กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กระผม ประพนธ์ นิลวัชรมณี สมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับ ท่านประธานครับ สิ่งที่รอคอยกันมานานก็คงจะเริ่มต้นสําเร็จในรัฐบาลชุดนี้ ก็เปึนสิ่ง ที่น่าจะยินดีอย่างยิ่ง หากว่าการก่อสร้างทางรถไฟมีรถไฟระบบความเร็วสูงประมาณ ๒๔๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมงนั้นเกิดประโยชน์กับประเทศชาติของเราอย่างมหาศาล แน่นอนครับ เพราะมันเชื่อมโยงถึงเอเชียอาคเนย์ทั้งหมด แล้วก็เชื่อมโยงไปถึงประเทศจีน ซึ่งมีพลเมืองจํานวนมหาศาลครับ ส่วนรถไฟที่เราจะเชื่อมไปถึงคุนหมิงนั้น ท่านประธานครับ พื้นที่บริเวณภาคตะวันตกของ ประเทศจีนห่างไกลจากทะเลไปทางปักกิ่ง ทางเซี่ยงไฮ้นับพันกิโลเมตร เพราะฉะนั้น คนเหล่านี้ไม่ค่อยได้เคยเห็นทะเล เพราะฉะนั้นถ้าเขาจะมาดูทะเลเขามาดูที่เมืองไทย ดีกว่า เพราะเมืองไทยได้เห็นทะเลและได้เห็นหาดสวย ๆ ได้พักผ่อนซึ่งเปึนที่นิยม ของคนทั่วโลกครับ นั่นคือประโยชน์มหาศาลแน่นอนครับ

ท่านประธานครับ รถไฟนี่ครับที่จริงเมืองไทยถ้านโยบายของการทํารางคู่ ของรถไฟนั้นเริ่มสมัยตั้งแต่รัฐบาล ฯพณฯ ชวน หลีกภัย ได้เริ่มไว้เมื่อ ๑๐ กว่าป้ที่แล้ว ถ้าหากได้ทํามาตลอด ๆ ป์านนี้ สําหรับรถไฟความเร็วแค่ ๑๕๐-๑๖๐ กิโลเมตรถึง ๒๐๐ กิโลเมตร ต่อชั่วโมงป์านนี้ไม่มีปัญหาแล้ว ที่จริงความเร็วสูง ๑๐๐ กว่ากิโลเมตร ๑๕๐-๑๖๐ กิโลเมตร มันไม่ได้อยู่ที่รางว่ากว้างหรือแคบแค่ไหน มันอยู่ที่พื้นฐานของเส้นทาง พื้นฐานโครงสร้าง ของรางว่ามันสามารถรับความเร็วได้แค่ไหน อย่างปัจจุบันวิ่งเร็วไม่ได้ครับ ๑. พื้นฐาน โครงสร้างของรางมันไม่แข็งแรงพอ ๒. ระบบโค้งทั้งหลายมันไม่รองรับความเร็ว เกินประมาณ ๑๒๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง แล้วก็จุดตัดทั้งหลาย นี่คือปัญหาที่ทําให้รถไฟ ของเรานั้นมันช้าลง แต่ก็เถอะครับในเมื่อจะก่อสร้างใหม่ก็เปึนระบบรางที่ประมาณ ๑๔๓ เซนติเมตรนั้นเพื่อเชื่อมโยงกับทั้งของประเทศจีนของประเทศลาวนั้นก็เปึนเรื่องที่ดี ท่านประธานครับ ที่จริงรถไฟความเร็วสูงอย่างที่ว่ามันไม่ได้เหมือนที่เราคิดว่าความเร็ว ๓๐๐ กว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมง นี่เปึนระบบความเร็วสูง เรียกว่าความเร็วสูง แต่มันอยู่ ในระดับที่ความเร็วต่ําของระบบความเร็วสูง ซึ่งอันนี้การลงทุนมันก็เบาลงนิดหนึ่ง ท่านประธานผมคงไม่พูดประเด็นซ้ําคนอื่น แต่ทราบว่าการไปเจรจาตกลงกันครั้งนี้ เท่าที่ทราบคือว่ารัฐบาลไทยนั้นลงทุนเปึนทรัพย์สิน คือมีที่ดินเขตทางของรถไฟนั้น พร้อมที่จะให้ประเทศจีนมาสร้างระบบรางคู่ ๒ ข้างทางรางเดิมได้เปึนต้นทุนของเราเปึน การลงทุนของเรา ส่วนประเทศจีนนั้นลงเงินเพื่อก่อสร้าง แล้วก็ให้ทางรัฐบาลจีนตั้งบริษัท ร่วมกันมาบริหารในระยะกี่สิบป้ก็ตามที่ตกลงกัน เหมือนอย่างที่ประเทศจีนได้ทํากับ ประเทศลาว ท่านประธาน สิ่งนี้ครับ เพราะผมอยากให้โครงการนี้สําเร็จโดยเร็ว ผมจึงมีข้อสังเกตที่จะฝากไปทางรัฐบาลและรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องที่จะไปเจรจาครับว่า การเจรจาระหว่างประเทศจีนกับประเทศไทยในครั้งนี้คงไม่ง่ายเหมือนการเจรจาระหว่าง ประเทศจีนกับประเทศลาว เพราะที่ประเทศลาวนั้นพื้นฐานการก่อสร้างวางรางรถไฟใหม่ ทําได้ง่าย เขาไม่มีสาธารณประโยชน์ที่เปึนจุดอุปสรรค