นายศุภชัย ใจสมุทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร บัญชีรายชื่อ

กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภา กระผม ศุภชัย ใจสมุทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานที่เคารพครับ ผมคงจะไม่เข้าสู่รายละเอียดในสิ่งที่รัฐบาล ได้มีการเสนอเพื่อให้สภาแห่งนี้ได้มีการรับรองนะครับ แต่สิ่งที่ผมอยากจะขออนุญาตเสนอ ความคิดเห็นไปยังรัฐบาลเป็นหลักการที่อยากจะขอกราบเรียนถึงสิ่งที่เราในฐานะที่เป็น ประเทศหนึ่งกําลังจะเกิดขึ้นนะครับ สิ่งที่ผมอยากจะเรียนกับท่านประธานก็คือว่า วันนี้คง ต้องยอมรับนะครับว่าด้วยกติกาโลกใหม่ หรือที่เราเรียกว่า นิว เวิลด์ ออเดอร์ (New world order) นี่นะครับ มันทําให้เราเองจะต้องอยู่ในสังคมโลก และต้องอยู่ในกติกาที่เราไปทํากันไว้ สิ่งที่อยากจะเรียนก็คือว่า เวลานี้ถ้าเรามองกันว่าในประเทศเราจะประกอบไปด้วยใครบ้าง สิ่งที่เกี่ยวข้องก็คงต้องคิดว่า อันดับแรกก็คือรัฐบาล อันดับ ๒ ก็คือผู้ประกอบการ และอันดับ ๓ ก็คือประชาชนคนทั่ว ๆ ไป สิ่งที่ผมค่อนข้างเป็นห่วงก็คือว่านับจากที่เราเองไปเป็นสมาชิก ในข้อตกลงแกตต์ (GATT) ขององค์การการค้าโลกหรือดับเบิลยูทีโอ (WTO) จนกระทั่งมา เป็นอาเซียน และภายในปี ๒๕๕๘ อาเซียนก็จะเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ผลก็คือว่า กติกาต่าง ๆ ที่เราไปตกลงกันไว้ในฐานะรัฐบาลที่มาขออนุมัติจากสภาให้ความเห็นชอบ ตามมาตรา ๑๙๐ เพื่อจะไปทําความตกลงกับประเทศต่าง ๆ เหล่านั้น ตรงนั้นมันเป็นสิ่งที่มี ผลผูกพันกับประชาชนและผู้ประกอบการ สิ่งที่เราไปดําเนินการมันเป็นสัญญาตามสิ่งที่ เขาเรียกว่าเป็นสัญญาในเรื่องของกฎหมายเศรษฐกิจ หรืออินเตอร์เนชันแนล อีโคโนมิค ลอว์ (International Economic Law) และมันมีผลผูกพัน คําถามก็คือว่าจนถึงเวลานี้ ประเทศไทยเราพี่น้องประชาชนที่อยู่ในแผ่นดินนี้หรือผู้ประกอบการทุกคนเขามีความรู้ ความเข้าใจในสิ่งที่รัฐบาลได้ไปตกลงไปทําสัญญามากน้อยขนาดไหน สิ่งนี้เป็นเรื่องที่ น่าเป็นห่วง เพราะว่าในที่สุดเมื่อเราเข้าไปทําความตกลงกับประเทศใดก็ตาม นั่นหมายถึงว่า กติกาก็คือว่าเราก็ตัวเท่ากับเขาแล้ว บางประเทศตัวใหญ่กว่าเรา บางประเทศมีสตางค์มากกว่าเรา อํานาจทางเศรษฐกิจมากกว่าเรา แต่ตามกติกาก็ต้องพูดได้ว่าเขากับเราตัวเท่ากัน ซึ่งเมื่อ ตัวเท่ากันการไปชกกันเราต้องแบกน้ําหนักเยอะ คําถามก็คือกองเชียร์เรา หรือผู้มีผลกระทบ ประชาชนทั้งหลายหรือผู้ประกอบการบางคนบางกลุ่ม แน่นอนละครับ ผู้ประกอบการที่ทํา ธุรกิจแบบข้ามชาติเป็นบริษัทใหญ่ก็คงพอเข้าใจ แต่บ้านเรายังมีเอสเอ็มอีอยู่มาก และบุคคล เหล่านี้ผู้ประกอบการจํานวนมากมายรวมทั้งประชาชนไม่ได้รู้ถึงความเป็นไปเลย หลักเรื่อง โมสท์ เฟเวอร์-เนชั่น หรือว่าเนชั่น ออฟ ทรีทเมนท์ ต่าง ๆ เหล่านี้ไม่มีใครรู้ หลักเรื่อง การไม่เลือกปฏิบัติ ดิสคริมิเนชั่น (Discrimination) หลักเรื่องความเท่าเทียมกันต่าง ๆ เหล่านี้นะครับ ในที่สุดแล้วมันเป็นปัญหา สิ่งที่อยากจะเรียนฝากรัฐบาลไปก็คือว่าเมื่ออีกไม่กี่ปี ข้างหน้าที่จะถึงนี่เราต้องเข้าไปอยู่ในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ถามว่าวันนี้รัฐบาล ได้เตรียมตัว เตรียมพร้อมให้ประชาชนที่ผมบอกว่าเป็น ๑ ใน ๓ กลุ่ม ก็คือรัฐบาล ผู้ประกอบการ แล้วก็ประชาชน รัฐบาลได้เตรียมตัวขนาดไหนในการที่จะให้เขาได้ เตรียมพร้อม พร้อมที่จะรบ พร้อมที่จะรับ เพราะการไปทําความตกลงกับประเทศใด ๆ ก็ตามนี่ครับ ความจริงที่ต้องยอมรับก็คือว่ามันมีคนได้ มีคนเสีย มีทั้งออพเพอร์ทูนิตี้ (Opportunity) มีโอกาส ในขณะเดียวกันก็เป็นอุปสรรคด้วย แน่นอนครับมันจะมีผลกระทบ กระทบกับประชาชน เมื่อสักครู่ท่านสมาชิกบางท่านพูดถึงหัวหอมใหญ่ เมื่อตอนก่อนหน้านี้ ก็พูดเรื่องลําไย สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เจ้าของสวนลําไยไม่ทราบหรอกครับว่าถ้ารัฐบาลไปเซ็นอะไร กับใครแล้วจะมีผลกระทบกับตัวเอง แถวบ้านผมทางใต้วันดีคืนร้ายกุ้งกุลาดําก็เคยมีปัญหา กรณีเรื่องของแกตต์มาแล้ว อะไรอย่างนี้ ยกตัวอย่างเป็นต้นนะครับ ซึ่งที่ผมอยากจะเรียนก็คือว่าจนในที่สุดตั้งแต่เวลานั้นจนถึงเวลานี้ รัฐบาลหรือรัฐควรจะต้องมี หน้าที่ที่จะให้ความเข้าใจให้ความรู้กับประชาชน ให้ตั้งรับได้ว่าเวลานี้เมื่อรัฐบาลได้มาขอ อํานาจจากสภา ขอความเห็นชอบจากสภาไปแล้วรัฐบาลไปลงนามในสัญญาใดก็ตาม แปลว่ารัฐบาลก็พร้อมที่จะให้ประชาชนได้รู้ว่าประชาชนพร้อมที่จะรับในการที่จะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นโอกาส หรือไม่ว่าจะเป็นอุปสรรค สิ่งเหล่านี้ผมในฐานะที่เป็นสมาชิกรัฐสภา ก็อยากจะฝากรัฐบาลไปว่าวันนี้ต้องรีบเร่งนะครับ ท่านอย่าปล่อยเวลาให้เนิ่นนานไป เรื่องของ เออีซีเป็นเวลาไม่กี่ปีข้างหน้าท่านต้องเตรียมพร้อม รวมถึงว่าท่านไปทําความตกลงเรื่องใด ก็ตามต้องเผยแพร่ให้ประชาชนรู้เป็นการทั่วไป ประชาชนควรจะได้รับรู้ในสิ่งที่ท่านไปทํา ความตกลงกับใครไว้ก็ตาม กับรัฐบาลประเทศอื่นไหนก็ตาม หรือในกลุ่มอาเซียน นี่คือสิ่งที่ ผมคิดว่าท่านต้องเตรียมพร้อม ท่านต้องจัดระบบเรื่องการศึกษาให้เกิดความพร้อม ผู้ที่เป็นนักศึกษามีหลักสูตรในเรื่องของอาเซียนมากน้อยขนาดไหน การตกลงข้อตกลง ระหว่างประเทศอันสําคัญที่ประชาชนควรจะต้องรู้ผ่านไปในระบบการศึกษาในสถาบัน ในมหาวิทยาลัย ผมว่าเป็นเรื่องจําเป็นที่รัฐบาลควรที่จะเร่งด่วนก่อให้เกิดประโยชน์ ให้เขาเตรียมพร้อม ให้เขารู้ว่าวันนี้เมื่อเราไปตกลงกับใครแล้วเขาต้องตั้งรับเรื่องอะไรบ้าง เขาจะรุกเรื่องใดได้บ้าง สิ่งเหล่านี้ในฐานะที่เป็นสมาชิกรัฐสภา เมื่อรัฐบาลเสนอมานี่ โดยหลักการผมก็คงยินดีที่จะรับในสิ่งที่ท่านได้เสนอมานะครับ แต่อยากจะฝากให้เป็น ภาระหน้าที่ของรัฐบาลในการไปดําเนินการให้บรรลุเป้าหมาย เพื่อให้เราสามารถที่จะอยู่ในโลก ตามกฎกติกาโลกใหม่นี้ได้อย่างสมบูรณ์โดยไม่เสียหาย ก็ขออนุญาตฝากรัฐบาลไปครับ ขออนุญาตกราบเรียนเพียงเท่านี้ขอบพระคุณครับ