กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภา ผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผมได้พิจารณาพิธีสารข้อผูกพันชุดที่ ๕ ของบริการขนส่งทางอากาศ ภายใต้กรอบความตกลงว่าด้วยบริการของอาเซียนแล้ว กระผมได้พิจารณาด้วยความ รอบคอบ แล้วก็อยากจะให้ข้อคิดความเห็นต่อท่านประธานรัฐสภาโดยย่อ ๆ ดังต่อไปนี้ ครับ

อันที่จริงประเทศไทยเราค่อนข้างจะโชคร้ายในเรื่องที่ตั้งทําเลของประเทศ ในทางทะเลนั้นถือว่าเราตั้งอยู่ในทําเลในจุดภูมิศาสตร์ที่ค่อนข้างจะเสียเปรียบ เรามีที่ตั้ง ทางทะเล มีอ่าว มีที่จอดเรือ มีท่าเรือในกรุงเทพฯ ซึ่งเปึนเหมือนซอยที่ต้องเว้าลึกเข้ามา เหมือนโรงแรมดี ๆ มีชื่อเสียง แต่ว่าไปตั้งอยู่ในซอยลึก ๆ เหมือนอย่างท่าเรือคลองเตย แม้รัฐบาลจะแก้ไขโดยมีท่าเรือน้ําลึกทางซีกตะวันออกของประเทศ อย่างไรก็แล้วแต่ที่ตั้ง ทางทะเลที่แก้ไขไปนั้นก็ยังเปึนปมด้อยอยู่ดี เพราะเรือทะเลที่จะขนส่งสินค้าไปยัง ต่างประเทศหรือนําสินค้าจากต่างประเทศเข้ามาสู่ประเทศไทย ก็ต้องอ้อมแหลมมะละกา เข้ามายัง อีสเทิร์น ซีบอร์ด (Eastern seaboard) อย่างไรก็แล้วแต่ครับ ก็นับเปึนความ โชคดีของประเทศเราที่แม้นเราจะมีปมด้อยในเรื่องที่ตั้งทางทะเล แต่เราประเทศไทยนั้น เปึนประเทศที่มีปมเด่น เปึนความโดดเด่นในเรื่องที่ตั้งทางอากาศของประเทศไทย จนกระทั่งประเทศไทยนั้นบรรพบุรุษของเราได้มีความภาคภูมิใจมาถึงปัจจุบันว่าเรา ประเทศไทยเปึนศูนย์กลางทางอากาศ เปึน ฮับ (Hub) ของการขนส่งสินค้าพัสดุ ผู้คน ในทางอากาศดีที่สุดในกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกัน ท่านประธานที่เคารพครับ เราเปึน ศูนย์กลางการขนส่งผู้โดยสารทั่วโลก ป้ ๆ หนึ่งเราจะมีผู้โดยสารมาใช้สนามบินของไทย เรานะครับ ที่ดอนเมือง ๔๕ ล้านคนกว่านั้น จนกระทั่งต้องไปสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ วันนี้สนามบินสุวรรณภูมิ ๔๕ ล้านคน ก็แออัดจนจําเปึนจะต้องขยายเพิ่มมากขึ้น หรือต้อง ใช้สนามบินถึง ๒ แห่ง คือไม่ว่าจะเปึนดอนเมืองหรือสุวรรณภูมิ มันสะท้อนถึงความเปึน แอร์ ฮับ (Air hub) เปึนศูนย์การขนส่งทางอากาศที่มีประสิทธิภาพที่มีความเหมาะสม เราเปึนศูนย์กลางของด้านการขนส่งโลจิสติกส์ สินค้าและบริการต่าง ๆ กรุงเทพฯ เปึน ศูนย์กลางการขนส่งสินค้าพวกแอร์เฟรท (Airfreight) จิปาถะ มาทางอากาศ มาทางเรือไม่แพ้กัน ท่านประธานสภาที่เคารพครับ เมื่อเราเปึนศูนย์กลางของการขนส่ง ไม่ว่าจะเปึนสินค้าหรือผู้คน เราถึงได้ชื่อว่าเปึนฮับที่ดีที่สุดใน เซาท์ อีสท์ เอเชีย (South East Asia) ในกลุ่มประเทศอาเซียน (ASEAN) มันเปึนจังหวะที่พอเหมาะพอดีในเรื่อง ทําเลที่ตั้ง ไม่ว่าสินค้าหรือผู้คนจะมาจากทางตะวันตกมาจากทางยุโรป เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ ประเทศไทยมันเปึนจุดพอดี ๆ พอเหมาะที่ไม่ว่าคนหรือว่าเครื่องบินครับครับ มันเปึน จุดพักเครื่องเปึนจุดถ่ายคน เปึนประตูสู่หลาย ๆ ประเทศในกลุ่มประเทศอาเซียน เช่นเดียวกันครับ ไม่ว่าผู้คนหรือสินค้าที่มาจากทางซีกตะวันออก อเมริกา ญี่ปุ์น เกาหลี พอมาถึงกรุงเทพฯ ประเทศไทยมันเปึนจุดพอดี ๆ พอเหมาะที่เครื่องบินจะต้องร่อนลงพัก เติมน้ํามัน ซ่อมบํารุง ขนถ่ายผู้คนต่าง ๆ นี่ล่ะครับ เปึนความโชคดีของประเทศไทยในเรื่อง การเปึนแอร์ ฮับ เปึนศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศ เพราะฉะนั้นกระผมจึงได้พิจารณา ประเด็นที่ทางรัฐบาลจะไปทําข้อตกลงทําพิธีสารกับกลุ่มประเทศอาเซียนอย่างรอบคอบ ไม่ว่าจะประเด็นทางด้านการบริการซ่อมบํารุงรักษาอากาศยาน เมนเทนแนนซ์ (Maintenance) ซึ่งเราก็ทําได้ที่ดอนเมืองเปึนอย่างดี ที่สุวรรณภูมิเริ่มทําได้นะครับ ไม่ว่าจะเปึนเรื่องการขาย การตลาด บริการขนส่งทางอากาศ ไม่ว่าจะเปึนการบริการสํารอง ที่นั่งโดยระบบคอมพิวเตอร์ หรือการบริการให้เช่าเครื่องบินแบบเหมาลํา ท่านประธาน รัฐสภาที่เคารพครับ สมมุติว่า ๓-๔ ประเด็นที่กระผมได้กราบเรียนท่านนี่ ประเทศไทยเปึน ประเทศเดียวที่ไม่ยอมไปลงนามทําสัญญา ไม่ลงนามในพิธีสารกับเพื่อน ๆ บ้านในกลุ่ม อาเซียนด้วยกัน ถ้าเราทําอย่างนั้น คือไม่ยอมลงนามเราป่ดตัวเราเอง กระผมว่า

