วลัยรัตน์ ศรีอรุณ ขอขอบคุณและแจ้งเวลาต่อไป พูดถึงการปฏิรูปประเทศและกรณีศึกษาเกี่ยวกับการจัดการผลิตภัณฑ์ที่ไม่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค โดยยกตัวอย่างการซื้อผลิตภัณฑ์ไฟฟ้าที่มีอายุ 5 ปี และการเคลมสินค้าเมื่อสินค้าเสียหาย จากนั้น ขอบคุณและเชิญท่านประธานสหภาพแรงงานของ กฟผ. มาร่วมพูดในลำดับถัดไป
ขอบพระคุณค่ะ ช่วงนี้คงจะต้องกระชับเวลากันนิดหน่อยนะคะ เพราะเรา ยังมีอีก ๓ เรื่อง ๓ วาระประเด็นใหญ่ ๆ รอคอยอยู่ ต่อไปเรียนเชิญท่าน พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก เชิญค่ะ
พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก : กราบเรียนท่านประธานสภาขับเคลื่อน การปฏิรูปประเทศและสมาชิกผู้ทรงเกียรติครับ ผม พลตํารวจเอก เรืองศักดิ์ จริตเอก สมาชิก สปท. หมายเลข ๑๒๔ สิ่งที่ผมจะนําเสนอต่อไปนี้ก็คงเป็นการนําเสนอแบบกรณีศึกษาเรียกว่า เคสสตัดดี (Case study) ในส่วนที่เกี่ยวกับโพรดักต์เซฟตี (Product safety) หรือว่าการจัดการ สินค้าหรือผลิตภัณฑ์ที่ไม่ปลอดภัยต่อผู้บริโภคนะครับ ผมขออนุญาตนําเข้าสู่ส่วนที่จะพูด ก็คือว่าจากต้นน้ําสู่ปลายน้ํา คือจากผู้ผลิตหรือจากผู้ทําสู่ผู้ใช้ จากต้นน้ําผมอยากให้มีน้ําใจ และมีความรับผิดชอบไปถึงปลายน้ํา คือเขาจะต้องไม่นอนน้ําตาตกหรือเสียใจในสิ่งที่เขาได้รับ สินค้าหรือรับของนั้นมา มุขน้ําตาตกอันนั้นก็อาจจะเป็นเราหรือพวกท่านทั้งหลายรวมทั้ง พวกเราทั้งหมดนี่นะครับ ยกตัวอย่างเช่นสินค้าต่าง ๆ ตั้งแต่ใหญ่ ๆ ถึงเล็กนะครับ ช่วงเทศกาล ต่าง ๆ ก็จะมีขายสินค้า ระบายสินค้าหรือของผลิตภัณฑ์ ผมยกตัวอย่างชัด ๆ เลยนะครับ ท่านประธานครับ อย่างผลิตภัณฑ์ไฟฟ้าเราใช้มันก็จะมีอายุ แต่ว่ามาตรฐานของอายุเป็นสากล ทั่วโลกว่าผลิตภัณฑ์สินค้าเขาจะมีอายุตามหลักของสินค้าหรือวิชาการทางด้านวิศวะไฟฟ้า นี่นะครับ สมมุติว่าบวก ลบ ๕ ปี หรือ ๓ ปี มาตรฐานสินค้าเหล่านี้ทั่วโลกเขาได้มี การกําหนดอายุงานที่เกิดจาก สมมุติว่ามีการผิดพลาด หรือมีการเสียเกิดจากการกระทํา ของมนุษย์ หรือเกิดจากการกระทําโดยธรรมชาติก็ตาม หรือเกิดจากการกระทําที่โดยไม่บังเอิญ ก็ตาม เขาจะคุ้มครอง หรืออย่างเช่นประเทศสิงคโปร์นี่นะครับ เพื่อนผมซื้อพวกเครื่องไฟฟ้าอยู่ในบ้าน แล้วก็ ไปต่างประเทศหรือไปที่ไหนก็ตามอยู่ดี ๆ ก็ฟ้าผ่าหรืออะไรต่าง ๆ เหล่านี้ พวกของใช้เหล่านั้น ก็จะเสียหาย ก็ได้เอาสินค้านี้ไปเคลม (Claim) ไปบอกกับผู้ที่เราซื้อมานะครับ โดยที่ เขาไม่รู้ว่า เขาอาจจะไม่แน่ใจว่าถูกฟ้าผ่าหรืออะไรก็ตาม แต่ผู้ขายมีความรับผิดชอบสูงสุด บอกว่าน่าจะถูกฟ้าผ่า หรือไม่เป็นไร ถูกฟ้าผ่าหรือไม่อะไรก็ตาม แต่เขารีบดูว่าได้ซื้อมา