ท่านประธานที่เคารพ ผม ขจิตร ชัยนิคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัด มหาสารคาม ผมนั่งฟังมาก็ความเห็นของท่านสมาชิกไม่ตรงกับที่ผมคิด ผมเลยต้องขอ อภิปราย ท่านประธานครับ ผมอยากกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลว่า เวลาเรา พูดถึงเศรษฐกิจเรากําลังเดินตามเศรษฐกิจแบบที่ไปสู่ความล้มเหลว เวลาไม่มีเงิน เรามักจะกู้มา แต่วันดีคืนดีเราก็พูดถึงว่า เศรษฐกิจพอเพียง เวลาบ้านเมืองมีปัญหา เวลาขาดเงิน วัตถุดิบซึ่งเปึนเรื่องจริงก็คือ ข้าว ปลา เปึนของจริง เงินทองเปึนของมายา วันนี้เรากําลังวิ่งตามสิ่งที่เปึนมายา เราบอกว่าเงิน ๗๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทที่ท่านเสนอเข้ามา ในกรอบการเจรจานี่ถามว่าใช้อะไร ก็ยังไม่ชัดเจนอีก บอกถ้าจะเปึนประโยชน์กับ คนชนบทบ้างไหม มันจะฟุ๋นฟูเศรษฐกิจได้โดยตรงหรือเปล่า ผมก็ไม่มั่นใจ ผมขออนุญาต แลกเปลี่ยนท่านประธานไปยังรัฐบาลว่า ในหลักการถ้าพูดถึงว่าเวลาบ้านเมืองเกิดวิกฤติ เราบอกว่าเราต้องหันไปพึ่งตัวเองเปึนหลัก ต้องเชื่อมั่นในหลักเศรษฐกิจพอเพียง ผมก็ดู ไม่เห็นว่าเขาจะต้องรีบไปกู้เงินมา ผมเห็นด้วยกับหลายท่านที่บอกเงินที่ค้างอยู่ตามท่อ เปึนแสนล้าน ท่านก็ไม่คิดที่จะไปไล่ออกมาให้มันถึงมือประชาชน ท่านก็คิดแต่ว่าต้องไปกู้ มองออกไปข้างนอกกู้เงินต่างประเทศเข้ามา เวลาจะกู้เงินต่างประเทศท่านก็บอกว่า ดอกเบี้ยมันถูกกว่าในประเทศ เวลาค่าเงินเปลี่ยนแปลงมา ดอกเบี้ยมันเพิ่มขึ้นเท่าตัว บ้านเมืองก็ล่มจม คนที่เสนอกู้วันนี้ ว่าจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจได้ก็ไม่มีใครโผล่หน้ามารับผิดชอบบ้านเมือง ผลสุดท้ายก็มีแต่ ประชาชนเท่านั้นที่รับหนี้ไว้ ท่านประธานครับ ด้วยความเห็นที่แตกต่างอย่างยิ่ง ผมไม่เห็นด้วยกับหลักการที่จะกู้เงินด้วยซ้ําไป แล้วยิ่งไม่มีรายละเอียดว่าพี่น้องประชาชน จะได้รับผลอย่างไร ฟุ๋นฟูเศรษฐกิจอย่างไร โครงสร้างพื้นฐาน ถ้าท่านบอกว่าจะเอาไปทํา ถนนปลอดฝุ์นให้ชาวบ้าน ฝุ์นเต็มหมู่บ้าน ในเขตเลือกตั้งต่าง ๆ ทั่วประเทศ ชาวชนบท ต้องกินฝุ์นกันอยู่ตลอดเวลาท่านก็ไม่เอาไปนะครับ เงินจํานวนนี้ท่านก็ตอบยังไม่ชัดเจน ด้วยว่าท่านได้ตัดสินใจเอาไปทําอะไรแล้ว เวลานี้ท่านขออนุมัติไปแสนกว่าล้านบาท งบประมาณกลางป้ เรื่องโครงการเรียนฟรี วันนี้ก็ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นในโรงเรียน มีการเรียก ผู้ปกครองไปหลายโรงเรียนมากตามที่ ส.