กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม ประเสริฐ ประคุณศึกษาพันธ์ สมาชิกวุฒิสภา จากจังหวัดขอนแก่น ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ต้องขอกราบเรียนท่านว่ารัฐธรรมนูญ ฉบับปี ๒๕๕๐ ก็พิกลพิการมาจนสร้างปัญหาให้กับประเทศชาติมาอย่างยาวนานในขณะนี้ ถึงวันนี้นับเป็นเวลาได้ ๖ ปี ๖ เดือน แล้วก็อีก ๑๒ วันแล้วนะครับ ดังนั้นอีกนานเท่าไรครับ สิ่งที่ถูกต้องจะได้รับการแก้ไข เราควรจะแก้ที่ถูกต้องขณะนี้นะครับ ไม่ยึดถือความถูกใจ แก้ไขสิ่งที่ผิด ทุกคนต้องมีความอดทนและอดกลั้น ปัญหามีไว้ให้แก้นะครับ ไม่มีใครถูกต้อง ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ขณะเดียวกันถ้าเราไม่แก้เลยปัญหาก็เป็นเช่นนี้โดยตลอด ดังนั้น ต้องกราบเรียนเพื่อนสมาชิกทุกท่านนะครับ เราร่วมกันช่วยกันผลักดันในสิ่งที่เป็นประโยชน์ แก่ประเทศชาติ ถ้าเรามัวแต่ถกเถียงกันในสิ่งที่คิดว่าเอาชนะซึ่งกันและกัน ขอให้ทุกท่าน มีความอดทน รัฐบาลจะหมดวาระในอีก ๒ ปีข้างหน้า ทุกท่านสร้างความดีให้กับพี่น้อง สร้างความดีให้กับในท้องถิ่นของท่าน ถ้าทุกท่านเห็นเราทำดีผมเชื่อนะครับ เราจะได้รับ การคัดเลือกกลับมาเป็นรัฐบาลอีกครั้งหนึ่งแน่นอน แต่ถ้าขัดแย้งกันเช่นนี้มันต้องมีฝ่ายหนึ่ง บาดเจ็บ ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรทั้งสิ้น ดังนั้นขออนุญาตเรียนว่ารัฐธรรมนูญที่ผิดพลาด อย่างมาตรา ๑๙๐ อะไรที่เกี่ยวกับเขตแดนเราก็ควรจะต้องเป็นความลับ อะไรที่เป็นผลประโยชน์ ทางด้านเศรษฐกิจ รัฐบาลบริหารได้ก็ให้เขาบริหารไป ดังนั้นสิ่งนี้รัฐบาลชุดที่แล้วก็พยายามได้แก้ แต่ปัจจุบันก็กลับไม่เห็นด้วยนะครับ กระผมจึงอยากเรียนว่าเป็นไปได้ร่วมกันสิครับ แก้ในสิ่งที่ถูกต้อง

อีกอันหนึ่งก็คือมาตรา ๒๓๗ กระผมเห็นว่าควรจะร่วมกันว่าสิ่งที่เป็นการยุบพรรค โดยที่กระทำผิดโดยคนใดคนหนึ่ง ผมว่าแก้แล้วลงโทษบุคคลคนเดียว เห็นด้วยนะครับว่า เราต้องเร่งกันพิจารณา ถ้ายังปล่อยปละเช่นนี้ต่อไป แล้วก็ไม่ได้เกิดประโยชน์กับผู้หนึ่งผู้ใด เสียหายกับประเทศชาตินะครับ องค์ในหลวงเราท่านก็ทรงตรัสไว้นะครับว่าให้ทุกคนมีความอดทน แก้ปัญหาด้วยปัญญา พวกเรามีสักกี่คนที่จะใช้ความคิดนั้นที่พระองค์ท่านทรงตรัสไว้ว่า ให้พวกเราต้องใช้ความอดทน ใช้เหตุผลในการแก้ปัญหา เรามุ่งมั่นแต่ที่จะเอาชนะคะคานกัน โดยตลอด ผมมองเห็นว่าปัญหานี้ไม่จบหรอกครับ