ไม่ว่าเปึนเส้นทางที่ตัดกับเส้นทาง รถไฟมากมาย เขาไม่ค่อยมี แล้วก็ยังไม่เคยมีระบบตรงนี้ แล้วก็เปึนประเทศที่สามารถ ที่จะสั่งได้ว่าเส้นทางนั้นไปตรงไหนได้หรือไม่ได้ การลงทุนของจีนจะต่ําในเรื่องของ การก่อสร้าง แต่ของประเทศไทยไม่ใช่อย่างนั้น ผมว่าของประเทศไทยจะลงทุนมากกว่า ที่เมืองลาวไม่ต่ํากว่า ๓ เท่า ๑. อย่างที่ท่านสมาชิกได้กล่าวแล้วว่าจุดตัดรางรถไฟของเรา ๒,๐๐๐ กว่าจุด ซึ่งท่านได้คํานวณประมาณการไว้เมื่อหลายป้ที่แล้วว่าประมาณ ๖๐,๐๐๐ ล้านบาท เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ มันคงเปึนร่วมแสนแสนล้านบาทแล้ว อันนี้คือต้นทุน ที่เพิ่มขึ้น แล้วก็เส้นทางเดิมแนวทางเดิมที่ทางรถไฟมีอยู่แล้วใช้ไม่ได้หมดละครับ ผมว่าใช้ได้ ๘๐ เปอร์เซ็นต์นี่ก็เก่งแล้ว ผมประมาณว่า ๗๐-๘๐ เปอร์เซ็นต์ โดยที่เรา ไม่ต้องไปหาที่ดินใหม่ให้ แต่อีก ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ๓๐ เปอร์เซ็นต์แน่นอนต้องไปเวนคืน เวนคืนตรงนี้ต้องใช้เงินครับ แล้วที่ดินที่จะต้องเวนคืนนั้นเปึนที่ดินที่มีมูลค่าสูงแน่นอนครับ เพราะฉะนั้นเงินลงทุนตรงนี้ก็จะต้องมีเพิ่ม ใครจะเปึนผู้ออกใครจะเปึนผู้ลงทุน อันนี้ ต้องเตรียมการข้อมูลไว้สําหรับเจรจาว่าทุนจริง ๆ มันควรจะเปึนเท่าไรจึงจะถึงจุดที่จะ ตกลงกันได้ว่าขั้นต่อไปเรื่องของอายุสัมปทาน เรื่องของค่าโดยสารนะครับ ผมทราบว่า ข้อมูลขั้นพื้นฐานในระบบตรงนี้นั้น ผมว่าการรถไฟแห่งประเทศไทยยังไม่ได้ศึกษา เพราะฉะนั้นพื้นฐานตรงนี้นะครับก่อนที่จะเจรจาขอให้ศึกษาเบื้องต้น คร่าว ๆ ก็ยังดีว่า เราจะใช้เงินลงทุนที่คิดว่าเราต้องรับผิดชอบสักเท่าไร ผมจึงว่าการลงทุนของเรานั้นสูงกว่า ที่ประเทศลาว ผมว่าไม่ต่ํากว่า ๓ เท่า เพราะเงินลงทุนมากอย่างนี้ผมจึงเปึนห่วง ผมอยากให้โครงการนี้เสร็จไม่อยากให้เหมือนโครงการเก่า ๆ ที่ผ่านมา ไม่ว่าเปึนโครงการ สร้างทางด่วนไปจังหวัดชลบุรี นั่นก็ขาดการศึกษา ขาดการเตรียมการรองรับก็ทําให้ โครงการนั้นล่าช้าจนมีการฟัองร้องจนรัฐบาลเสียค่าโง่ละครับ เพราะว่าไม่ได้เตรียมพื้นฐาน เรื่องเหล่านี้ไว้ ออกแบบเสร็จแล้วก่อสร้างไม่ได้เพราะไม่ได้เตรียมเรื่องการเวนคืน เตรียมรูปแบบที่ถูกต้อง แม้แต่รูปแบบก็ยังไม่ถูกต้อง พอคิดว่าจะสร้างก็สร้าง ๆ อันนี้ อีกอันหนึ่งครับ

แล้วก็อีกประการหนึ่งเมื่อเจรจาเสร็จแล้วเริ่มลงมือก่อสร้างก็ขอได้ เตรียมการส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบรถไฟนี้ที่จะมาดําเนินการในเมื่อสร้างเสร็จ ว่าเราต้องเตรียมการอะไรบ้างเพื่อรองรับ หลายสิ่งหลายอย่างครับ ไม่ว่าเรื่องของ การบริหารระหว่างการรถไฟแห่งประเทศไทยกับบริษัทใหม่ที่จะมาดําเนินการนั้นตกลงกัน ให้เสร็จเสียก่อน อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ํารอยเหมือนอย่างแอร์พอร์ต ลิงค์ (Airport link) หรือประวัติศาสตร์ซ้ํารอยอย่างของท่าเรือมาบตาพุด สร้างท่าเรือเสร็จแล้วครับแต่ว่าไม่ได้ รองรับเส้นทางที่จะเข้าสู่ท่าเรือ ปรากฏว่าการขนส่งนั้นเสียเวลารถติดกันยาวเหยียดครับ กว่าจะสร้างถนนรองรับไปยังท่าเรือได้อีกหลายป้ อย่างนี้มันไม่ควรจะให้เกิดอีกแล้ว เพราะฉะนั้นผมอยากให้โครงการนี้เกิดแล้วก็สําเร็จโดยเร็วครับ ผมจึงมีข้อสังเกตที่จะฝาก ท่านประธานไปยังรัฐบาลครับ ก็ขอสนับสนุนโครงการนี้ ขอบคุณครับ