รัฐบาลได้พิจารณาและดำเนินการช่วยเหลือเกษตรกรและผู้ค้าข้าว โดยการรับจำนำข้าวเพื่อช่วยให้เกษตรกรได้รับรายได้สูงขึ้นและผู้ค้าได้รับประโยชน์จากการขายข้าวในราคาถูก นอกจากนี้ยังเสนอการประกันรายได้ให้กับเกษตรกร โดยมีเป้าหมายที่จะช่วยประหยัดทรัพยากรของประเทศและให้ผู้ใช้แรงงานมีรายได้ที่ไม่น้อยกว่า 300 บาทต่อวัน
ผม กิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวง พาณิชย์ ผมได้รับฟังคำอภิปราย ข้อคิดเห็น ข้อสังเกตของท่านสมาชิก อย่างที่ผมได้ กราบเรียนไปทั้งในส่วนที่มีความมั่นใจ ทั้งในส่วนที่แสดงความกังวล ผมทราบดีครับว่า แต่ละท่านย่อมมีเหตุผลที่แตกต่างกัน หน้าที่ผมในการกราบเรียนชี้แจงก็มีหน้าที่กราบเรียน ชี้แจงในสิ่งที่เราเห็น สิ่งที่เราเชื่อ ในมุมที่ท่านพูดว่างบประมาณได้เข้าถึงเกษตรกรอย่างทั่วถึง ผมก็เห็นด้วยครับ ผมเพียงแต่ได้กราบเรียนไปว่าการดำเนินการอย่างนั้นทั้งเกษตรกร ทั้งพ่อค้าโรงสี ทั้งผู้ค้า ทั้งผู้ส่งออก มีความสบายใจร่วมกันที่จะได้ซื้อได้ขายข้าวในราคา ที่ไม่สูงนัก เพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แล้วก็ผู้ค้าอาจจะเป็นผู้ที่ได้รับ ประโยชน์เสียอีก เพราะว่าซื้อถูกขายถูกก็ทำงานง่าย นั่นคือสิ่งที่รัฐบาลชุดนี้ได้พิจารณา ฉะนั้นที่ผมกราบเรียนไปว่าการดำเนินการอย่างนั้นน่าจะส่งผลว่าเหมือนเป็นการชดเชยให้กับ ผู้บริโภคข้าวของเราทั่วไปทั้งระบบซึ่งผมก็ได้ยอมรับไปนะครับว่าคนไทยเราก็ได้กินข้าว ในราคาเดียวกันกับที่ต่างประเทศได้กิน และที่ผมตั้งข้อสังเกตคือจำเป็นหรือเปล่า ที่เราจะต้องดำเนินการชดเชยอย่างนั้นเสียจนกระทั่งผู้บริโภคข้าวในตลาดต่างประเทศ ก็พลอยได้รับผลชดเชยทั้งทางตรงทางอ้อมนี้ไปด้วยในการได้ซื้อข้าวในราคาถูก ผมทราบดีว่า สิ่งที่ท่านมองเป็นนโยบายท่านมีเหตุผล แล้วก็ในขณะที่ท่านได้ทำหน้าที่ในการบริหาร ท่านก็ได้เลือกทิศทางวิธีการอย่างนั้น สำหรับคณะรัฐมนตรีชุดนี้เราได้วิเคราะห์แล้วเราเห็นว่า เรายินดีที่จะทำงานหนักสักหน่อยในขั้นตอนของการจำนำ เพื่อหวังให้เกษตรกรได้รับรายได้ที่ สูงขึ้นจากการที่กลไกที่ราคาตลาดจะทำงานในระดับที่ทำให้ราคาข้าวสูงกว่าวิธีการประกัน รายได้ที่ผมได้กราบเรียนไปนะครับ ผมไม่มีเจตนาต่อท่านประธานที่เคารพที่จะถกเถียงกับ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี เพราะประเด็นนี้เราเถียงกันไปเถียงกันมาแต่ละคนก็มีเหตุผลนะครับ ผมก็ไม่แปลกใจที่ท่านยังยืนยันว่าสิ่งที่ท่านได้ทำนั้นมีเหตุผลที่ดี นั่นคือเหตุผลที่เลือกใน นโยบายประกันรายได้ ผมมีสิทธิหน้าที่เพียงแต่เรียนชี้แจงว่าทำไมเราจึงไม่เลือกดำเนินการ ในการประกันรายได้ทั้งที่ง่าย รายละเอียดอื่น ๆ ผมยังไม่ได้กราบเรียนไปนะครับว่าเราแน่ใจ หรือเปล่าว่าการประกันรายได้ในกลุ่มนั้นเป็นข้าวที่ปลูกขึ้นจริง ๆ ในขั้นตอนที่อาจจะมีการ สงสัยว่าการรับจำนำคุณภาพจะเป็นอย่างไร จำนวนจะเป็นอย่างไร ยังมีกระบวนการที่ต้อง ตรวจสอบว่าข้าวมีจำนวนอย่างนั้นหรือเปล่า น้ำหนักเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า ความชื้น