เรียนท่านประธานรัฐสภา ที่เคารพ กระผม นายเธียรชัย สุวรรณเพ็ญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต ๑ จังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ สําหรับการทําแผนโครงการรถไฟฟ้าสายสีม่วงช่วงบางใหญ่นะครับ ผมเรียนให้ท่านประธานทราบว่าโครงการที่เราใช้ไจก้า กู้จากไจก้า เรามีทั้งหมดด้วยกัน ๓ งวด รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๓๗,๔๙๐.๙ ล้านบาท และงวดนี้เป็นงวดที่ ๓ ที่มาขอให้รัฐสภาแห่งนี้ เป็นผู้อนุมัติ ท่านประธานครับ ผมเห็นว่าการให้อนุมัติก็เป็นสิ่งที่สมควรนะครับ เพราะว่า โครงการนี้ได้ทําเนื่องมา ๒ ระยะแล้ว แต่สิ่งที่จะต้องขอตั้งเป็นข้อสังเกตก็คือว่าลักษณะของ การกู้เงินไจก้าในงวดแรกเราบอกว่าเป็นค่าก่อสร้างงานโยธา เป็นเงินกู้ไจก้า ๓๕,๙๒๕.๔ ล้านบาท งวดที่ ๒ เป็นเงินกู้จากไจก้าเช่นกันครับ เรียกว่าค่าจ้างที่ปรึกษาโครงการงานโยธา ๑,๒๑๐.๑ ล้านบาท และงวดที่กําลังพูดถึงในวันนี้ก็เป็นการกู้งวดที่ ๓ เป็นเงินกู้ไจก้าเช่นเดียวกัน อีกทั้งสิ้น ๓๕๕.๔ ล้านบาท เป็นค่าจ้างที่ปรึกษาโครงการงานระบบไฟฟ้า แต่งวดนี้เราจะใช้การกู้เงินทั้งสิ้น ประมาณ ๑๑,๗๕๕.๗๗ ล้านบาท สิ่งที่ผมตั้งข้อสังเกตก็มีดังนี้ครับ

อันที่ ๑ ก็คงเป็นเรื่องของการก่อสร้างครับ ที่เราออกแบบค่อนข้างจะ มากเกินความจําเป็น ผมยกตัวอย่างนะครับ รูปแบบสถานีเขียนว่าเป็นสถานียกระดับ ยาวประมาณ ๒๕๐ เมตร ๒ สนามฟุตบอลครึ่งครับ ถ้าจินตนาการ แต่รถไฟฟ้า ๑ ขบวน อย่างมากก็ประมาณ ๗๕-๘๐ เมตรต่อ ๓ ตู้ ถ้า ๖ ตู้ ก็ประมาณ ๑๕๐ เมตร อันนี้ก็คือ ผมไม่เข้าใจว่าผู้ออกแบบหรือบริษัทที่ปรึกษาที่เรากู้เงินจากไจก้าทําไมถึงออกแบบในลักษณะที่ เกินความจําเป็นมากมาย ถ้าจะอ้างว่าเป็นการทําเผื่ออนาคตมันก็เป็นการสูญสิ้นของการตัดบัญชี ในเรื่องของรูปบริษัทที่บริษัทแห่งนี้ที่จะดําเนินการรถไฟฟ้าเป็นการลงทุนร่วมใช่ไหมครับ พีพีพีที่เรียกว่า ๓ พีนี่นะครับ เพราะฉะนั้นก็ถือว่าเป็นการออกแบบเกินความจําเป็น นี่คือตัวอย่างแรก เพราะฉะนั้นสเปกอื่น ๆ ที่ไม่มีรายละเอียดส่งมาให้สภาแห่งนี้พิจารณา เหมือนกับที่เพื่อนสมาชิกหลายท่านได้พูดไว้ว่าเอกสารมีน้อยมากครับ นโยบายของรัฐบาล ที่แถลงต่อรัฐสภาก็คือว่าโปร่งใส โปร่งใสแปลว่าอะไรครับ ตรวจสอบได้ครับ ผมไม่รู้จะ ตรวจสอบอย่างไรครับ เอกสารไม่มีจริง ๆ อันนี้ก็ฝากท่านประธาน แล้วฝากท่านผู้เกี่ยวข้อง ด้วยครับว่าถ้าจะนําเรื่องต่าง ๆ เหล่านี้เกี่ยวกับตัวเงินมาให้รายละเอียดหน่อยครับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมคิดว่าจะไม่ต้องพูดก็ต้องพูดครับ ท่านประธานครับ เงินกู้ไจก้า ๓ งวด ก็กําลังจะผ่านงวดที่เราจะเห็นชอบขณะนี้ครับ

