นายครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สุรินทร์

ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผม ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดสุรินทร์ พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธาน ผมก็นั่งฟังเหมือนที่ท่านประธานนั่งฟัง กันอยู่ในเรื่องเขาพระวิหาร ซึ่งจริง ๆ แล้วมันเป็นเรื่องมหากาพย์ ผมอยู่จังหวัดสุรินทร์ครับ ท่านประธานครับ แต่คนแรกที่ผมสงสารก็คือผมสงสารนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ที่เป็น นายกรัฐมนตรี ทั้ง ๆ ที่ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเธอก็ยังเป็นวุ้นอยู่เลย ยังไม่ได้เกิด ขนาดผมเอง ผมเกิดปี พ.ศ. ๒๕๐๔ เขาตัดสินเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๕ แล้วก่อนหน้านั้นก็มีปัญหากันมา อยู่เรื่อย นี่เป็นประเด็นหนึ่ง

ประเด็นที่ ๒ เธอยังไม่ได้มาเล่นการเมืองเลย ก็มีเรื่องฟ้องร้องกัน แต่วันนี้ เธอก็รับเต็ม ๆ ผมก็เลยคิดในทางบุญเพราะผมเป็นเด็กวัดเก่าครับ ผมก็เลยบอกว่ามันเป็น เรื่องของพรหมลิขิต เพราะว่าเขามีแรงดลบันดาลให้เธอมาเป็นนายกรัฐมนตรีมาแก้ปัญหา ปัญหานั้นมีไว้เพื่อแก้ ทั้ง ๆ ที่ปัญหาบางปัญหานั้นเราไม่น่าจะต้องมาแก้กันแล้ว ต้องยอมรับ ข้อเท็จจริงกัน เหมือนกับวันนี้ ผมคนอื่นไม่ทราบอันนี้ความรู้สึกของผมนะท่านประธาน ผม ไม่ใช่นักกฎหมายครับ ชื่อผมว่าครูมานิตย์อยู่แล้ว ผมเกิดมาพอผมเริ่มจําความได้ ย่าผมครับ ผมเกิดที่จังหวัดพัทลุงครับท่านประธาน ผมอยู่ไกลจากเขาพระวิหารมาก ผมไม่รู้เรื่องเขาพระวิหารเลย จังหวัดพัทลุงอยู่ทางใต้นะท่านประธาน ย่าผมเล่าให้ฟัง เรื่องเขาพระวิหาร ผมก็นอนกับย่าก็ย่าเล่านิทานให้ฟังหลาย ๆ เรื่อง เรื่องพระเจ้าสิบทิศบ้าง เรื่องอะไรก็ว่ามา ก็มีเรื่องปราสาทพระวิหาร ผมก็จํามา แต่ว่าด้วยความบังเอิญผมก็โคจรมา อยู่จังหวัดสุรินทร์ แล้วก็เป็นถิ่นชายแดน แล้วผมมีความสัมผัสกับชายแดนแถวระหว่างไทย กับเขมรมากนะครับ ตั้งแต่จังหวัดสุรินทร์ ตั้งแต่ช่องจอมไปนะครับ อําเภอพนมดงรัก อําเภอ กาบเชิง อําเภอบัวเชด แล้วก็ไปอําเภอภูสิงห์ โน่นเลยครับไปหลายที่ แล้วก็เมียผม เป็นคนไทยแต่พูดเขมรครับ ภรรยาพูดเขมร พ่อตา แม่ยายเป็นเขมรหมด แล้วก็มีครั้งหนึ่งผม ก็ไปเกิดไปชอบสาวเขมรตอนนั้นเป็นครูอยู่ก็เลยได้รู้วัฒนธรรมได้รู้อะไรหลาย ๆ เรื่อง ค่อนข้างจะรู้จริงเหมือนกันกับเรื่องเขมรที่ลุกขึ้นมาคุย วันนี้ถ้าไม่ได้คุยเรื่องเขาพระวิหารนี้ ผมนอนไม่หลับครับ หลายคนขอบพระคุณท่านทูตวีรชัย ผมก็ขอบพระคุณเหมือนกันแต่ผม เสียดายอยู่อย่างเดียวเองว่าท่านทูตวีรชัยน่าจะเกิดก่อนปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ที่ไปเป็นทนายอยู่ วันนี้ปัญหานี้อาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้ เพราะหลายคนชมว่าเก่ง ผมก็ว่าเก่ง แต่วันนี้มันเป็นเรื่อง ของความเก่าที่เราเอามาคุยกัน มันแพ้ไปแล้ว เพราะเรื่องจากการล่าอาณานิคมหรืออะไรก็ดี ก็แล้วแต่ หรือจะเป็นเพราะปัญหาอะไรไม่ทราบ บังเอิญประเทศไทยเราโชคดีเพราะล้นเกล้าฯ ร. ๕ ท่านใช้วิชาการทูตเราก็ไม่ได้เป็นเมืองของใคร แต่เราต้องไปมีปัญหากับเรื่องหลายเรื่อง และมีประโยชน์กับเรื่องหลายเรื่อง เขาพระวิหารนี้ก็เป็นปัจจัยหนึ่งครับ แล้วได้นํากระแสกัน มาทั้ง ๆ ที่บ้านผมอยู่ดีกินดีมีสุขกัน ผมเดินทางไปเขมร ท่านประธานขอภัย ประทานโทษครับ บางครั้งนี้ก็ไปมาหาสู่กัน แล้ววันนี้จากจังหวัดสุรินทร์ไปนครวัด นครธม จังหวัดเสียมเรียบ กําลังจะมีรถทัวร์ท่านประธานครับ ใครอยากไปเที่ยวไม่มีรถไปไปลงที่จังหวัดสุรินทร์เอา กระเป๋าเสื้อผ้าไปไว้บ้านผม แล้วก็มาขึ้นรถไปจังหวัดเสียมเรียบไปกลับได้ครับ ชั่วโมงกว่า เพราะความผูกพันวันนี้คนเขมรมาซื้อของในจังหวัดสุรินทร์ คนจังหวัดสุรินทร์ไปซื้อของ ในเขมร ก็เวียนกันอย่างนี้ละกับจังหวัดศรีสะเกษเหมือนกันที่ท่านปวีณได้พูดตอนเช้า นั่นคือความผูกพันฉันพี่น้อง แล้วปัญหาส่วนใหญ่มันก็เป็นอย่างนี้ละครับ มันไปจาก แดนไกลทําให้คนในพื้นที่มีปัญหา ผมขอบคุณท่านทูตวีรชัย แล้วผมก็ขอบคุณศาล ผมเชื่อแน่ว่าศาลเขาอยู่ที่กรุงเฮก เขาตัดสินกันอยู่ที่เนเธอร์แลนด์ เขาไม่อยากให้คนบ้าน ติดกันมันมีปัญหา เพราะเขารู้ว่ากําลังจะทําให้มันมีปัญหาเขาก็เลยออกมาดังที่เราอยาก ให้มันออกสําหรับคนที่ไม่อยากให้มีปัญหา แต่คนอยากให้มีปัญหาก็อยากให้ออกอีกแบบหนึ่ง อ่านกันออกบอกกันได้ครับเรื่องพวกนี้เห็นกันอยู่ ผลการตัดสินวันนี้จริง ๆ แล้วไม่ได้มีเรื่องอะไรใหม่กับการตัดสินเลยเท่าที่ผมนั่งฟังและที่ย่า ผมสอน ย่าผมบอกเลยว่าใครไปเป็นทนาย ผมไม่อยากรื้อฟื้นเดี๋ยวมีปัญหาขึ้นมาอีก ไปสูญเสียกับจอมพล สฤษดิ์ เรี่ยไรคนละบาทอะไรก็ว่ากันไป ก็พอจําความได้ เพราะผมเกิด ปี พ.