รัฐสภา · ครั้งที่ ๑ · ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

ชรินทร์ หาญสืบสาย แถลงว่าขออนุมัติบันทึกทั้ง 4 ฉบับ และมีใจรู้สึกว่าสภาเสียเวลามากในเรื่องการอภิปราย ขณะเดียวกันก็หารือเรื่องการบินไทยที่มีปัญหาการจัดตารางการบิน และขอสนับสนุนกรอบกฎหมายที่มีประโยชน์ โดยตั้งคำถามถึงการจัดตารางการบินของนกแอร์ที่มีความจำเป็นหรือไม่ และขอให้รัฐมนตรีตรวจสอบและแก้ไขปัญหานี้

นายชรินทร์ หาญสืบสาย สมาชิกวุฒิสภา ตาก

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม ชรินทร์ หาญสืบสาย สมาชิกวุฒิสภาจากจังหวัดตาก ในฐานะสมาชิกรัฐสภา กระผมลุกขึ้นยืนพูดตรงนี้ก็เพียงแต่อยากจะบอกว่ากระผมจะขอรับลงคะแนนให้กับการ ขอความเห็นชอบในบันทึกทั้ง ๔ ฉบับ รวมทั้งฉบับอื่น ๆ ด้วย ทั้งนี้ก็เพราะว่าอันนี้ ก็ขอเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง คมนาคม เพราะผมมีความรู้สึกตลอดมาเลยนะครับว่า สภาของเราแห่งนี้เสียเวลามาก ทีเดียวที่ผ่านมาในการที่จะต้องมาถกมาอภิปรายกลั่นกรองว่าจะให้ความเห็นชอบ หรือ ไม่ให้ความเห็นชอบกับกรอบความตกลงต่าง ๆ ภายใต้มาตรา ๑๙๐ ของรัฐธรรมนูญแห่ง ราชอาณาจักรไทย ทั้ง ๆ ที่บางเรื่องไม่มีความจําเปึนแม้แต่น้อยที่จะต้องเอาเข้ามา ตรงนี้ เองที่ผมถึงคิดว่าสําหรับมาตรา ๑๙๐ ควรจะต้องมีการแก้ไขโดยเร็ว หรือไม่อย่างนั้น ก็มีกฎหมายลูกมารองรับเพื่อไม่ให้เราต้องเสียเวลา ความรู้สึกที่ผมบอกว่าเสียเวลามาก อย่างน้อยก็ ๒ ประเด็น

ประเด็นแรก ก็คือเพื่อน ส.ว. ส.ส. หลายท่านอุตส่าห์เตรียมข้อมูลมา มากมายที่จะมาสอบถาม แต่ท่านก็ดูแล้วกันมองไปรอบตัวก็มีไม่กี่ท่านที่นั่งฟังอย่างมี สมาธิที่จะฟังดูว่า ในกรอบเวลานั้นมีเรื่องมีสาระมากน้อยเพียงใด สมควรจะรับหรือไม่รับ แล้วก็เปึนที่น่าสังเกตว่าส่วนมากที่อภิปรายไปกันนั้นก็เปึนอภิปรายที่ไม่เจาะประเด็น โดยตรงเลยว่าในกรอบข้อตกลงแต่ละกรอบนั้นมันมีข้อดี ข้อเสียอย่างไรเพื่อที่จะได้ ประกอบการตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่ กลับกลายเปึนว่าเปึนเรื่องที่ตําหนิการบริหารงาน ของกระทรวงคมนาคมที่มีดําริจะยกเลิกสายการบินนั้น สายการบินนี้ภายในประเทศ ผมคิดว่าเปึนการเสียเวลาค่อนข้างจะมากทีเดียว ประเทศไทยควรจะมีเวลาที่มากกว่านี้ ในการพิจารณากฎหมายใหม่ ๆ กฎหมายที่สําคัญ ๆ ที่จะช่วยให้ประเทศเรามี ความก้าวหน้าด้านเศรษฐกิจมากขึ้น อย่างที่ผมบอกแล้วว่าสภาเราไม่มีโอกาสที่รับฟัง ความคิดเห็นจาก ส.ส. ส.