กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภา ผม นายนคร มาฉิม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานที่เคารพครับ อันที่จริงแล้ว หลายประเด็นที่เพื่อนสมาชิกได้อภิปรายไปสอดคล้องกันด้วยความเห็นของผมที่ตั้งใจ เปึนอย่างยิ่งที่จะอภิปราย แต่ก่อนอื่นต้องขอถือโอกาสนี้ชื่นชมรัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์และท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรวมไปถึงผู้ที่มีส่วนสําคัญยิ่งในการ ผลักดัน แล้วก็นําเอาหลักการเรื่องนี้เข้ามาเสนอต่อรัฐสภาในฐานะผู้ที่ไปประสานงานกับ รัฐบาลจีน ก็คือท่านสุเทพ เทือกสุบรรณ อดีตรองนายกรัฐมนตรีที่ท่านได้ริเริ่มเรื่องนี้ แล้วก็ผลักดันเรื่องนี้ร่วมกับท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมมาอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ เข้ามาสู่กระบวนการในการขอความเห็นชอบจากรัฐสภาตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๙๐ ผมเองขอมีส่วนร่วมในการอภิปรายเพื่อบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเรื่องนี้เปึนเรื่องใหญ่ เรื่องนี้เปึนเรื่องที่จะพลิกประวัติศาสตร์ในเรื่องการพัฒนาระบบราง ระบบขนส่งของ ประเทศที่จะเชื่อมระหว่างประเทศต่อประเทศแล้วก็เชื่อมภายในประเทศให้ยกระดับ การพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น แต่ก่อนที่จะอภิปรายเหตุผลสนับสนุน ผมขออนุญาตท่านประธาน ที่จะฝากประเด็นปัญหาที่เปึนอยู่ในปัจจุบันก่อน การรถไฟในปัจจุบันนี่นะครับ แต่เดิม ตั้งแต่ป้ ๒๔๔๓ ล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ ๕ พระองค์ท่านได้ตั้งกรมรถไฟหลวงขึ้นแล้วก็ได้มอบ ทรัพย์สินของประเทศให้กับกรมรถไฟหลวงซึ่งต่อมาก็ได้ยกเปึนการรถไฟแห่งประเทศไทย แต่ปรากฏว่าหลังจากสิ้นพระองค์ท่านไปแล้ว การรถไฟเต็มไปด้วยกระบวนการในการทุจริต เต็มไปด้วยกระบวนการในการคอร์รัปชัน เต็มไปด้วยการแสวงหาผลประโยชน์จาก ทรัพย์สมบัติของแผ่นดินที่พระองค์ท่านล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ ๕ ได้พระราชทานไว้ จนไม่สามารถที่จะพัฒนาการรถไฟให้ก้าวหน้าให้ทันสมัย ให้สมกับเจตจํานง จนปัจจุบัน การรถไฟขาดทุนหลายหมื่นล้านบาท เปึนการขาดทุนสะสมแล้วก็ไม่มีการพัฒนาใด ๆ ที่ดีขึ้นเลย มีหนี้สินสะสมมาก การบริหารทรัพย์สินจํานวนหลายแสนล้านบาท นับล้านล้านบาททั่วประเทศล้มเหลว แล้วก็มีแต่การทุจริต การบริหารของการรถไฟ ในช่วงนับร้อยป้ที่ผ่านมาถือว่าไร้ประสิทธิภาพโดยสิ้นเชิง เปึนไปได้ไหมครับท่านประธาน ที่จะให้การรถไฟ ในเมื่อระบบรางเดิมแล้วก็ระบบการขนส่งเดิมที่เปึนอยู่ในปัจจุบัน ให้ยังคงอยู่ แต่ว่าให้เปึนการขนส่งในระดับเมืองต่อเมือง หรือว่าให้ท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วม ในการบริหารจัดการการรถไฟ แต่ยังคงให้สภาพของรางเดิมยังคงสภาพอยู่ ขณะเดียวกัน การพัฒนารถไฟหรือระบบรางนี่นะครับก็ควรที่จะมีหลายระดับ

