ประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ พูดถึงความสง่างามของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แต่เน้นย้ำว่าอาจมีข้อผิดพลาดที่ทำให้ผู้โดยสารไม่สะดวกในการเดินทาง และเรียกร้องการแก้ไขปัญหาการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศของประเทศไทย โดยเฉพาะการเชื่อมโยงสนามบินในภูมิภาคและสนับสนุนจากภาครัฐในการปรับปรุงสนามบินและลดราคาตั๋วเครื่องบิน
กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กระผม นายประเสริฐ พงษ์สุวรรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยะลา พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภาครับ ท่านประธานครับวันนี้ขออนุญาต ต่อที่ประชุมแสดงความคิดเห็นต่อกรณีเรื่องบริการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ สั้น ๆ ครับ ท่านประธาน
ประการที่ ๑ เรื่องความสง่างามของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีพรรคพวก เพื่อนฝูงตลอดจนถึงตัวเองได้ใช้บริการของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก็เรียกว่าใช้กันทุกอาทิตย์ มีพรรคพวกเพื่อนฝูงมาจากต่างประเทศ มาจากต่างจังหวัดก็ใช้กันบ่อยนะครับ เราต้องยอมรับ ครับว่าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเปึนหน้าตาของประเทศไทยในการเดินทางเข้า-ออก ประเทศไทย แต่ประการสําคัญของความสง่างามของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิด้านการออกแบบ รูปลักษณ์ภายนอกไม่มีใครตําหนิว่าไม่สง่างาม ไม่ใหญ่ ไม่โอ่อ่า แต่ประการที่สําคัญก็คือ เมื่อความโอ่อ่าเกิดขึ้นเราเอาสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปวาง ไปขวาง ไปกั้น ยกตัวอย่าง เช่น เอากรวยไปตั้งเต็มไปหมด เอาแผงเหล็กมาวางเต็มไปหมด จนผู้โดยสารหรือผู้ขับรถบางท่านที่เพิ่งไปใช้ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไม่ทราบจริง ๆ ว่า จะเข้า-ออกช่องไหน อย่างไร โดยปกติโดยมาตรฐานสากลน่าจะใช้สัญลักษณ์ของปัาย ปัายต้องมีความสง่า มีความใหญ่ มีความชัดเจน หรือไม่ก็ต้องใช้ลักษณะของเส้นจราจร มาเปึนตัวบ่งบอก มีคนบอกผมว่า ไม่ทราบว่าการออกแบบในระบบข้างหน้ามีความผิดพลาด หรืออย่างไร ถ้ามีความผิดพลาดจนต้องเอากรวย เอาแผงเหล็กไปกั้น ผมคิดว่าใช้งบประมาณ ไม่มาก พึงกระทํา พึงแก้ไขนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านรัฐมนตรีที่กํากับดูแล หรือ รัฐมนตรีทุกท่าน ท่านก็มีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศเกือบทั่วโลก ท่านก็คงพบคงเห็น ยกตัวอย่าง ประเทศบ้านเราก็พอ ประเทศในกลุ่มอาเซียนก็พอ ประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศอินโดนีเซีย ผ่านไปข้างหน้าไม่มีครับ ไม่มีใครเอากรวย เอาแผงไปกั้น นี่ประการที่ ๑ ครับ