ว. หลายคนที่มีความคิดดี ๆ ที่ต้องการจะแสดง แต่ขณะเดียวกัน เรื่องเหล่านั้นก็ไม่ได้มีความสําคัญมากมายที่เราจะต้องเสียเวลาถึง ๑ วัน ๒ วันเต็ม ๆ และยังจะต้องที่ต้องพิจารณาต่อไปในอนาคตอีก เมื่อเร็ว ๆ นี้คณะกรรมาธิการการ เศรษฐกิจ การพาณิชย์และอุตสาหกรรมได้ไปเยี่ยมท่านทูตกว่าน มู่ ที่สถานทูตจีน ในประเทศไทย ท่านได้ชมว่าเมืองไทยนี่เจริญก้าวหน้ามาก แต่ท่านก็คิดว่าน่าจะเจริญ มากกว่านี้ เทียบกับประเทศจีนใน ๒๐ ป้ที่ผ่านมานั้นเขาก้าวกระโดดอย่างไม่รู้จะว่า อย่างไร ความเจริญของจีนนั้นเปึนที่กล่าวขวัญในหนังสือพิมพ์แล้วก็วารสารต่างประเทศ ว่าระบบคอมมิวนิสต์ทําไมมันเจริญรวดเร็วเหลือเกิน เทียบกับประชาธิปไตยแล้วดีกว่า ประชาธิปไตยเยอะเลย นักวิชาการฝรั่งเขาวิเคราะห์ว่าในที่สุดแล้วคอมมิวนิสต์ที่ว่า มันไม่ดีอย่างนั้นไม่ดีอย่างนี้ ในที่สุดเขาสามารถสร้างความเจริญให้ประเทศชาติเขาได้ อย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะทางด้านเศรษฐกิจ ความจริงเหตุผลง่าย ๆ ก็คือว่าเขาไม่เสียเวลา มากมายในการพิจารณาเรื่องที่ไม่เปึนเรื่อง เวลาที่มีค่าของเขาคืออันไหนที่ควรจะรุดหน้า อันไหนควรจะเบรก (Brake) ไว้ เพราะฉะนั้นกระผมจึงขอสนับสนุนกรอบกฎหมาย ทุกฉบับ จริง ๆ แล้วในฐานะที่เปึนข้าราชการเก่าคนหนึ่งผมยืนยันได้ว่ากฎหมายทุกฉบับ กว่าจะออกมากรอบความตกลงเอ็มโอยู (MOU) ทั้งหลายกว่าจะออกมาได้นั้นมันเปึนงาน ของข้าราชการประจําทั้งนั้นที่เขาทํางานมาเปึนสิบ ๆ ป้ เขารู้ว่าเรื่องไหนจะเปึนประโยชน์ เพราะว่าในเรื่องการบินมันมีบทบาทและความสําคัญในช่วงเวลาการเดินทางมันจะทําให้ สั้นขึ้น มีประโยชน์ แต่ว่าผมก็ฝากถึงท่านรัฐมนตรีว่าวันนี้ในการเป่ดไม่ว่าประเทศลาว ไม่ว่าประเทศเติร์กเมนิสถาน หรือว่าประเทศตุรกี แต่ในบ้านของเราผมอยากให้ท่านย้อน มามองว่าวันนี้การบินไทยประกาศค่อนข้างชัดเจนว่าสายจังหวัดอุดรธานีก็คงงดบิน ซึ่งผมใช้บริการประจําอยู่ วันนี้ผมอยากฝากถึงรัฐมนตรีว่าในการจัดตารางการบิน หรือเที่ยวการบิน มันเปึนแนวคิดที่ผมต้องฝากถึงท่านว่าวันนี้จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม เปึนจังหวัดที่ติดกัน ใกล้เคียงกัน บุคคลใน ๒ จังหวัดนี้บางวันก็ไปขึ้น สนามบินจังหวัดนครพนม จากจังหวัดนครพนมก็มาขึ้นจังหวัดสกลนคร ซึ่งสลับกันอยู่ อย่างนี้ แต่ปรากฏว่าในการจัดเที่ยวบินหรือตารางบินผมต้องฝากจริง ๆ ว่าทําไมต้องมา อยู่วันเดียวกัน ทับซ้อนกัน และเที่ยวบินทําไมไม่จัดให้มันสลับกัน มีวันละเที่ยว อาทิตย์หนึ่งมีจังหวัดละ ๓ วัน แต่ปรากฏว่าใน ๓ วันจังหวัดนครพนมกับจังหวัดสกลนคร ไปซ้อนกันเสีย ๒ วัน ผมจึงเห็นว่าถ้าจะมาจัดคิวหรือเที่ยวบินให้มันอยู่ในช่วงเปึนวัน ๆ ไป มันก็ได้ครบ ๖ วัน อันนี้ต้องฝาก ปัญหาใหญ่คือต้องฝากถึงท่านรัฐมนตรี คือว่าการจัด ในเที่ยวบินผมไม่ทราบว่านกแอร์ทําอยู่ทุกวันนี้มีความจําเปึนอย่างไร หรือไม่ ต้องมาจัด ในช่วงกลางวัน ทําไมท่านไม่จัดตอนเช้าหรือเย็นไปเลยครับ ผมไม่ทราบ ผมพูดอย่างคนที่ ใช้การบิน ประชาชนคนบ้านผมวันนี้เขามีเงินขึ้นเครื่องบิน เขามีสวนยาง มีลูกเขยฝรั่ง เยอะแยะที่บ้านผม ไม่ว่าจังหวัดอุดรธานี จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม เขามีสิทธิ เขามีเงินที่จะขึ้นเครื่องบิน