รัฐสภา · ครั้งที่ ๒ · ๘ กันยายน ๒๕๕๓

สิริวัฒน์ ไกรสินธุ์ เสนอการสนับสนุนร่างกฎบัตรเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน โดยเน้นย้ำถึงจุดมุ่งหมายของการจัดตั้งเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนเพื่อส่งเสริมความร่วมมือทางการศึกษาเพื่อสร้างรากฐานให้สังคมอาเซียนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และต้องการให้รัฐบาลตอบคําถามว่าจะบูรณาการองค์กรรัฐมนตรีศึกษาและเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนอย่างไร นอกจากนี้ สิริวัฒน์ ไกรสินธุ์ ยังหารือเรื่องซีมีโอ (AUN) และเรียกร้องให้กรมศึกษาธิการอธิบายว่าทำไมไม่มีประเทศจีนและประเทศอินเดียเข้าร่วม ซึ่งเป็นองค์กรสมาชิกของอาเซียน

นายสิริวัฒน์ ไกรสินธุ์ สมาชิกวุฒิสภา นครศรีธรรมราช

ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผม นายสิริวัฒน์ ไกรสินธุ์ สมาชิกวุฒิสภาจากนครศรีธรรมราช ในฐานะ สมาชิกรัฐสภา ก่อนอื่นผมใคร่ขอบคุณท่านประธานที่ได้ให้ความกรุณา และกระผม อยากจะแสดงท่าทีในเบื้องต้นก่อนว่าผมนั้นได้สนับสนุนคณะรัฐมนตรีที่ได้เสนอ ร่างกฎบัตรเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน ท่านประธานครับ เรื่องนี้เปึนเรื่องสําคัญ ที่จริงเรื่องอื่นก็สําคัญแต่ว่าผมเองประหยัดเวลาของรัฐสภา ผมจึงเลือกที่จะอภิปราย เฉพาะในเรื่องนี้ ดังนั้นจึงต้องขอความกรุณาจากประธานว่าผมขอเวลาท่านสักเล็กน้อย ท่านประธานครับ ท่านประธานทราบดีว่าร่างกฎบัตรเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน ที่เพื่อนสมาชิกรัฐสภาได้อภิปรายไปแล้วหลายท่าน รวมถึงสมาชิกวุฒิสภาที่เปึน กรรมาธิการการศึกษาของวุฒิสภา อย่างเช่น ท่านอาจารย์เจริญ ภักดีวานิช หรือรองศาสตราจารย์ดอกเตอร์ประเสริฐ ชิตพงศ์ และเพื่อนสมาชิกท่านอื่นนะครับ ทุกท่านทราบว่าจุดมุ่งหมายสําคัญในการจัดตั้งเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนนั้น คือการส่งเสริมความร่วมมือทางการศึกษาเพื่อเปึนกลไกสําคัญในการสร้างรากฐาน ให้สังคมอาเซียนเปึนอันหนึ่งอันเดียวกัน ท่านประธานครับผมจําเปึนต้องหยิบยก จุดมุ่งหมายสําคัญอันนี้ขึ้นมา ท่านประธานครับจุดมุ่งหมายอันนี้เปึนจุดมุ่งหมาย ที่สอดคล้องหรือล้อไปด้วยกันกับเจตนารมณ์ของการก่อตั้งอาเซียนเมื่อป้ ๒๕๑๐ แล้วก็สอดคล้อง กับวิสัยทัศน์อาเซียนที่อยากเห็นอาเซียนใน ค.