รัฐสภา · ครั้งที่ ๗ · ๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง เสนอแนะว่าควรบริหารจัดการบ้านเมืองให้ดี โดยเฉพาะการบริหารจัดการการรถไฟแห่งประเทศไทยที่มีขาดทุนสะสม 30,000 ล้านบาท และเสนอแนวทางแก้ไขโดยการบริหารจัดการใหม่หรือการให้เอกชนเข้ามาบริหาร นอกจากนี้ ยังหารือเรื่องการบริหารประเทศโดยใช้อุปมาอุปไมยที่น้ำที่เสียในคลอง เพื่ออธิบายว่าการบริหารประเทศไม่ควรทำอย่างง่ายดาย แต่ควรแก้ไขปัญหาความขัดแย้งก่อน และควรแยกหน่วยงานที่มีรายได้และรายจ่ายแยกกัน และควรปรับเปลี่ยนสิทรถไฟแห่งประเทศไทยให้ดีขึ้น นอกจากนี้ ยังหารือเรื่องการที่จะกู้เงินมาในโครงการ 3จี และเรียกร้องการแก้ไขระบบโทรศัพท์ที่ไม่เหมาจ่าย และให้การทีโอทีทําให้เหมาจ่าย เพื่อไม่ให้คนไม่มีโอกาสซื้อโทรศัพท์ และยังเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐในโครงการ 3จี

นายชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชัยนาท

กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง สมาชิกสภาผู้แทน ราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดชัยนาท ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ต้องขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานครับว่าผมเองนั้นเห็นกรอบการเจรจาของรัฐบาลในหลายเรื่อง แล้วก็เข้ามาพร้อมกันทีเดียวมากมายก่ายกอง ผมต้องใช้คําว่า มากมายก่ายกอง เพราะว่าสภาผู้แทนราษฎรเดิมเราก็ประชุมกันวันพุธ วันพฤหัสบดี แล้วถ้าเกิดมีการ ประชุมรัฐสภาในอดีตก็จะใช้ประมาณวันจันทร์หรือวันศุกร์วันใดวันหนึ่ง แต่ครั้งนี้ต้อง ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่า เราประชุมกันในลักษณะของการเร่งด่วนมาก ระยะเวลาเอาแบบกะทันหัน จนกระทั่งผู้แทนราษฎรไม่ได้ตั้งเนื้อตั้งตัวว่าจะมีกําหนดการ ในการที่จะประชุมรัฐสภา แล้วก็พิจารณากรอบการเจรจาดังกล่าวตั้งแต่วันจันทร์ จนกระทั่งเรียกว่าวันนี้วันศุกร์เลยทีเดียว ตั้งแต่เช้าจรดค่ําจนมืดดึกดื่น ก็ขออนุญาต กราบเรียนท่านประธานครับ ขอให้บันทึกไว้ในที่ประชุมแห่งนี้เพื่อให้ลูกหลานคนรุ่นต่อไป ในการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดี ไม่สมควรที่จะกระทําเยี่ยงนี้ ผมใช้คําว่า เยี่ยงนี้ นะครับ ขีดเส้นใต้ด้วยครับท่านประธาน เพราะว่าการบริหารการจัดการดังกล่าวหรือกรอบการ ทํางานดังกล่าว ถือว่าเปึนการบริหารการจัดการที่ไม่เหมาะสมกับชาติบ้านเมือง ผมเอง ต้องขออนุญาตกราบเรียน ไม่มีข้อสงสัยใดเลยที่บ้านเมืองเราจะอยู่ในภาวะที่มันแย่ หรือมันมีปัญหา เพราะอะไร ที่ไม่ว่าด้านเศรษฐกิจ ด้านปัญหาทางการเมือง การสังคม