นายมณเฑียร บุญตัน สมาชิกวุฒิสภา ภาคอื่น

ท่านประธานที่เคารพครับ ผม มณเฑียร บุญตัน สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับ ก่อนอื่นผมต้องขอแสดง ความยินดีที่ประเทศไทยมีนายกรัฐมนตรีหญิงเป็นคนแรก และเป็นความภาคภูมิใจของพี่น้อง ชาวเหนือแล้วก็ชาว มช. ของเราด้วยครับ กระผมมีข้อสังเกตและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับเรื่อง นโยบายของรัฐบาลบางประการนะครับ โดยส่วนตัวแล้วผมเห็นว่านโยบายที่เป็นนโยบาย เร่งด่วนที่รัฐบาลได้หาเสียง เป็นการหาเสียงของพรรคเพื่อไทยนะครับ หลายท่านจะชอบ หรือไม่ชอบก็ดี ทำได้หรือไม่ได้ก็ดีนะครับ อย่างน้อยที่สุดก็เป็นนโยบายที่มีเป้าหมายที่จับต้องได้ เป็นรูปธรรมครับ เรียกว่ามีทัชเอเบิล รีซัลท์ (Touchable result) แต่ว่าเมื่อมาดูนโยบาย ๔ ปีของท่าน ปรากฏว่าท่านเขียนในลักษณะที่คล้าย ๆ กับแนวนโยบายแห่งรัฐซึ่งบัญญัติ ไว้ในรัฐธรรมนูญ ไม่ได้กำหนดเป้าหมายซึ่งมีตัวชี้วัดชัดเจน ยากแก่การตรวจสอบ ยากแก่การ ติดตามผล เพราะฉะนั้นผมคิดว่าท่านคงต้องทำการบ้านในการให้กระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ทำแผนปฏิบัติการ เพื่อให้แผนของท่าน นโยบายของท่านนั้นมีเป้าหมายในเชิงปฏิบัติ ที่เป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้นครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายทางสังคมซึ่งผมคิดว่าท่านเขียน ได้สละสลวยนะครับ อย่างไรก็ตามครับสิ่งที่ผมจะยกตัวอย่างต่อไปนี้แสดงให้เห็นว่า ท่านยังจำเป็นต้องมีรายละเอียดเพิ่มเติม เช่นในเรื่องนโยบายเกี่ยวกับทางการพัฒนาคุณภาพ ชีวิต ในข้อ ๔ ที่ท่านพูดถึงเรื่องครอบครัวก็ดี พูดถึงเรื่องการขจัดการเลือกปฏิบัติก็ดี หรือเด็ก เยาวชน หรือสตรี หรือคนพิการ ผู้สูงอายุก็ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ผมคุ้นเคยก็คือ เรื่องคนพิการ ผมคิดว่าถ้าท่านจะได้ไปดูกฎหมายด้านคนพิการของประเทศไทยซึ่งถือว่า เป็นกฎหมายที่ก้าวหน้าที่สุดในอาเซียน และเป็นกฎหมายที่ก้าวหน้าที่สุดประเทศหนึ่ง ในเอเชีย แล้วนำกฎหมายมาทำให้สิทธิเป็นจริงให้ได้ นโยบายของท่านก็จะก้าวหน้ายิ่งกว่า ที่เขียนไว้ เพราะว่าที่ท่านเขียนไว้นี่ยังมองเห็นความเป็นรูปธรรมยากนะครับ อย่างไรก็ตามครับ ผมคิดว่าในส่วนที่ท่านได้เขียนไว้แล้วนี่ เช่นในเรื่องของการขจัดการเลือกปฏิบัติ ซึ่งผมคิดว่าเป็นแกนสำคัญในการที่จะบรรลุนโยบายเรื่องการสร้างความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ อยากจะขอเสนอท่านได้เร่งออกกฎหมายขจัดการเลือกปฏิบัติ โดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคล ซึ่งเคยมีการยกร่างเอาไว้สมัยพรรคไทยรักไทยแหละครับ เข้าใจว่า อย่างนั้นนะครับ กระทรวงยุติธรรมเคยยกร่าง แล้วก็สมัย สนช. ท่านศาสตราจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ก็ได้เคยหยิบยกเอาร่างนี้มาปัดฝุ่นแต่ปรากฏว่าไม่ผ่านนะครับ ขณะนี้กฎหมายไทยทั้งหมดที่มีอยู่เรามีแต่พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิต คนพิการเท่านั้นที่มีบทบัญญัติห้ามเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมครับ ก็อยากให้ได้รับอานิสงส์ กันทั่วหน้าในประชาชนทุกกลุ่มครับ เมื่อพูดถึงเรื่องของนโยบายด้านคนพิการซึ่งไม่มีใคร พูดถึงในสภาแห่งนี้นะครับ ผมคิดว่าเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งที่อยากจะเน้นย้ำก็คือเรื่องของ การบูรณาการประเด็นคนพิการเข้ากับนโยบายกระแสหลักทั้งหมด เรื่องนี้เป็นไปตามกระแสโลก ที่กำลังเป็นไป หลายคนอาจจะเข้าใจเรื่องคนพิการและผู้ด้อยโอกาสเป็นเรื่องเฉพาะกลุ่ม เฉพาะด้าน แต่จริง ๆ แล้วไม่ว่าจะเป็นกฎหมายที่ออกมาในระยะหลังก็ดี มุ่งเน้นที่จะบูรณาการ หรือผนวกรวมเอาประเด็นเฉพาะกลุ่มไปไว้ในนโยบายกระแสหลัก ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การจัดสภาพแวดล้อมก็ดี ในโครงการเมกะโปรเจกต์ของรัฐบาลที่กำลังจะออกมา ท่านควรที่ จะต้องบรรจุหรือผนวกรวมเอาเรื่องของการจัดสภาพแวดล้อมที่ทุกคนสามารถเข้าถึงและ ใช้ประโยชน์ได้ร่วมกันมากกว่าคำนึงถึงเฉพาะเรื่องการจัดสิ่งอำนายความสะดวกเฉพาะด้าน เฉพาะกลุ่ม เพราะมันจะกลายเป็นเรื่องเล็ก และไม่ควรค่าแก่การลงทุนสำหรับสายตาของ หลายท่านบางคนนะครับ เอาง่าย ๆ นะครับท่าน โครงการรถไฟฟ้าก็ดี สนามบินก็ดี

