รัฐสภา · ครั้งที่ ๖ · ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔

จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ หารือเรื่องร่างบันทึกความร่วมมือระหว่างไทยและจีนในด้านทะเล โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการขนส่งสินค้าทางทะเล และขอให้รัฐบาลพิจารณาเรื่องนี้ให้ละเอียดรอบคอบเพื่อประโยชน์ต่อประชาชน รวมถึงแสดงความกังวลเกี่ยวกับความไม่สมดุลของขนาดประเทศและศักยภาพ รวมถึงความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการแบ่งผลประโยชน์จากทรัพย์สินทางปัญญา

นายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เชียงใหม่

ท่านประธานที่เคารพ ผม จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ต่อร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือทางด้าน ทะเลระหว่างทบวงกิจการมหาสมุทรแห่งชาติจีนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนและกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของไทยนั้น ต้องกราบเรียนด้วยความเคารพว่า ในเบื้องต้นนี้ก็คงเห็นชอบ เพราะว่างานในด้านของการต่างประเทศ โดยเฉพาะที่จะไป ประสานหาความร่วมมือระหว่างชาติต่าง ๆ มันเป็นสิ่งสําคัญ แต่อย่างไรก็ตามนี้ต้องมีข้อ ท้วงติงแล้วก็ข้อสงสัยสําหรับร่างบันทึกความร่วมมือฉบับนี้ โดยเฉพาะมันเป็นบันทึก ฉบับแรก ๆ เลยที่ผมเห็น ที่เป็นความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่มีความจําเพาะเจาะจง ในด้านใดด้านหนึ่ง โดยทั่วไปเราจะเห็นเรื่องของบันทึกความร่วมมือก็จะเป็นเรื่องของการค้า การลงทุน การเงิน ระหว่างรัฐต่อรัฐ ระหว่างกระทรวงพาณิชย์กับพาณิชย์ค้าขายกัน อันนี้เป็นเรื่องระหว่างทบวงกิจการทางมหาสมุทรแห่งประเทศจีนกับกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เมื่อดูอย่างนี้ปุ๊บผมเห็นความไม่สมดุลทันที เพราะอะไร เพราะกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไปเจรจาความในเรื่องนี้ แน่นอน มันจํากัดความเฉพาะเรื่องของสิ่งแวดล้อมที่อยู่ทางทะเลเท่านั้นระหว่างประเทศไทย กับประเทศจีน แล้วผมกราบเรียนด้วยความเคารพว่าด้วยความไม่สมดุลของขนาดประเทศ รวมถึงศักยภาพอะไรต่าง ๆ นั้นต้องกราบเรียนด้วยความเคารพว่าวันนี้ประเทศจีนเขาพุ่ง ขึ้นมาไกลมากแล้วเราตามเขาไม่ทันอย่างเห็นได้ชัด ด้วยความพร้อม ด้วยจํานวนเม็ดเงินที่เขา มีในมือ ด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่เขามีอยู่ในมือนี้ วันนี้ผมมองไม่ออกเลยว่าจากความตกลง ที่บอกมาในข้อ ๒ ขอบเขตความร่วมมือนี้อย่างเช่น เรื่องของข้อบี การจัดการบริเวณชายฝั่ง และหมู่เกาะในทะเล การสํารวจและวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเล ผมมองไม่ออกเลยว่า ประเทศไทยเรา โดยเฉพาะกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมซึ่งมีงบประมาณ จํากัด มีศักยภาพ มีข้อจํากัดอยู่ ต้องเรียนด้วยความเคารพ คือดูแลแค่ในประเทศนี้ ก็เหนื่อยแล้ว วันนี้เราจะไปทําการสํารวจ ไปศึกษาวิจัยที่ประเทศจีนนั้นหรือ ผมมองว่า ในทางปฏิบัตินี้คงเป็นไปไม่ได้ เมื่อมาวิเคราะห์เช่นนี้แล้ว ต้องกราบเรียนเลยว่า ร่างบันทึก ความเข้าใจฉบับนี้ถ้าให้คิดดู ผมไม่กล้า ผมต้องเรียนถามผ่านท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรี ผมว่าฝ่ายประเทศจีนเป็นคนร่าง และฝ่ายประเทศจีนนําเสนอมาให้เรา เพื่อที่เราจะได้ ประสานความร่วมมือ แน่นอนครับ มันคงมีประโยชน์เช่นกัน เช่น การมาศึกษาเรื่องเกี่ยวกับ ภัยพิบัติ กลัวคลื่นสึนามิ (Tsunami) ใช่ไหม เขาอาจจะมีเทคโนโลยีอะไร มีงบประมาณอะไร มาช่วยเหลือสนับสนุนเรื่องของการบริหารจัดการชายฝั่งทะเล เขาอาจจะมีความรู้ความเข้าใจที่ไม่เหมือนเรา ที่จะนํามาวิจัยพัฒนาสนับสนุนในเรื่อง กิจการของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในเรื่องทางด้านทะเลของเราได้ แต่อย่างไรก็ตาม ผมกราบเรียนด้วยความเคารพว่า สิ่งที่ทางประเทศจีนมองประเทศไทย ตาเป็นมันเลยนะครับ คือเรื่องของทรัพยากรที่เรามี และแน่นอนหนีไม่พ้นคือเรื่องของ ก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย วันนี้จากข้อตกลงที่มีมา ไปดูข้อ ๙ นะครับท่านประธาน ข้อ ๙ เป็นเรื่องของการคุ้มครองสิทธิทางปัญญา ถ้าดูให้ดีอ่านไปเรื่อย ๆ มันก็มีอยู่หลายข้อ ไปดูข้อ ๖ บอกว่าในกรณีที่ทรัพย์สินทางปัญญาเป็นผลมาจากบันทึกความเข้าใจ คือถ้าเกิดมี การศึกษาวิจัยจากบันทึกการวิจัยนี้ ทรัพย์สินทางปัญญานั้นก็ต้องมีการแชร์ (Share) ผลประโยชน์ที่ได้ระหว่างทั้ง ๒ ประเทศ อย่างนี้ไป ๆ มา ๆ เกิดเขามาศึกษาวิจัยอะไร บอกมายิงดาวเทียมสํารวจก๊าซธรรมชาติ เราบอกว่าตรงจุดนี้มีอยู่กี่ล้านตัน พอถึงเวลา เราจะขุดเจาะเราต้องแบ่งให้เขาหรือเปล่า สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ต้องกราบเรียนด้วยความเคารพ ว่าเป็นประเด็นที่เราจะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ เพราะว่าทรัพยากรธรรมชาติของเรา มันมีจํากัด แล้วมันก็เป็นของคนไทยทุกคนทั้งชาติที่เราควรจะต้องรักษาเอาไว้

