ชลน่าน ศรีแก้ว หารือเรื่องข้อตกลงการขยายความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้าระหว่างไทยและจีน และมีประเด็นที่ต้องการกราบเรียนคณะรัฐมนตรี 3 ประเด็น โดยมีปัญหาเกี่ยวกับขาดดุลการค้า มาตรการต่าง ๆ ที่อาจเป็นอุปสรรคต่อการค้า และการควบคุมพฤติกรรมของพ่อค้าไทยที่ไม่ซื่อสัตย์ และเรียกร้องให้รัฐบาลเตรียมมาตรการเยียวยาและป้องกันผลกระทบต่อผู้ประกอบการและภาคเกษตร
ท่านประธาน ที่เคารพ กระผม ชลน่าน ศรีแก้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดน่าน พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานที่เคารพครับ ตามที่คณะรัฐมนตรีโดยท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงพาณิชย์ ได้เสนอข้อตกลงซึ่งเปึนร่างข้อตกลงให้กับสภาแห่งนี้ช่วยกันพิจารณา เพื่อจะให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๑๙๐ ในเรื่องของความตกลงเกี่ยวกับการขยาย ความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจและการค้าและในเชิงลึกเชิงกว้างระหว่างรัฐบาลไทย กับรัฐบาลจีน ซึ่งเราเรียกกัน ทวิภาคี ท่านประธานครับ ผมมีประเด็นที่จะต้องกราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังท่านคณะรัฐมนตรี โดยรวมแล้ว
ประเด็นที่ ๑ ผมจะพูดเกี่ยวกับข้อกฎหมายตามรัฐธรรมนูญ
ประเด็นที่ ๒ เปึนประเด็นที่เกี่ยวกับรายละเอียดในข้อตกลงที่เปึน สาระสําคัญทั้ง ๘ ประเด็น
แล้วก็ประเด็นที่ ๓ เปึนเรื่องของข้อสังเกต ข้อห่วงใย ที่ผมจะต้อง กราบเรียนผ่านท่านประธานไป
ท่านประธานที่เคารพครับ ร่างข้อตกลงที่ผมตรวจสอบจากการนําเสนอของ คณะรัฐมนตรี มีข้อตกลงที่เปึนร่างทั้งหมดอยู่ ๑๑ ข้อ กระผมจะไม่ลงรายละเอียดนะครับ เพราะอันนั้นเปึนข้อตกลง แต่สิ่งที่จะพยายามเน้นย้ําให้เห็นเรื่องสาระสําคัญของข้อตกลง ที่เขียนไว้ทั้งหมด ๘ ประการนั้น ก็คือข้อตกลงทั้ง ๑๑ เรื่องที่เขียนออกมาเปึนใน รายละเอียด สิ่งที่ผมต้องให้ความสําคัญกับเรื่องนี้ท่านประธานที่เคารพครับ จริงอยู่ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถึงแม้ผมเปึนส่วนหนึ่งที่ตอนลงประชามติผมลงไม่ให้ความเห็นชอบ ด้วย แต่เมื่อมีเสียงข้างมาก ๑๔ ล้านเสียง ให้ความเห็นชอบ ผมเคารพในกติกา ประชาธิปไตย ก็ถือว่าเปึนรัฐธรรมนูญของประเทศไทยเรา เพราะฉะนั้นผมต้อง ให้ความสําคัญตามที่มีบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญเอาไว้ ร่างข้อตกลงตรงนี้ ท่านประธานครับมันเปึนการแสดงเจตนาที่จะให้มีผลผูกพันกับรัฐบาล นั่นคือ การลงสัตยาบัน