ระดับที่ ๑ ก็คือในเมืองใหญ่ไม่ว่าจะเปึนกรุงเทพฯ จังหวัดเชียงใหม่ โคราช หรือหาดใหญ่ อันนี้รวมไปถึงจังหวัดภูเก็ต จังหวัดอุบลราชธานี ควรที่จะมีรถไฟ ในระหว่างเมือง คือรถไฟที่ใช้ในเมือง เช่น รถไฟฟัามหานคร รถไฟสายสีแดง สายสีม่วง อย่างนี้เปึนต้น อันนี้คือใช้ในตัวเมือง เพื่อลดความแออัดของการขนส่ง การคมนาคม ในเมืองนั้น ๆ

อันที่ ๒ ก็คือรถไฟที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้ให้พัฒนาเปึนระหว่างจังหวัดต่อจังหวัด หรือเมืองต่อเมือง หรือระหว่างภาค แต่เน้นไปที่การขนส่งสินค้าหรือว่าการขนส่งสินค้าหนัก เช่น น้ํามัน ปูน หรือว่าอุปกรณ์หนักอื่น ๆ ที่ไม่จําเปึนต้องเร่งเวลามากนัก

แล้วอีกส่วนหนึ่ง ก็คือรถไฟในระบบความเร็วสูงที่น่าจะเชื่อมระหว่าง ภาคต่อภาคแล้วก็ประเทศต่อประเทศ แล้วก็ในภูมิภาครวมไปถึงในระดับเอเชียด้วยกัน อันนี้ก็ควรที่จะใช้ระบบความเร็วสูง

