รัฐสภา · ครั้งที่ ๔ · ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๒

ประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ พูดถึงเรื่องร่างหนังสือแลกเปลี่ยนว่าด้วยความร่วมมือทางการเงินระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลญี่ปุ่น และร่างสัญญาเงินกู้ โดยมีความสงสัยหลายอย่าง เช่น อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ที่สูงเกินไป ระยะเวลาชำระเงินกู้ที่ยาวนาน และการเบิกจ่ายเงินที่ใช้เวลาถึง 7 ปีกับ 3 เดือน เขาขอให้รัฐบาลลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้และระยะเวลาชำระเงินกู้ให้เหมาะสม นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการเกษตรว่าประเทศไทยอยู่ได้เพราะภาคเกษตร แต่เงินที่ลงไปพัฒนาส่วนใหญ่ไม่ได้ไปที่แหล่งน้ำและพื้นที่เกษตรกรรม ทำให้เกษตรกรในภาคอีสานน่าสงสาร และขอให้รัฐบาลชะลอการกู้ยืมเงินเพื่อพัฒนาแหล่งน้ำและภาคเกษตรกรรม และลดดอกเบี้ย

นายประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชัยภูมิ

กราบเรียน ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ กระผม นายแพทย์ประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ พรรคเพื่อไทย จังหวัดชัยภูมิ ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ วันนี้รัฐบาลได้นําเสนอ ร่างหนังสือแลกเปลี่ยนว่าด้วยความร่วมมือทางการเงินระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาล ญี่ปุ์น และร่างสัญญาเงินกู้ ต้องยอมรับนะครับว่า ผมได้ศึกษารายละเอียด ผมมีความ สงสัยหลายอย่าง อยากเรียนท่านประธานครับว่าตอนนี้ภาวะเศรษฐกิจของโลกมีปัญหา ทุกคนยอมรับ การกู้เงินทุกคนก็รู้นะครับว่าจะต้องกู้เงิน แต่กู้เงินแล้วท่านประธานครับ มันต้องก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด ประชาชนทั้งประเทศต้องได้รับทั้งหมดท่านประธานครับ แต่ปรากฏว่าผมไปอ่านดูวงเงินกู้ ๖๓,๐๑๘ ล้านเยนนะครับท่านประธาน ในข้อตกลง ทั้งหลายผมก็ไม่ทราบว่ารัฐบาลไปเจรจาอย่างไร โดยเฉพาะ ๑. อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ ร้อยละ ๑.๔ รวมค่าธรรมเนียมอีกนะครับ ๐.๑ รวมแล้วจะเสียดอกเบี้ยประมาณ ๑.