ศ. ๒๕๐๔ เหตุการณ์เกิด พ.ศ. ๒๕๐๕ ศาลเขาไม่อยากให้มีปัญหาครับ แล้วก็เอาเรื่อง เดิมมาตัดสินทั้งหมด แต่เพียงย้ําให้คนที่แกล้งลืมหรือคนที่แกล้งไม่รู้นี่ได้รู้ ได้ชัด ได้เห็นเสีย เช่นยกตัวอย่างในสมัยนั้นผมก็นั่งฟังในการอภิปราย บางคนบางกลุ่มวันที่ ท่านนภดลเป็นรัฐมนตรีก็มาด่ากันในเวทีตรงนี้ละครับ ว่าปราสาทเป็นของเขมร แต่ดิน ใต้ปราสาทเป็นของไทย มันมีบ่ครับอ้ายประสาทลอยฟ้า มันมีแต่ในหนังครับท่านประธาน ดินมันก็ต้องเป็นของเขมร เราต้องยอมรับในการตัดสินการวินิจฉัยในวันนั้น แล้วเราก็ยอมรับ กันมาตลอด แล้ววันนี้เราจะบอกว่าเราไม่ยอมรับ มันไม่ได้ครับ นี่ศาลโลกด้วยนะครับ นี่ดีนะ ศาลโลกเขารู้ เขาก็เลยไม่ฟันธง ท่านประธานเห็นไหม เขาอยากให้มาคุยกันแบบฉันท์มิตร ฉันท์พี่น้องเพราะว่าไทยกับเขมรนี่อย่างไรมันหนีกันไม่พ้น ผมกับเมียยังหนีกันได้ เมียตาย ก่อน ผมยังอยู่ แต่แผ่นดินไทยกับเขมรนี่มันหนีกันไม่ได้ครับ ใครจะตาย ใครจะไป ใครจะมา แต่รู้ว่าเขตแนวมันยังอยู่ ปราสาทมันยังอยู่ ท่านประธาน ฉะนั้นผมไม่อยากให้เรื่องนี้ เป็นกระแสทางการเมือง แล้วส่งสัญญาณทะเลาะเบาะแว้งกันไป นี่บางคนก็ไปติดคุกอยู่ อย่างคุณวีระกับผมก็ถูกกัน แกจะรู้จักผมหรือไม่ไม่รู้ แต่ผมเจอแกหลายครั้งผมก็ยกมือไหว้ นี่เขาเดินเข้าไปในเขมร ไปกันหลายคน หลุดกันมาบ้าง ติดกันมาบ้าง เห็นไหมครับ ถามว่า เขมรเขาอยากจับไหม ก็ไม่อยากจับ เหมือนกับวันนั้น นี่ปัญหาอันนี้เขาไปขอจดทะเบียนเขา พระวิหารละครับ เกิดการยิงกัน พวกผมก็ไป ไปแจกของ เพราะอพยพกันมาหมด ผมก็ไป ช่วยเขตท่านสมบัติ ศรีสุรินทร์ เขตท่านชูศักดิ์ แอกทอง ไปกับท่านตี๋ใหญ่ ก็ไปดูแลกัน และมีการฆ่ากันตายในยุคท่านนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นี่ผมไม่ได้ว่าท่านอภิสิทธิ์ นะครับ ท่านอภิสิทธิ์ยังไปเยี่ยมเขาเลย ไปที่โรงพยาบาลสุรินทร์ แต่พวกผมไปเยี่ยมที่ ชายแดน เพราะว่าท่านก็มีภารกิจ ผมก็เห็น นี่ล้วนแล้วสิ่งเหล่านี้ท่านประธานครับ นี่เป็นแค่ บางตอนบางส่วน แต่ผมอยากเห็นความสงบ ความร่มเย็น ไม่อยากเอามาปั่นเอามาสร้าง เป็นกระแส ผมรู้ครับ ทุกคนรักบ้าน ทุกคนรักชาติ ทุกคนรักแผ่นดิน กฎหมายรัฐธรรมนูญ ตั้งแต่มาตรา ๑ ก็เขียนไว้ชัดเจนว่าเราจะสูญเสียแผ่นดินจะแบ่งแยกไม่ได้ ถามเถอะใครขึ้นมา เป็นนายกรัฐมนตรีอยากเสียไหม แล้วเรื่องนี้ทําไมมันดังในช่วงนี้ นี่ ๕๑ ปีแล้วนะครับที่ศาล ตัดสินเสร็จ นี่มาคุยกันวันนี้และจะคุยกันรุนแรงเมื่อวันที่ ๑๑ ด้วย โน่นศาลตัดสิน ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ผมก็ว่าเขาพระวิหารนี่มันไม่จบสักทีหนึ่ง แต่โชคดีไม่เหมือนปัญหาทาง ใต้ ถ้าทางใต้นี่ไม่แน่ ผมจึงอยากเห็นวันนี้ท่านประธานเห็นไหมครับ ไทยกับลาวเป็นพี่น้องกัน ไทยกับเขรมวันนี้สัญชาติไทย เชื้อชาติเขมร เชื้อชาติเขมรกับไทยมันปนเปกันหมดแล้วครับ ผมไม่อยากให้ไปสร้างกันที่ชายแดน มันมีปัญหา พี่น้องเขาก็เดือดร้อน เหมือนท่านอาจารย์ สมบัติ ศรีสุรินทร์ บอกว่าเราเตรียมตัว ผมนี่เพื่อนฝูงแถวนั้นที่ไปตัดยางพารา ปลูกยางพารา กรีดยางพารา มานอนบ้านผมหมด เพราะกลัว ผมบอกไม่ต้องกลัว ผมพอคุยกันได้กับเขมร แต่ไม่ใช่กับผู้นํานะครับ กับแถวนั้น ปัญหามันไม่เกิดหรอกครับท่านประธานครับ ถ้าเรา ยอมรับว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องจริงว่าเขาตัดสินมาแล้ว ๕๑ ปี ปราสาทตรงนั้นเป็นของเขมร ที่ดินใต้ประสาทเป็นของเขมร แล้ววันนี้ให้มาเจรจาความกันแบบวินวินนะครับ อย่าไป โยนผิดกันไป โยนผิดกันมา ท่านพดล ปัทมะ เป็นรัฐมนตรีหนุ่มรูปหล่อ อายุน้อย ผมไม่เชื่อ หรอกครับที่จะไปขายชาติ ขายแผ่นดิน ขายบ้าน บ้านท่านอยู่โคราช ท่านเกิดในไทย ท่านไม่ได้เกิดในเขมร ทุกคนละครับ ท่านรัฐมนตรีสุรพงษ์เหมือนกัน มีความปรารถนาดี ต่อบ้านต่อเมือง ผมคิดอย่างนั้นนะครับ และผมดูพฤติกรรมว่าท่านไปขายชาติ ขายบ้าน ขายเมือง ใครจะยอมท่านครับ ทุกรัฐบาลครับ ก่อนหน้านั้นไม่รู้อีกกี่สิบรัฐบาล ผมไม่อยาก ไปพูดถึง เพราะถ้าเอ่ยแล้ว ๓ ชั่วโมงไม่หมดครับ เพราะมันมีมาหลายสมัยแล้ว แต่สามัญ สํานึกของผมนี่ผมเชื่อได้ว่าคนที่ขึ้นมาเป็นรัฐบาล คนที่มาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่มาเป็น รัฐมนตรี ไม่อยากให้เหตุการณ์อย่างนี้มันเกิดหรอกครับ แต่ว่ามันเกิดมาตั้งแต่พวกเรายัง ไม่เกิด จะทําอย่างไร เราก็มาเถียงกันอยู่ ต่างคนต่างก็คิดว่าตัวเองแน่ มันไม่แน่หรอกครับ ถ้าแน่เราไปว่าความชนะตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ วันนี้มันแพ้แล้วจะให้ทําอย่างไร ก็ต้องยอมรับ ความจริง แต่มาเจรจาความกันใหม่ เขาก็เลยให้ยกเลิกเท่านี้อย่างไร