สุรเดช จิรัฐิติเจริญ หารือเรื่องการอนุมัติกฎว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้าภายใต้อาเซียน โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการใช้ฐานการผลิตภายในกลุ่มอาเซียน และเรียกร้องให้คณะรัฐมนตรีชี้แจงรายละเอียดในการแก้ไขกฎที่ ๑ และ ๒ เพื่อให้สมาชิกรัฐสภาแห่งนี้เข้าใจและสามารถลงมติได้อย่างมั่นใจ
เรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ เพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายสุรเดช จิรัฐิติเจริญ วุฒิสมาชิกจากจังหวัด ปราจีนบุรี ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ ตามที่ทางคณะรัฐมนตรีได้ชี้แจง ถึงเรื่องที่เสนอใหม่เรื่องกฎว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้าเฉพาะรายการสินค้าฉบับทบทวน ป้ ๒๕๕๒ มาใช้ภายใต้ความตกลงการค้าเสรีอาเซียน ท่านประธานครับ ตามมาตรา ๑๙๐ เราก็ทราบดีแล้วว่าเรื่องทุกอย่างต้องผ่านรัฐสภา ทั้งกรอบความตกลงและความเห็นชอบเรื่องต่าง ๆ ซึ่งวันนี้ในวาระเรามีถึง ๑๒ กรอบนะครับ แต่ว่าเราพิจารณาแค่เพียง ๔ กรอบเท่านั้น ซึ่งในการค้าเสรีอาเซียนต่อไปนะครับ ประเทศ เราเปึนส่วนหนึ่งของสมาชิกอาเซียน ๑ ใน ๑๐ ประเทศ ในอาเซียนก็ดี ในอาเซียน +3 ก็ดี +6 ก็ดี หรือ +8 ก็ดี ในอนาคต เราจะมีความตกลงเปึนอันมาก ผมเองก่อนที่จะอภิปราย ก็มีข้อสังเกตนะครับว่าถ้าเรื่องทุกอย่างเข้าสภาผมว่าจะเปึนการล่าช้า เราเองเคยเปึนผู้นํา ของอาเซียน แต่เราเองกลับเปึนประเทศล้าหลังนะครับ ซึ่งต้องขออนุมัติช้ากว่าเขาเปึน ประเทศสุดท้าย ช้ากว่าประเทศเพื่อนบ้าน แม้กระทั่งประเทศซีแอลเอ็มวีให้ได้ อินโดจีนเรากลับอนุมัติเรื่องความตกลงช้าก็น่าเห็นใจนะครับประเทศเราเปึนอะไรอยู่ครับ ก่อนที่จะอภิปรายผมขอตั้งสังเกตนะครับว่าทางรัฐบาลเองจะมีระเบียบ หรือข้อกฎหมาย หรือกฎหมายลูก ที่จะประกอบรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๙๐ หรือไม่ ที่บางเรื่องสามารถ พิจารณาเองนะครับ ผมว่าตอนนี้สังคมไทยอยู่ในสังคมแห่งการตีความ ดังนั้นการที่จะทํา อะไรสักอย่างหนึ่งก็ไม่กล้าที่จะดําเนินการได้เองก็รอเข้าสภา รัฐสภาเราเองก็ทราบดี อยู่แล้วว่าต้องเข้าสภาร่วม ซึ่งสมาชิกรัฐสภาเองภารกิจก็มากมาย ดังนั้นวาระที่จะเข้า ประชุมจึงไม่มี เรื่องที่รอค้างประชุมก็มีมากมาย ดังนั้นก็ขอตั้งข้อสังเกตก่อนนะครับว่า ควรจะมีกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๙๐ เพื่อให้ข้าราชการหรือฝ์ายบริหาร ทํางานได้มีความคล่องตัวมากยิ่งขึ้นในการที่เจรจาต่อรอง เพราะบางเรื่องการเจรจา ต่อรองในเวทีการค้านั้นต้องมีความคล่องตัว ดังนั้นถ้าเราเอาเรื่องทุกเรื่องผ่านสภาเอง ผมว่าเราไม่ทันหรอกครับ เราจะตกเวทีกว่าเขานะครับ แล้วเขาเองเขาจะไม่มีความเชื่อมั่น ในการคบค้ากับเรานะครับ ขอฝากเรื่องแรกเกี่ยวกับเรื่องกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา ๑๘๐ หรือออกกฎระเบียบในการทํางานของฝ์ายบริหารต่อไป