ตรงนี้ไม่ใช่กรอบนะครับมันเปึนตัวข้อตกลงที่จะต้องมีผลผูกพันเลย ซึ่งแน่นอนครับรัฐธรรมนูญฉบับนี้บอกว่า อะไรที่ดําเนินการไปแล้ว ถ้ายังค้างอยู่ในขั้นตอน ที่อยู่ช่วงดําเนินการก็ให้ดําเนินการต่อตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐๓ (๕) ให้ดําเนินการต่อ นั่นหมายความว่าการที่ท่านจะมาขยายความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจแล้วก็การค้า ทั้งเชิงลึกเชิงกว้างทั้ง ๘ ประเด็น ตรงนี้ก็ถือว่าเปึนส่วนหนึ่งที่จะต้องปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๑๙๐ ในวรรคสอง วรรคสามและวรรคสี่ เพราะฉะนั้นคําถามแรกสุดที่ผมจะต้องกราบเรียนถามท่านประธาน ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีก็คือว่า ก่อนที่จะแสดงเจตนาให้มีผลผูกพันนะครับ คณะรัฐมนตรี ต้องให้ประชาชนสามารถเข้าถึงรายละเอียดของหนังสือสัญญาก็คือข้อตกลงนี้ ผมกราบเรียนถาม ด้วยความเคารพท่านประธานครับ ว่าทางคณะรัฐมนตรีได้ดําเนินการเรื่องนี้หรือไม่ อย่างไร ดําเนินการไปแล้วหรือไม่อย่างไร เพราะเปึนส่วนหนึ่งที่สมาชิกรัฐสภาแห่งนี้จะได้ มีความมั่นใจแล้วก็ให้ความเห็นชอบกับร่างข้อตกลงของท่านได้ แต่ในเอกสารหลักฐาน ต่าง ๆ ไม่ได้บ่งบอกอะไรเลยครับ ไม่ได้นําเสนอต่อสภา ผมเคยอภิปรายไว้หลายครั้ง เกี่ยวกับเรื่องมาตรา ๑๙๐ ถ้าท่านรัฐมนตรีจะกรุณานะครับ ก็แนบเอกสารหลักฐาน เหล่านั้นมาให้เราทราบด้วยว่าท่านได้ผ่านกระบวนการเหล่านี้ตามรัฐธรรมนูญแล้ว เพราะรัฐธรรมนูญบังคับให้ท่านทํา สมาชิกรัฐสภาเองก็มีอํานาจหน้าที่ในการที่จะให้ ความเห็นชอบตามรัฐธรรมนูญ ถ้าไม่มีข้อบ่งชี้ตามรัฐธรรมนูญเราเองก็ลําบากใจที่จะให้ ความเห็นชอบได้ แต่ไม่เปึนไรครับท่านประธานครับ ก็ให้ทางรัฐมนตรีท่านได้แสดง เอกสารพยานหลักฐานต่าง ๆ ในสภาแห่งนี้ได้โดยการชี้แจงได้ ไม่เปึนปัญหาใด ๆ ถ้าสามารถที่จะนําเสนอให้กับสมาชิกรัฐสภาได้เห็นในรายละเอียดตรงนั้นได้ ว่าวิธีการ เข้าถึงของพี่น้องประชาชนท่านทําด้วยวิธีการใด มีประชาชนกี่กลุ่ม กี่คน โดยเฉพาะ ประชาชนที่จะได้รับผลกระทบหรือผลบวกผลลบจากการทําข้อตกลงในเรื่องนี้ เรื่องการค้า การลงทุน ซึ่งท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติของรัฐสภาแห่งนี้ได้อภิปรายไปแล้วหลายเรื่อง นะครับ