ตั้งแต่เมื่อไร ก็คืออายุของผลิตภัณฑ์นี้ ๕ ปี ท่านซื้อมายังไม่เกิน ๕ ปีเลยนะครับ เพิ่งปีกว่า ๆ เพราะฉะนั้นท่านเปลี่ยนได้หมดเลย ท่านเปลี่ยนได้หมด หรือท่านไม่เปลี่ยนท่านก็ขายคืนได้เลยครับ ถามว่าบ้านเราเมืองเรามีไหมอย่างนี้ นี่เป็นจุดย่อย ๆ ส่วนหนึ่ง ยากนะครับ ยากแต่ทําได้ ผมว่าสามารถทําได้ หรืออย่างเฉกเช่นบ้านร้าวบ้านรั่วที่ซื้อโครงการใหญ่ ๆ หรือถูก เอาเปรียบในส่วนอื่นอีกเยอะ ๆ แรก ๆ ไปถึงเขียนคําร้องยินดีต้อนรับ แต่กระดาษแผ่นน้อย ๆ เหล่านั้นจะเป็นเครื่องต่อรองกับบริษัทนายทุนหรือเจ้าของโครงการใหญ่ ๆ ให้เจ้าหน้าที่ สมมุติเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือเจ้าหน้าที่ ขอโทษนะครับ อาจจะเอ่ยเจ้าหน้าที่ อย่างผมก็เป็น เจ้าหน้าที่ของรัฐมาก่อน เจ้าหน้าที่อาจจะเอากระดาษน้อย ๆ นี้ไปเคลม (Claim) เคลม (Claim) กับใครรู้ไหมครับ เคลม (Claim) กับเจ้าของบริษัทนายทุนที่เป็นที่ดินผืนใหญ่ ๆ เหล่านั้น ระดับประเทศก็จะแปลงมูลค่าสิ่งเหล่านั้นเป็นประโยชน์ และผู้ที่บ้านร้าวบ้านรั่วนั้นก็ต้อง ทนรั่วและร้าวต่อไปนะครับ อย่างนี้ผมว่ามีเยอะในประเทศเรานะครับ สิ่งเหล่านี้เป็นเคส (Case) กรณีศึกษาผมไม่สามารถพรรณนาได้หมดนะครับ ยังมีอีกหลายอย่าง ผมเชื่อว่า ที่ผมพูดนี้พ่อแม่พี่น้องประชาชนคงนึกได้อีกหลาย ๆ อย่าง เรามีอยู่ ๑๒ กระทรวงนะครับ แล้วหลาย ๆ กระทรวง ผมเอง หรือเพื่อนตํารวจ ซึ่งขออนุญาตเอ่ยนามเมื่อสักครู่นี้ พลตํารวจโท อํานวย นิ่มมะโน ได้พูดแล้วว่าตํารวจทําหน้าที่ตั้งแต่ดูแลแหวนหมั้นหรืออะไร ที่ซุกอยู่ใต้ที่นอนอันอบอุ่นของเขาหายไปตํารวจก็ต้องไปค้นหา เฉกเช่นเดียวกัน ๑๒ กระทรวง ที่ว่านี้ ยกตัวอย่างผมเองครับ จริง ๆ ผมไม่อยากยกตัวอย่าง ผมเคยทําหน้าที่มอบหมาย จากสํานักงานตํารวจแห่งชาติดูแลเกี่ยวกับพวกนี้ การคุ้มครองผู้บริโภคอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ หลายหน่วยได้ร่วมกันทํา หลายหน่วยได้เป็นเจ้าของงบประมาณ หลายหน่วยได้เป็นเจ้าของคน แต่ตํารวจก็เป็นส่วนหนึ่งครับ และท่านทั้งหลายเหล่านั้นอีก ๑๑ กระทรวงหรืออีกหน่วยต่าง ๆ คอยให้ผมรายงานรีพอร์ต (Report) คอยเอาผลงานจากผม จากพวกผม ตํารวจคอยทํางาน ช่วง ๑๕ วัน ช่วง ๑ เดือน ขอแปลงเป็นปริมาณการจับกุมหรืองานไป เพื่อไปแปลงไปปรุงแต่ง เป็นรีพอร์ต (Report) อันสวยงามทั้งรูปภาพต่าง ๆ แต่พวกผมไม่รับไปปฏิบัติ ไม่สามารถ จะมาเจียระไนอย่างนั้นได้ ผมก็บอกลูกน้องว่าหยุดการรายงาน เพื่อให้ได้กระทบไป ๑๒ กระทรวง ว่าเราทําแต่งานอย่างเดียว ไม่มีงบ เพื่ออีก ๑๒ หน่วยนั้นดูสิว่าเขาจะทําอย่างไร เขาจะ มีการขับเคลื่อนไหม สิ่งนี้ผมอาจจะพูดสมมุติตัวอย่างขึ้น