ตวง อันทะไชย

กราบเรียนท่านประธาน ที่เคารพ ผม ตวง อันทะไชย สมาชิกวุฒิสภา ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับเบื้องต้นผมเรียน ท่านประธานว่าเห็นด้วยกับหลักการในการร่างกฎบัตรฉบับนี้ แต่ผมมีข้อสังเกตแล้วก็ เปึนคําถามซึ่งผมคิดว่ามันมีความจําเปึนที่ท่านรัฐมนตรีที่จะไปร่วมลงนามแล้วก็ เข้าร่วมประชุมนั้นจะต้องรับฟัง ประเด็นเบื้องต้นที่ผมกราบเรียนท่านประธานซึ่งมีประเด็น ที่จะกราบเรียนเปึนพื้นฐานก่อนที่จะมองไปถึงว่าความจริงนั้นเราทําเพียงเครือข่าย มหาวิทยาลัยอาเซียนนั้นไม่เพียงพอ ผมขอประทานอนุญาตเริ่มต้นที่จะเท้าความนิดหนึ่ง เพื่อให้เข้าใจว่าทําไมถึงไม่เพียงพอ อย่างที่สมาชิกหลายคนได้กรุณาพูดถึงว่า ประเทศไทยเรา เปึนผู้เริ่มต้นก่อตั้งสมาคมประชาชาติอาเซียนเมื่อป้ ๒๕๑๐ โดยใช้ชื่อว่าปฏิญญา กรุงเทพฯ อันนั้นผมไม่ต้องพูดถึง พอเราทํามาตลอดเวลา ณ วันนี้เราก็ตั้งต้นของ ประเทศใหม่ว่า เราจะก้าวเข้าสู้ความเปึนประชาคมอาเซียน ป้ ๒๕๕๘ ประเด็นที่ผม จะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลก็คือว่า ถ้าจะเปึนอย่างนั้นจริง ๆ ในหลักการ ของความเปึนประชาคมอาเซียน ป้ ๒๕๕๘ นั้น ภาพที่มันจะเกิดขึ้นสําหรับประเทศไทย สําหรับคนที่อยู่ในอาเซียนก็คือฐานการผลิตและตลาดมีฐานร่วมกัน ถนนทุกสายที่มีอยู่ ในอาเซียนมันเสร็จหมดแล้วครับ ท่านประธานครับ แทบไม่น่าเชื่อว่า ถนนตั้งแต่ ตะวันออกที่เรียกว่าอีสท์ เวสท์ อีโคโนมิค คอร์ริดอร์ (East West Economic Corridor) นั้น มันเสร็จแล้วครับ เราเดินทางจากตะวันออกไปถึงตะวันตกไปถึงดานังเรียบร้อยแล้วครับ แทบไม่น่าเชื่อว่าวันนี้เราสามารถขับรถจากจังหวัดสงขลา หาดใหญ่ไปถึงประเทศสิงคโปร์ ได้เลยครับ แล้วก็มีรถจากประเทศสิงคโปร์เดินทางกลับมาประเทศไทยเที่ยวละวันครับ หรือกระบวนการเมื่อครบ ป้ ๒๕๕๘ ที่เขียนเอาไว้ในกฎบัตรอาเซียนที่จะต้องบังคับ ทุกประเทศก็คือการเคลื่อนย้ายของสินค้า บริการ แรงงานการลงทุน เงินทุนเสรีมันจะ ไหลบ่าเข้ามาสู่ประเทศไทยอย่างที่เราไม่สามารถจะตั้งรับได้ ประเด็นของผมที่กราบเรียน ต่อท่านประธานเพื่อเปึนข้อเสนอมี ๒ ประการก็คือว่า

ประการแรก ความเห็นผมต่อร่างกฎบัตรเครือข่ายอาเซียนฉบับนี้ความเห็น ของผมประการที่สองต่อนโยบายของรัฐบาลในการเตรียมพลเมืองของตนเองเข้าสู่ ประชาคมอาเซียน ผมเฝัาติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่เริ่มต้น ได้เฝัาดูงานวิจัยในฐานะเปึน กรรมาธิการการศึกษามาตลอด ผมพบน่าตกใจท่านประธานครับ

