กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ตรึงใจ บูรณสมภพ สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานคะ เราจะใช้เวลาอภิปรายอีกถึง ๓ วัน ต้องเสียทรัพยากรของประเทศ ดิฉันในฐานะที่ได้พูดก่อนแล้วก็จะมีผู้อภิปรายอีก ตั้ง ๑๐๐ กว่าท่านนี่นะคะ ก็อยากจะให้เพื่อนสมาชิกรัฐสภาอภิปรายให้ตรงประเด็น อย่าออกนอกประเด็นหรือวิจารณ์ตัวบุคคลมากกว่าจะพูดถึงรัฐธรรมนูญ ท่านประธานคะ รัฐธรรมนูญคือแผนในการบริหารประเทศเพื่อประโยชน์ของประชาชน เพราะฉะนั้น การพิจารณาจะแก้ไขหรือไม่แก้ไขก็สามารถที่จะทําได้ แต่ว่าการแก้ไขนี้จะต้องให้เหมาะสม กับธรรมชาติหรือวัฒนธรรมของคนไทยของประเทศไทยในปัจจุบัน ดิฉันอยากจะเริ่มพูดถึง รัฐธรรมนูญแต่ละฉบับนะคะ ขอเริ่มด้วยฉบับประชาชนที่เสนอโดยนายแพทย์เหวง โตจิราการ ซึ่งฉบับนี้เปึนฉบับที่นํามาจาก พ.ศ. ๒๕๔๐ ก็ขอให้ความเห็นต่อที่ประชุมว่ามีหลายมาตรา ที่ดิฉันยังไม่ค่อยเห็นด้วยนะคะ ยกตัวอย่างมาตราที่สําคัญซึ่งจะต้องนําไปพิจารณา แล้วก็ลงมติ ในมาตรา ๑๐๘ ซึ่งมาตรานี้จะตรงกับการแก้ไขเพิ่มเติมของฉบับสภาผู้แทนราษฎร ๑๐๒ ท่าน แล้วก็ของคณะรัฐมนตรีในมาตรา ๙๔ มาตรานี้บอกว่า พรรคการเมืองที่ส่งสมาชิก เข้าเปึนผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตในเขต เลือกตั้งใดจะส่งได้คนเดียว ในเขตเลือกตั้งนั้น มาตรานี้ดิฉันไม่เห็นด้วยเพราะว่าจะเปึนการง่ายต่อการซื้อสิทธิ หรือ การหาเสียงเหมือนกับการเลือกตั้ง อบต. หรือ อบจ. การที่เกรงว่าถ้ามี ส.ส. หลายพรรค มาอยู่ในเขตเดียวกันในรัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ ดิฉันกลับมีความเห็นว่าเปึนการบูรณาการ ซึ่งจะเปึนประโยชน์กับประชาชน ส่วนในมาตราที่ถัดมามาตรา ๑๒๑ ที่พูดถึงการได้มาของวุฒิสภา วุฒิสภา ประกอบด้วย สมาชิกซึ่งราษฎรเลือกตั้งจํานวน ๒๐๐ คน จํานวนนี้ดิฉันคิดว่า มากเกินไป ปัจจุบันนี้ก็ดีอยู่แล้ว ๑๕๐ คน แล้วก็ในรัฐธรรมนูญที่จะให้มีแต่การเลือกตั้งนี้ ดิฉันคิดว่าถ้าเราพิจารณาในปัจจุบัน สมาชิกวุฒิสภาที่มาทั้งการเลือกตั้งและการสรรหา ก็จะทําให้ได้สมาชิกวุฒิสภาที่มีคุณภาพ มีผู้ทรงคุณวุฒิ มีประสบการณ์หลากหลาย หรือ แม้แต่ผู้พิการนะคะ ต้องขอเอ่ยนาม ท่านมณเฑียร ต้องขออภัยด้วยนะคะ ผู้พิการอย่างอาจารย์มณเฑียรนี่ถ้ามีการเลือกตั้งก็คงจะมีโอกาสเข้ามาได้ยาก ซึ่งอาจารย์ มณเฑียรเปึนบุคคลที่เปึนทรัพยากรท่านหนึ่งของวุฒิสภา แล้วก็ทําประโยชน์ให้กับผู้พิการ กับประเทศชาติ ดิฉันคิดว่ายังมีผู้พิการที่มีความสามารถเช่นอาจารย์มณเฑียรอีกเปึนจํานวนมาก ทําให้เขาได้มีโอกาสได้เข้ามาทํางานในรัฐสภา แล้วก็ทําให้ได้ช่วยเหลือผู้พิการคนอื่น ๆ ให้มีความสุขซึ่งเปึนหลักของสากล แล้วก็ประเทศที่พัฒนาแล้วก็มองเห็นความสําคัญ ของผู้พิการด้วยนะคะ แล้วก็มีอีกหลายประเทศที่มีทั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แล้วก็ สมาชิกวุฒิสภา ยกตัวอย่างเช่นประเทศอังกฤษหรือสหราชอาณาจักรก็มีสภาสูงที่เรียกว่า เฮาส์ ออฟ ลอร์ด (Hours of lords) การที่พูดนี้ไม่ใช่เพราะว่าดิฉันเปึนสมาชิกวุฒิสภาที่มาจาก การสรรหา ดิฉันคิดว่าคงจะมีสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งพูดอีกเหมือนเช่นเดียวกัน ต่อไปนี้ก็ขออภิปรายรัฐธรรมนูญฉบับของคณะรัฐมนตรีในมาตรา ๑๙๐ หลักการนี้มีมาครั้งแรก ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๔๘๙ ซึ่งมีมานานแล้ว แล้วในรัฐธรรมนูญ ฉบับป้ ๒๕๔๐ ก็มีบัญญัติไว้เช่นกัน ปัญหาที่จะต้องนํามาพิจารณาแก้ไขก็คือจะต้องมี การพิจารณาหรือตีความว่าสนธิสัญญาประเภทใดที่ต้องนําเข้ามาสู่สภา เพราะมี สนธิสัญญาหลายประเภท สนธิสัญญาที่ต้องทํากับต่างประเทศในเรื่องของการปักปันเขตแดน ยกตัวอย่างเมื่อนําเข้ามาสู่สภาการที่เราเป่ดเผยการอภิปรายกรอบการเจรจาก็จะทําให้คู่ เจรจาทราบถึงยุทธวิธีของเราได้ อันนี้เปึนตัวอย่าง ดิฉันก็มีข้อเสนอว่าควรบัญญัติ ให้ชัดเจนว่าสนธิสัญญาประเภทใดที่จะเข้าข่ายตามมาตรา ๑๙๐ ซึ่งจะต้องมีการตีความ หนังสือสัญญาบางประเภทไม่จําเปึนจะต้องนําเข้าสู่ที่ประชุมของรัฐสภาก็ไม่ต้องนําเข้ามา อันนี้ก็รู้สึกเปึนการปฏิบัติเช่นเดียวกับกฎหมายของทางประเทศสหรัฐอเมริกา

ดิฉันก็ขอสรุปว่าการที่จะพิจารณาแก้ไขหรือไม่แก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับใด ก็ขอให้คิดถึงประโยชน์ที่จะได้กับประชาชนแล้วก็กับประเทศชาติเปึนสําคัญ แล้วก็ขอให้ พิจารณาในรายละเอียดของรัฐธรรมนูญที่ท่านได้นํามาเสนอด้วย ขอบคุณค่ะ