ถ้าผมจะถามกลับไปในวรรคสาม แน่นอนครับ มาตรา ๓๐๓ (๕) บอกว่า ถ้าอยู่ในขั้นตอนก็ให้นําวรรคสามมาใช้ได้ เอานํามาใช้ด้วย วรรคสามมีเรื่องของการแสดง ความเห็น การรับฟังความคิดเห็นด้วย ถ้าผมจะแปลความอย่างนั้นเมื่อท่านนํา มาตรา ๓๐๓ (๕) มาใช้ วรรคสาม รัฐมนตรีต้องให้ข้อมูล จัดให้มีการรับฟังความคิดเห็น จากพี่น้องประชาชน มีไหมครับ ถ้ามีก็แสดงต่อสภาแห่งนี้ให้ได้รับรู้รับทราบเพื่อที่พวกเรา จะได้ให้ความเห็นชอบด้วยความสบายใจว่าท่านได้ทําถูกต้องตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญ นั่นเปึนประการแรกสุดครับ ท่านประธานครับ
ในเรื่องที่สองครับท่านประธานครับ เรื่องของสาระสําคัญที่ท่านได้นําเสนอ ต่อสภาแห่งนี้มีทั้งหมด ๘ เรื่อง ท่านบอกว่าใน ๘ เรื่องนี้ก็จะเอื้ออํานวยต่อความร่วมมือ ทางด้านเศรษฐกิจและการค้าเพื่อให้ทั้งสองฝ์ายได้ประโยชน์ร่วมกัน อันเปึนช่องทางที่จะ เป่ดโอกาสให้ไทยเองสามารถหยิบยกปัญหาการค้าที่พวกเรามีมานานกับประเทศจีน เหมือนที่ท่านสมาชิกหลายท่านได้ยกประเด็นเอาไว้ขึ้นมาหารือกับฝ์ายจีน พร้อมกับติดตามผลได้อย่างต่อเนื่อง ท่านให้ความมั่นใจอย่างนั้น บอกกับสภาอย่างนั้นว่า มีร่างข้อตกลง ๑๑ ข้อนี้ และใน ๘ สาระสําคัญนี้ท่านสามารถที่จะเข้าไปเจรจา เพื่อการแก้ปัญหาต่าง ๆ ได้ในเชิงของทวิภาคี ท่านประธานที่เคารพครับ ในสาระสําคัญ ๘ ประการตรงนี้ผมมีข้อห่วงใย ข้อห่วงใยที่สมาชิกหลายท่านได้นําเสนอไปผมจะ ไม่กล่าวซ้ํา แต่ว่าจะขยายประเด็น ข้อห่วงใยประเด็นที่ ๑ เรื่องโครงสร้างทางการเมือง โครงสร้างทางการเมืองสมาชิกหลายท่านอภิปรายบอกมีปัญหาชัดเจน เขาเปึนมณฑล เขาเปึนรัฐบาลกลาง มีรัฐบาลท้องถิ่นที่สามารถจะกําหนดกฎเกณฑ์กําหนดกติกาอะไร ต่าง ๆ เพื่อใช้หลักท้องถิ่นกับมณฑลของตัวเองได้ สิ่งเหล่านี้เปึนปัญหากับไทยมาตลอด ผมพยายามตรวจสอบในข้อตกลงที่ท่านยกร่างมามีข้อไหนที่สามารถจะตอบกับสมาชิก สภาแห่งนี้ได้ว่า ท่านนําข้อตกลงเหล่านั้นเพื่อไปแก้ปัญหาข้อขัดข้องหรือปัญหาที่เปึน เชิงโครงสร้างทางการเมือง หลายท่านบอกครับ บอกว่าการเจรจาการค้าระหว่างไทยจีน เพื่อมีข้อตกลง เช่น การปลอดภาษี หลายท่านบอกรัฐบาลกลางบอกปลอดภาษี แต่รัฐบาลท้องถิ่นบอกว่าไม่ มันเปึนข้อกําหนดของรัฐบาลท้องถิ่นเขา กระบวนการ การขนส่ง รัฐบาลกลางบอกเปึนข้อตกลงดังนี้ แต่รัฐบาลท้องถิ่นบอกว่าไม่ อันนี้เปึน ปัญหาเชิงโครงสร้างทางการเมืองที่เราดูจะมีปัญหากับประเทศจีนมาตลอด