ประการที่ ๒ เรื่องผู้โดยสารขาออก ผู้โดยสารขาออก ปกติถ้าเรานั่งแท็กซี่ไป นะครับ เราไม่ใช้รถยนต์ส่วนตัว นั่งแท็กซี่ไปเวลาผู้โดยสารจะลงตรงประตูไหน ประตู ๑ ประตู ๒ ประตู ๓ ทําไมเขาถึงจะต้องลงประตู ๑ ทําไมถึงต้องลงที่ประตู ๒ เขาก็จะมีสัญลักษณ์ บอกครับ ตรงด้านหน้าจะบอกว่าประตู ๑ ถ้าใช้สายบินไทยลงประตู ๑ ไปต่างประเทศ ถ้าสายการบินภายในประเทศการบินไทยลงประตู ๒ สายการบินอื่นก็ลงประตู ๓ ประตู ๔ บางครั้งผู้โดยสารเวลาไปต้องการจะลงประตู ๒ เจอเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เนื่องจากว่าแท็กซี่มันเต็มไม่ให้ลงครับ เป์านกหวีดให้ไปลงประตู ๓ ผู้โดยสารก็งงครับว่า สัญลักษณ์ที่ตั้งไว้ข้างหน้าว่า ถ้าผมซื้อตั๋วการบินไทยต้องลงประตู ๒ แล้วการท่าอากาศยาน ก็บอกว่าให้ผมลงประตู ๒ ทําไมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ผมไปลงประตู ๓ ละครับ แล้วผมต้องเดินกลับมา ทําไมต้องให้ผมไปลงประตู ๔ แล้วเดินกลับมาเพราะอะไรครับ
ประการถัดมา เรื่องการเปึนทําเลที่ตั้งของประเทศไทยที่เหมาะกับการทํา ด้านการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ มีนักวิชาการ มีผู้รอบรู้หลายท่านจํานวนมากยอมรับว่า ประเทศไทยเหมาะสมในการเปึนฮับที่จะเดินทางไปหลาย ๆ ที่ในกลุ่มประเทศอาเซียน หรือกลุ่มภูมิภาคในโลกได้สะดวก เขายกตัวอย่างว่าจากกรุงเทพมหานครบินไปในกลุ่มอาเซียน ไม่เกิน ๓ ชั่วโมง เปึนจุดที่เหมาะสมที่สุด แต่เมื่อเราไปเทียบจํานวนการบินเอาสายการบินแห่งชาติ เปึนหลัก ยกตัวอย่างเช่น การบินไทยอย่างนี้ เราบินไปประเทศอินโดนีเซียมีวันละไฟลท์ (Flight) วันละเที่ยว แต่พอเราไปเทียบกับประเทศมาเลเซีย สายการบินเอ็มเอเอส ไปเทียบกับ สิงคโปร์แอร์ไลน์ที่ในประเทศสิงคโปร์ เขาบินไปจาการ์ตา บินไปประเทศอินโดนีเซีย วันหนึ่ง ๕ เท่าของประเทศไทย ๑๐ เท่าของประเทศไทย ทั้ง ๆ ที่ประเทศเขาเปึนประเทศที่เล็กกว่า มีประชากรน้อยกว่า แล้วบินไปได้หลากหลายเมืองมากกว่าเพราะอะไร ก็ต้องฝาก ท่านรัฐมนตรีไปนะครับ
ส่วนอีกเรื่องหนึ่งครับ เรื่องการเชื่อมโยงสนามบินในภูมิภาค ผมอยู่ใน จังหวัดยะลา ผมมีโอกาสไปประเทศเพื่อนบ้านที่ประเทศมาเลเซีย จากอําเภอหาดใหญ่ ไปป้นัง เอาเขตแดนไทยไปแล้วกัน ไปถึงเมืองป้นังไม่เกิน ๒ ชั่วโมง เพราะเขามีถนน ๔ ช่องจราจร ไปอลอร์สตาร์ไม่เกินครึ่งชั่วโมง ทีนี้เราดูอลอร์สตาร์ก็มีสนามบิน บินไป กัวลาลัมเปอร์ บินไปยะโฮร์บาห์รู ป้นังก็มีสนามบิน บินไปกัวลาลัมเปอร์ บินไปยะโฮร์บาห์รู บินไปเมดาน ประเทศอินโดนีเซีย ลังกาวีแม้แต่เกาะเล็ก ๆ ก็มีสนามบิน ลองกลับไปดู อําเภอหาดใหญ่บ้านเรา อําเภอหาดใหญ่บ้านเราสนามบินใหญ่โตครับ แต่ทําไมไม่มีเครื่องบิน บินไปเชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน บินไปประเทศสิงคโปร์ก็บินเปึนบางวัน บินแล้วเลิก เลิกแล้วบิน บินไปกัวลาลัมเปอร์ไม่มีครับ บินไปเชื่อมโยงกับเมดาน อาเจะห์ ประเทศเพื่อนบ้าน ไม่มี ๓ จังหวัดมีโอกาสใหมครับที่จะมีสนามบินเพื่อจะไปเชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านได้ เพื่อเปึนโอกาสของคนใน ๓ จังหวัด
เรื่องสุดท้าย เรื่องราคาตั๋วเครื่องบิน ในประเทศอินโดนีเซียเขามีเครื่องบิน หลากหลายมาก เมื่อเอาราคาตั๋วเครื่องบินที่บินในเวลาเท่ากันกับประเทศไทย ค่าตั๋ว เครื่องบินเขาถูกกว่าบ้านเราไม่น้อยกว่า ๓๐ เปอร์เซ็นต์ หรือแม้แต่ในประเทศมาเลเซีย เครื่องบินมีไม่หลากหลายสายการบิน แต่ถ้าเอาจํานวนเวลาบินมาเทียบกับราคาเวลาบิน ในประเทศไทย เมื่อเอาราคาตั๋วมาเทียบ ประเทศมาเลเซียก็มีราคาตั๋วถูกกว่าครับ ฝากท่านรัฐมนตรี ท่านประธานครับ ขอบคุณครับ