แต่ปรากฏว่าการจัดเที่ยวบินเที่ยง บางทีเที่ยงวันถึง จังหวัดสกลนคร บางทีบ่ายสามโมงออกมาแล้ว บ่ายสองโมง ไม่ว่าจังหวัดสกลนคร หรือจังหวัดนครพนมเปึนแบบเดียวกัน ซึ่งท่านไพจิตได้พูดไปมันก็ใกล้เคียงกัน ผมจึงเห็นว่า ในการจัดเที่ยวบินน่าจะไปดูในความจําเปึนของประชาชนที่มีการเดินทาง ไม่ใช่ว่าไปถึง จังหวัดสกลนครจากกรุงเทพมหานครไปลง ๑๑ โมง แล้วออกจากจังหวัดสกลนคร บ่ายสี่โมง หรือบ่ายสามโมง ยังไม่เปึนเวลาเลิกงาน ถ้าไป ๑ ทุ่มหรือไปถึงเช้าเลย ก่อนสองโมงเช้า อะไรประเภทนั้นมันก็จะมีประโยชน์ อันนี้หมายถึงขอฝากในประเทศไทย ส่วนที่จังหวัดอุดรธานีวันนี้พวกผมก็ใช้บริการทางการบินไทยอยู่ ประกาศเลิก ผมก็ไม่เข้าใจว่าขาดทุนมากน้อยอย่างไร เพราะว่าผมทุกเที่ยวที่มาขึ้นเครื่องหรือลงที่ ผมอยากฝากว่าความหนาแน่นของสนามบินกับที่เราจะเป่ดสายการบินใหม่ในราวอีก สองสามประเทศที่ว่านี้มีปัญหาหรือไม่ อย่างไรครับ ส่วนศักยภาพ ผมเป่ดเห็นในเรื่อง ท่านเป่ดใหม่คือ พี บี แอร์ จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม และอีกหลายจังหวัดผม ทราบมานี่ พี บี แอร์บินมาตลอด แต่ก็ขาดหายไปสี่ห้าเดือนหลังนี้บอกว่าเจ๊ง ผมยังมา มองว่าศักยภาพตรงนี้ถ้าเราเป่ดอีกสายการบินในต่างประเทศ ปรากฏว่าบริษัทนี้ก็ไปมีชื่อ อยู่ในนี้ ผมเปึนห่วงว่าท่านจะเอามาขายในจุดนี้มันจะขายได้ขนาดไหน เพราะภายในประเทศเองก็บอกว่าไม่ไหวแล้วไปเช่าเที่ยวบินมาก็เอาเครื่องบินคืนหมด ผมก็ถามว่าทําไมบินอยู่ดี ๆ จังหวัดสกลนครไป ๆ มา ๆ อยู่ ๒ ป้แล้วทําไมต้องเลิกไป บอกไม่มีเครื่อง ประการหนึ่ง บอกเครื่องเจ้าของเดิมเขายกเลิกสัญญาเช่า วันนี้ถ้าเกิด ท่านบินต่างประเทศจะมีปัญหาไหม อันนี้ฝากว่าบริษัทนี้มีศักยภาพที่จะบินระหว่าง ประเทศได้หรือไม่ หรืออย่างไร อันนี้ต้องฝากเปึนข้อคิด เปึนข้อสังเกต ส่วนค่าโดยสาร ผมต้องตั้งประเด็นว่าค่าโดยสารวันนี้บ้านผมจังหวัดสกลนครบินก็ไม่ไกล ๖๐๐ กว่ากิโลเมตร แต่ปรากฏว่าบิน ๑ ชั่วโมงครึ่ง ก็ดีได้กําไรในการนั่งนาน แต่ว่า ค่าโดยสารแพงหน่อย ของผม ๓,๕๐๐ บาท ลิมิท (Limit) ตรงนี้ไม่ทราบว่าคิดกันอย่างไร จังหวัดอุดรธานี ๒,๙๐๐ บาท แต่จังหวัดสกลนคร ๓,๕๐๐ บาท พี่น้องบ้านผมก็ไม่ได้รวย เกินเพื่อน มีฐานะพอ ๆ กัน แต่เขาก็มีสิทธิที่จะขึ้นเครื่องบิน เขาก็ไม่ใช่ประชาชนชั้นสอง ก็เปึนประชาชนทั่ว ๆ ไป เพราะในจุดนี้ก็ฝากว่าในเรื่องอัตราค่าโดยสารก็เปึนส่วนหนึ่ง ต้องกลับมาคิด ฝากรัฐมนตรีให้ไปคิดด้วยว่าไหวไหม ๓,๕๐๐ บาท ๒,๙๐๐ บาท จังหวัดอุดรธานี จังหวัดสกลนครก็ ๑๖๐ กิโลเมตรส่วนที่ต่างกัน หลายคนต้องมาขึ้นที่ จังหวัดอุดรธานีก็เปึนส่วนหนึ่ง แต่วันนี้ก็คงไม่ได้ขึ้นหรอกครับ การบินไทยก็หายไปแล้ว คงเปึนนกแอร์ พวกผมนี่เปึนประชาชนคนชั้นสองของประเทศแล้วละเพราะว่าโลว์ คอสท์ ทั้งนั้นถ้าได้ขึ้น แต่ก็ยังดี ดีกว่านั่งรถ ๘ ชั่วโมงครับ ขอบคุณมากครับ