ความเห็นผมประการที่สอง ต่อนโยบายของรัฐบาลในการเตรียมพลเมือง ของตนเองเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ผมเฝัาติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่เริ่มต้นได้เฝัาดูงานวิจัย ในฐานะเปึนกรรมาธิการการศึกษามาตลอด ผมพบน่าตกใจ ท่านประธานครับ งานวิจัย ของสภาการศึกษาล่าสุดพบว่าประเทศที่รู้เรื่องอาเซียนมากที่สุดไม่ใช่ประเทศไทยครับ กลายเปึนประเทศลาว ประเทศที่ไม่ค่อยรู้เรื่องประเทศอาเซียนเลยก็คือลําดับท้าย ๆ คือ ประเทศไทยครับ ที่น่าตกใจไปกว่านั้น ท่านประธานครับ นับตั้งแต่ป้ ๒๕๑๐ เปึนต้นมา จนถึงปัจจุบันล่าสุดที่ผมเปึนกรรมาธิการงบประมาณ ผมก็ค้นไปดูว่าเราได้ทุ่มเทงบประมาณ ในการเตรียมพลเมืองเข้าสู่อาเซียนอย่างไร ไม่มีครับท่านประธาน ที่เห็นเปึนรูปธรรมป้นี้ กระทรวงศึกษาธิการใช้งบประมาณเข้าไปใช้เพียงจัดบัฟเฟอร์ สคูล (Buffer school) แล้วซิสเตอร์ สคูล (Sister school) เพียง ๘๖ ล้านบาท ก็คือโรงเรียนที่อยู่ชายแดน โรงเรียนที่เปึนศูนย์การศึกษาอาเซียน ซึ่งผมจะเล่าให้ท่านประธานฟังว่ามันมีความจําเปึน ที่จะต้องเตรียมอย่างไร ถ้าอย่างนั้นข้อเสนอของผมต่อกฎบัตรอาเซียน ซึ่งผมคิดว่าจําเปึน ที่จะต้องกราบเรียนท่านประธานในข้อตกลงเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนนั้น ผมจะ ไม่ให้ซ้ํากับท่านสมาชิก แต่จะย้ําประเด็นที่สมาชิก ๒ ท่านได้พูดถึงก็คือข้อเสนอที่เปึน ข้อ ๗ และข้อ ๑๒ ผมย้ําเพิ่มเติมว่าวันนี้ถ้าหากว่าเวลาไปตกลงไม่ยอมเจรจาเงื่อนเวลา ในการที่จะเปึนผู้ใช้จ่ายทั้งหมด เราจะเสียเปรียบครับ จะเสียเปรียบในเรื่องของข้อ ๗ ที่พูด ถึงคนจะเข้ามาเปึนสมาชิก คนที่เปึนสมาชิกไม่ได้ลงเงินก็สามารถได้กิจกรรมเท่าเทียมกัน แต่เราไม่มีกําหนดระยะเวลาว่าในฐานะเปึนประเทศที่สํานักงานตั้งอยู่นั้น มันกี่ป้ครับ เวลาไปเจรจาต้องอธิบายเรื่องนี้ให้ชัดเจนว่า ๒ ป้ ๓ ป้ ๔ ป้ ๕ ป้ หรือก็จะต้องไปใช้ ข้อตกลงในข้อ ๗ ก ที่พูดถึงการใช้จ่ายงบประมาณร่วมกันที่จะต้องภาคีในอาเซียนทั้งหมดนั้น จะต้องตกลงให้ชัดเจนว่าจะต้องใช้จ่ายอะไรร่วมกัน เพราะที่สุดแล้วประเทศไทยก็ไม่ใช่ ประเทศเดียวที่ได้ประโยชน์จากการร่วมเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน ที่น่าตกใจ อย่างท่านสมาชิกได้พูดถึงก็คือว่าเรามีเพียง ๓ มหาวิทยาลัยที่เปึนสมาชิกของอาเซียน เราต้องเป่ดประตูให้กว้างเชิญชวนมหาวิทยาลัยไม่ว่าจะเปึนเอกชนหรือรัฐเข้ามาเปึน สมาชิกอาเซียนครับ

ข้อเสนอของผมประการที่สอง ท่านประธานครับ ต่อนโยบายของรัฐบาล ซึ่งผมคิดว่ามีความจําเปึนที่จะต้องตอบต่อรัฐสภาแห่งนี้

ประการแรก ก็คือว่าทําไมเราไม่เริ่มต้นเตรียมพลเมืองเข้าสู่ประชาคม อาเซียนตั้งแต่โรงเรียนขั้นพื้นฐาน ทําไมเราไม่ทําเครือข่ายโรงเรียนอาเซียนตั้งแต่ขั้น พื้นฐานทั้งหมด ทําไมเราทําเฉพาะโรงเรียนป้นี้ ซึ่งปรากฏในงบประมาณบัฟเฟอร์ โซน (Buffer zone) ๓๐ โรงเรียน ซิสเตอร์ โซน (Sister zone) ๒๔ โรงเรียน ขณะที่กระแสของ การทําข้อตกลงอาเซียนในกฎบัตรอาเซียนป้ ๒๕๕๘ มันกําลังจะไหลผ่านประเทศไทย และประเทศไทยก็จะได้เปึนเพียงผู้บริโภค