๕ เปอร์เซ็นต์ต่อป้ ท่านประธานทราบไหมครับ ตอนนี้อัตราดอกเบี้ยเงินฝากของญี่ปุ์น ใกล้ ๐ แล้วครับ ไม่ทราบว่ารัฐบาลใช้ความสามารถหรือเปล่า ขอร้องเขาหรือเปล่า ว่าคิดดอกเบี้ยมันมากเกินไปหรือเปล่า เราเปึนเพื่อนสมาชิกที่มีความสัมพันธ์กัน อย่างยาวนาน ผมว่าเราสามารถตกลงลดลงไปได้นะท่านประธานในความเห็นผมนะครับ เพราะตอนนี้ต้องยอมรับว่าบ้านเมืองของเราไม่มีเงินจะจ่ายแล้วครับ เงินนี่ลําบากมาก ตอนนี้เราติดหนี้ติดสิน เปึนหนี้สินเดือนกันยายน ๒๕๕๑ ประเทศไทยเปึนหนี้ไจก้า ๕๖๓,๖๖๘ ล้านเยนที่เราไปกู้เขาอยู่ เราขอเจรจาผ่อนผันเขาได้ไหมครับดอกเบี้ย ให้ลดลง หน่อยได้ไหม ดอกเบี้ยเก่าเราก็ลําบากนะครับ ป้นี้ผมว่าลําบาก และอีกเรื่องหนึ่งครับ ที่ผมอ่านดูข้อ ๒ คือระยะเวลาชําระเงินกู้ ๒๕ ป้ บอกว่ามีรวมระยะปลอดหนี้แล้ว ๗ ป้ แต่ท่านประธานดูในข้อ ๔ บอกว่า การเบิกจ่ายเงินต้องใช้เวลาถึง ๗ ป้กับ ๓ เดือน ผมก็ไม่ทราบว่าระยะปลอดหนี้ ๗ ป้ มันเปึนอย่างไรครับ อยากถามทางรัฐมนตรีนะครับว่า มันนับจากไหนครับ นับจากที่จ่ายเงินหมดแล้วหรือว่าพอกู้ปุ็บก็นับเลย อย่างนี้ เขาไม่เรียกว่าปลอดหนี้ละครับ เพราะเราจ่ายเงินกว่าจะได้เสร็จสิ้นโครงการ ๗ ป้ กับ ๓ เดือน ผมมีความสงสัยมากครับท่านประธาน ถึงอยากฝากท่านประธาน แล้วข้อ ๓ อ่านดู แล้วเราเสียเปรียบมากเลยนะครับท่านประธาน นั่งอ่านดูแล้วแบบนี้เราก็เสียเปรียบ กู้เงิน ตอนนี้ท่านประธานครับ ผมอยากเรียนว่า ผมไม่ใช่ไม่เห็นด้วยนะครับโครงการนี้ แล้วผมก็ ไม่อยากมีความคิดเหมือนเพื่อนสมาชิก ไม่อยากให้รัฐมนตรีไหนพูดว่า ก็โครงการของคุณ ความผิดของคุณ อย่างนั้นก็อย่าไปเปึนรัฐมนตรีเลยครับ ถ้าอยากเปึนรัฐมนตรีท่านทําเลย ครับ อย่าไปโทษคนนั้นโทษคนนี้ ให้พวกผมโทษครับ ผมเปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ต้องพูด แต่ท่านเปึนรัฐบาล ท่านประธานครับ ขอร้องเถอะครับ อย่าไปบอกก็โครงการของคุณ ผมดูแล้วมันไม่เข้าท่าเลยครับ บอกว่าเขาไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้แต่ไปทําตามเขา นี่ก็ เมกะโปรเจกต์ สิ่งที่ดี ๆ มันน่าจะเอามามากกว่านี้ ชะลอได้ไหมครับ โครงการสีแดง ถาม ผมว่าเห็นความสําคัญไหม เห็นครับ ความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ในกรุงเทพมหานคร เห็นครับ แต่ถามท่านประธานว่าทําไปแล้วมันกระตุ้นเศรษฐกิจ ขนาดไหนครับ ผมอ่านดูแล้วนะครับ มันจะไปกระตุ้นเศรษฐกิจเฉพาะกลุ่มพ่อค้าบางกลุ่ม เท่านั้นเอง ประชาชนจะไม่ได้มากเท่าที่ควร โครงการต่าง ๆ เมกะโปรเจกต์ที่รัฐบาล ที่ทํามาก่อน เมกะโปรเจกต์เยอะเลยครับ ไม่ว่าจะเรื่องกระทรวงสาธารณสุขครับ สมัยท่าน พันตํารวจโท ดอกเตอร์ทักษิณ ท่านทําไว้ ๒ แสนล้าน ตอนนี้ต้องยอมรับครับ ผมเปึนประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข ทั่วประเทศเลยครับร้องเรียนเรื่อง อุปกรณ์การแพทย์ เรื่องอะไรต่ออะไรทางการแพทย์ ถ้าเราไม่ดูแลแพทย์ ไม่ดูแล กระทรวงสาธารณสุข ในอนาคตนี่ท่านประธานมีปัญหาแน่นอน ถ้าสุขภาพร่างกายของ คนไทยไม่ดีอย่าไปโทษหมอนะครับ ตอนนี้ก็ออกกฎหมายหลายอันมาบีบบังคับ ตอนนี้ครับอุปกรณ์เขาได้จากการบริจาค ท่านประธานครับ หมอนี่ต้องไปขอต้องมีกล่องบริจาคครับ ใครจะบริจาคหย่อนลง ท่านประธานน่าสงสารไหมครับท่านประธาน ทําไมรัฐบาลไม่ทําเมกะโปรเจกต์ครับ ต้องยอมรับตั้งแต่ป้ ๒๕๔๔ มานี่มีปัญหา เพราะว่ารัฐบาลสมัยนั้นท่านให้ค่าต่อหัวนะครับ ๑,๕๐๐ บาท มันไปกินเงินหลายอย่างนะครับ มันไปทําให้เงินอื่น ๆ ที่จะพัฒนาทาง การแพทย์มันหมดไป ฯพณฯ ทักษิณ พิจารณาป้ ๒๕๔๖ ครับทําเปึนเมกะโปรเจกต์ จะหาเงินอีกก้อนหนึ่ง ตอนนั้นกําลังหาเงินอีก ๒ แสนล้านบาทในการพัฒนาของ โรงพยาบาลทั้งหมด ไม่ว่าจะเครื่องมือแพทย์ ไม่ว่าจะอุปกรณ์การแพทย์ ตึกนะครับ ตอนนี้ท่านไปดูครับทุกโรงพยาบาลทั่วประเทศมีเตียงเสริมทั้งนั้นครับ จังหวัดชัยภูมิ ๕๐๐ เตียง เสริมเปึนพันเตียงนอนตามทางเดินเต็มไปหมดครับท่านประธาน แออัด โรคอย่างนี้โรคติดต่อจะเกิดขึ้นอย่างมากมายครับ คนบางคนเปึนโรคนี้เข้าไปแถม อีกโรคหนึ่งท่านประธาน มันไม่มีห้องแยกไม่มีห้องอะไรเลย ถ้าเราไม่มีการพัฒนา ผมอยากฝากไปถึงรัฐบาล มันถึงเวลาหรือยังครับที่เราจะต้องมาคิดเรื่องอย่างนี้บ้าง ไม่ใช่อะไรก็เอาโครงการสายใหญ่ ๆ ก็อย่างที่เพื่อนสมาชิกพูดมันมีผลประโยชน์เยอะ แล้วก็ที่ท่านรัฐมนตรีโสภณท่านตอบกระผมว่ากระผมอ่านดูแล้วมันไม่เหมือนกับที่ท่านพูด นะครับ เรื่องตู้รถไฟมันเปึนอีกโครงการหนึ่งนะครับ หมื่นล้านบาทมันคนละอันกับที่ท่าน พูด ๖๕,๐๐๐ ล้านบาท คนละอันกันนะครับ กระผมฟังท่านแล้วกระผมมานั่งอ่าน กระผม ก็งง ๆ เอ๊ะ ท่านตอบประเด็นเดียวกันหรือเปล่า อยากกราบเรียนท่านประธานนะครับว่า ฝากหน่อยครับ ฝากไปถึงท่านโดยเฉพาะนายกรัฐมนตรี ความจริงเมกะโปรเจกต์ของ กระทรวงสาธารณสุขมันจะกระจายไปหมดเลยครับ เงิน ๒ แสนล้านบาทที่เปึน เมกะโปรเจกต์อันเก่า

