กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ กระผม ทองดี มนิสสาร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อไทย ในนามสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานที่เคารพครับ รายงานของ คณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษากรอบการเจรจาการยกร่างขอบเขตอํานาจหน้าที่ ขององค์กรสิทธิมนุษยชนอาเซียน ท่านประธานครับ หลายท่านพูดเรื่องการส่งแรงงาน หรือการจัดส่งคนงานไทยไปทํางานที่ต่างประเทศที่จะซ้ํากันบ้างเปึนบางประเด็นนั้น กระผมขอกราบประทานอภัยไว้ ณ โอกาสนี้ก่อนนะครับ เพราะที่จังหวัดอุดรธานีทุกท่าน ก็ยอมรับอยู่แล้วว่าเปึนจังหวัดหนึ่งของเมืองไทยเราที่พี่น้องเดินทางไปทํางานใช้แรงงาน ต่างประเทศมากที่สุด และโดยเฉพาะอย่างยิ่งนะครับ ประเทศเกาหลี จีทูจี (G To G) หรือรัฐต่อรัฐส่งนั้น กระผมได้เปึนตัวแทนของพี่น้องชาวจังหวัดอุดรธานีมาตั้งแต่ป้ ๒๕๔๔ แล้ว กระผมอยู่คณะกรรมาธิการการแรงงานมาตลอด เพราะเห็นว่าปัญหาของพี่น้อง การย้ายถิ่น ทํางานต่างถิ่นนั้น จังหวัดอุดรธานีเปึนจังหวัดหนึ่งที่นําเงินตราต่างประเทศ เข้ามาสู่บ้านเมืองเรา และการถูกหลอก และการหลอกลวงตรงนั้นก็มีมากที่สุด ในวันนี้ ยังมีบริษัทจัดหางานที่จังหวัดอุดรธานี ได้ทราบว่ากระผมได้ประสานงานไปหน่วยงาน ที่รับผิดชอบ คือจัดหางานจังหวัดอุดรธานีให้ดูแลเกี่ยวกับการหลอกลวงแรงงาน ไปทํางานที่ประเทศลิเบีย แล้วก็เดินทางกลับมาแล้ว ที่กระผมเคยนําเรียนในสภาหลาย ครั้ง ๘๐ กว่าชีวิต เพราะฉะนั้นตรงนี้ ก็คือประเทศเกาหลี ประเทศไต้หวัน ประเทศญี่ปุ์น ประเทศสิงคโปร์นั้น เปึนตลาดแรงงานที่พี่น้องผู้ใช้แรงงานเดินทางไปทํางานต่างประเทศ มากที่สุด ประเทศเกาหลีครับ กระผมเคยเดินทางไปดูงานแล้ว ไปดูความเปึนอยู่ของ พี่น้องประชาชนผู้ใช้แรงงานที่รัฐบาลต่อรัฐบาลส่งไปแล้ว เรามีอะไรเสียเปรียบได้เปรียบ อะไรตรงนั้นไหม ก็อย่างหลายท่านอภิปรายไปแล้ว ไม่มีเลยครับว่าคนงานไทยเราจะไปอยู่ ตรงนั้น ไปอยู่ประเทศเขาใช้ประเพณีเขา ใช้กฎหมายเขา และจะได้เปรียบในตรงนั้น ไม่มีหรอกครับ เพราะฉะนั้นแรงงานไทยที่ประเทศเกาหลีถึงหนี แทกซ์ (Tax) หนีงาน ทําให้ปัญหาเกิดตรงนี้มากที่สุด และแล้วความเปึนอยู่นะครับ การประกอบอาหารนั้นใช้ ท่อพีวีซี (PVC) หุงหาอาหาร แล้วเวลานอนพักผ่อนเกิดโรคไหลตาย ส่งมาแล้วมีปัญหา มากที่สุดคือประเทศเกาหลี ณ ปัจจุบันนี้ วันหนึ่งอาทิตย์หนึ่งกระผมรับไม่ต่ํากว่า ๑๐ เรื่องที่ต้องผ่านกระผมแล้วก็ส่งไปที่หน่วยงานที่รับผิดชอบ เพราะฉะนั้นในวันนี้ถือว่าเปึนโอกาสดีที่กระผมคนหนึ่งที่มีโอกาสกราบขอบคุณ ท่านประธานที่ให้โอกาสที่ให้กระผมได้เอาข้อมูลที่มีอยู่เอาข้อมูลดิบที่มานําเรียนต่อ ที่ประชุมรัฐสภาอันทรงเกรียติแห่งนี้ แล้วทราบข้อมูลอันเปึนจริงที่สุด ไม่มีทฤษฎีนะครับ ด้วยหลักปรัชญาที่เราอยู่ในหลักที่ความเปึนจริงที่สุด จริงไหมที่ว่ารัฐต่อรัฐส่ง เรายังมี บริษัทหลายบริษัทหรือบริษัท ประกาศหน้าบริษัทบอกว่าได้รับโอกาสหรือสิทธิในการ จัดส่งคนงานไปทํางานที่ประเทศเกาหลีแม้แต่เปึนบริษัทเดียว พี่น้องประชาชน