ศ. ๒๐๒๐ หรือพุทธศักราช๒๕๖๓ นั้น ไปในทิศทางเดียวกัน ท่านประธานครับ ผมขออนุญาตได้ย้ําการก่อตั้งสมาคมของ อาเซียนขึ้นมา ณ ป้ ๒๕๑๐ ว่าเขาต้องการที่จะสร้างความเปึนป๊กแผ่นของอาเซียน โดยมี ๓ เสาหลักที่เขาเรียกกันอยู่ ๑. ก็คือเสาเรื่องของความมั่นคงหรือการทหาร ๒. ก็คือเสาเรื่องเศรษฐกิจและการค้า และ ๓. ก็คือเสาสังคมและวัฒนธรรม ท่านประธาน ที่เคารพครับ การศึกษาอยู่ในเสานี้เสาที่ ๓ อยู่ในเสาสังคมและวัฒนธรรม แล้วกฎบัตร เครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนนี้ก็เปึนองค์กรสมาชิกขององค์กรรัฐมนตรีรายสาขาของ อาเซียน ท่านไล่ตามดูดี ๆ นะครับ มันเปึนซับเซต (Subset) ซึ่งกันและกัน องค์กรรัฐมนตรี รายสาขาของอาเซียนของเราก็มีองค์กรรัฐมนตรีศึกษา แต่ผมอยากตั้งข้อสังเกต ในเบื้องต้นก่อนเลยนะครับ เนื่องจากของเรามีการแยกกระทรวงศึกษาธิการออกจาก กระทรวงวัฒนธรรม แต่เสาหลักของอาเซียน เสาสังคมและวัฒนธรรมเขาอยู่ด้วยกัน แปลว่างานด้านการศึกษาของชาติและงานทางด้านวัฒนธรรมเขาอยู่ด้วยกัน ตรงนี้จะเปึน ที่มาของการกําหนดบทบาทภารกิจและการกําหนดองค์กรที่ผมคิดว่าถึงแม้นมันไม่เปึน ปัญหามากนัก แต่ทางรัฐบาลจะต้องตอบคําถามหรือตอบโจทย์ให้ได้ว่าท่านจะบูรณาการ อย่างไร ท่านประธานครับ ในเมื่อเราเห็นว่าองค์กรรัฐมนตรีศึกษาอยู่เหนือเครือข่าย มหาวิทยาลัยอาเซียน องค์กรรัฐมนตรีศึกษาของอาเซียนผมขอพูดสักเล็กน้อย ที่จริง ดูเหมือนกับว่าไม่อยู่ในระเบียบวาระนี้ แต่ท่านประธานครับเกี่ยวพันกันอย่างใกล้ชิด และแยกไม่ออกภาษาอังกฤษที่เขาเรียกชื่อย่อว่า เซาท์อีส เอเซียน มินิสเตอร์ ออฟ เอดูเคชัน ออกาไนเซชัน(Southeast Asian Ministers of Education Organization) หรือซีมีโอ (SEAMEO) เปึนคําย่อ ผมขออภัยที่พูดภาษาอังกฤษ ท่านประธานครับ อันนี้ท่านประธาน คงทราบองค์กรและภารกิจของเขา เขามีศูนย์ภูมิภาค ศูนย์ภูมิภาคของเขาแน่นอนล้อ ทั้งเจตนารมณ์การก่อตั้งอาเซียนและล้อทั้งวิสัยทัศน์อาเซียน เขามีศูนย์ทางด้าน ประวัติศาสตร์ศูนย์ทางด้านวัฒนธรรม มีแม้แต่ศูนย์ทางโบราณคดี

ท่านประธานครับ ประเด็นที่ผมอยากจะตั้งคําถามแรกต่อซีมีโอก่อนนะครับ เพราะว่ารัฐมนตรีคงจะดูแล เปึนรัฐมนตรีเดียวกันและเชื่อมโยงกันกับกฎบัตรเครือข่าย มหาวิทยาลัยอาเซียนแน่นอน ท่านประธานครับ คําถามผมก็คือว่าในส่วนของซีมีโอ บทบาทภารกิจที่ผมได้เฝัาติดตาม คณะกรรมาธิการการศึกษาของวุฒิสภาได้เฝัาติดตามนั้น ใช่หรือไม่ว่ามันยังไม่ได้ตอบโจทย์หรือไปตอบสนองต่อเจตนารมณ์ในการก่อตั้งอาเซียน ผมย้ําว่าเพื่อความเปึนป๊กแผ่นหรือความเปึนอันหนึ่งอันเดียวกันของอาเซียน มิได้ เพื่อความเปึนเลิศทางวิชาการของแต่ละสถาบันหรือของแต่ละประเทศเท่านั้น ซึ่งในแง่นั้น แต่ละประเทศถ้าหากต้องการความเปึนเลิศไม่มีใครห้ามครับ มันมีกรอบยูเอ็น (UN) หมายความว่าเปึนกรอบที่กว้าง มหาวิทยาลัยต่าง ๆ กระทรวงศึกษาธิการต่าง ๆ หรือ ประเทศนั้น ๆ สามารถที่จะไปสร้างความเปึนเลิศที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาเซียนได้ แต่เมื่อไร