ท่านประธานที่เคารพครับ ต้นเหตุที่ผมเห็นว่ามีความจําเปึนอย่างยิ่ง ที่จะต้องพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูง ก็เนื่องจากว่าในช่วงหลายสิบป้ที่ผ่านมารัฐบาล หลายยุคหลายสมัยให้ความสําคัญกับการพัฒนาถนนโครงข่ายเปึนหลัก แต่สิ่งที่เราต้อง สูญเสียไปก็คือการขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ขาดการพัฒนาก็คือระบบราง ในขณะเดียวกัน ความสูญเสียในด้านชีวิตทรัพย์สินจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ป้หนึ่งหลายพันคนที่เสียชีวิต จากอุบัติเหตุรถยนต์ ป้หนึ่งเรามีความสูญเสียทางเศรษฐกิจไม่ว่าจะเปึนผู้บาดเจ็บล้มตาย เสียชีวิต หรือรักษาพยาบาล ประมาณ ๒๐๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อป้ อันนี้ข้อมูลจากกรมการขนส่งนะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ แต่ถ้าเกิดว่ามีระบบราง ขึ้นมา ความปลอดภัย ความเที่ยงตรงต่อเวลา แล้วก็ความเสียหายต่าง ๆ ในด้านเศรษฐกิจ ในด้านชีวิตแล้วก็ทรัพย์สิน ซึ่งประเมินค่ามิได้สําหรับชีวิตคนนี่ก็จะน้อยลงไป อันนี้ก็คือ เปึนผลที่ดีมาก แล้วที่สําคัญที่สุดก็คือดุลการค้าที่เราต้องสั่งน้ํามันดิบมาใช้ในรถยนต์ หลายล้านคันในประเทศนี่นะครับ ป้หนึ่ง ๆ เราจะต้องขาดดุลในการสั่งน้ํามันดิบเข้ามานี่ ป้ละประมาณ ๑ ล้านล้านบาท แต่ถ้าเกิดว่าเรามีระบบราง แล้วก็มีรถไฟระบบความเร็วสูง นี่นะครับ ผมเชื่อมั่นว่าความปลอดภัยจะมากขึ้น การประหยัดแล้วก็ความขาดดุลในเรื่อง การนําเข้าน้ํามันดิบจะน้อยลง อันนี้ก็จะทําให้รายได้ทางอ้อมของประเทศ ความปลอดภัย ในชีวิตทรัพย์สินของพี่น้องประชาชนจะเพิ่มมากขึ้น ซึ่งตีมูลค่าคุ้มทุนภายในไม่เกิน ๑๐ ป้ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมเดินทางไปทั่วโลก ได้มีโอกาสเดินทางไปทั้งในนามส่วนตัว แล้วก็ในนามของคณะกรรมาธิการได้นั่งรถไฟความเร็วสูงหลายประเทศ ไม่ว่าจะเปึน อเมริกา ยุโรป จีน หรือญี่ปุ์น ซึ่งสมรรถนะในเรื่องความเร็วต้องชื่นชมว่าทางจีนรุดหน้า มากทีเดียว แต่ในขณะเดียวกันผมอยากจะให้รัฐบาลภายใต้การนําของท่านนายกรัฐมนตรี ทําเรื่องนี้ให้กระจ่างให้หมดความสงสัยก่อนที่รัฐสภาจะให้ความเห็นชอบหรืออนุมัติหลักการ ไปให้ท่านเปรียบเทียบให้เห็นสิครับว่าประสิทธิภาพของรถไฟในแต่ละประเทศ ไม่ว่าจะเปึน ญี่ปุ์น จีน รัสเซีย เยอรมนี ยุโรป แล้วก็อเมริกานี่ครับ มีจุดดี จุดเด่น จุดด้อยอย่างไร แล้วก็ เปรียบเทียบให้เห็นด้วยว่าถ้าเกิดว่าลงทุนกับจีนมีสิทธิพิเศษดีกว่าประเทศอื่น ๆ อย่างไร ไม่ว่าจะเปึนเรื่องการประเมินสินทรัพย์ การร่วมกันลงทุน การเปึนผู้ร่วมกิจการในการค้า หรือว่าเทคโนโลยีด้านความปลอดภัย สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้รัฐบาลควรอย่างยิ่งที่จะให้รัฐสภา ก่อนที่จะผ่านความเห็นชอบไปนี่ได้พิจารณาได้ตรวจสอบเพื่อที่จะปกปัองชีวิตของคนไทย ทุกคนให้ดีที่สุด ดูแลทรัพย์สินของคนไทยให้มากที่สุด และปัองกันความเสียหายที่อาจจะ เกิดขึ้น ถ้าเกิดว่าเทคโนโลยีในด้านความปลอดภัยไม่ดีเพียงพอ อันนี้มีความจําเปึน เหลือเกินครับท่านประธาน ที่รัฐบาลจะต้องนํารายละเอียดเข้ามาก่อนที่จะไปทําการตกลง ในรายละเอียดเพิ่มเติมก่อนที่จะลงทุนในรายละเอียดเพิ่มเติม รวมไปถึงแผนในการบริหาร จัดการทรัพย์สินและการดูแลด้านกําไรขาดทุนต่าง ๆ ด้วย ท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งที่อยากจะฝากไว้เนื่องจากว่าเวลาที่ท่านประธานให้ค่อนข้างจํากัด สิ่งที่อยากจะฝากไว้ เพิ่มเติมก็คือการท่องเที่ยวเจริญขึ้นแน่ ประชาชนที่จีนมี ๑,๓๐๐ ล้านคน แล้วก็ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมไปถึงประเทศไทยนี่นะครับหลายร้อยล้านคน การเชื่อมโยง ถ้าเกิดว่าเกิดขึ้นในระบบรางอย่างสมบูรณ์แล้วผมเชื่อมั่นเหลือเกินว่าการท่องเที่ยว จะเจริญก้าวหน้า การคมนาคมขนส่งทั้งคนโดยสารแล้วก็สินค้าจะพัฒนาดียิ่งขึ้น

แต่สิ่งที่อยากจะฝากไว้เปึนประเด็นสุดท้าย ก็คือการเคลื่อนไหวทาง วัฒนธรรม การเคลื่อนไหวทางด้านการบริโภค การครอบงําแล้วก็การผูกขาด รัฐบาล ในฐานะรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยนี่นะครับเตรียมความพร้อมไว้เพียงพอหรือยังที่จะ รองรับแล้วก็ปัองกันแก้ไขปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ เพื่อไม่ให้ประเทศถูกครอบงํา ไม่ให้ถูก ผูกขาด อันนี้ก็ขออนุญาตที่จะฝากท่านประธานไว้ กราบขอบพระคุณ