นายขจิตร ชัยนิคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อุดรธานี

ท่านประธาน ที่เคารพ ผม ขจิตร ชัยนิคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ ผมต้องขอขอบคุณรัฐบาลแล้วก็ท่านได้พิจารณาเสนอรับรองกฎหมาย มา ๒๔ ฉบับ ที่ขอบคุณเพราะว่าโดยมารยาทแล้วมันต้องหมดไปพร้อมกับสภาชุดที่แล้ว ท่านก็ยังมีใจที่จะให้มา ๒๔ ฉบับนะครับ เพราะโดยมารยาทท่านก็ต้องเสนอใหม่ทั้งหมด แต่กฎหมายเขียนมา ท่านประธานครับ ในกฎหมาย ๒๔ ฉบับนี้ รัฐบาลยังใจกว้าง เอากฎหมาย ครม. ชุดคณะรัฐมนตรีชุดที่แล้วมา ๑๕ ฉบับ เอาองค์กรอิสระมา ๑ ฉบับ และกฎหมายของประชาชน ๘ ฉบับ ใน ๒๔ ฉบับนี่ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง แล้วก็ขอแสดงความดีใจกับผู้เกี่ยวข้อง ก็คือฉบับที่ ๑ รัฐบาลให้การรับรองให้โอกาสกับคนไทยซึ่งหลงเหลืออยู่พม่าเป็นร้อยปี ตั้งแต่สมัย เปลี่ยนแปลงดินแดน ด้วยความเห็นใจลูกหลานคนไทยอยู่พม่าเขาก็ว่าเป็นคนไทย กลับมา เมืองไทยก็ไม่ได้เป็นคนไทย วันนี้มีกฎหมายที่จะรับรองบุคคลเหล่านั้น ผมเห็นอกเห็นใจ ผมไม่ได้เป็นกรรมาธิการชุดนี้แต่ผมติดตามเรื่องนี้นะครับ กฎหมายที่ ๒ ที่ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง แล้วก็แสดงความดีใจกับผู้เกี่ยวข้องคือ ร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครอง ผู้บริโภค พ.ศ. .... แล้วก็ฉบับที่ ๑๗ ร่างพระราชบัญญัติวิชาชีพแพทย์แผนไทย พ.ศ. .... ไม่มีเวลาอธิบายครับ แต่ในกฎหมาย ๒๔ ฉบับนี้ ผมมีข้อกังวลกับรัฐบาลที่จะฝากก็คือ ฉบับที่ ๒๓ ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ. .... กฎหมายฉบับนี้โดยหลักการเสนอโดยประชาชนอาจจะรวบรวมยาก แต่ไม่ได้หมายความว่า กฎหมายประชาชนเสนอจะสมบูรณ์พร้อม กฎหมายฉบับนี้พูดเรื่องการคุ้มครองประชาชน แต่ละเลยคุ้มครองระบบการรักษาพยาบาล และบุคคลซึ่งจะมาทําการรักษาพยาบาล ได้แก่ แพทย์และพยาบาลทั่วไปซึ่งได้รับการคัดค้านจากผู้ประกอบวิชาชีพเหล่านี้ ผมเป็นห่วง รัฐบาลซึ่งอยู่ระหว่างกลางระหว่างประชาชนที่ต้องการ ผมไม่ปฏิเสธนะครับ ผมมีความเห็น ว่าประชาชนต้องได้รับการคุ้มครอง แต่ว่าทําอย่างไรถึงจะพอดี ผมเห็นด้วยที่จะต้องเอา ออกไปแล้วร่างหลักการกันใหม่ให้คุ้มครองทุกส่วน ทั้งผู้ใช้บริการ ผู้ให้บริการ และระบบ การให้บริการของประเทศนี้ ซึ่งถ้าท่านเอาไว้นี่ไม่ได้เพราะหลักการข้อนี้มันไม่ได้คลุมถึง ๓ เรื่องนี้ ท่านประธานครับ ในกฎหมายที่รัฐบาลไม่ได้รับรอง ผมขออนุญาตพูดเพื่อเป็น การแลกเปลี่ยนความคิดเห็น แล้วก็ให้พี่น้องประชาชนได้เข้าใจที่มีสมาชิกหลายท่านพูดถึง ประมาณ ๒-๓ ฉบับครับ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งที่รัฐบาลไม่รับรองร่างพระราชบัญญัติ การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. .... เพราะว่าร่างพระราชบัญญัติที่ผ่านมานี้เสนอโดยสํานักงาน ตํารวจแห่งชาติ มันไม่ใช่ส่งเสริมการชุมนุมสิทธิเสรีภาพของประชาชน เป็นกฎหมายห้าม การชุมนุม ซึ่งไม่สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ มาตรา ๖๓ ผมเห็นชอบกับรัฐบาลที่ไม่ผ่าน เข้ามานะครับ

อีกอันหนึ่งครับ กฎหมายซึ่งมีการอ้างกันว่าร่างพระราชบัญญัติองค์การอิสระ ด้านสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติ และสุขภาพ พ.ศ. .... ที่มีปัญหาเรื่องผู้ประกอบการ จริง ๆ แล้วใน ๖๐-๗๐ โครงการไม่ได้มีปัญหาเลย พอเข้าไปมีปัญหาเฉพาะรัฐบาลที่แล้ว ไม่ได้ออกระเบียบ พอมาออกระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีก็ทํากันไปได้ ไปดูแล้ว ๗๐ กว่าโครงการกระทบกระเทือนเพราะสิ่งนี้ไม่มีเลย มีโครงการเดียวที่เขาถอนกลับไป เพราะเรื่องอื่น นี่ผมเป็นกรรมาธิการเรื่องนี้อยู่ ผมไม่เห็นด้วย เห็นด้วยกับรัฐบาลที่จะไม่เอา เข้ามา เพราะอะไร เพราะไปตั้งองค์กรอิสระองค์กรเดียวรวบรวมทั้งประเทศ มีอํานาจ ทั้งประเทศ ซึ่งไม่เห็นด้วย

อีกอันหนึ่งก็คือ ร่างพระราชบัญญัติการบริหารจัดการที่ดินสงวนหวงห้าม ของรัฐ พ.ศ. .... ที่ผมไม่เห็นด้วยเพราะว่าไม่ได้ยกเลิกกฎหมายอะไรเลย ตั้งคณะขึ้นมาแล้วมี ความขัดแย้งคณะกรรมการที่ดินแห่งชาติ ป่าสงวนแห่งชาติ ผมดูกฎหมายแล้วแม้จะผ่าน ออกไปก็ทําอะไรไม่ได้มาก คณะกรรมการนี้ก็ซ้ําซ้อน มีปัญหากับสํานักงานปฏิรูปที่ดินอะไร ซึ่งไม่ได้รับการแก้ไข ขณะนี้สภาก็ตั้งคณะกรรมการไปแก้ไขแล้ว ผมเห็นด้วยกับรัฐบาล ที่กฎหมายที่ไม่สมบูรณ์หรือปฏิบัติไม่ได้ ขัดแย้งกับกฎหมายเดิมที่มี การบริหารจัดการที่ดิน เป็นเรื่องจําเป็นครับต้องทําครับ แต่ว่าออกกฎหมายใหม่เถอะครับ ให้มันมีครอบคลุมสมบูรณ์ อะไรพอยกเลิกก็ยกเลิกไปครับ ขอขอบคุณครับ