สิ่งที่ผมตั้งข้อสังเกตข้อต่อไปก็คือเรื่องการเดินรถไฟฟ้า มันมีเรื่องของระบบราง และตัวรถไฟฟ้า ขณะนี้ประเทศไทยเรามีขีดความสามารถทางด้านอุตสาหกรรมในการผลิตตู้ หรือการตบแต่งตู้หลายรายการ เพราะฉะนั้นผมเป็นห่วงว่าถ้าเราจะทํารถไฟฟ้าต่อไปอีก หลายสิบสายเราน่าจะใช้อุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นจากการผลิตในประเทศไทย เป็นฝีมือของคนไทย อันนี้คือสิ่งที่สําคัญ เพราะจะเป็นส่วนทําให้ต้นทุนการใช้จ่ายเงินเป็นไปเพื่อเศรษฐกิจ ภายในประเทศ รวมทั้งให้มีการถ่ายทอดเทคโนโลยี ผมได้ตรวจสอบบีโอไอของเราที่พยายามให้ ส่งเสริมการลงทุน ในหมวด ๑ จะพูดถึงเรื่องการส่งเสริม การถ่ายทอดเทคโนโลยีที่ต่างชาติ จะต้องถ่ายทอดเทคโนโลยีให้ ปรากฏว่าไม่มีเห็นเป็นรูปธรรมเกือบทุกโครงการ ไม่มีหน่วยงานใดที่เอาใจใส่ในเรื่องการถ่ายทอดเทคโนโลยี เป็นเพียงแค่เอกสารคําสัญญา แต่คนไทยหลังจากที่ได้ผ่านพ้นการลงทุนนั้นไปแล้ว ๘ ปี ๑๐ ปี เราคิดไม่ออกครับ นี่คือเรื่องสําคัญ เพราะฉะนั้นมาพูดถึงการถ่ายทอดเทคโนโลยีมันก็จะสัมพันธ์กับกระทรวงศึกษาธิการ ที่จะต้องวางแผนการเรียนการศึกษาของเยาวชนของเราให้สอดคล้องกับวิถีการดําเนินชีวิต ของคนไทยต่อไป เช่นต่อไปเราจะใช้การเดินทางด้วยรถไฟฟ้า ไม่ว่าจะเป็นความเร็วสูง หรือใด ๆ ก็ตาม เราก็ต้องมีโรงเรียนที่เรียนในเรื่องเกี่ยวกับระบบราง ระบบตู้ไฟฟ้า รวมทั้ง การบริหารจัดการต่าง ๆ ซึ่งก็จะเป็นวิชาการที่สําคัญ ผมได้ตรวจสอบหลักสูตร ในประเทศไทยเท่าที่ตรวจได้คร่าว ๆ ก็ปรากฏว่ายังไม่มีหลักสูตรนี้เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัย ของประเทศไทยเรา นั่นก็คือสิ่งที่ทําให้เรามีโอกาสที่จะเป็นผู้อ่อนแอ ไม่สามารถยืนอยู่ได้ต่อไป เมื่อเกิดวิกฤติเศรษฐกิจหรือในภาวะที่จะต้องช่วยตัวเอง

ในส่วนข้อสังเกตอีกข้อหนึ่ง ผมเผอิญได้ใช้รถแอร์พอร์ทลิงค์ ก็ยังห่วงว่า เมื่อรถไฟฟ้าเสร็จแล้วสภาพเหมือนแอร์พอร์ทลิงค์หรือเปล่า ผมไม่ทราบว่าท่านประธาน เคยขึ้นไหมครับ ทุกระบบที่ผ่านไปแย่มาก ประตูเสียงดังมาก ถ้าใครเป็นโรคขวัญอ่อน ก็เรียกว่าเป็นลม ดังจริง ๆ การขึ้นลงจากที่สูงสู่ที่ราบ ชั้น ๑ ขาขึ้นได้ครับ มีบันไดไฟฟ้าเลื่อนขึ้น แต่ขาลงสําหรับคนที่เดินทางถือกระเป๋าลําบากครับ เพราะว่าต้องลงด้วยทางเท้า จะมีลิฟต์ ก็เพียงเล็กน้อยมาก แล้วสถานีเช่นเดียวกัน ยาวมาก รถขบวนสั้นนิดเดียวครับ นี่ละครับ คือความสิ้นเปลือง ถ้ารัฐบาลมั่นใจว่าการทําใด ๆ เราจะใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ผมก็เห็นว่าโครงการต่าง ๆ ที่เราทํามาทั้งหมดส่วนใหญ่เป็นการทําเกินสเปก เกินขอบเขต ที่เราจะใช้งาน ถ้าเราจะต้องการทําเผื่อไว้ก็สามารถกันพื้นที่ได้ครับ แล้วค่อยพิจารณาต่อไปว่า จะเชื่อมต่อส่วนต่อกันได้อย่างไร

สุดท้ายครับ จากการที่เราต้องกู้เงินจากไจก้าผมก็เลยอยากเรียนถาม ท่านประธานผ่านไปยังท่านผู้เกี่ยวข้องว่าท่านมีตัวเลขไหมครับว่า ไจก้าที่เขาเป็นที่ปรึกษา โครงการเขาให้สิทธิเราไหมในการที่ใช้ของที่ผลิตขึ้นในประเทศไทย ถ้าใช้ ใช้กี่เปอร์เซ็นต์ เรามีอํานาจต่อรองตัวนี้หรือเปล่า เพราะว่าสัญญาออกมามันไม่รายละเอียดอะไรออกมาเลยว่า ดอกเบี้ยดูเหมือนว่าเป็นเงินกู้ต่ําจริง มีระยะเวลาปลอดหนี้มากจริง อะไรจริง แต่เงื่อนไขอื่น ๆ มีไหมครับ ผมฝากเรียนถามเพียงแค่นี้ครับ ขอขอบคุณครับ