๑. เราจะไม่อยู่ในระบบของความเปึนสากลของการเดินอากาศนะครับ เรา ต้องอยู่ในระบบสากล เพราะการเดินอากาศนั้นอยู่ในระบบสากลครับ เปึนการแข่งขันเสรี

อันที่ ๒ ถ้าเราไม่ไปลงนามกับเขา เราจะเสียประโยชน์ เราจะไม่ได้รับความ เสมอภาคกับกลุ่มอาเซียนด้วยกัน เพราะการลงนามนั้นประเทศอาเซียนด้วยกันนั้นจะได้ ผลประโยชน์ตอบแทนซึ่งกันและกันและโดยเสมอภาคนะครับ เราก็จะถูกโดดเดี่ยว กระผมกราบเรียนว่า ๓-๔ ประเด็นนี้เพื่อประโยชน์ร่วมกันครับ เราไม่เสียเปรียบเขา แล้วเขาไม่เสียเปรียบเรา เพราะฉะนั้นกระผมเห็นว่า ๓-๔ ประเด็นกรอบการพิจารณา เราน่าจะให้ความเห็นชอบในการที่จะให้รัฐบาลนั้นไปลงนามร่วมกับกลุ่มประเทศอาเซียน นะครับ มิฉะนั้นเราก็จะเสียเปรียบ ไม่ได้ประโยชน์ ไม่สมกับที่เปึนแอร์ ฮับของกลุ่ม อาเซียนของเรา อย่างไรก็แล้วแต่ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ การไปลงนามนั้น มันอยู่ในเอกสารในพิธีสารมันอยู่ในหนังสือครับ สําคัญอย่างยิ่งก็คือ กระผมอยากจะฝาก ขอให้ทางรัฐบาลหรือกระทรวงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องครับ เมื่อลงนามแล้วได้จัดเจ้าหน้าที่ ผู้คนครับ เอาใจใส่กํากับดูแลให้เปึนไปตามพิธีสารข้อตกลงนั้น เมื่อตกลงแล้วเราไม่เอาใจ ใส่ดูแลเราก็เสียเปรียบอยู่ดี อย่าลืมนะครับว่ากลุ่มอาเซียนนั้นมีจุดอ่อนที่สําคัญ ๆ อยู่ ๓ ประการครับ จุดอ่อนสําคัญ ๆ ของอาเซียน ๓ ประการครับ ถ้าเราฟันฝ์าประเด็น จุดอ่อนหรืออุปสรรค ๓ ประการนี้ได้ อาเซียนก็จะไม่แพ้กลุ่มประเทศในอียู (EU) ในยุโรป หรือ ไม่ว่าจะเปึนอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ที่เขารวมตัวกันในทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การทหารครับ ประเด็นจุดอ่อน ๓ ข้อของกลุ่มอาเซียน แม้นเราจะตั้งมาเปึน สิบๆ ป้ แต่วันนี้เราก็ยังไม่สามารถจะก้าวข้ามอุปสรรคไปได้มี ๓ ข้อ ที่กระผมอยากจะ ขอให้รัฐบาลนั้นได้ระแวดระวัง

