กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ และท่านประธานกรรมาธิการปฏิรูปสังคม ชุมชน เด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการและ ผู้ด้อยโอกาสครับ ผม นายกิติพงศ์ อุรพีพัฒนพงศ์ สปช. หมายเลข ๑๐ นะครับ ผมคิดว่า ข้อเสนอของกรรมาธิการปฏิรูปสังคมนั้นเป็นข้อเสนอที่ควรจะได้รับการสนับสนุนจาก สปช. และควรจะเป็นควิก วิน ผมมีข้อสังเกต ๒-๓ ประการที่จะกราบเรียนเสนอในการที่จะนำเรื่องนี้ เสนอต่อรัฐบาล แล้วก็ สนช. แล้วก็ที่สำคัญคือประชาชนนะครับ ทำอย่างไรที่จะให้ประชาชน ทราบเรื่องนี้ ตัวอย่างที่เราเห็นได้ชัดคือ เรื่อง พ.ร.บ. ประกันสังคม มาตรา ๔๐ นี่นะครับ คนไทยไม่รับรู้เลยแล้วก็ให้เวลา ๑ ปีก็ไม่รู้มารู้เอาตอนสุดท้าย เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราจะ ทำเรื่องนี้เราต้องตีฆ้องร้องป่าวว่า สปช. ของเราทำอะไรให้กับประชาชนบ้างนะครับ นั่นคือ ประการที่ ๑

ประการที่ ๒ นี่อาจจะสอดรับกันว่าการที่เราจะจัดตั้งกองทุนเงินออมนี่นะครับ อย่างที่ผมเคยกราบเรียนเรื่องของการแสดงฐานะของผู้มีเงินได้ของประชาชนนี่นะครับ ผมคิดว่าการทำ กอช. นี้อาจจะเริ่มต้นโดยการนำให้บุคคลที่จะเข้ามาในระบบ กอช. แสดงฐานะ เราจะได้มีฐานของผู้มีเงินได้ของประเทศไทยที่เราจะนำไปช่วยเหลือ หมายความว่า ใครก็ตามที่จะเข้ามาในระบบ กอช. ควรจะมีระบบฐานภาษีอากร อันนี้ผมไม่ได้หมายความว่า จะเก็บภาษีท่านนะครับ เพราะว่าคนพวกนี้อาจจะต้องเสียภาษีในระดับหนึ่ง จะเป็นชาวไร่ ชาวนา จะเป็นกรรมกร จะเป็นคนขับแท็กซี่ ถ้าเขาอยากจะเข้ามาในระบบเพื่อที่จะขอ ความช่วยเหลือจากรัฐบาลจะต้องมีเรกคอร์ด (Record) ที่กำหนดฐานภาษีเพื่อเราจะได้รู้ว่า ประเทศไทยมีคนมีรายได้เท่าไรนะครับ อันนั้นผมก็อยากจะฝากไว้ จะทำอย่างไรนี่ก็ต้องไปดูอีกที ผมไม่อยากให้เป็นฟรี ไรเดอร์ (Free rider) ใครก็ได้ที่เข้ามานะครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่า เขาควรจะได้รับการคุ้มครอง

ประการที่ ๓ ผมเห็นด้วยกับคุณไพบูลย์อย่างยิ่งว่าเราต้องบูรณาการที่จะมี องค์กรที่ดูแลเรื่องบำนาญบำเหน็จ ทั้งกองทุนประกันสังคม ทั้ง กอช. ทั้งกองทุนสำรอง เลี้ยงชีพของประชาชนว่าจะต้องมีหน่วยงานกลางที่มาดูแล แล้วก็บูรณาการว่าจะทำอย่างไร ที่จะให้กองทุนนี้มีความเป็นอิสระมั่นคงแล้วก็ไม่ล้มละลายอย่างที่ประเทศกรีซที่เกิดขึ้นนะครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าจะต้องมีหน่วยงานกลางไม่ใช่ต่างคนต่างทำในตอนนี้นะครับ

ประการที่ ๔ ผมคิดว่าการขยายเวลาของสมาชิกซึ่งผมคิดว่า ๖๐ ปีมันจะ น้อยไป จะมีคนเดี๋ยวนี้ทำงานในห้องผมว่าก็เกิน ๖๐ ปีเยอะมากนะครับ ยังทำงานแอกทีฟ (Active) มีรายได้ ผมคิดว่าทำอย่างไรที่จะเปิดโอกาสให้บุคคลที่ยังทำงานในระบบภาษี สามารถยังคอนทริบิวท์ให้กับกองทุน กอช. ได้ แล้วเขาค่อยไปรับเงินเมื่อเขาหยุดทำงาน นะครับ อันนั้นก็เป็นประเด็นหนึ่งที่อยากจะให้ดู ประการที่ ๒ คือเมื่อกี้ที่ท่านสมาชิก ท่านหนึ่งเรื่องของวงเงิน ๕๐ บาท แล้ววงเงินที่รัฐบาลคอนทริบิวท์ให้หรือว่าชำระให้ ผมว่ากฎหมายไทยมีปัญหาเยอะมาก คือการกำหนดมูลค่าเงินแล้วก็ไม่ได้คำนึงถึงเงินเฟ้ออีก ๕ ปีข้างหน้า ๑๐ ปีข้างหน้า ทำอย่างไร ซึ่งผมเคยกราบเรียนทางกฤษฎีกาว่าทำได้ไหม เขาบอกทำได้นะครับ เขียนกฎหมายไปเลยว่าจะต้องปรับอัตราโดยเงินเฟ้อตามสูตรนี่ สามารถเขียนได้โดยไม่ต้องเข้าสภา เพราะว่าการแก้กฎหมายของไทยใช้เวลานานมากนะครับ ขนาดกฎหมายนี้ผ่านสภาใช้เวลา ๓ ปีครึ่งลองคิดดูสิครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าประเด็นนี้ อาจจะเป็นข้อสังเกตของกรรมาธิการของเรานะครับ แล้วก็ที่สำคัญคือผมคิดว่าจะทำอย่างไร อย่างที่ผมเรียนว่าจะทำอย่างไรให้ผู้อยู่ในระบบกองทุนอื่นสามารถเข้ามากองทุนนี้ ซึ่งผมเข้าใจว่าโดยกฎหมายนี้ทำได้นะครับ แล้วผมคิดว่าถ้าเรามีหน่วยงานกลางเข้ามาดูแลนี่ ก็จะช่วยได้นะครับ และสิ่งที่สำคัญผมคิดว่าอันนี้จะต้องบอกให้รับทราบว่าการที่ใครก็ตาม ที่จะมาพึ่งพารัฐได้รับสิทธิประโยชน์ ท่านจะต้องมาแสดงตนแล้วท่านจะต้องมีหน้าที่ เพราะว่าเงินพวกนี้เงินที่จะจ่ายให้ท่านมันมาจากเงินภาษีอากรนะครับ

อีกประการเป็นข้อสุดท้ายก็คือว่า เป็นไปได้หรือไม่ซึ่งคงจะเป็นไปได้ยาก ในกฎหมายฉบับนี้ที่จะแก้กฎหมายว่าคนที่เสียภาษีให้กับรัฐบาลมากแล้วเขาพิสูจน์ได้ มีหลักฐานได้ เขาอาจจะได้รับความชดเชยมากกว่าคนที่ไม่ได้เสียภาษีให้ภาครัฐ อันนี้ผมยัง คิดไม่ออกว่าทำอย่างไร แต่น่าจะเป็นข้อสังเกตที่จะสอดประสานกับข้อเสนอที่ทาง กรรมาธิการเศรษฐกิจ การเงินและการคลังเคยเสนอว่าผู้ที่เสียภาษีให้ภาครัฐควรได้รับ สิทธิประโยชน์อะไรบ้างว่าคนที่เสียภาษีนี่รัฐไม่ได้นิ่งดูดาย วันหนึ่งเมื่อเขาเกษียณอายุ เงินก้อนที่เขาเสียภาษีจะกลับไปหาเขาได้อย่างไร อันนี้ผมคิดว่าก็ฝากไปคิดกันต่อว่า เราจะทำอย่างไรให้คนที่เสียภาษีให้ภาครัฐแล้วจะได้สิทธิประโยชน์จาก กอช. นี้หรือกองทุนอื่น ได้อย่างไร กราบขอบพระคุณครับท่านประธาน