ในเรื่องที่สามท่านประธานครับ เราต้องยอมรับนะครับว่า วิถีชีวิต วิถีการดําเนินการทางด้านการเมือง การค้า การลงทุนของไทยกับจีนนี่มีความต่างกัน อย่างชัดเจน หลายท่านได้พูดไปแล้ว โดยเฉพาะประเด็นของความเปึนชาตินิยม ของเรื่องการค้าการลงทุน และศักยภาพกับความสามารถของความเปึนนักการค้า ระหว่างคนจีนกับคนไทย ทําไมผมยกประเด็นนี้ครับ ไม่ได้พูดเพื่อทําลายความสัมพันธ์ ระหว่างประเทศ ท่านสถาพร มณีรัตน์ ขออภัยที่เอ่ยนามท่านครับ ส.ส. จังหวัดลําพูน ยกขึ้นมาเลยบอกว่า ทําไมคนจีนถึงมาแต่งงานกับคนไทย ทําไมพ่อค้าจีนถึงมาแต่งงาน กับคนไทยครับ แล้วก็มาอาศัยในเมืองไทยเพื่อเปึนเสมือนพ่อค้าที่จะไปค้าขายกับจีน แล้วการค้าขายกับจีนโดยผ่านช่องทางนี้จะได้รับการเอื้ออํานวย จะได้รับอํานวย ความสะดวก โดยเฉพาะประเด็นที่ ๒ ท่านบอกว่าจะส่งเสริมให้มีการอํานวยความสะดวก การค้าระหว่างกัน แต่การอํานวยความสะดวกตรงนี้ไม่เกิดขึ้นเมื่อเปรียบเทียบระหว่าง พ่อค้าที่เปึนคนไทยจริง ๆ นะครับ สัญชาติไทย เชื้อชาติไทยที่ไปค้าขายเจรจากับพี่น้อง ทางจีนกับคนที่เขามีสัญชาติไทยแต่มีเชื้อชาติจีน ความต่างมีเห็นอย่างชัดเจนครับ ในเรื่องนี้ ถ้าตรงนี้เปึนสิ่งที่เปึนอุปสรรคเปึนสิ่งที่กีดขวางการค้าระหว่างไทย-จีน ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังคณะรัฐมนตรีว่าหามาตรการทําอย่างไร แน่นอนครับเรายอมรับว่าเขาเปึนคนไทย แต่สิ่งที่เปึนวิถีปฏิบัติตรงนั้นทําไมมีลักษณะ เกิดความแตกต่าง จะปัองกันได้อย่างไร ข้อตกลงเหล่านี้สามารถตอบได้หรือไม่ ความเปึนนักการค้าของพี่น้องประชาชนคนจีนนี่คือข้อได้เปรียบสําคัญที่สุด แล้วไทยเรา มักจะเสียเปรียบอยู่ตลอดเวลา ความเปึนนักการค้าเขามีตั้งแต่เจ้าหน้าที่รัฐที่เข้ามาเจรจา การค้า ซึ่งเปรียบเทียบกับไทยนะครับแตกต่างกันอย่างลิบลับท่านประธานครับ ถ้าเปึน เจ้าหน้าที่รัฐของไทย พูดเรื่องกฎ เรื่องระเบียบ เรื่องกติกาว่าจะเอาอย่างไร แต่ถ้าเปึนของ คนจีนเขานี่เจ้าหน้าที่รัฐเขาเปึนนักเจรจาการค้าไปในตัวด้วย เรื่องศักยภาพเขาเหนือกว่า เราเยอะ เพราะสิ่งเหล่านี้เปึนสิ่งที่แฝงเร้นอยู่ มันเปึนลักษณะนามธรรมมาก ต้องกราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่า ไปตรวจสอบข้อตกลงทั้ง ๑๑ ข้อหน่อยสิครับว่า มันมีมาตรการอะไรจะมารองรับตรงนี้ได้ จริงอยู่ครับ ท่านเขียนไว้กว้าง ๆ ยกตัวอย่างเช่น ข้อที่ ๑ ในการกําหนดมาตรการต่าง ๆ ที่จะส่งเสริมให้มีการร่วมมือตรงนี้ ท่านมีคณะกรรมการคณะทํางานความร่วมมือด้านเศรษฐกิจที่เปึนระดับเจ้าหน้าที่อาวุโส ที่จะต้องมีการประชุมกัน สิ่งเหล่านี้นะครับ ผมฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีว่า ถ้าในกรอบข้อตกลงตรงนี้สามารถเขียนรองรับไว้ได้ ผมคิดว่าปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นก็น่าจะได้รับการเยียวยา