อีกประเด็นหนึ่งที่ต้องกราบเรียนด้วยความเคารพ ก็คืออย่างที่ได้บอกไป เห็นได้ชัดเลยนะครับว่า ฉบับนี้เริ่มจากทางประเทศจีน เพราะว่ามันเป็นเรื่องของ ทบวงกิจการทางมหาสมุทรของเขา ถ้าเราพิจารณาให้รอบคอบ เราบอกอยากจะทําเรื่องของ ทะเลใช่ไหม เราน่าจะมีการครอบคลุมให้เป็นการตกลงระหว่างรัฐต่อรัฐ มันจะไม่ได้มีความ ครอบคลุมในหลาย ๆ มิติ ลองมองดูเรื่องของการคมนาคมเป็นต้น วันนี้การขนส่งทางทะเล ไปประเทศจีนเพิ่มมากขึ้น ต้องกราบเรียนด้วยความเคารพ ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีการ บริโภคสูงที่สุด เราก็ส่งสินค้าไปมากมาย เฉพาะสินค้าด้านการเกษตร แต่วันนี้ด้วยข้อจํากัด ทางการค้า การลงทุน ด้วยข้อจํากัดของสภาพของประเทศจีนที่เขาแบ่งเป็นมณฑล เรายัง ไม่สามารถไปหยิบฉวยเอาผลประโยชน์ที่มันมีอยู่ในจุดนั้นได้อย่างพอเหมาะพอควร ไม่เพียงพอ ถ้าเราจะสามารถขยายขอบเขตการเจรจาในอนาคตให้มันรวบรวมไปถึงเรื่องการ คมนาคมทางทะเล การขนส่งสินค้าทางทะเล เพื่อให้มันเกิดศักยภาพแล้วก็ลดต้นทุนให้กับ พี่น้องประชาชนคนไทย ไม่ว่าจะเป็นภาคเอกชนหรือภาคการเกษตร ผมเชื่อว่าจะเป็น ประโยชน์ในระยะยาวมากกว่าที่เป็นอยู่ ก็ขอกราบฝากประเด็นเหล่านี้ไว้กับท่านประธาน ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีเพื่อช่วยให้มันมีความละเอียดรอบคอบนะครับ ขอบคุณครับ