ที่คุณพูดถึงซีมิโอหรือพูดถึงเอยูเอ็น (AUN) ที่เปึนคําย่อของเครือข่ายมหาวิทยาลัย อาเซียนที่เราพิจารณากัน ท่านประธานครับ มันจะต้องพูดถึงการตอบโจทย์เจตนารมณ์ วิสัยทัศน์และจุดมุ่งหมายหลักของอาเซียน แต่ท่านประธานครับ บทบาทภารกิจ และการตั้งองค์กร ท่านดูนะครับ ซีมีโอ ซีมีโอได้มีองค์กรสมาชิก ๑๑ ประเทศ อันนี้ก็ครบ ตามสมาชิกของอาเซียน ซึ่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเตเปึนองค์กรประเทศ ล่าสุด ท่านครับ ตรงนี้ไม่มีปัญหาครับ แต่มันเปึนปัญหาตรงองค์กรประเทศที่เข้ามาเปึน สมาชิกสมทบครับ ท่านประธานดูในเล่มนี้ครับท่านประธาน ผมได้รับเอกสารชี้แจง จากกระทรวงศึกษาธิการ เรามีประเทศสมาชิกสมทบทั้งหมด ๘ ประเทศ ข้อสังเกตผม คือทุกประเทศเปึนฝรั่งหัวแดงทั้งสิ้น ท่านประธานอย่าเข้าใจผิดว่า ส.ว. นครศรีธรรมราช ชื่อ สิริวัฒน์ ไกรสินธุ์ รังเกียจชาติพันธุ์หรือนําเสนอว่าเราจะต้องมีเฉพาะมองโกลอยด์ (Mongoloid) ไม่ใช่ครับ ประเด็นปัญหาผมก็คือว่าถึงแม้เราไม่รังเกียจชาติพันธุ์ใด แต่คําถามก็คือว่าเอเชียไปอยู่ตรงไหนครับ ต้องอย่าลืมในแง่ของรากฐานที่มาของอาเซียน เราเรียกตัวเองว่า สุวรรณภูมิ ก็ตาม หรืออาจจะเรียกว่าอุษาคเนย์ก็ตาม เราถูกขนาบข้าง ด้วย ๒ อารยธรรมใหญ่ก็คือประเทศจีนและประเทศอินเดีย คําถามผมก็คือประเทศจีน กับประเทศอินเดียไปไหน ผมฟัองท่านประธานผมถามผู้มาชี้แจงจากกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งผมไม่โทษท่าน เพราะว่าท่านส่งเจ้าหน้าที่เล็ก ๆ มาชี้แจง เล็ก ๆ หมายถึงว่า ตําแหน่งนะครับ ที่จริงศักดิ์ศรีก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ผมถามว่าทําไมไม่มีประเทศจีน กับประเทศอินเดีย เขาบอกว่าประเทศเหล่านี้ไม่มีความพร้อม ท่านรัฐมนตรีอย่าตอบ เหมือนกับเจ้าหน้าที่ที่มาชี้แจงนะครับ ผมคิดว่าท่านจะต้องตอบโจทย์ต่อไปเรื่องความสัมพันธ์ ประเทศจีนนี้หรือครับไม่มีความพร้อม ประเทศจีนต้องการจะขยายสัมพันธไมตรีในทุกมิติ เข้ามายังในอาเซียน เราเคยถามเขาไปแล้วหรือครับว่าเขาไม่มีความพร้อม และเอเชียอื่น ก็ไม่มี อันนี้เปึนประเด็นที่ผมคิดว่าในเมื่อองค์กรสมาชิกไม่มีบทบาทภารกิจเราก็ไม่เชื่อมโยง กับความเปึนเอเชียแคบเข้ามาเราก็แทบจะไม่เชื่อมโยงกับความเปึนอาเซียน อันนี้ซีมีโอ ซึ่งผมขอจบซีมีโอไว้ก่อน

ท่านประธานครับ มาดูเอยูเอ็นเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน ท่านประธานครับ ท่านไปดูบทบาทภารกิจสิครับ ในสิ่งที่ส่งมาด้วย ๓ ท่านประธานครับหน้า ๗ ข้อ ๑๒ อันนี้ผมชมนะครับ อินเตอร์ชิพ โปรแกรม (Internship programme) ถ้าเขาเขียน ภาษาอังกฤษไม่ผิด บรรทัดแรก เพื่อส่งเสริมจิตสํานึกร่วมกันในความเปึนอาเซียน อันนี้ ผมส่งเสริมที่สุด