ประการสุดท้ายครับท่านประธานครับ สิ่งที่ผมเปึนห่วงก็คือว่า ข้อตกลงนี้ สามารถที่จะตอบคําถามของพี่น้องประชาชนคนไทยในเรื่องผลประโยชน์ที่จะได้รับ หรือประโยชน์ที่เราจะเสียไปได้ครบถ้วนหรือไม่ ประการแรกสุด ตอบคําถามไหมครับว่า ตั้งแต่เรามีการค้ากับจีนมานี่เราขาดดุลการค้ามาตลอด แล้วเราจะต้องขาดดุลการค้า เข้าไปอีกเท่าไร ข้อตกลงเหล่านี้สามารถช่วยได้ไหมครับว่า อย่างน้อยขึ้นมาเสมอตัว ต่างฝ์ายต่างชนะซึ่งกันและกัน แน่นอนครับ การเจรจาการค้ามีได้มีเสีย ไม่มีใคร ได้ทุกอย่างละครับ ไม่มีใครเสียทุกอย่างละครับ มีได้มีเสีย แต่ขอให้ได้เสียบนพื้นฐานของ ความพร้อม ความเปึนธรรม แล้วสิ่งแรกที่จะต้องตอบ ทําแล้วยังขาดดุลอยู่ ผมคิดว่า สิ่งเหล่านี้ก็ต้องมาพิจารณา รัฐสภาแห่งนี้ต้องให้ความสําคัญในเรื่องนี้พอสมควร
อีกเรื่องหนึ่งท่านประธานครับ เรื่องของมาตรการต่าง ๆ ที่เปึนปัญหา ท่านสมาชิกได้พูดไปเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพอนามัย ของเราส่งสินค้าเปึนประเภทเกษตร สินค้ากึ่งเกษตร ของเขานี่เรานําเข้ามาเปึนสินค้าประเภทอุตสาหกรรมนั่นคืออุตสาหกรรม สิ่งที่เปึนประเด็นสุดก็คือ เรื่องของมาตรการทางด้านสุขภาพอนามัย ท่านประธานครับ ผมขอเวลาอีกนิดเดียวครับ ทําอย่างไรครับที่จะให้มาตรการเหล่านี้ไม่เปึนอุปสรรคที่เขา สามารถแอบอ้างได้ ผมไม่โทษจีนอย่างเดียวนะครับ ต้องโทษพ่อค้าไทยเราด้วย เช่น มาตรการการปนเปุ๋อน เอาสินค้าไทยบอกว่าเปึนสินค้าไทย แต่เอาที่อื่นมาใส่ไป ไม่ใช่เพราะการค้าต่างประเทศ ภายในประเทศก็มีครับ ลิ้นจี่อย่างดีครับ ข้างนอก ตรวจสอบได้อย่างดี แต่ข้างในยัดไส้ พฤติกรรมเหล่านี้ท่านจะควบคุมได้อย่างไรครับ มีมาตรการมีมาตรฐานอะไรที่จะให้ พวกเราเองเข้าไปมีความถูกต้องมีความชัดเจนในเรื่องของมาตรฐานต่อกัน สิ่งเหล่านี้ ผมเปึนห่วงครับ จริงอยู่เรามีมาตรการที่ดี แต่สิ่งหนึ่งที่เราเสียเปรียบคนอื่นก็คือ คนของเราครับไม่ซื่อสัตย์ เห็นแก่ได้บางช่วงบางตอน ในข้อตกลงเหล่านี้ไม่มีนะครับ ต้องฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีครับว่า จะดําเนินการอย่างไรให้พี่น้องประชาชน ได้เปรียบที่สุด
ประการสุดท้ายครับ การเจรจาการค้าตรงนี้ แน่นอนครับผมบอก มีได้มีเสีย สิ่งที่จะกระทบและสําคัญที่สุดคือ ผู้ประกอบการแล้วก็พี่น้องภาคเกษตร ท่านได้เตรียมมาตรการที่จะเยียวยา ท่านได้เตรียมมาตรการที่จะทําความเข้าใจเขา และมีมาตรการปัองกันอะไรหรือไม่ เปึนคําถาม ถ้าท่านตอบได้ผมว่าคิดเสียว่าสภาแห่งนี้ คงมีความพร้อมใจที่จะอนุมัติและให้ความเห็นชอบกับกรอบข้อตกลงตรงนี้ กราบขอบคุณ ท่านประธานครับ