- ๒๖๙/

๑ ถ้าเราได้บรรจุเรื่องเหล่านี้ไว้ในทีโออาร์ (TOR) ตั้งแต่แรกก็จะเป็นประโยชน์เป็นอานิสงส์ มหาศาลครับ อันนี้รวมถึงเรื่องการท่องเที่ยว ซึ่งก็ต้องขอชื่นชมนะครับว่าท่านพูดถึงเรื่อง คนพิการเอาไว้ ท่านพูดถึงเรื่องกลุ่มเป้าหมายเฉพาะด้านเอาไว้นี่แต่อยากจะให้ท่าน ผนวกรวมประเด็นคนพิการไว้ในนโยบายด้านการกีฬาและการท่องเที่ยวกระแสหลัก เพราะขณะนี้ทราบมาว่าเวลามีการตั้งงบประมาณ สำนักงบประมาณเองก็บอกว่าไม่ใช่หน้าที่ ของกระทรวงการท่องเที่ยวซึ่งผมคิดว่าท่านมองประเด็นเหล่านี้ผิด แม้กระทั่งเอกสาร นโยบายที่ท่านแจกนี่นะครับก็ไม่ได้ผนวกรวมความต้องการของคนทุกกลุ่มเอาไว้ เพราะท่าน แจกเอกสารที่เป็นพีดีเอฟ (PDF) ท่านไม่ได้แจกเอกสารที่เป็นมาตรฐานอิเล็กทรอนิกส์ มาตรฐานเปิด แม้แต่เว็บไซต์ของท่านนายกรัฐมนตรีก็อยากจะฝากไว้นะครับว่า ท่านควร จะพัฒนาเว็บไซต์ของท่านตามมาตรฐานสากลเช่นเดียวกับที่ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี ได้ทำไว้แล้วนะครับ

