ว่าที่ร้อยตรี พงศ์พันธ์ สุนทรชัย แสดงความเห็นต่อร่างความตกลงไซเตส ครั้งที่ ๑๖ และ ๖๓-๖๔ โดยชี้ให้เห็นปัญหาการลดลงของสัตว์ป่าไทยและเรียกร้องให้คณะกรรมการประชุมอย่างจริงจัง พร้อมทั้งหารือเรื่องการศึกษาวิจัยสัตว์ป่าและไม้ใกล้สูญพันธุ์ เรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งดำเนินการเพาะเลี้ยงทดแทน จัดสรรงบประมาณ และบูรณาการความร่วมมือกับทุกภาคส่วนเพื่อรณรงค์สร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน รวมถึงเสนอให้เพิ่มโทษในการบังคับใช้กฎหมายป่าไม้และสัตว์ป่า ร่วมมือกับประเทศเพื่อนบ้านเพื่อป้องกันการค้าผิดกฎหมาย และศึกษาแนวทางฟื้นฟูพันธุ์ไม้หายาก โดยเห็นด้วยกับกรอบการเจรจาของรัฐบาลไทยและคาดหวังการประชุมระหว่างวันที่ ๒-๑๔ มีนาคม ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม ว่าที่ร้อยตรี พงศ์พันธ์ สุนทรชัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ขออนุญาตที่จะร่วมแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร่างความตกลงระหว่างรัฐบาลไทย กับสำนักเลขาธิการอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่า ที่ใกล้สูญพันธุ์ หรือไซเตส เกี่ยวกับการประชุมสมัยสามัญภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการค้า ระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ ครั้งที่ ๑๖ และการประชุม คณะกรรมาธิการบริหาร ครั้งที่ ๖๓ และครั้งที่ ๖๔ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ซึ่งจะมีการประชุมในช่วงวันที่ ๒-๑๔ มีนาคม ๒๕๕๖ นี้ ท่านประธานที่เคารพครับ ประเทศไทยเราเป็นสมาชิกของภาคีอนุสัญญานี้ตั้งแต่ปี ๒๕๒๖ และเป็นลำดับที่ ๗๘ จากวันนั้นถึงวันนี้ผ่านมาเกือบ ๓๐ ปี ปัญหาต่าง ๆ ที่เราคาดหวังอยากจะให้เกิด นั่นก็คือเรื่องของการอนุรักษ์สัตว์ป่า การอนุรักษ์พันธุ์ไม้ป่าที่หายาก แต่ผลที่ออกมา ระยะเวลา ๓๐ ปีที่ผ่านมา ท่านประธานเห็นด้วยกับผมไหมว่าสัตว์ป่าที่เราเคยเห็น ต้นไม้ที่เราเคยเห็นมันกลับหายไป ลดลง ๆ จนไม่เหลืออะไรให้กับลูกหลานที่จะได้ดู ช้างเคยเดินเพ่นพ่านไปมาในป่าของประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นกวาง เก้ง เลียงผา กระต่าย เดี๋ยวนี้อยากจะดูสัตว์เหล่านี้ต้องไปดูที่สวนสัตว์ แม้แต่งู ท่านเชื่อไหมว่า งูอะไรที่เขาจะสามารถเอามาประกอบอาหารได้เดี๋ยวนี้แทบจะสูญพันธุ์ อย่างงูสิงห์นี่ คนอีสานชอบนัก เขาบอกว่าอร่อยกว่าไก่อีก เอาไก่มาแลกยังไม่เอาเลย เดี๋ยวนี้เป็นสัตว์ ใกล้สูญพันธุ์ไปแล้ว เพราะฉะนั้นวันนี้ที่ผมมีโอกาสได้ลุกขึ้นมาเพื่อที่จะมาร่วมแสดงความคิดเห็นให้กับ คณะกรรมการที่จะไปประชุมในช่วงวันที่ ๒-๑๔ มีนาคมนี้ ไว้เป็นประเด็น ๆ ดังนี้ครับ ท่านประธานที่เคารพ
ประเด็นแรก ผมอยากจะฝากในเรื่องของการศึกษาวิจัยว่าประเทศไทยเรา มีการเอาใจใส่อย่างจริงจังหรือไม่ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นกรมไหนก็ตาม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมก็ดี หรือกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อะไรก็ตาม เคยได้มีการศึกษาวิจัยหรือไม่ว่าประเภทสัตว์หรือไม้ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ มันมีจำนวนปริมาณ ลดลงมากเท่าไร อ้ายที่มันลดลงไปนั้นเราได้มีการทำการศึกษาวิจัยส่งเสริมทดแทนหรือไม่ ถ้าไม่มีการทดแทนจากวันนั้นที่เราเริ่มเป็นสมาชิกถึงวันนี้ ๓๐ ปี ผมมั่นใจว่าจากนี้ไป ท่านนับถอยหลังได้เลยว่าต่อไปนี้จะต้องดูรูปภาพของสัตว์เหล่านั้น ณ วันนี้ผมอยากจะ กราบเรียนคณะกรรมการที่จะไปประชุมว่าเราจะต้องมีการส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยง หรือควบคุมกันอย่างจริงจัง นอกจากการส่งเสริมเพาะเลี้ยงอะไรที่จะให้กรมวิชาการ ได้ศึกษา ได้ส่งเสริม จะต้องทำกันอย่างจริงจัง จัดสรรงบประมาณลงไปให้กับหน่วยงานเขา อย่างจริงจัง นี่เป็นประการที่ ๑