แต่ประเด็นปัญหาคืออะไรท่านประธานครับ ประเด็นปัญหาก็คือว่า กิจกรรม บทบาทหรือภารกิจที่ผมได้ติดตาม อันนี้ส่งไปเพียงแค่ป้ละ ๒ คน ๑๑ ประเทศ ก็ ๒๒ คน ใช้เวลา ๖-๘ สัปดาห์ อันนี้ขยายมาจาก ๑ คนแล้ว สมัยก่อนมีเรื่องของ การระบาดไข้หวัดนก เอชวันเอ็นวัน (H1N1) จึงส่งไปแค่ ๑ ตอนนี้เขาภูมิใจบอกว่า ตอนนี้ ๒ คนแล้ว มันสะท้อนอะไรครับ มันสะท้อนว่าผลสะเทือนมันไม่มีทางเกิดครับ ผมกําลังจะบอกท่านประธานเพื่อตอกย้ําว่าท่านอย่าลืมนะครับ กฎบัตรเครือข่าย มหาวิทยาลัยอาเซียนที่เรากําลังจะร่างขึ้นไป มันอยู่ในเสาหลักที่เราต้องการสร้าง ความเปึนป๊กแผ่นให้กับสังคมอาเซียน หัวใจหลักของภารกิจก็คือท่านจะต้องเตรียม ความพร้อมผู้คน ท่านไม่มีทางสร้างให้อาเซียนเปึนป๊กแผ่นได้ ถ้าหากว่าท่านไม่เตรียม ความรู้สึกนึกคิด ค่านิยมหรือทัศนคติของผู้คน บทบาทอันนี้มหาวิทยาลัยอาเซียนจะต้องรับไปเต็ม ๆ แน่นอน ไม่ใช่กระทรวงเกษตร และสหกรณ์ มันไม่ใช่ฝ์ายอื่นครับ ถึงแม้ว่าฝ์ายอื่นอาจจะต้องบูรณาการกันเข้ามา ที่ผมจะพูดในช่วงท้าย แต่ว่าทางด้านการศึกษาต้องทําเรื่องนี้ ท่านประธานครับ ผมเศร้าใจที่สุดที่เราไม่พบเลย ผมได้ตั้งคําถามว่านี่เราจะเอาค่านิยมอะไร เราจะเอา จิตสํานึกร่วมอะไร ณ ปัจจุบันและในอดีตมาใช้สําหรับการศึกษาหรือเตรียมผู้คน ตอบกระท่อนกระแท่นที่สุดท่านประธาน อันนี้หมายถึงว่าในที่ประชุมของคณะกรรมาธิการ การศึกษาวุฒิสภา ผมจึงต้องมารอท่านรัฐมนตรีตอบนะครับ ผมถามเรื่องว่า ในเมื่อซีมีโอและมหาวิทยาลัยอาเซียนมีมหาวิทยาลัยที่เปึนองค์กรสมาชิก เขาก็มี คณะทางด้านที่เรียนด้านประวัติศาสตร์หรือโบราณคดี แต่ผมคิดว่าอาจจะไม่เด่นชัดนะครับ ท่านประธานคงทราบว่ามหาวิทยาลัยสมาชิกของไทยมี ๓ มหาวิทยาลัยก็คือมหาวิทยาลัยมหิดล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งมหาวิทยาลัยนี้เปึนที่ตั้งของสํานักงานเลขานุการด้วย แล้วก็ มหาวิทยาลัยบูรพา ผมไม่ได้คัดค้าน ๓ มหาวิทยาลัยนี้ครับ ส่งเสริมเต็มที่ แต่สิ่งที่ผม ตั้งคําถามเชื่อมโยงระหว่างเรื่องขององค์กรสมาชิกกับบทบาทภาระหน้าที่หรือกิจกรรม ที่เขาทําก็คือว่า ถ้าเราต้องการสร้างความรู้สึกนึกคิดของคนอาเซียน ทําไมทั้ง ๆ ที่เรามี ศูนย์ภูมิภาคเรื่องประวัติศาสตร์ เรื่องโบราณคดี อาณาจักรศรีวิชัยนี่ท่านประธานไม่มี ในรายงานการศึกษาเลย ทําไมผมยกอาณาจักรศรีวิชัยขึ้นมาท่านประธาน เหตุเพราะว่า ถ้าเราจะยกจิตสํานึกร่วมกันในอดีตไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่หรือร่วมกันได้เท่ากับอาณาจักร ศรีวิชัย ประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๓ ก็ พ.ศ. ๑๒๐๐ กว่า ๆ จนถึง พ.ศ. ๑๕๖๘ เมื่ออินเดียใต้หรือราชวงศ์โจฬะมาตีอาณาจักรศรีวิชัยแตก ถ้าเรานับถึงแค่นั้น หรือถ้าเรานับว่าฟุ๋นฟูหลังจากนั้นไปจนถึงประมาณพ.