เป็นอย่างนั้นหรือเปล่า ข้อสังเกตที่ท่านอาจจะเป็นห่วงเป็นใยว่าจะมีข้าวจากประเทศ เพื่อนบ้านเข้ามาสวมสิทธิหรือไม่ ทีมงานที่จะต้องดำเนินการรับจำนำ เรายืนยันนะครับว่า จะต้องเป็นข้าวไทยที่ปลูกโดยเกษตรกรไทย เพราะฉะนั้นการที่จะไม่ให้มีข้าวจากต่างประเทศ เข้ามาสวมสิทธิก็เป็นหน้าที่ที่เราต้องทำงาน อย่างน้อยที่สุดเราก็มีกระบวนการที่ทำงานให้ ข้าวไทยเท่านั้นที่จะถูกจำนำ แล้วก็ต้องมีการดำเนินการร่วมมือกันกับคนที่เกี่ยวข้อง เมื่อใด ตลาดเป็นของผู้ซื้อราคาก็ต่ำ เมื่อใดตลาดเป็นของผู้ขายคือผู้ขายมีความเข้าใจร่วมกันว่าของเราดี มีคุณภาพกว่านั้น เราอยากได้ราคาสูงกว่านั้น ๕๐๐ กว่าเหรียญเราคิดว่าต่ำเกินไป เราอยาก เห็นราคามันสูงขึ้นก็เป็นกระบวนการเท่านั้นเอง เราไม่มีเจตนาหรอกครับที่จะไปบิดเบือน ราคาเสียจนกระทั่งเราต้องกลายเป็นผู้เก็บข้าวจำนวนมากอยู่ในสต็อกข้าวของรัฐบาลแล้วก็ ไม่สามารถจำหน่ายออกไป เพราะทำอย่างนั้นไม่ช้าก็เร็วความเสียหายที่เกิดขึ้นก็จะเห็นชัด อยู่ดี
การประกันรายได้ไม่พบว่ามีหลักฐานอะไรที่จะเป็นความเสียหายมากมายไป กว่าเงินที่ได้แจกชดเชยให้กับเกษตรกรไป ดังนั้นการดำเนินการของเราก็อยากย้ำอีกครั้งหนึ่ง ว่ามีการทำงานที่ไม่ง่ายนัก แต่เราคิดว่าการดำเนินงานแบบนี้จะช่วยประหยัดทรัพยากรของ ประเทศได้มากกว่าวิธีการเดิม ในส่วนที่ขออนุญาตกราบเรียนชี้แจงว่าผมก็พูดไปตามความ จริง ผมได้ฟังท่านอภิปรายเริ่มต้นด้วยค่าแรงขั้นต่ำผ่านไป ๔-๕ นาที คำว่าค่าแรงขั้นต่ำ มันถูกเปลี่ยนเป็นค่าจ้างขั้นต่ำ สำหรับผมค่าแรงขั้นต่ำกับค่าจ้างขั้นต่ำก็ไม่เหมือนกัน สำหรับผมค่าจ้างขั้นต่ำกับรายได้ ก็ไม่เหมือนกัน คำแถลงนโยบายขณะนี้นะครับยืนยันว่าเราจะทำงานกันอย่างเต็มที่ เสียจนกระทั่งทำให้ผู้ใช้แรงงานมีโอกาสมีรายได้ในระดับไม่น้อยกว่า ๓๐๐ บาทต่อวัน ถ้อยคำที่เขียนเรื่องของความสอดคล้องของผลิตผล ประสิทธิภาพ ก็เขียนอย่างชัดเจน ผมได้ กราบเรียนไปว่าอัตราดังกล่าวถ้าหากว่าเราสามารถทำงานร่วมกันกับผู้ว่าจ้างกับแรงงานเสีย จนกระทั่งแรงงานมีคุณภาพ ทุกคนมีความสุข ทั้งนายจ้างมีความสุขที่จ่ายเงิน ๓๐๐ หรือ ๓๐๐ กว่าบาทอย่างพออกพอใจ ผู้ใช้แรงงานมีความพอใจในการได้รายได้ ๓๐๐ บาทนั้น ไม่ได้ได้มาในลักษณะที่มีใครมาให้ทาน การดำเนินการที่จะทำให้ทักษะฝีมือแรงงานของท่าน ดีขึ้น อยู่ในมาตรการที่ต้องทำงานกัน ซึ่งก็ไม่ได้ขยายความเสียทั้งหมดนะครับ แต่ว่า ก็ขออนุญาตเรียนว่าการดำเนินการได้คำนึงถึงว่าถ้าหากมีใครสักคนหนึ่งพยายามจะบังคับ ขับไสให้นายจ้างต้องจ้างลูกจ้างคนนั้น ๆ ในราคาที่สูงกว่าที่เขาอยากจ้าง ไม่ต้อง ๓๐๐ บาท หรอกครับ ๑๕๐ บาทเขาก็ไม่จ้างครับ แต่สิ่งที่เราต้องการทำงานก็คือว่า อยากให้แน่ใจว่า ผู้ใช้แรงงานเหล่านั้นได้รับรายได้ที่มากกว่า ๓๐๐ บาท เพราะทักษะฝีมือแรงงานที่ดี ดังนั้น ถ้อยคำตรงนั้นจึงชัดเจนนะครับว่าดำเนินการให้แรงงานมีรายได้เป็นวันละไม่น้อยกว่า ๓๐๐ บาท อย่างสอดคล้องกับผลิตผลและประสิทธิภาพของแรงงาน ขอกราบเรียนย้ำถ้อยคำ ในคำแถลงอีกครั้งหนึ่งครับ ขอบพระคุณครับ