เขาพูดย้ํามาชัดเจนเท่าที่ผมพอรู้ เพราะผมไม่ค่อยคล่องแคล่วภาษาอังกฤษกับภาษาไทยเท่าไร แต่ก็พอไปได้เหมือนกัน บางโอกาสนะครับ เขาก็บอกว่าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ดินใต้ปราสาทเป็นของประเทศกัมพูชา แน่นอนที่สุดปราสาทต้องมีที่ตั้งก็คือดิน ไม่ใช่ปราสาทลอยฟ้า ๒. บริเวณที่เขมรเขาบอกว่า เป็นของเขา ๔.๖ ตารางกิโลเมตร ศาลบอกว่าโน (No) แล้วของไทยเหมือนกันที่ไปขีดกรอบ ให้เขา ประมาณไม่มากครับ ตามรัศมี ศาลก็บอกว่าโน เขาก็เลยใช้ภาษาอังกฤษขึ้นมาคําหนึ่ง ท่านประธานครับ ภาษาอังกฤษที่เขียนว่าอะไรครับท่านประธาน เห็นเขาคุยกันหลายคํา ผมก็ไปเปิดดิกชันนารี (Dictionary) เมื่อกี้เอง ที่ว่าโพรมอนโทรีอะไรท่านประธาน ที่แปลว่า ชะง่อนผา เพื่อให้มาคุยกันใหม่ เจรจากันใหม่ให้มันเกิดวินวินทั้งคู่ แค่นี้มันก็จบ พวกผม ก็จะได้อยู่กันร่มเย็น ปัญหาก็ไม่มี อย่าไประแวงเลยครับ พื้นที่ไมล์ทะเลจะไปเอาน้ํามัน ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน ทุกคนมีตา เห็น ผมเชื่อแน่ว่าวันนี้ไปไกลถึงคนชื่อ ทักษิณ ชินวัตร นี่ก็เกิดมามีกรรม อะไรก็ทักษิณหมด กินไม่ได้ ขี้ไม่ออกก็ต้องทักษิณ ไมล์ทะเล ขอประทานโทษครับ ถ้าพูดไม่เพราะ ท่านประธาน ถอนคําพูด บังเอิญผมกลอนพาไป คนเป็นครูก็อย่างนี้ละท่านประธาน ฉะนั้นท่านประธานครับ ผมก็เลยบอกว่าวันนี้ ผมอยากเห็นความวินวินเกิดขึ้น ทุกยุคทุกสมัย ผมไม่โทษหรอกครับ ท่านนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ ท่านนายกรัฐมนตรีชวน ท่านนายกรัฐมนตรีสมัคร ทุกนายกรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรี สมชายมีความเจตนาดีทั้งหมด ท่านนพดลก็โดนฟ้องอยู่วันนี้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่เรื่องอะไร อัยการ ก็สั่งไม่ฟ้อง ตั้งกรรมการร่วมขึ้นมาระหว่างอัยการกับ ป.ป.ช. ก็เห็นว่าไม่ได้มีเจตนา ไม่มีเป้าหมาย ก็ไม่ฟ้อง ท้ายที่สุด ป.ป.ช. ฟ้องเสียเอง เรื่องก็อยู่ในศาลฎีกาแผนกคดีอาญา ทางการเมือง ผมก็เชื่อแน่ว่าสวรรค์มีตาฟ้าเป็นใจ คนบริสุทธิ์ผมเชื่อว่าได้รับความเมตตาครับ ท่านประธาน