ข้อแรกก็คือกลุ่มอาเซียนนั้น ๑๐ ประเทศที่เราทําสัญญากัน ทั้ง ๑๐ ประเทศก็ว่าได้ครับ เรามีจุดอ่อนอันหนึ่ง ข้อแรกก็คือ เรามีความขมขื่นในทาง ประวัติศาสตร์ร่วมกันครับ เรามีความขมขื่นกับเพื่อนบ้านรอบ ๆ ตัว ไทยกับเพื่อนบ้านไม่ ว่าประเทศไหนครับ เราทะเลาะเบาะแว้งกันนะครับ มีประวัติศาสตร์ที่ขมขื่นต่อ การรบราฆ่าฟันกันมาทั้งสิ้นครับ ไม่ว่าเราว่าเขา๑๐ ประเทศเปึนอย่างนี้หมดครับเพื่อน บ้าน นั่นคือประวัติศาสตร์อันขมขื่น คือรบราฆ่าฟันกันมา

ข้อที่ ๒ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กลุ่มประเทศอาเซียน ๑๐ ประเทศ แม้ลงนามกันมาอยากจะเปึนป๊กเปึนแผ่น พยายามอย่างยิ่งเปึนสิบๆ ป้ แต่ไม่สําเร็จ เพราะ๑๐ ประเทศอาเซียนนั้นไม่มีความเปึนเอกภาพ ไม่มี โฮโมจีเนียซ (Homogeneous) นะครับ ขอโทษที่ใช้คําภาษาอังกฤษ ไม่มี โฮโมจีนิตี้ (Homogeneity) นะครับ คือแปลว่า ๑๐ ประเทศนี่ ต่างภาษา ต่างขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม น้อยนักที่จะเข้าใจคล้ายกัน ยกเว้นไทยกับลาวอย่างนี้พอไปกันได้ แต่กับประเทศอื่น ไม่ว่าจะเปึนพม่า เขมร มาเลเซีย เราคนละภาษา ศาสนา และประเพณี วัฒนธรรม เช่นเดียวกันครับ มาเลเซีย อินโดนีเซีย หรือประเทศเพื่อนบ้านเขาก็จะขาดความเปึน เอกภาพทางด้านศาสนา ภาษา วัฒนธรรม ซึ่งแตกต่างจากกลุ่มยุโรป เห็นไหมครับ นั่นคือ ปัญหาข้อที่ ๒ และ

ปัญหาข้อที่ ๓ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ ๑๐ ประเทศในกลุ่ม อาเซียนประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เราได้ดิ้นรนต่อสู้เปึนการภายในแข่งขันแก่งแย่งแข่งดี กันมาโดยตลอด หนังสือว่าอย่างไร ว่าไปเซ็นไป แต่โดยข้อเท็จจริงแล้ว ๑๐ ประเทศนี้ ก็จะแก่งแย่งแข่งดีกัน แข่งกันค้าข้าว แข่งกันค้ายาง ประเทศนี้มียางมากมาย มีน้ํามัน มากมาย แต่เวลาไทยขาดน้ํามัน ต้องไปซื้อประเทศอื่นที่ไม่ใช่กลุ่มอาเซียน นี่คือการต่อสู้ ภายในอินฟราสตรัคเจอร์ที่เรายังแก้ปัญหาไม่ตก ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ ปัจจัย จุดอ่อน ๓ ประการคือ ๑. ประวัติศาสตร์อันขมขื่นที่มีต่อกัน ๒. ขาดความเปึนเอกภาพ ในทางภาษา ศาสนา ประเพณี และข้อที่ ๓ ครับ ๑๐ ประเทศแข่งขันแก่งแย่งแข่งดีมา ตลอดยังแก้ไม่ตก เพราะฉะนั้นเมื่อรัฐบาลลงนามในพิธีสารแล้ว ความสําเร็จให้บรรลุ วัตถุประสงค์นั้นท่านจะต้องจัดผู้คนไปคอยกํากับดูแล เพื่อให้การปฏิบัติเปึนไปตาม ข้อตกลงทุกประการ เพราะฉะนั้นกระผมเห็นว่าเราควรจะให้ความเห็นชอบต่อกรอบ ข้อตกลงนี้ครับ ด้วยความเคารพครับ