อะไรก็ตามแต่ เพราะอะไร ก็เพราะว่าการบริหารการจัดการเราไม่ใส่ใจ ใช้วิธีการ ไร้การวางแผนล่วงหน้าในการดําเนินการจัดการ ใช้ในลักษณะของเรียกว่า มาถึงก็ถึงเวลา ก็ชนเลย ถ้าอย่างนี้ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่าก็จะบริหารจัดการบ้านเมือง ไม่ได้ดีครับ ท่านประธานก็คงเห็นนะครับ ลักษณะของการบริหารการจัดการเมื่อ ๔ ป้ ๕ ป้ที่แล้วมาเปึนอย่างไรบ้าง ปัจจุบันเปึนอย่างไรบ้าง พี่น้องประชาชนบ่นกันมากครับ เมื่อเช้านี้ก็มีโทรศัพท์มาก่อนที่จะพูดเนื้อหานะท่านประธาน และกราบเรียนท่านรัฐมนตรี ด้วยครับ บ้านท่านพอดีเลยครับ อําเภอพยุหะคีรี เมื่อเช้านี้มีโทรศัพท์เข้ามาบอกว่า โรงพยาบาลจิตเวช จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งตั้งอยู่ที่อําเภอพยุหะคีรีนะครับ เดิมนี้ก่อนหน้านี้ คนที่ไปรักษานี้น้อย ไม่ค่อยมีครับ ปัจจุบันนี้นะครับ ก็บอกมาบอกว่าตัวเลขก็คือมาก แล้วก็ป่ดรับนี้ประมาณสักเวลา ๑๔.๐๐ นาฬิกา แต่ปรากฏว่าอย่างไรท่านประธาน รักษาจนเวลา ๒๑.๐๐ นาฬิกานะครับท่านประธาน ท่านประธานลองคิดดู หมอเขารักษา ขนาดไหน แสดงว่าคนเครียดมาก ปัญหาเยอะปัจจุบันนี้ เพราะฉะนั้นต้องขออนุญาต ท่านประธานครับว่า ถ้าเราบริหารที่ดี บ้านเมืองก็จะไม่เปึนอย่างนี้ครับ อันนี้ก็เปึนตัวชี้วัด อย่างหนึ่งเหมือนกันนะครับ ก็ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานว่าต้องช่วยกันแก้ไข มิฉะนั้นการบริหารบ้านเมืองก็ไม่สัมฤทธิผลได้นะครับ การบริหารชาติบ้านเมืองก็คือ การบริหารเพื่อให้พี่น้องประชาชนหรือคนในชาติมีความสุข อยู่ด้วยกันมีความสุขนะครับ ก็เลยขออนุญาตว่าเราต้องดําเนินการอย่างนั้น

เวลาน้อยครับท่านประธาน เวลาเดินเร็วเหลือเกินเลยครับ ต้องขออนุญาต กราบเรียนท่านประธานครับ ๖ โครงการ ใน ๖ โครงการท่านสมาชิกรัฐสภาซึ่งร่วมกัน ในที่ประชุมแห่งนี้ บางท่านก็เห็นว่ามีสัก ๒ โครงการ คือโครงการที่ ๑ กับโครงการที่ ๖ นี้ สมควรทํา ส่วนโครงการที่ ๒ ถึงโครงการที่ ๕ นี้ ไม่สมควร อีก ๔ โครงการ โครงการที่ ๒ ถึง โครงการที่ ๕ ก็คือเปึนเรื่องของการซื้อโบกี้และหัวจักรในการที่จะขับเคลื่อนแก้ไขปัญหา ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับ ผมเองเปึนผู้ที่ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการ กระทรวงการคลัง ท่านก็คงทราบดี ท่านประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ ก็คงเปึนกรรมาธิการ ในส่วนของงบประมาณ ท่านก็คงได้ยินได้ฟังผมพูดพอสมควร ในเรื่องของการแก้ไขปัญหา ในเรื่องของการรถไฟ ผมพูดเมื่อป้ ๒๕๕๒ ผลก็ออกในป้ ๒๕๕๓ เกิดการประท้วงกัน เกิดการต่อต้านกันเปึนปัญหาเยอะแยะไปหมด สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราต้องตระหนักถึงปัญหา ว่ามันจะเกิดอะไร ผมเชื่อครับพนักงานทุกคนครับ เจ้าหน้าที่ทุกคนครับเขารักองค์กรของเขา ในการที่จะขับเคลื่อนองค์กรให้องค์กรนั้นมีฐานะที่ดีแล้วก็มีการเงินที่ดี ยิ่งการเงินเขา กําไรมากเท่าไร โอกาสที่เขาจะได้เงินเดือนมากขึ้น โอกาสจะได้โบนัสมากขึ้นก็ยิ่งเปึน การตอบสนองมากขึ้น แต่คําถามก็คือพนักงานเหล่านั้นไม่สามารถดําเนินการได้ ผู้บริหารก็ไม่สามารถ ดําเนินการได้ เพราะมันติดปัญหาต่าง ๆ เพราะฉะนั้นกราบเรียนท่านประธานครับว่า ผมเองกลับเห็นว่าควรต้องแก้ไข ต้องพัฒนาและดําเนินการเปลี่ยนแปลง วันนี้ต้อง ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับ ตัวเลขกลม ๆ ง่าย ๆ ที่อยากจะกราบเรียน ท่านประธาน ผมเองก็ได้มีโอกาสได้พูดหลายครั้งหลายหน ก็ต้องขออนุญาตกราบเรียน เราใส่งบประมาณในเรื่องของเงินที่ไปช่วยเหลือเปึนงบประมาณป้หนึ่งประมาณ ๗,๕๐๐ ล้านบาท เราเสียหายติดลบบริหารแล้วนี่ ในเรื่องของการรถไฟเสียหายติดลบ นะครับ เขาเรียกว่าบริหารแล้วขาดดุลทางบัญชีต้องเอามาเก็บไว้เปึนหนี้ ๘๐๐ ล้านบาท รัฐบาลต้องไปดูแลแก้ไขอะไรก็ตามแต่ ยืมเงินรัฐบาลออกไปก่อนหรืออะไรก็ตามแต่ วิธีการทางด้านงบประมาณ อีกเท่าไรครับท่านประธาน ตรงนั้นเสียหายไปอีก ๗,๕๐๐ ล้านบาท ป้หนึ่งเราเสียหายตรงนั้น ๑๕,๐๐๐ ล้านบาทนะครับท่านประธาน ยังไม่พอนะ ท่านประธาน เรามีที่ดินตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ พระป่ยมหาราชท่านได้วางแผนเอาไว้นี่ครับ มีที่ดินการรถไฟนี่มหาศาล สามารถที่จะเก็บรายได้ตรงนี้ได้อีกป้หนึ่งประมาณ ๑๕,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธานครับ อ้าย ๗,๕๐๐ ล้านบาทขาดทุนครับ บวกกับงบเงิน ที่เปึนค่าเช่านี่อีก ๑๕,๐๐๐ ล้านบาท ป้หนึ่งเราเสียหายหมดเลยครับ ๓๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ท่านประธานลองคิดเอา เราบริหารประเทศอย่างนี้เราอยู่ได้ไหม ถ้าเราเอารถไฟไปให้ คนอื่นเขารับสัมปทาน เอาไปให้คนอื่นเขาดูแลที่เขามีองค์กร ที่เขามีความรู้ ความสามารถ ด้านเทคโนโลยี หรือด้านบุคลากรใดก็ตามแต่ หรือเราจะเอามาเปึนราชการของเรา แบบเดิม เปึนลักษณะแบบเดิม แต่ต้องบริหารจัดการใหม่ ปัญหาติดขัดอะไรต้องแก้ไข ๓๐,๐๐๐ ล้านบาทก็ไม่ต้องเสีย ผมยกตัวอย่างง่าย ๆ แต่ผมไม่อยากให้แปรรูป แต่พูดใน ที่นี้หมายถึงว่ายกตัวอย่างคําอธิบายท่านประธาน ถ้าให้สัมปทานเอกชนไปทั้งหมดเลยนี่ เราก็ยังได้ค่าสัมปทาน ป้หนึ่ง ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ป้หนึ่ง ๕,๐๐๐ ล้านบาท ป้หนึ่ง ๒๐,๐๐๐ ล้านบาทเราก็ได้ นี่เราใส่งบประมาณลงไป ๗,๕๐๐ ล้านบาท ขาดทุนสะสมอีก ๗,๕๐๐ ล้านบาท เงินที่เราได้มาจากอะไร ได้มาจากค่าเช่าที่ดินอีก ๑๕,๐๐๐ ล้านบาท ปรากฏว่าอย่างไร เสียหายไปทั้งหมดเลย ถ้าเราให้เขาเช่าป้ละ ๒๐,๐๐๐ ล้านบาท ยกตัวอย่าง ถ้าเปึนค่าเช่าป้ละ ๒๐,๐๐๐ ล้านบาท เราบวกกับความเสียหายที่เกิดขึ้นรวม ป้หนึ่งเราเสียหาย ๕๐,๐๐๐ ล้านบาท ท่านประธาน แล้วพี่น้องประชาชนได้รับบริการ เปึนอย่างไร ท่านประธานก็ทราบดี เมื่อการรถไฟขาดทุนเขาก็ไม่สามารถที่จะมีเงินทุน ในการที่จะไปดูแลในเรื่องของสิ่งต่าง ๆ ในเรื่องของการอํานวยความสะดวก ไม่ว่าจะเปึน หัวรถจักร ไม่ว่าจะเปึนราง ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของตัวโบกี้ต่าง ๆ ผลออกมาเปึนอย่างไร ท่านประธานก็เห็นอยู่นะครับ ตีกันยังไม่เลิกเลยท่านประธาน เพราะอะไรครับ ก็คือสิ่งที่ มันเกิดปัญหาในเรื่องของการขาดทุน ในเรื่องของการบริหารการจัดการ เพราะฉะนั้น อยากจะกราบเรียนท่านประธานครับว่าตรงนี้ต้องแก้ไข แล้วต้องดําเนินการ ผมเห็นว่า เรื่องนี้เปึนเรื่องสําคัญ แต่ว่าอ้ายสิ่งสําคัญก็คือเอาเงินตรงนี้ไปใส่ไปแล้วท่านประธานครับ โดยไปใส่แล้วไม่แยกแยะเอาไปรวมกับเนื้อเดิม เอาไปรวมกับเนื้อเดิมนะครับท่านประธาน แล้วพอเอาไปรวมกับเนื้อเดิมท่านประธานคิดว่ามันจะแก้ไขได้ไหมครับ ท่านประธาน มันแก้ไม่ได้ เพราะว่าสิ่งที่ใส่ไปนี่มันไม่รู้ มันมองไม่เห็น ถ้าหลักวิธีการนี่มันมองไม่เห็นแล้ว ว่าที่ใส่ไปนี่ทั้งหมดแล้วมันสามารถดําเนินการแก้ไขเข้ามาได้ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าตัวไหน มันกําไรหรือขาดทุน อ้ายสิ่งที่ใส่ไปใหม่นี่จะกําไรหรือขาดทุน แล้วผมบอกว่าตอบแทน ๒๕ ป้นะครับท่านประธาน ผมให้ ๕๐๐ ป้ ผมพูดแบบท้าทายเลยท่านประธาน คือพูดง่าย ๆ มันไปไม่ได้ ใส่เข้าไปอีก ๔ โครงการนี่เงินงบประมาณใส่เข้าไปนี่มันใส่เข้าไปแล้วมันก็ เสียหาย มันทําไม่ได้ มันไปไม่ได้ เพราะอ้ายของเดิมมันไปไม่ได้ อ้ายของใหม่ใส่ไปมันจะ ไปได้อย่างไรท่านประธาน มันไปไม่ได้ มันผิด เพราะฉะนั้นยิ่งรูปการนี่ท่านประธาน เรื่องของการใช้รางก็คนละระบบ เอาละสร้างระบบขึ้นมาใหม่เลย เริ่มตั้งแต่กรุงเทพฯ ออกไปต่างจังหวัดเลย ก็ไปว่ากัน แต่คนบริหารการจัดการต้องคนละคน ต้องคนละ หน่วยงาน ต้องคนละบริษัทครับท่านประธาน ต้องตั้งขึ้นมาใหม่ ถ้าไม่ตั้งขึ้นมาใหม่ ผมขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานนะครับว่าท้ายที่สุดโยนเข้าไปหมดเลย