ผมก็เลยอยากจะกราบเรียนกับท่านประธานว่าผมอยากถามไปยังท่านวีรชัย ในฐานะที่ท่านเป็นทูตที่มีความเก่งกาจสามารถ เที่ยวนี้ท่านเป็นวีรบุรุษ อย่างน้อย ๆ เป็นวีรบุรุษในดวงใจผมคนหนึ่ง แต่ผมเสียดายอย่างเดียวว่าท่านโตช้า ท่านน่าจะโตตั้งแต่ ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ครับ ผมอยากถามท่านว่า ปี พ.ศ. ๒๕๔๙ กัมพูชาขึ้นทะเบียนมรดกโลก และครอบคลุมพื้นที่ทับซ้อนนี่จริงหรือไม่ที่เป็นข่าวจนกระทั่งไม่สบายใจตอนนี้ ผมอยากให้ ท่านตอบเพราะท่านใกล้ชิดตรงนี้ นี่ประเด็นที่ ๑

ประเด็นที่ ๒ ผมก็อยากทราบว่าคณะทนายต่อสู้คดีต้องการใช้คําแถลงการณ์ ร่วมสมัยรัฐบาลท่านสมัครเพื่อต่อสู้คดี จริงหรือไม่ที่ไปต่อสู้มาเมื่อกี้ อย่างน้อย ๆ ก็ทําให้ คนที่ได้อสัญกรรมไปแล้ว ถ้าวิญญาณมีจริงก็จะได้รู้ เพราะเรื่องในสมัยท่านสมัครก็พูดกันแรง เรื่องนี้ แล้วก็สมัยท่านนายกรัฐมนตรีสมัครได้เจรจาให้ประเทศกัมพูชาขึ้นทะเบียนได้ เฉพาะตัวปราสาท โดยไม่รวมพื้นที่ทับซ้อน ๔.๖ ตารางกิโลเมตรจริงหรือไม่ หรือขอให้ ขึ้นทะเบียนร่วมกัน เพราะมันจะได้กระจาย มันจะได้เกิดความสว่างในฐานะท่านเป็นคนกลาง เพราะถ้าให้ท่านรองนายกรัฐมนตรีสุรพงษ์พูดก็ไม่มีใครเชื่อ ๒-๓ ประเด็นนี้ที่ผมอยากถาม

ท่านประธานครับ แล้วท้ายที่สุดนี้ผมก็อยากฝากไปยังรัฐบาลว่าเรื่องนี้ เมื่อเกิดขึ้นมาแล้วส่วนที่จะเอากรอบมาเจรจา หรือจะเอาตัวร่างทั้งหมดมาเจรจาในวันข้างหน้า ที่เราไปเจรจาความกัน ไปหาความวินวินให้พี่น้องชายแดนอยู่กันอย่างมีความสุข แล้วก็พี่น้อง นานาอารยะทั่วโลกเขามาเที่ยวเพื่อให้เกิดความสุขกับประวัติศาสตร์เรื่องนี้ที่จะไปมาหาสู่ กันได้ ก็อยากให้รัฐบาลทําความเข้าใจ อย่างน้อย ๆ ให้เด็กรุ่นหลังได้รู้ว่าปราสาทนี้เกิดมา เมื่อไร และมันมีปัญหาอย่างไร เอากระจ่างชัดเถอะครับ ฝากท่านรองนายกรัฐมนตรีสุรพงษ์หน่อยนะครับ ทําเป็นรูปเล่มแจกไปตามโรงเรียนหน่อย นะครับ ไหน ๆ ก็มันไหน ๆ แล้ว เด็กก็จะได้เรียนจะได้ศึกษากันมาใหม่เพื่อจะเป็นประโยชน์ ทางการศึกษาด้วย เพราะว่าผมบอกท่านแล้วเราจะตายไปอีกกี่คนอีกกี่รุ่น แต่ไทยกับเขมรยัง เป็นชายแดนที่อยู่ติดกัน ปราสาทพระวิหารก็ยังอยู่อําเภอกันทรลักษ์คงจะไม่เปลี่ยนชื่อ ภูมิซรอลคงยังไม่เปลี่ยนชื่อ คงยังอยู่ ประวัติศาสตร์พวกนี้มันจะต้องได้สืบต่อไป ผมอยากให้ มันชัดเจนในปีนี้เลยครับ ไม่ต้องรออีกปีสองปี พอมีอะไรก็ทางการเมืองเอากันอีกแล้ว พอมีอะไรก็ทางการเมืองเอากันอีกแล้ว มันก็จะไม่มีที่สิ้นสุดครับ มันเหนื่อยกันทุกฝ่ายกับ เรื่องนี้ แล้วก็หลักการเจรจาที่จะไปเจรจากันใหม่นี้ ที่ตามคําแนะนําของศาลโลก ท่านต้อง เอาผลประโยชน์ของประเทศเป็นหลัก เอาความเป็นอธิปไตยเป็นหลักครับ ถ้าอันไหน ที่ไม่เป็นอธิปไตยท่านอย่าด่วนตัดสินนะครับ เอาเข้ามาในสภานี้เลยครับ เขาจะได้พิสูจน์ของ มาตรา ๑๙๐ ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญที่ขอแก้ไปด้วยว่ารัฐบาลมีความจริงใจขนาดไหน เพราะวันนี้มาตรา ๑๙๐ ก็รออยู่ที่ศาลรัฐธรรมนูญอีกแล้วนะครับ ไปแล้ว ฉะนั้นท่านต้องเอา กลับมา แล้วการเจรจาต้องเป็นไปด้วยแบบฉันท์มิตรนะครับ แบบฉันท์มิตร แบบการ ปรองดอง เพราะท่านอย่าลืมว่าท่านเจรจากลับมาแล้วถ้าไม่เป็นฉันท์มิตรทั้ง ๒ ฝ่าย คนที่เดือดร้อน ก็คือเพื่อนพ้องน้องพี่ผมบองปะโอน บองปะโอนนี้ภาษาเขมรเขาแปลว่าพี่น้องนะครับ เที่ยวที่แล้วก็ตายไป ๒๒ ศพ ตรงนี้ก็ว่ากันไป แต่ว่าตรงโน้นเปรี้ยงปร้างไปเปรี้ยงปร้างมา ๒๒ ศพครับ บังเอิญเจรจากันเสร็จเสียก่อนก็ได้อยู่รอดปลอดภัยกันมา ต้องเป็นลักษณะ อย่างนี้นะครับ แล้วก็เรื่องพื้นที่มันเป็นความละเอียดอ่อนจริง ๆ เพราะเขมรเขาก็บอกว่า เขากินมาถึงรังผึ้ง ๔.๖ ตารางกิโลเมตร พวกเราก็บอกว่าตามมติ ครม. ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ มันคุยกันคนละที นี่ละครับที่ศาลเขาให้ความเป็นธรรม เขาบอกว่ายู (You) ไปคุยกันใหม่เสีย ถ้าผมแปลได้อย่างนั้นนะครับ ผมก็ภาษาอังกฤษตก ๆ ขาด ๆ ต้น ๆ อยู่ เพราะฉะนั้นการคุย เที่ยวนี้ผมเชื่อแน่ว่าน่าจะจบ แล้วก็น่าจะวินวินทั้งคู่ ผมให้กําลังใจครับ เพราะว่าถ้าไม่วินวิน คนกรุงเทพฯ อาจจะพูดได้ อาจจะทําอะไรได้ แต่ท่านไม่เกิดปัญหาหรอกครับ แต่เพื่อนพ้อง น้องพี่ผมที่อยู่จังหวัดสุรินทร์กรีดยางพาราไม่ได้ครับ ไปหาเห็ดไม่ได้ครับ เข้าไปหาหน่อไม้ ไม่ได้ครับ เดือดร้อนกันไปหมด เพราะพวกเราอยู่ที่นั่น พวกเราหวังว่าวันนี้ นี่ผมพูด ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พูดในฐานะสมาชิกรัฐสภา แล้วก็พูดในฐานะคน จังหวัดสุรินทร์ครับ คนจังหวัดศรีสะเกษ คนจังหวัดบุรีรัมย์ เลยไปถึงคนจังหวัดเลย เขตของ คุณวันชัย บุษบา ก็เป็นห่วง อยากเห็นการอยู่ร่วมกันอย่างฉันท์พี่น้อง มีความปรองดอง มีความรักใคร่ให้เหมือนกับที่เพลงสมัยก่อนเขาบอกไทยกับลาวเป็นพี่น้องกัน วันนี้ก็อยากเห็น ไทยกับเขมรเป็นพี่น้องบองปะโอนกันครับ ขอบพระคุณครับท่านประธานครับ