ประการต่อมา เราไม่เคยให้การสนับสนุนโรงเรียนที่เขาทําเอง ท่านประธาน ที่เคารพครับ โรงเรียนที่อยู่ในชนบท โรงเรียนที่อยู่ชายแดนทั้งหมด วันนี้เขาทําเกินกว่าที่ กระทรวงศึกษาธิการทํา ผมยกตัวอย่างโรงเรียนสตรีจังหวัดพัทลุงครับ เขาทําความตกลง เอ็มโอยู (MOU) กับต่างประเทศแลกเปลี่ยนนักเรียน แลกเปลี่ยนครู เรียนร่วมกันมานาน แล้วครับ แล้วมีหลายโรงเรียนที่อยู่ในแถบชายแดนประเทศมาเลเซีย ท่านประธานถามว่า เอาเงินมาจากไหน เขาหาเองครับ ผมเรียกร้องผ่านท่านประธานไปยังรัฐบาลว่าเมื่อศักยภาพ ของสถานศึกษาที่สามารถเตรียมตัวพลเมืองเข้าสู่อาเซียนได้ขนาดนี้ต้องให้งบประมาณ สนับสนุนครับ

ประการที่สอง ถ้าเปึนรูปธรรม ท่านประธานอาจจะถามผมว่าต้องทําอย่างไร ถ้าท่านประธานไปคลี่ดูโรดแมพ (Road map) ของอาเซียนท่านจะพบว่ามีหลายสิ่ง ที่คนไทยต้องเตรียมพลเมืองของตัวเองเข้าสู่อาเซียน ถ้าเมื่อไรไม่เตรียมผมยกตัวอย่าง ข้อตกลงอาฟตานั้นเราเสียเปรียบแบบแทบไม่น่าจะเชื่อได้ หลักสูตรเรียนร่วมอาเซียนครับ ประเทศไทยจําเปึนที่จะต้องเปึนผู้ริเริ่มและนําในการทําหลักสูตรเรียนร่วมอาเซียน ตอนนี้ได้ทําหรือไม่ ประวัติศาสตร์ทางเลือกที่ท่านสมาชิกหลายท่านได้กรุณาพูดถึงวันนี้ ความเปึนประชาคมอาเซียนนั้นประวัติศาสตร์จะต้องรับฟังได้ทั้งหมด ประวัติศาสตร์ ที่ไม่จําเปึนจะต้องพูดถึงเฉพาะประเทศใดเปึนผู้แพ้ ประเทศใดเปึนผู้ชนะ แต่ประวัติศาสตร์ ที่บอกว่าคนอาเซียนร่วมกันชนะจะต้องเกิดขึ้น หรือนิทานพื้นบ้านร่วมอาเซียนจําเปึนที่จะต้อง ให้เด็กนักเรียนตามชายขอบได้เรียนร่วมกันเช่นนิทานภาษาลาวที่ประเทศเรานี่ละครับ ระหว่างประเทศลาวกับไทยที่จังหวัดเลยครับ ที่แก่งคุดคู้มีนิทานลาวที่สามารถเรียนรู้ ร่วมกันและเข้าใจตรงกันการศึกษาเพื่อพัฒนาภาษาอาเซียน ท่านประธานครับ เราชอบ จะแถลงนโยบายเปึนวาทกรรมเสมอว่าเราจะพัฒนาประเทศพลเมืองของเราให้สู่ประชาคม อาเซียน ถ้าท่านประธานย้อนกลับไปดูงบประมาณในช่วง ๕ ป้จนถึงวันนี้ เราไม่พบว่า มีรัฐบาลใดให้งบประมาณสนับสนุนภาษาอาเซียนเลยครับ ภาษาอาเซียนของเรา เวลานี้คือภาษาอังกฤษครับ เราไม่เคยพัฒนายกระดับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ เราไม่เคยให้ทุนสนับสนุนนักเรียนไทยได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษ ภาษาอาเซียนภาษาที่ ๒ คือภาษามาลายูครับ เราไม่เคยสนใจ เรากลับมองว่าใช้หลักเกณฑ์การประเมินว่าเด็ก ใน ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้พูดได้ ๔ ภาษา แต่ว่าพอเข้าการประเมินแบบส่วนกลางกลับอยู่ ในลําดับท้ายสุดของประเทศ ในทางวิชาการนั้นถ้าเด็กพูดได้ ๔ ภาษามันจีเนียส (Genius) ท่านประธานครับ พูดภาษาไทย พูดภาษายาวี พูดภาษาอังกฤษ พูดภาษาพื้นบ้านได้หมด แม้แต่บ้านท่านประธานก็ตามครับ พูดภาษาลาว ภาษาเขมร ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ได้ ๔ ภาษาครับ เราต้องสนับสนุนให้คนเหล่านั้นได้รู้จักใช้ภาษา นอกจากภาษาแม่ครับ