ศ. ๑๙๐๐ ก็ได้ กลายเปึน ๗๐๐ ป้ ไม่ใช่ ๓๕๐ ป้ ท่านประธานครับ หลักฐานของอาณาจักรศรีวิชัยมีทั้งในประเทศอินโดนีเซีย ประเทศมาเลเซีย ประเทศศรีลังกา ประเทศไทยและอีกหลายประเทศ รวมถึงประเทศจีน และประเทศอินเดีย ในประเทศอินเดียมีศิลาจารึกที่เมืองตันชอร์ หลังจากโจฬะมาตีนะครับ พ.ศ. ๑๕๖๘ ในประเทศจีนมีการพูดบันทึกของเจ้าจูกัว ๑๗๘๙ ของหลวงจีนอี้จิง ประมาณพ.ศ. ๑๒๐๐ กว่า ๆ ท่านประธานครับ ท่านเชื่อไหมครับทั้งซีมีโอ ทั้งเครือข่าย มหาวิทยาลัยอาเซียนไม่พบว่ามีเรื่องเหล่านี้เลย ผมถามว่าแล้วท่านจะยกอะไรที่มัน ร่วมกันล่ะครับ ยิ่งมายกเรื่องของการแย่งชิงหมู่ปราสาทพระวิหารก็ตาม หรือหมู่ปราสาทอื่น มันยิ่งไม่ส่งเสริมนะครับ มันยิ่งไปกันใหญ่ และอีกจิตสํานึกหนึ่ง ท่านครับ ที่เราหยิบยก จิตสํานึกในปัจจุบันมาได้ แต่ผมเรียนว่าเราไม่เห็นว่าแม้แต่การศึกษาของไทย หรือการศึกษาของอาเซียนได้หยิบยกก็คือ จิตสํานึกเรื่องประชาธิปไตยจิตสํานึกนี้ มันร่วมกันได้ครับ มันเปึนวัฒนธรรมร่วมกันได้ เพราะวัฒนธรรมประชาธิปไตย ไม่เน้นอํานาจนิยม ไม่เน้นการคลั่งชาติ แต่เน้นเรื่องของเหตุผลนิยม เน้นเรื่องของ ความเสมอภาคหรือเท่าเทียม เน้นเรื่องของสันติ ท่านประธานครับ นี่ครับ ท่านจะเห็นว่า การหยิบยกจิตสํานึกในประวัติศาสตร์ก็ไม่มี การหยิบยกเพื่อที่จะสร้างจิตสํานึกในปัจจุบัน ก็ไม่มี สิ่งที่ทํามันจึงเปึนเพียงกระผีกลิ้นของเจตนารมณ์อาเซียน เปึนเพียงแค่เสี้ยวส่วน ของวิสัยทัศน์อาเซียน ดังนั้น ค.ศ. ๒๐๒๐ จะบังเกิดความเปึนประชาคมเดียวกัน เปึนอันหนึ่งอันเดียวกัน อันนี้เปึนไปได้ยากที่สุดท่านประธาน ดังนั้นผมอยากกราบเรียน ข้อสังเกตที่ผมเปึนรูปธรรมและอยากจะตั้งไว้ในช่วงท้ายที่สุดก็คือว่าองค์กรสมาชิก ของเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน ถ้าในแง่ของเสาหลักด้านสังคมวัฒนธรรม ทําไม จึงไม่มีมหาวิทยาลัยศิลปากร และทําไมจึงไม่มีการบูรณาการกระทรวงวัฒนธรรม เข้ามาด้วยกัน หรือทําไมไม่มีมหาวิทยาลัยราชภัฏ ท่านประธานครับ เมื่อวานเราเพิ่งจบ การพิจารณางบประมาณ ท่านไปดูครับ ในมหาวิทยาลัยจะมีแผนงานอยู่แผนงานหนึ่ง ก็คือการส่งเสริมเรื่องศิลปวัฒนธรรม ท่านทราบไหมครับบางมหาวิทยาลัยได้งบประมาณ ไปเปึน ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ๕,๐๐๐ ล้านบาท ๔,๐๐๐ ล้านบาท ไปตั้งงบประมาณด้านนี้ครับ ท่านประธาน ไม่ว่าจะส่งเสริมวัฒนธรรมหรือศิลปะไทยเองหรืออาเซียนเองก็ตาม ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ๕๐๐,๐๐๐ บาท ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท มหาวิทยาลัยราชภัฏต่างหากได้รับงบประมาณ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท บวกลบแทบทุก มหาวิทยาลัยรวมกันเท่ากับมหาวิทยาลัยมหิดลมหาวิทยาลัยเดียว เขากลับตั้งงบประมาณ ๓,๐๐๐,๐๐๐ บาท ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท ดังนั้นโดยภารกิจที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเขาทํา อยู่แล้วนี่ ไม่ว่าจะเปึนจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดเชียงใหม่ หรือที่อื่น ท่านครับ ทําไมมหาวิทยาลัยเหล่านี้จึงไม่สามารถเปึนองค์กรสมาชิกของ เครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนที่เรากําลังจะแก้กฎบัตร แล้วผมขอฝากไปยังในส่วนที่ ผมคิดว่าเราจะต้องไปสร้าง หรือเตรียมคน หรือทํางานทางด้านมหาวิทยาลัยไปสนับสนุน เสาหลักอีกเสาหนึ่งก็คือเศรษฐกิจการค้า ท่านประธานครับ ผมไม่พบว่ามีงานวิจัยใด ๆ ที่จะไปส่งเสริมว่าปาล์มของอาเซียนทั้งในแง่การผลิตและการตลาด เราจะมีงานวิจัย รีเสิร์ช (Research) ทางด้านการตลาดหรือทางด้านการผลิตอย่างไรจึงจะทําให้อาเซียน เปึนป๊กแผ่น เจริญไปร่วมกัน ได้ประโยชน์ร่วมกัน ยางพาราเราผลิต ๙๐ กว่าเปอร์เซ็นต์ ของโลก อาเซียนนะครับ แล้วก็ข้าวหรืออื่น ๆ และการท่องเที่ยว ผมไม่พบว่าหมู่ทะเล เจดีย์ที่พุกาม ที่ชเวดากอง หรือที่ไหนก็ตาม หรือนครธมนครวัดจะมีผลงานวิจัยออกมาว่า อาเซียนจะได้ประโยชน์อะไร ประเทศไทยจะได้ประโยชน์อะไรเราไม่พบงานวิชาการ ในทํานองอย่างนี้ ผมพบแต่ความเปึนเลิศทางวิชาการในการที่จะไปศึกษาเรื่องแพทย์ เรื่องวิทยาศาสตร์ ผมไม่ได้ปฏิเสธเรื่องนี้ท่านประธานครับ แต่ถ้าหากว่าคุณต้องการ สร้างความเปึนเลิศไม่ต้องใช้เงื่อนไขของเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนอย่างไรครับ คุณก็ไประหว่างมหาวิทยาลัยมหิดลกับประเทศสหรัฐอเมริกาเลยก็ได้ ภาษาเช่นกัน ท่านประธาน ท่านรู้ไหมครับ ถ้าพูดเรื่องจะเอาอาเซียนมาทําภาษาอังกฤษ ประเทศไทย กับประเทศอังกฤษก็ได้ ประเทศมาเลเซียเขาก็ไม่ต้องพึ่งประเทศไทยไม่ต้องมาร่วมมือกันหรอก เขาเปึนประเทศเมืองขึ้นของประเทศอังกฤษเขาเก่งอยู่แล้ว ประเทศพม่าก็อาจจะไม่ต้อง พึ่งประเทศไทยครับ ยกเว้นภาษามลายู ภาษาไทย ภาษาเขมร หรืออะไรต่าง ๆ ที่จะต้อง มาแลกเปลี่ยนกันให้มีผลสะเทือน ท่านประธานครับอันนี้เปึนเรื่องที่ผมอยากกราบเรียน ท่านประธานว่าทางรัฐมนตรีหรือทางรัฐบาลต้องทบทวนนะครับ สรุปเปึน ๒ เรื่องใหญ่ ๑. ทิศทาง ภารกิจและองค์กรจะต้องให้สอดคล้องกับทิศทาง ๒. ต้องทําให้มันมีผลสะเทือน อย่างแท้จริง แล้วก็ต้องอย่าลืมว่าเราเปึนเครือญาติชาติพันธุ์ ดังท่านสุจิตต์ วงษ์เทศ ท่านได้ พูดไว้หลายครั้ง ดังนั้นต้องสร้างความเปึนอันหนึ่งอันเดียวกันให้ได้สําหรับคนที่เกิดในแผ่นดิน ถิ่นย่านเดียวกัน ขอบพระคุณท่านประธานครับ