แล้วอีกเรื่องหนึ่งครับ คือเรื่องการเกษตร ต้องยอมรับครับวิกฤติเศรษฐกิจ ทุกทีประเทศไทยอยู่ได้เพราะเปึนภาคเกษตร เมื่อก่อนเจ๊ง ใครเจ๊ง ปรากฏว่าเกษตรกร ทําให้กู้ชาติมานะครับเกษตรกรนี้ ถ้าเราไม่มีเกษตรกร ไม่มีข้าว ไม่มีอะไร เราตายแล้ว นะครับ ถ้าเราเปึนเหมือนสิงคโปร์ตอนนี้เราลําบากมาก ป้ ๒๕๔๐ ก็โดนไปครั้งหนึ่ง ป้นี้โดนอีก กระผมก็เชื่อว่าภาคเกษตรจะช่วยนะครับท่านประธาน กระผมว่าจะช่วยเหลือ ชีวิตของคนไทย นี่คือภาคเกษตร แต่ปรากฏว่าเงินที่ท่านลงไปมันไม่มีเลยนะ จะไปพัฒนา แหล่งน้ํา จะไปพัฒนาอะไรต่ออะไร ไปด้านอื่น ๆ เกือบหมดเลยครับ น่าสงสารภาคอีสาน ครับ จังหวัดชัยภูมิมีพื้นที่สําหรับชลประทานแค่ ๗ เปอร์เซ็นต์ มันน่าน้อยใจนะ ท่านประธานเทียบกับภาคกลางแล้วต่างกันมากครับ บ้านกระผมตอนนี้แล้งมากเลย ท่านประธานโครงการเมกะโปรเจกต์ของท่านสมัคร ๒ แสนล้านบาทไม่หยิบขึ้นมาครับ มันเปึนเมกะโปรเจกต์อันเก่าอยู่แล้วครับ แต่ท่านไปหยิบรถไฟสายสีแดงสายนี้กระผม ไม่ได้เห็นคัดค้าน แต่กระผมว่าชะลอไปได้ไหม เอาเงินนี้เงินที่เราจะได้นี่ถ้าเราจะไปกู้ ตรงไหนดูถามพี่น้องประชาชนหน่อย เดือดร้อนกันหมดครับเกษตรกรน้ําก็ไม่มี วัวก็ขาย ราคาตก พืชไร่ก็ไปกันหมดแล้วครับ ถ้าเมืองไทยไม่ตัดสินใจกู้เงินมาสร้างแหล่งน้ํา กระผมว่าชาติหน้าก็ยังทําไม่ได้เลยครับ ไม่มีละครับจะเอาเงินงบจากกรมชลประทาน กี่หมื่นล้านบาทก็ไปลงโปรเจกต์ของมือใครยาวสาวได้ก็สาวเอาท่านประธาน ก็มีอยู่ ไม่กี่จังหวัดครับที่ได้เงินงบประมาณในการพัฒนาแหล่งน้ํา กระผมดีใจคิดว่าสมัยนั้น เราตั้งอนุกรรมการขึ้นมาท่านเสนาะเปึนประธาน กระผมเห็นศึกษา กระผมดีใจมากคิดว่า จะได้งบเม็ดเงินไม่ได้สักบาทครับท่านประธาน ไม่ได้เลย ไม่ได้เลย กระผมถึงบอกว่า เมืองไทยไม่ใช่เมืองเกษตรหรือท่านประธาน กระผมว่ามันน่าจะพัฒนาด้านเกษตร กระผม สงสารเกษตรกรนะครับ ฝากท่านประธานถึงนายกรัฐมนตรีนะครับว่าสมควรที่จะนี่กู้เลยครับ เรื่องแหล่งน้ํากู้เลยครับ เรื่องพัฒนาภาคเกษตรกู้เลยครับ อย่าไปกู้แบบนี้นะครับ แบบนี้ กระผมว่าชะลอไว้ก่อน ไม่ใช่ไม่เห็นด้วยนะครับ ชะลอไว้ก่อน ท่านบอกประชาชนต้องมา ก่อนตอนนี้มันกลายเปึนพ่อค้าต้องมาก่อนนะท่านประธาน พ่อค้าต้องมาก่อน ผลประโยชน์มันเกิดขึ้น เดี๋ยวก็มีการอภิปรายกันอีกก็อยากฝากท่านประธานเพื่อผ่าน ข้อคิดนี้ให้ตอบหน่อยครับลดดอกเบี้ย ผลประโยชน์มันเกิดขึ้น เดี๋ยวก็มีการอภิปรายกันอีก นะครับ ก็อยากฝากท่านประธานเพื่อผ่านข้อคิดนี่นะครับ ให้ตอบหน่อยครับ ลดดอกเบี้ย ได้ไหมนะครับ ขอบคุณครับท่านประธาน