ประการต่อมา ซึ่งผมคิดว่าเปึนเรื่องสําคัญที่คนไทยจะต้องคิด โดยเฉพาะ รัฐบาลต้องคิดต่อไปว่าถึงเวลาหรือยังที่เรามีความจําเปึนจะต้องมีผู้ช่วยทูตการศึกษา ในกลุ่มประเทศอาเซียน ผมเล่าให้ท่านประธานฟังอย่างสะเทือนใจว่าล่าสุดเราไปประเทศ สิงคโปร์ คนไทยเราที่เปึนแรงงานพอไปเรียนอยู่ที่นั่น พอไปทํางานที่นั่น ทํางานแล้วพูด ภาษาอังกฤษไม่ได้ พอป์วยไม่รู้จะไปบอกหมอว่าอย่างไรครับ วันนี้ถ้าคนไทยเหล่านั้น ไปทํางานนานมีกลไก มีองค์กรพัฒนาให้เขาพูดภาษาอังกฤษได้เขาก็พัฒนาตัวเขา จากแรงงานธรรมดาขึ้นมาเปึนหัวหน้างาน ไม่มีครับ ไม่มีคนดูแลพลเมืองของเราที่อยู่ใน การศึกษานอกระบบเลย ไม่มีใครมายกระดับพัฒนาเหล่านี้ ผมฝากกราบเรียนท่านประธาน เปึนข้อเสนอว่าเราต้องเริ่มต้นคิดในเรื่องของผู้ช่วยทูตการศึกษาในประเทศอาเซียนได้แล้วครับ

ประการต่อมา คําถามต่อกฎบัตรก็คือทําไมเรามีข้อจํากัดไม่สนับสนุนให้ มหาวิทยาลัยในอาเซียนนั้น โดยเฉพาะประเทศไทยไหน ๆ เราจะเปึนคนจ่ายคนเดียว ท่านประธานครับ เราต้องให้ประเทศของเรามีมหาวิทยาลัยเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะ มหาวิทยาลัยที่มีความพร้อม

ประการสุดท้าย ท่านประธานครับ คําถามใหญ่ที่ผมจะถามท่านประธาน ผ่านไปยังรัฐบาลซึ่งจําเปึนจะต้องตอบว่าไม่เพียงทําเรื่องของมหาวิทยาลัยอาเซียนแล้วจบ แต่ท่านมีแผนงานในงบประมาณในการเตรียมพลเมืองเข้าสู่ประชาคมอาเซียนได้อย่างไร ในข้อที่ ๓ คือเรื่องการศึกษา ท่านมีองค์กรใด หน่วยงานใดรับผิดชอบเรื่องการจัดการศึกษา อาเซียน ผมก็ลองทําการบ้านแล้วชวนกระทรวงศึกษาธิการมาชี้แจงว่าวันนี้มีหน่วยงานใด รับผิดชอบเรื่องการศึกษาอาเซียน ท่านประธานเชื่อไหมครับเปึนเพียงงานฝากครับ ฝากเขาทํา ในขณะที่ผลประโยชน์ที่เราจะต้องได้รับจากอาเซียนนั้นได้เปึน หมื่น ๆ ล้านบาท ในขณะที่อนาคตของประเทศเวลาจะไปทําความตกลงกับประเทศอาเซียนไม่ว่าจะเปึน ระบบทวิภาคีหรือพหุภาคีก็ตามเปึนหมื่น ๆ ล้านบาท แต่เราไม่ยอมลงทุนในเรื่องของ การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาไปสู่ประชาคมอาเซียนครับ คําถามผมที่กราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาล ผมหวังว่านอกจากท่านจะไปปรับปรุงกฎบัตรอาเซียนแล้ว น่าจะเปึนแนวทางในการที่กําหนดนโยบายหรือไปปรับปรุงงบประมาณบางส่วนมาช่วย ในการพัฒนาเพื่อเตรียมพลเมืองเข้าสู่อาเซียนต่อไปครับ ขอบพระคุณครับ