ผมขอพูดในเรื่องกฎว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้าเฉพาะสินค้าภายใต้อาเซียน เราบอกว่าอาเซียนจะเปึน ๑ ตลาดเดียวกัน ๑ ตลาด ๑ ฐานการผลิตในป้ ๒๕๕๘ หรือ ค.ศ. ๒๕๑๕ ดังนั้นเองเราคงใช้ฐานการผลิตเพราะเจตนารมณ์ในการตั้งมาเพื่อว่า เอาทรัพยากรหรือเอาศักยภาพของแต่ละประเทศที่มีอยู่ในสมาชิกอาเซียนมาใช้ร่วมกันนะครับ ดังนั้นเองการที่จะมาใช้ร่วมกันนั้นก็มีถิ่นกําเนิดว่ามาจากถิ่นกําเนิดของอาเซียน จริงหรือไม่ ไม่ใช่ว่าเอาจากสินค้านอกถิ่นกําเนิด จากนอกกลุ่มมา เพราะว่าความตกลงต่าง ๆ ต้องมีความได้และเสีย ดังนั้นความตกลงนั้นเราให้สิทธิประโยชน์กับประเทศเพื่อนบ้าน แล้วประเทศเพื่อนบ้านต้องให้สิทธิประโยชน์กับเราด้วยนะครับ อย่างเช่นถิ่นกําเนิดสินค้า อย่างกรณีที่ว่าประเทศเพื่อนบ้าน อย่างประเทศลาวก็ดี ประเทศกัมพูชาก็ดี เขาอาจจะมี ทรัพยากรเรื่องสินแร่ก็ดี หรือสินค้าเกษตรเราอาจจะเอาถิ่นกําเนิดจากนั้นมาผลิต ในเมืองไทย หรือเราจะตั้งโรงงานที่ประเทศเพื่อนบ้านก็ได้ ดังนั้นเองถิ่นกําเนิดเปึนสิ่งที่ จําเปึนนะครับ ผมเห็นด้วยในหลักการอย่างยิ่งอยู่แล้วนะครับ แต่ขอฝากนะครับว่าการที่ เราจะปรับปรุงรายละเอียดที่ทางฝ์ายบริหารให้มาเปึนปู๊ง ๆ เลยผมอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจ เอกสารก็มากมายรายละเอียดอยู่ในนี้มากมาย อยากจะให้ทางคณะรัฐมนตรีช่วยชี้แจง กับรัฐสภาแห่งนี้ ลองเปรียบเทียบสิว่าเดิมทีเรามีฉบับที่ ๑ ตอนนี้เราจะขอแก้ไขฉบับที่ ๒ ผมว่าเพื่อนสมาชิกภารกิจท่านมากอาจจะไม่มีเวลา ถ้าท่านสามารถเปรียบเทียบได้ไหม ว่าฉบับที่ ๑ กับฉบับที่ ๒ แตกต่างกันอย่างไร แล้วเราได้ประโยชน์อะไรมากขึ้นอย่างไร พอเห็นอย่างนี้ปุ็บผมก็อ่านไม่ทันนะครับ ยิ่งพอ ๓ วาระแล้วยิ่งงงเลย ดังนั้นก็ฝาก ข้อสังเกตนะครับว่าถ้าท่านประดิษฐ์มีโอกาสได้ชี้แจงลองเปรียบเทียบให้กับเพื่อนสมาชิก กราบว่าการที่เราขอแก้ไขฉบับทบทวนเปึนฉบับที่ ๒ ผมว่าเพื่อนสมาชิกหลายคนต้องมี คําถามว่าแล้วฉบับที่ ๑ มันเปึนอย่างไรทําไมต้องทบทวน มีข้อดีหรือข้อเสียอย่างไรนะครับ อยากให้ทางท่านประดิษฐ์ได้ชี้แจงให้กับสมาชิกรัฐสภาแห่งนี้ได้รับทราบเพื่อดําเนินการ ลงมติให้สบายใจต่อไปนะครับ
แล้วอีกเรื่องหนึ่ง เรื่องถิ่นกําเนิด ผมมองในวาระที่ ๕.๑๒ เรื่องถิ่นกําเนิด ของที่ว่าสินค้าภายใต้กรอบความตกลงระหว่างอาเซียนกับจีนก็เช่นเดียวกันเนื้อหาคล้าย ๆ กัน ในวาระที่ ๕.๑๒ เรื่องฟอร์มซี (Form C) เรื่องถิ่นกําเนิดสินค้าเหมือนกัน ดังนั้นเองจึงหารือว่า ทําไมไม่เข้าวาระพร้อม ๆ กันนะครับ อย่างเช่นข้อที่ ๕.๑๒ ก็ขอตั้งข้อสังเกตว่าบางเรื่อง อาจจะสามารถอภิปรายรวมกันได้เพื่อให้ความต่อเนื่อง เพราะว่าทั้ง ๑๒ กรอบนั้น มีหลายเรื่องเปึนเรื่องที่คล้าย ๆ กันเปึนเรื่องเดียวกันก็ว่าได้นะครับ ว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้า เพราะอันนี้ข้อ ๕.๑ ว่าด้วยถิ่นกําเนิดสินค้าของอาเซียน แต่ข้อ ๕.๑๒ ว่าด้วยถิ่นกําเนิด สินค้าอาเซียนกับจีน และข้อสังเกตก็มีเพียงแค่นี้ครับ ขอบคุณครับ