พวกต้องการอยากไปนะครับ กลัวไม่ได้ไป ไปสอบกับรัฐแล้วการอะไรที่ไปเตี๊ยม ไปทํา อะไรนั้นกระผมจะไม่ลงลึก แต่รายละเอียดตรงนี้มีครับ เพราะฉะนั้นถ้าบริษัทนี้ได้ใต้โต๊ะ เสียก็เกิดสิครับ ๖,๐๐๐ บาท หรืออะไรบาทต่าง ๆ นั้นไม่ต่ํากว่า ๕๐,๐๐๐ กว่าบาท ยังไม่ได้เดินทาง เพราะฉะนั้นตรงนี้คือรัฐบาลต้องเข้าไปดูแลจริง ๆ ถึงจะได้รู้ปัญหา ที่ชัดเจนว่าพี่น้องประชาชนถูกเอารัดเอาเปรียบไหม ถูกครับ วันพรุ่งนี้ในฐานะกรรมาธิการ การแรงงาน ขออนุญาตครับ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานได้เชิญ คณะกรรมาธิการไปพบหารือที่กระทรวงแรงงานในวันพรุ่งนี้ เพื่อจะแก้ปัญหาในการที่ กรอบของตรงที่กําลังเจรจาในกรอบตรงนี้ที่ท่านประธานกรรมาธิการได้นําเสนอต่อรัฐสภา ในวันนี้ กระผมจะไม่เสียเวลาให้ไปมากกว่านี้ว่า เพราะฉะนั้นการได้เปรียบ เสียเปรียบ ในทางแรงงานนั้น คนงานไทยที่เกาหลีนั้นหรืออยู่ในเอเชียนั้น อยู่ในตะวันออกกลางนั้น เราเสียเปรียบทั้งหมด แล้วภาวะเศรษฐกิจอย่างนี้พี่น้องประชาชนก็ตกงานก็ต้องไปทํางาน ต่างประเทศ ที่ไปนั้นไปตายเอาดาบหน้า ยอมรับกลับมาว่าปรัชญาหรือว่าเปึนคําพังเพย ของพี่น้องอีสานพูดตลอดว่า ไปเสียนา กลับมาแล้วเสียเมีย เสียคู่รักนะครับ เพราะฉะนั้น ตรงนี้เปึนการที่พี่น้องอีสานหรืออุดรธานีช้ําที่สุด ฝากกราบเรียนทางท่านประธานผ่านไป ถึงรัฐบาลว่า หรือกรอบในการพิจารณานี้ขอให้ดูเข้าไปลึกจริง ๆ อย่าไปดูผิวเผิน บริษัทจัดหางานตรงนี้ เมืองไทยเราเปึนประชาธิปไตยครับ ไม่ใช่รัฐต่อรัฐส่งได้ บริษัท จัดหางานตรงนี้ยอมไหม มีอะไรที่ลึกกว่านั้นที่เขาจะรู้มากกว่าเราใช่ไหม หรือเขามีโอกาส ที่ติดตามโอกาสตรงนี้มากกว่าเราใช่ไหม นี่คือเรามาถึงสู่ตรงนี้ครับ เพื่อไม่ให้เปึนการ เสียเวลาครับ กระผมจะขออภิปรายอีก ๒ เรื่อง คือเรื่องเกี่ยวกับการไปทํางานต่างประเทศ แล้วก็เรื่องสิทธิมนุษยชน ท่านประธานที่เคารพครับ กระผมคนหนึ่งที่เสียใจแทนพี่น้อง ชาวอีสาน แล้วท่านประธานคงได้ยินข่าวตรงนี้ กราบเรียนด้วยความเคารพครับ ท่านประธานกรรมาธิการวิสามัญที่ท่านนั่งอยู่ตรงนี้ครับ กระผมขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อท่าน ท่านเคยสัมภาษณ์สื่อต่างประเทศ วัน เวลานั้น กระผมจําไม่ได้ หรือว่ายังไม่จําชัดเจนว่า เดี๋ยวมันจะให้ข้อมูลผิดพลาดไป ท่านบอกว่าคนอีสานคนของประเทศไทยเปึนได้เฉพาะ ผู้ใช้แรงงาน หรือคนรับใช้ที่บ้านเปึนการละเมิดสิทธิมนุษยชนไหม ศักดิ์ศรีความเปึน มนุษย์อยู่ตรงไหนครับ การทํามาหากินด้วยความบริสุทธิ์ การทํามาหากินด้วยอะไรที่มีอยู่ เพราะฉะนั้นความบริสุทธิ์ การทํามาหากินนั้นเปึนหลักปรัชญาที่ทุกคนต้องยอมรับกัน อยู่แล้ว ท่านประธานที่เคารพครับ ก็ท่านประธานรัฐสภาในวันนี้ท่านยังเปึน คนเลือดเนื้อเชื้อไขของภาคอีสาน ท่านยังเปึนถึงประธานรัฐสภาได้ ใครไม่ยอมรับครับ สภายอมรับ สังคมของเมืองไทยยอมรับครับ เพราะฉะนั้นสิทธิมนุษยชนตรงนี้ท่านตอบให้ ได้นะครับว่าอีสานไม่ยอม คนอีสานไม่ยอมครับ ถือว่าเปึนการหมิ่นประมาทพี่น้อง ศักดิ์ศรีความเปึนมนุษย์อย่างรุนแรงครับ ขอกราบขอบคุณครับ