ส. หลายท่านได้ถามรัฐบาล ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ผู้อํานวยการโรงเรียนเรียกผู้ปกครองไปให้ขอเขียนสละสิทธิว่าไม่รับเงิน ช่วยดูหน่อยครับ ว่าทําไมถึงมีอย่างนี้อยู่ หรือว่ามันเปึนการกระซิบกันภายในบอกเงินไม่มีนะ ใครสละสิทธิ ไม่เอางบจากรัฐบาลให้โล่ให้รางวัลกันไปก็มีบางโรงเรียน ไปช่วยดูกันหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น ผมไม่เชื่อครับ ไม่เชื่อว่าการกู้เงินมานี่บอกว่า ถ้าไม่กู้เศรษฐกิจจะติดลบก็เลยไปกู้เสียเลย มันลบก่อนที่จะทําอีกครับ คือไปลบเสียก่อน มันของง่าย ๆ ผมพูดไม่ต้องใช้หลัก เศรษฐศาสตร์อะไรมากหรอก ใช้หลักชาวบ้าน วันนี้ถ้าผมฟังชาวบ้านมานะ ถ้าเอาเงิน ๗๐,๐๐๐ ล้านบาทไปประกันราคาพืชผล คนที่เขามีผลิตผลมันสําปะหลัง อ้อย เขาจะขึ้น จากตันละ ๖๐๐ บาท เปึนตันละ ๑,๒๐๐ บาทเหมือนเดิมอีกเขาจะมีเงินทันทีเลย แล้วท่านทําไมไม่เอาไปนะครับ ท่านทําไมไม่เอาลงไป เสร็จแล้วเวลาท่านมีเงิน ๑๐,๐๐๐-๒๐,๐๐๐ ล้านบาทท่านก็ไม่ได้ทําสิ่งเหล่านี้ ผลงานของประชาชนที่เขาผลิต ภาคการผลิต ที่เขาผลิตกันกองทั่วบ้านทั่วเมืองอยู่เวลานี้มีปัญหาเรื่องราคา ทําไมท่าน ไม่จัดเงินลงไปแก้ปัญหาในเรื่องนี้ วันนี้ก็ไปคิดกันอีกบอกว่าเอามานี่ต้องสร้างโครงสร้าง พื้นฐาน สร้างแหล่งน้ํา สร้างอะไร สร้างทําไมที่ไม่มี เวลานี้เราบอกว่าวิกฤติเศรษฐกิจ รุนแรง การแก้ปัญหาเศรษฐกิจรุนแรงมันต้องฉับไว ทัน แล้วเข้าถึง ผลผลิต ภาคการผลิต ขณะนี้กองเต็มบ้านเต็มเมือง ท่านก็บอกว่าใช้เงินไปมากแล้ว พอเวลากู้มาท่านก็เอาไปลง ซึ่งห่างไกลจากมือของประชาชน ผมจึงไม่เห็นด้วย สิ่งต่าง ๆ ที่ประชาชนเขาสร้างเปึน ผลงานขึ้นมา วันนี้ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังรัฐบาลว่าสิ่งที่จะต้อง พิสูจน์ก็คือว่าผลงานจากน้ําพักน้ําแรงของพี่น้องประชาชน ทําให้มันมีค่ามีราคา ทําให้มัน เปึนเงิน เปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นเปึนเงิน แทนที่จะเปึนความยากลําบากของชาวบ้านหยาดเหงื่อ แรงงานเหล่านั้น ท่านกู้มาแล้วก็ท่านไปเปลี่ยนผลงานเหล่านั้นให้เปึนเงิน ให้เปึนเม็ดเงิน ยังจะดีกว่าที่ท่านจะเอาไป ทําไมจะต้องไปสร้างโครงสร้างพื้นฐานซึ่งต้องระยะยาว กว่าจะ สร้างแหล่งน้ํา กว่าจะเอาไปเปึนการเกษตร วันนี้ปัญหาเฉพาะหน้าของประชาชนไม่ใช่ อย่างนั้น ปัญหาเฉพาะหน้าของประชาชนคือ ผลผลิตที่เขาสามารถสร้างขึ้นมา มันไม่เปึนราคา แล้วท่านบอกมีนโยบายประกันราคาพืชผลด้วย เมื่อไรท่านจะประกาศ ประกันราคาให้ประชาชนสามารถที่จะฟุ๋นเศรษฐกิจของเขาได้ นี่คือสิ่งที่ผมอยากจะเรียน ต่อรัฐบาลว่าท่านเสนอกรอบการเจรจามาโดยไม่ระบุ โดยไม่ยอมบอกชัดเจน เสมือนหนึ่ง ว่าท่านมีอะไรจะเอาไปอยู่แต่บอกไม่ได้อะไรอย่างนี้