ขณะเดียวกันอีกปัญหาหนึ่งก็คือเรื่องของมาตรา ๖๘ กระผมว่าเขียนให้ชัดเจน ไปเลย ที่อ่านไปแล้วตีความแล้วรัฐธรรมนูญต้องมานั่งตีความอีก เขียนให้ชัดเจนเลยครับว่า จะให้ ๒ ท่าน หรือว่าให้อัยการสูงสุดพิจารณาก่อน มิฉะนั้นปัญหานี้ก็จะเกิดนะครับ คราวหน้าก็มีปัญหาอีก ดังนั้นกระผมเห็นว่าการแก้ไขสิ่งที่ถูกต้องไม่เพียงแต่มองว่าการแก้ปัญหาตรงนี้จะต้องแก้ที่ ๓ ฉบับเท่านั้นนะครับ ถ้าจะแก้ทั้งฉบับผมว่านั่นเป็นความถูกต้อง เพราะมาจากการคัดสรร โดยประชาชน ไม่ใช่การคัดเลือกโดยกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งที่เกิดจากการปฏิวัติ กระผมต้องขออนุญาต กล่าวเช่นนี้ อย่างมาตราที่มาของ ส.ว. เราไปต่างประเทศเราจะรู้เลยพี่น้องหรือคนที่รู้จัก สอบถามว่าทำไมฝึกเราให้เป็นแล้ว เราทำงานรู้แล้วอะไรเป็นอะไร แล้วพี่น้องประชาชน ชอบหรือไม่ชอบอีกเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งที่เราตัดสิทธิกันมิใช่ว่าทำเพื่อตัวเราเอง พี่น้องเพื่อน ๆ ที่เป็น ส.ว. ไม่ว่าจากสรรหาหรือเลือกตั้งก็ดี ผมว่ามีคุณภาพเหมือนกัน แม้จะบอกว่าพี่น้อง จากการสรรหาจะมาจากกลุ่มวิชาการ กลุ่มเกษตรกร กลุ่มไหนก็ตามมันก็มีสิ่งที่ดี แต่ขณะเดียวกัน ผมเชื่อนะครับจะกลุ่มใดก็ตามก็มีการพยายามวิ่งเต้น อันนั้นคือสิ่งที่เราต้องมานั่งคิดว่าเราจะ แก้ไขอย่างไร เราต้องมีจุดมุ่งมั่น อย่างเรื่องของ ๒,๐๐๐,๐๐๐ ล้านบาทก็เช่นกัน เราเห็นว่า เราควรจะทำ อ้าว ลงทุนทำกัน แต่สิ่งที่เราต้องป้องกันก็คือเราจะไม่ให้เกิดการรั่วไหลได้อย่างไร นี่คือปัญหา

อีกอันหนึ่งก็คือเรื่องของแก้รัฐธรรมนูญ ถ้าเรามองว่าจะต้องแก้เราก็ต้องแก้ แต่แก้แล้วอย่างไรไม่ให้นักการเมืองโกงกิน อันนี้เราต้องมานั่งช่วยกันคิดแก้อย่างไรครับ ให้นักการเมืองไม่โกงกิน แล้วประชาชนผู้ใช้สิทธิไม่ใช้สิทธิในทางที่ผิดไปเลือกสิ่งที่ไม่ถูกต้องเข้ามา อันนี้เราต้องมาหาวิธีการคิดมิฉะนั้นเราเถียงกันไม่จบหรอกครับ ท่านดูนะครับ ประเทศจีน ประชาชน ๓,๔๐๐ ล้านคน ๔๐-๕๐ ปีนี่เขาพัฒนาไปถึงไหนแล้ว เรายังมาถกเถียงกันอย่างนี้อยู่ เมื่อไรครับประเทศชาติจะเดินไปข้างหน้าได้เสียที ประเทศอินเดียสร้างถนนเส้นหนึ่งใช้ ๓ ปี ยังคุยไม่จบเลย ประเทศไทยเราอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ครับ แต่ประเทศจีนผมว่า ๑ อาทิตย์ เขาสั่งตัดได้เลย แต่เขาต้องเลี้ยงดูคนที่อยู่ในเส้นทางนั้น เขาจะต้องดูแลให้ความสุขกับคนในพื้นที่นั้น อันนี้คือสิ่งที่เราต้องช่วยกัน ถ้าเราถกเถียงอันนี้ไม่จบหรอกครับ ผมขอกราบเรียนด้วยความเคารพ ประเทศสิงคโปร์คนน้อยกว่าเราเขาทำได้ เพราะอะไรครับ การบังคับกฎหมายเขาเข้มข้น การบังคับกฎหมายของเขาเอาจริงเอาจังไม่อะลุ้มอล่วยหรอกครับ ดังนั้นเราต้องเลียนแบบ สิ่งที่ถูกต้องมาใช้ เอาของจริงมาใช้ เราถกเถียง ขออนุญาตเรียนพี่น้องร่วมรัฐสภาด้วยกัน ขอให้ทุกคนมีความอดกลั้น ใช้สติปัญญา เราจะประท้วง พอสิ่งที่ถูกต้องแล้วอย่าให้ไม่มีที่สิ้นสุด

อีกประเด็นหนึ่งครับ อันนี้ขอเป็นความรู้สึกส่วนตัวนะครับ เปรียบเสมือนหนึ่ง คนเราถ้าถามว่าคุณจะเลือกพรรคไหน ผมพูดไม่ได้ สมมุตินะครับ ในการเลือกตั้งผมพูดไม่ได้ แต่ผมว่าการที่เราแสดงความจริงใจไปแล้วท่านไม่ได้พูด อย่างท่านประธานวุฒิสภาไม่ได้กล่าวว่า เอนเอียงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง กระผมเห็นว่าท่านได้กระทำในสิ่งที่กล้าหาญผมก็ชื่นชมท่าน ไม่ได้ กล่าวคำไหนที่