ประการที่ ๒ ในการดูแลรักษาสงวนสิ่งที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน ท่านได้มี การสำรวจอย่างเป็นระบบหรือไม่ ผมอยากจะให้มีการบูรณาการกับหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องให้เป็นเจ้าของ ให้รู้สึกความรับผิดชอบร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นกรมการปกครอง ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานราชการทุกหน่วย แม้แต่ประชาชน จะต้องรู้สึกสำนึกร่วมกันว่าสัตว์เหล่านี้หรือพันธุ์ไม้เหล่านี้เป็นของมีค่า แก่การสงวน และถ้าปล่อยปละละเลยมีการลักลอบตัดไม้ทำลายป่า มีการลักลอบนำสัตว์ป่า เหล่านี้ออกนอกประเทศไปขายให้กับประเทศอื่น ๆ มันก็ไม่มีประโยชน์ คณะกรรมการ ที่ตั้งขึ้นมาจะประชุมกันสักกี่รอบ กี่ครั้ง ก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าประชาชนไม่มีจิตสำนึกร่วมกัน เพราะฉะนั้นบทบาทของคณะกรรมการจะต้องมีการส่งเสริมรณรงค์ประชาสัมพันธ์ อย่างกว้างขวาง ถามว่าเดี๋ยวนี้ประชาชนเขารู้จักคณะกรรมการชุดนี้หรือไม่ น้อยมาก ไม่มีใครรู้จัก นอกจากพวกเราที่มาพูดคุยกันในสภา ก็อยากจะฝากว่าทำอย่างไรที่จะให้ บทบาทของคณะกรรมการชุดนี้ลงลึกไปถึงพี่น้องประชาชน
ประการที่ ๓ ที่อยากจะฝากกฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันถามว่าเขากลัวไหม ที่ลักลอบนำสัตว์ป่าออกนอกประเทศก็ดี ตัดไม้ ไม่ว่าจะเป็นไม้พะยูง ไม้อะไรต่าง ๆ เขากลัวไหม มันมีการลักลอบกันแล้วก็มีการจ่ายใต้โต๊ะกัน เจ้าหน้าที่มีการเอาจริงเอาจังสักแค่ไหน ผมเห็นมีการบอกว่าจับไม้พะยูงออกทางด่าน ออกทางแม่น้ำโขง ลักลอบไปประเทศลาว มีข่าวบ่อยครั้ง ถูกจับไป ไปกองเอาไว้ วันดีคืนดีเขาก็มาเคลียร์ (Clear) เขาก็มีจ่าย เสร็จแล้ว ก็เอาข้ามไปได้ อย่างนี้มันจะสิ้นสุดได้อย่างไร เมื่อมีเหตุการณ์อย่างนี้เป็นอันว่าถูกจับก็จับไป เมื่อมีการจ่ายมีการเคลียร์อะไรกันเรียบร้อยก็สามารถนำออกไปจำหน่ายได้ ผมคิดว่า เรื่องกฎหมายเป็นเรื่องสำคัญ แล้วถ้าเราทำฝ่ายเดียวแล้วเรามีประเทศเพื่อนบ้าน มีประเทศคู่สัญญา ๑๗๗ ประเทศมันมีประโยชน์หรือไม่ เราป้องกันฝ่ายเดียวไม่ได้ ต้องได้รับ ความร่วมมือจากประเทศข้างเคียง ประเทศที่คิดว่าจะเป็นคู่ค้าของผู้ลักลอบด้วย ท่านเคยทำ ข้อตกลงเหล่านี้ชัดเจนมากน้อยแค่ไหน เป็นเรื่องสำคัญครับท่านประธาน เพราะเราจะประชุมกัน สักกี่ครั้งมันก็ไม่เกิดประโยชน์ ถ้าเราไม่ให้ทุกฝ่ายรับทราบและมีการเข้มงวดเท่าที่ควรจะทำ ให้เกิดความเข้มแข็งของกฎหมาย ความเด็ดขาดของกฎหมายได้ ท่านประธานที่เคารพครับ ในการประชุมช่วงวันที่ ๒-๑๔ มีนาคมนี้ ผมอยากเสนอคณะกรรมการให้บรรจุเข้าไป ในข้อสนทนาข้อหารือในที่ประชุมอยู่ ๒ เรื่อง
ประการแรก คือการเพิ่มโทษและความจริงจังของการลงโทษคือประการที่ ๑
ประการที่ ๒ ให้คู่สัญญาทั้งหมดที่เป็นคู่สัญญากันทุกประเทศได้มีการศึกษา ร่วมกันหาแนวทางหาวิธีการเพิ่มปริมาณของสัตว์และพันธุ์ไม้ที่หายากที่จะสูญพันธุ์นอกจาก ที่จะดูแลของเดิมที่มีอยู่แล้วให้คงไว้ ต้องมีการศึกษาหาแนวทางในการเพิ่มปริมาณอย่างจริงจัง
ท่านประธานที่เคารพครับ ๒ ประเด็นนี้เราสามารถที่จะคงไว้ในเรื่องของ สัตว์ป่าและพันธุ์ไม้ที่เราคาดหวังไว้ ผมเห็นด้วยกับกรอบการเจรจาที่ทางรัฐบาลไทย จะได้ให้คณะกรรมการได้เข้าร่วมประชุมแล้วก็นำเสนอต่อที่ประชุมในช่วงวันที่ ๒-๑๔ มีนาคม ที่จะถึงนี้ และคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการประชุมครั้งนี้จะเกิดประโยชน์สูงสุดกับประเทศไทย กับพี่น้องประชาชน ขอบคุณมากครับท่านประธาน