ประเด็นต่อไปครับ ผมว่าเพื่อบรรลุเป้าหมายในการลดความเหลื่อมล้ำ สร้างความเป็นธรรม อยากจะเรียนเสนอว่าท่านได้โปรดพิจารณาออกกฎหมายหรือ แก้กฎหมายเพื่อขจัดการเลือกปฏิบัติ เช่น กฎหมายข้าราชการตุลาการซึ่งยังมีบทบัญญัติ ห้ามคนพิการไม่ให้ไปเป็นข้าราชการตุลาการ พระราชบัญญัติกีฬาซึ่งควรจะต้องแก้ไข พระราชบัญญัติการกีฬาแห่งประเทศไทยเพื่อผนวกรวมประเด็นคนพิการไว้ในประเด็น การกีฬากระแสหลัก พระราชบัญญัติคนขอทานซึ่งล้าหลังและเป็นโทษในการบริหารจัดการ ก่อให้เกิดการกระทำที่ซ้ำซ้อนกับพระราชบัญญัติฉบับอื่น เช่น พระราชบัญญัติค้ามนุษย์ แล้วก็ควรจะต้องปฏิรูปแบบยกเครื่อง พระราชบัญญัติสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลครับ ขอหมายเหตุเล็กน้อยนะครับ ในพระราชบัญญัติสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล มาตรา ๑๑ กำหนดให้ผู้แทนสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยเป็นกรรมการสลากกินแบ่ง ผมไม่แน่ใจว่าสภาสังคมสงเคราะห์กับสมาคมสภาสังคมสงเคราะห์นี่ไม่ใช่องค์กรเดียวกัน หรือไม่ อย่างไรนะครับ อันนี้ก็รวมถึงกฎหมายอื่น ๆ นะครับ เช่น รัฐบาลควรจะยืนยัน ร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ซึ่งกำลังเตรียมเข้าสู่ การพิจารณาของรัฐสภาอยู่แล้ว แล้วก็ได้โปรดสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติการขจัด การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมด้วยครับ อีกอันหนึ่งซึ่งควรจะต้องยืนยันแล้วก็สนับสนุน ให้เดินหน้าต่อไปคือพระราชบัญญัติองค์กรอิสระเพื่อคุ้มครองผู้บริโภคครับ

ประการต่อมาครับ เพื่อเป็นการสนับสนุนการสร้างความเข้มแข็งขององค์กร ภาคประชาชนให้มีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนสังคมของเรา แบ่งเบาภาระทางราชการ ควรที่จะได้มีการสนับสนุนโดยการปฏิรูป พ.ร.บ. สลากกินแบ่งเพื่อนำเงินรายได้จาก สลากกินแบ่งซึ่งเป็นรายได้ที่อำนาจรัฐได้ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกลวงเอาเงินของประชาชน ผู้ยากไร้มาเข้ารัฐนะครับ แล้วก็เอียร์มาร์ค (Ear mark) ไปเข้ากองทุนที่มีอยู่ตามกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นกองทุนคนพิการ กองทุนเด็กเยาวชน กองทุนสตรีหรือกองทุนอื่นตามกฎหมาย ไม่ใช่ไปเข้ากองทุนตามอำเภอใจเฉพาะกิจ

ประการต่อมาครับ ผมคิดว่าเพื่อให้การดำเนินงานด้านการพัฒนาสังคม สามารถดำเนินไปได้อย่างเรียบร้อยเป็นรูปธรรมและบูรณาการที่สุด ขอเรียกร้องเชิญชวน ให้ท่านนายกรัฐมนตรีมานั่งเป็นประธานในคณะกรรมการแห่งชาติ ไม่ว่าจะเป็นกรรมการ ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กรรมการเด็กเยาวชน กรรมการผู้สูงอายุหรือ กรรมการสตรีครับ ท่านไม่ต้องมอบรองนายกรัฐมนตรีครับ ท่านมานั่งเป็นประธานเองเลยครับ ขอบพระคุณมากครับท่านประธานครับ