แต่จริงหรือไม่จริงผมก็ขอพูดนําเสนอว่า สิ่งเหล่านี้องคาพยพอันนี้ต้องมีการบูรณาการร่วมกัน และอย่าได้เกิดช่องว่างต่อพ่อแม่ พี่น้องประชาชนของเรา ก็คือว่าสิ่งต่าง ๆ ที่เราคิดเราพูดนี้ก็ขอให้เกิดความเป็นจริงนะครับ ก็คือหวนไปที่ผมพูดว่าต้นน้ํานี้ ต้นน้ําต้องมีความรับผิดชอบนะครับ เมื่อสักครู่อภิปรายโยง ไปในเรื่องสิทธิชุมชน อะไรต่าง ๆ ผมอยากจะเติมคําเล่น ๆ ว่า สิทธิและหน้าที่ สิทธิและหน้าที่ ผมพูดมาตั้งแต่แรก ๆ แล้วว่าผมจะพูดเรื่องหน้าที่บ่อย ๆ เราปฏิรูป ปฏิรูป เราอย่าเพิ่งเคลิ้ม ไปว่าปฏิรูปก็คือจะได้สิ่งดี ๆ มา แต่ท่านอย่าลืมหน้าที่ ผมจะให้หน้าที่ท่านเรื่อย ๆ แทนที่ให้สิทธิ อย่างน้อยผมขอแถมด้วยว่าท่านอย่าลืมหน้าที่ ความจริงแล้วหน้าที่ต้องมาก่อนสิทธิ แต่หลาย ๆ ท่านบอกว่าท่านเรืองศักดิ์พูดอะไรอย่างนี้ไม่ได้ ต้องพูดสิทธิมาก่อนหน้าที่ จริง ๆ แล้วประเทศเจริญก็ต้องหน้าที่มาก่อนสิทธินะครับ เพราะฉะนั้นผมบอกว่าสิ่งที่ผมพูด ตั้งแต่ต้นน้ํา ปลายน้ํา ผมยกเคสสตัดดี (Case study) ความจริงผมทํารวบรวมมาสิ่งต่าง ๆ ที่ประชาชนเดือดร้อนเป็นรากหญ้า เป็นสิทธิพื้นฐานก็จริงเพราะบุคคลเหล่านี้กําลังน้อย ไม่สามารถต่อรอง ไม่มีเรี่ยวมีแรงหรอกครับ แต่ว่าผู้ที่จะเสียสละก็คือกําลังเยอะเลยครับ มีทั้งทุนรอนอะไรเหล่านี้ เห็นใจคนยากคนจนเหล่านี้บ้างนะครับ แล้วที่สําคัญก็คือ มีคอนส์เชียส (Conscious) ซับคอนส์เชียส (Subconscious) มีจิตสํานึก จิตใต้สํานึก ที่ควรจะเผื่อแผ่ต่อคนอื่นและช่วยกันดูแล ประเทศสิงคโปร์ ตัวอย่างใกล้ ๆ บ้าน ความจริงผมไปมาหลายประเทศ ผมเห็นเขาคุ้มครองคนของเขาโดยคนที่มีกําลังเหนือกว่า หรือคนที่มีสติปัญญาดีกว่า ฉลาดกว่า มีความมั่งคั่งกว่า จุนเจือ เผื่อแผ่ไปยังคนที่ ด้อยโอกาสกว่า และคนที่ด้อยโอกาสนั้นความเป็นจริงเขาไม่ได้เรียกร้องอะไร เขาเรียกร้อง สิทธิในความเป็นธรรมของเขาก็คือว่าคุณขายของไม่ดี เพราะฉะนั้นเหล่านี้เราจะสังเกตว่า ขณะนี้เขาจะเน้นเรื่องผู้ผลิต ขออนุญาตท่านประธานครับ ผู้ผลิต ผู้นําเข้า ผู้จําหน่าย ของเรามีการลัดวงจร ผู้ผลิต ผู้นําเข้า ผู้จําหน่าย ก็จะชอร์ต (Short) กันเองระหว่างผู้ผลิต เขาจะชอร์ต (Short) ไปถึงผู้ผลิตเลย เราต้องอธิบายว่าผู้ผลิตคือใคร ต้องแบ่งความรับผิดชอบ ผู้นําเข้าคือใคร ผู้จําหน่ายคือใคร ผู้จําหน่ายคือคนที่ขายให้กับชาวบ้านต้องออกกฎหมาย คุ้มครองผู้ซื้อและผู้ใช้นะครับ แล้วลงโทษหนัก ๆ ต่อผู้ผลิต ผู้นําเข้า ผู้จําหน่าย ผมขอฝากไปด้วย เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ครับท่านประธาน กราบขอบคุณครับ
ขอบพระคุณค่ะ ลําดับถัดไปนะคะ ท่านศิริชัย ไม้งาม เชิญค่ะ ท่านประธาน สหภาพแรงงานของ กฟผ. เชิญค่ะ