่างนั้นใครก็อยากได้หมด ผมบอกให้ยกเลิก ส.ค. ๑ ในป่า ผมเสนอ คสช. หลายครั้งแล้วว่าออกให้เสร็จภายใน ๓๖๕ วัน ผู้มี ส.ค. ๑ ในเขตป่าทั่วประเทศ เฉพาะจังหวัดภูเก็ต ๓,๐๐๐ กว่าฉบับยังอยู่ปัจจุบันนี้ ส.ค. ๑ นะครับที่อยู่ในป่า ถ้ายัง ไม่ยกเลิกปัญหาก็จะตามมาอย่างนี้ ส่วนอุทยานแห่งชาติพีพีนั้นเรื่องจริง ดอกเตอร์ธรณ์พูด ของจริง ตั๋วเวียน เก็บใต้ดิน ก็เพราะอะไร ก็เพราะตั้งคนไปดูแลไม่เลือกคน ผมเป็นอธิบดี วันแรกมาเสนอ ๒๐ คน การเมืองบีบมาให้ตั้ง ผมไม่ตั้ง แล้วจะไปทํางานได้อย่างไร ดําน้ําไม่เป็น พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ วันดีคืนดีถ่ายรูปปะการังประกาศขายทั่วไปเลือกตัดเอา คือถ้าเลือกคนไปดูแลทรัพยากร ของประเทศไม่ดีผลตามมาก็จะเกิดอย่างนี้ แล้วพวกนี้นักวิ่งเต้นเก่งที่สุด อยู่น่านป่าต้นน้ํา ลําธารแต่อยากไปเป็นหัวหน้าทางทะเลดําน้ําไม่เป็น พูดไม่ได้ นั่งเรือไม่ได้ เมา นี่ปัญหา มันเกิดอย่างนี้ก็เพราะระบบการเมืองที่ผ่านมาแต่งตั้งโดยรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง อธิบดี รวมถึงคนขับรถ ใครบอกอํานาจซี ๙ อํานาจซี ๑๐ เป็นอํานาจรัฐมนตรี ซี ๙ ไม่เกี่ยว ซี ๘ ไม่เกี่ยว รวมถึงคนขับรถ แต่ก็ไม่แก้ไขกัน แก้เขียนรัฐธรรมนูญกันใหม่ เขียนอย่างเดียว เอาเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติ แต่ไม่บอกว่าเอาคนห่างไกลป่าไม้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างไร เขียนเอาคนเข้าถึง ๆ หมดสิครับ เหลือแต่แผนที่ หมดอนาคตประเทศไทย หมดไม่หมด อะไรก็เอาไม่อยู่หรอกครับ อุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ๒๓ เขต อุทยาน ๒๑ ก็ยังไม่ประกาศ รอชักกะเย่อกันอยู่อย่างนี้ สิ่งอย่างนี้มันควรจะต้องรีบทํา กราบเรียนท่าน ไปถึง คสช. ใช้มาตรา ๔๔ ประกาศตูมเลยครับ แต่ตอนนี้รู้สึกเข้า สนช. แล้วก็โชคดีไป อย่างนี้ เต็มไปหมดสภาพพื้นที่ป่าไม้บ้านเรา เมื่อสักครู่ผมก็ดูทีวี (TV) ท่านนายกรัฐมนตรีออกรายการอยู่ ในนั้นตัวหนังสือวิ่งว่าคนบุกรุกป่าให้อยู่ต่อไปได้ อันนั้นไม่ใช่นะครับ มันเป็นเรื่องของคนจน คนรวยอย่างไรก็อยู่ไม่ได้ ท่านนายกรัฐมนตรีพูดนี่ผมต้องตีความหมายหมายถึงคนจน ที่เขา ยากจนทํากินอยู่ในป่า ผ่อนผันหาวิธีแก้ไขว่ากันไป แต่คนรวยไม่ได้หรอกครับ ถ้าให้คนรวย อยู่ในป่าก็ต้องสู้ต่อของผมไปอย่างนี้ครับ โดนปลดก็ไม่เป็นอะไร ผมคงไม่ยอม เอาคนรวยเศรษฐีไปอยู่ในป่าต่อไปได้ รีสอร์ต (Resort) ที่วังน้ําเขียวนี่เจ้าของเขามาพบผม ๓-๔ ครั้ง หมู่บ้านจัดสรรคนรวยทั้งนั้น แล้วไปก่อสร้างผมก็อยากได้ ใครก็อยากได้ แล้วศาลฎีกาเขาสั่งมีความผิดให้รื้อถอนให้บริวารออกพื้นที่แล้วผมไม่ปฏิบัติอย่างไร ท่านเข้าใจ ผมเข้าใจ สงสารชาวบ้าน สงสารเศรษฐีเราก็ว่ากันไป หน้าที่ใครหน้าที่มัน ท่านอาจจะได้ใจ ผมอาจจะคนเกลียดไม่ว่ากัน แต่วันนี้ภาคใต้บุกรุกยางพารามากที่สุด ในประเทศไทย ๓.๘ ล้านไร่ ท่านต้องบอกชาวบ้าน ท่านจะได้น้ํายางเขาถ้าไม่มีน้ําจืด แล้วท่านจะอยู่กันอย่างไรหมดน้ําประเทศเราไม่มีหิมะ ต้องอาศัยน้ําจากธรรมชาติ น้ําใต้ดิน ๒๐๐,๐๐๐ ล้านคิวที่ซึมลงไปนี่หล่อเลี้ยงมานับวันจะหมด ๘,๐๐๐,๐๐๐ ล้านคิว ๑,๔๐๐ ต่อปี ๘,๐๐๐,๐๐๐ ล้านคิวลงทะเลครึ่ง หายระเหยครึ่งหนึ่ง ลงทะเล ๒๐๐,๐๐๐ ล้านคิว มันจะไม่เหลืออะไรแล้วบ้านเมืองนี้ อ้ายโน่นก็ไปอ้ายนี่ก็มาแล้วโผล่มา จะขอทําโฉนดชุมชนก็เชิญ มันเป็นไปได้อย่างไรออกโฉนดชุมชนในอุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในโลกนี้ไม่มีใครเขาทําหรอกครับ ถ้าจะมีก็ประเทศไทยที่เสนอกัน แบบอย่างไรล่ะ อยู่กรรมาธิการอื่นแอบมาทําไม่มีใครรู้เรื่อง ผ่านมาคราวที่แล้ว สปช. ไปทําโฉนดชุมชนในพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ที่ทําเรื่องไว้ตั้งแต่ สมัยรัฐบาลก่อนอย่าเอ่ยชื่อรัฐบาลอะไร ผมเป็นรองปลัดกระทรวง ๔๘๐ กว่าป่า อยู่ใน อุทยานแห่งชาติ ๔๕๐ กว่าป่า โฉนดชุมชนคุณไปทําที่ราชพัสดุ ป่าเสื่อมโทรมไม่มีใครเขาว่า แต่อย่าเอาพื้นที่อนุรักษ์เพราะมันเป็นต้นน้ําลําธาร คุณไปออกปั๊บเดี๋ยวจะเหมือนภูทับเบิกอีก พวกนี้ไม่มีปัญญาจะมาสร้างโรงแรม แต่เอานายทุนข้างล่างมาสร้าง ๆ เหมือนภูชี้ฟ้า ปัจจุบันก็เหมือนกัน สร้างแล้วเอาไม่อยู่เอาลงลําบาก การเมืองเข้ามาก็ผ่อนผันต่อ ก็เป็นลูกโซ่กันอยู่อย่างนี้ สัตว์ป่าก็พูดไม่ได้ ต้นไม้ก็โวยวายไม่ได้ มีแต่เอาคน เข้าถึงรัฐธรรมนูญเขียนไว้นี่เข้าถึงทรัพยากรอย่างเดียว ไม่มีบอกให้ห่างไกลทรัพยากร ที่หวงแหนเลย ไม่มีเลย มีแต่คํานึงเรื่องคนอย่างเดียว แต่คนมันไม่เหมือนกัน กลุ่มเล็ก กลุ่มใหญ่ ความรู้ การศึกษา ความเป็นอยู่ไม่เหมือนกัน ไปคํานึงคนกลุ่มเล็ก ๆ อีกกลุ่มหนึ่ง ต่อต้านไปทั่วโลกหมด แต่คนเจ้าของประเทศ ๖๐ ล้านคนนี่นั่งละห้อย สารพิษ สารเคมี ลงลําห้วย ลงมาตามน้ําประปาเต็มไปหมด แต่ไม่มีใครพูด พวกนั้นอยู่ต้นน้ําสบาย ผมขอขอบคุณแค่นี้ครับ