ผมอยากจะกราบเรียนนะครับท่านประธาน ผมยกอุปมาอุปไมยง่าย ๆ น้ํามันเสีย น้ํามันเสียอยู่ในคลอง ท่านประธานจะไล่น้ําให้หมดให้มันหายเสีย ท่านประธาน คิดว่าท่านประธานจะทําวิธีใดให้มันง่าย เอาน้ําเข้าไปเทในคลองเก่าใช่ไหมครับ ถามว่า เมื่อไรมันจะเจือจางจนน้ํามันดีล่ะครับ สิ่งที่ดีที่สุดก็คือต้องเอาน้ําเก่าออกก่อน สูบน้ําที่ มันเสียออก ปล่อยน้ําเสียออกใหม่ ไล่น้ําดีเข้าไปล้าง ล้างเสร็จเรียบร้อยก็ปล่อยน้ําใหม่ เข้าไป ท่านประธานครับ ถ้าใส่ลงไปเลยไม่เหลือครับ เพราะฉะนั้นผมขออนุญาต กราบเรียนนะครับ อย่าทําลวก ๆ อย่าทําง่าย ๆ ถ้าทําลวก ๆ ง่าย ๆ ใครก็บริหารได้ ใครก็ บริหารเปึน สิ่งสําคัญการบริหารชาติบ้านเมือง สิ่งที่สําคัญที่สุดเขาว่าเหนือการบริหาร สูงสุดคือการบริหารความขัดแย้งครับ องค์กรที่สูงสุดของการบริหารคือการบริหารความ ขัดแย้ง ผมเคยพูดในที่นี้ ถ้าอะไรก็ตามแต่ ไม่ว่าองค์กรใดก็ตามแต่ ไม่ว่าเปึนประเทศชาติ ไม่ว่าเปึนบริษัทหรือเปึนอะไรก็ตาม ถ้าเรายังแก้ไขปัญหาความขัดแย้งไม่ได้ เรายังบริหาร จัดการความขัดแย้งไม่ได้ ความเจริญไม่มีครับ เพราะฉะนั้นแก้ไขปัญหาความขัดแย้งเปึน เรื่องแรกขององค์กร ต้องตั้งเปึนเปัาหมายแรกก่อน ถามว่าที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ขาดทุนเพราะอะไร ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าเพราะอะไร ผมเองอยากจะกราบเรียนท่านประธาน ครับว่า ไม่เห็นด้วยที่พูดมาทั้งหมดนี้อยากจะกราบเรียนท่านประธานครับว่าต้องแก้ไข รัฐบาลจะนําไปพิจารณาแบบไหน อย่างไร ท่านไม่ต้องเกรงกลัว ผมเคยพูดกับ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ผมบอกว่าทําไปเลยท่าน เชียร์เต็มที่เลยที่ท่าน ทํามาถูกแล้ว ถูกทิศเลย ถามท่านรัฐมนตรีดู จริงหรือเปล่า คือมันต้องกล้าครับ เราเกิดมา ชีวิตหนึ่งสิ่งที่สําคัญก็คือทําไว้ให้ลูกหลานทําไว้ให้แผ่นดิน สิ่งที่เรามีอยู่เดี๋ยวเราก็ไปแล้ว จะอยู่กันอีกกี่ป้ ฝากชื่อเสียงเอาไว้ในแผ่นดินนี้ว่าเราได้เปึนคนที่ทํางานกับสิ่งเหล่านี้ ให้กับชาติบ้านเมือง นี่คือสิ่งที่ทํา เพราะฉะนั้นผมเชียร์ท่านรัฐมนตรีว่าการสุด ๆ เลยนะ สิ่งที่ท่านทําถูกแล้ว ถูกต้องเหมาะสม แต่ใครไปแก้ไขที่ไม่ตรงกับท่านผมก็ไม่ว่านะ ท่านรัฐมนตรี ทิศทางก็คนละทิศกับพวกผม ผมทิศเดียวกับท่าน ก็ขออนุญาตกราบเรียน อย่างนี้ว่าผมเองถ้าจะเห็นด้วยในการที่จะดําเนินการในการแก้ปัญหาเรื่องการรถไฟ แห่งประเทศไทยท่านประธานครับผ่านไปทางท่านรัฐมนตรีครับ ขอแยกหน่วยงานครับ ขอแยกมา ผมเองเคยกราบเรียนเรื่องของค่าเช่าก็เหมือนกัน ที่ดินก็เหมือนกันต้องแยกครับ วันนี้ต้องแยกรายได้มองให้เห็น ไม่ใช่ไปรวม ๆ กัน โปะ ๆ อย่างนั้น แล้วท้ายที่สุดมันจะ ดําเนินการไม่ได้เลย แล้วสิ่งสําคัญก็คืออีกเรื่องหนึ่งถ้าเราจะแก้โดยองค์กรรวมทั้งหมดนี่ ถ้ามันจะผ่ายากก็ผ่าเปึนสายได้ไหม ผ่าเปึนสายสายอีสานได้ไหมท่านรัฐมนตรีครับ ฝากไว้เปึนสายอีสาน สายเหนือ สายใต้ สายตะวันออกมีก็ว่าไป แล้วมาดูว่าสายไหนมัน ขาดทุน แบ่งคนดูแลได้ไหม ปรับเปลี่ยนสิสายไหนถ้าใครดูแลแล้วจัดการแล้วดีเดี๋ยว ขึ้นไปเลยเปึนผู้ว่าการเลย สายไหนใครจัดการแล้วไม่ดีก็ปลดออกไป ไม่ต้อง เกิดความก้าวหน้า สิ่งเหล่านี้มันเปึนสิ่งที่เราสามารถดําเนินการได้ ผมก็ขออนุญาต ท่านประธานครับ เวลามันน้อยมันนิดเดียว

สิ่งสําคัญอีกเรื่องหนึ่งก็คือ ในเรื่องของการที่จะกู้เงินมาในเรื่องโครงการ 3จี ผมเองก็เคยเปึนที่ปรึกษาท่านรัฐมนตรี แล้วก็ดูแลเรื่องโครงข่ายโทรศัพท์ตั้งแต่สมัย ที่มีเงินค่ารายเดือน ท่านประธานก็คงทราบนะเดือนละ ๕๐๐ บาท แล้วก็ยังไม่พอนะครับ ค่าโทรก็แพง นาทีละ ๓ บาท ๖ บาท ๙ บาท ๑๒ บาท และยังไม่พอนะครับท่านประธาน ปรากฏว่าโทรศัพท์ที่เราซื้อกันนี่ตัวหนึ่งราคาตั้งหลายหมื่นบาท จะเปึนแสนบาท พี่น้องประชาชนไม่มีโอกาสซื้อครับสมัยนั้น ไม่มีโอกาสครับท่านประธาน จนกระทั่งวันนี้ เวลานี้ ราคาถูก ถูกมาก ๆ เลย ผมเคยกราบเรียนท่านประธาน โทรศัพท์สายนี้ก็เหมือนกันที่อยู่ตามบ้านตามเรือน บอกได้เลยต้องใช้เหมาจ่ายนะครับท่านประธาน ถ้าทางองค์การโทรศัพท์ ทีโอที ยังทําเปึน ไม่เหมาจ่ายนะครับท่านประธาน ยังคิดเปึนรายนาทีนะครับ ผมบอกไปไม่รอดหรอก ผมพูดไว้ตั้งนานแล้ว ผมบอกให้เหมาจ่ายเสีย เดือนหนึ่งสัก ๓๐๐ บาท ๕๐๐ บาท บ้านไหนเขาติดตั้งก็ว่ากันไปพอแล้ว กําไรเยอะแล้ว ก็ไม่ทํา ก็ยังทําเปึนนาทีอยู่ ถามแล้ว ใครจะโทร ไม่มีใครโทร ทุกวันนี้คนเขาก็มาโทรสายหมด พอรู้ตัวเองปรากฏว่าอย่างไร มือถือแบบโมบาย (Mobile) ทั้งสะดวกด้วย แล้วแถมราคามันถูกกว่าด้วย เพราะอะไร รู้ไหมครับ ผมยกตัวอย่างท่านประธาน โทรไปจังหวัดชัยนาทนี่ถ้าเปึนโทรศัพท์ของ การสื่อสารธรรมดา ทีโอที ๙ บาทครับ ก็ผมโทรศัพท์มือถือ ๖ บาท ท่านประธาน ในสมัยนั้น นะครับ แล้วถามว่ามนุษย์หน้าไหนจะไปโทรศัพท์สายโทร เขาก็โทรเปึนโมบาย โทรเปึน ตัวมือถือหมด เพราะฉะนั้นนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นกราบเรียนท่านประธานครับว่า ตรงนี้ต้องแก้ไขโดยวิธีการที่เปลี่ยนใหม่ ผมไม่แน่ใจนะครับว่าทางทีโอทีเขาจะทําไหม อย่างไรก็ตามแต่ ๓ จี ก้าวผ่านมานี่หลายคนครับ หลายท่านก็อาจจะเรียกว่า จี ๑ จี ๒ จี ๓ ทําไมเรียก ๓ จี บางท่านก็คงทราบอยู่แล้วนะครับ บางคนก็ยังไม่ทราบ จีที่ ๑ ก็คือ รุ่น ๑ จี ๒ ก็คือรุ่น ๒ จี ๓ ก็คือรุ่น ๓ ที่เราใช้กันอยู่ในขณะนี้เขาเรียกว่ารุ่นที่ ๒ รุ่นที่ ๓ สามารถที่จะส่งได้ทุกเรื่องเหมือนกันทุกอย่างนะครับ เพราะฉะนั้นก็เรียนท่านประธานว่า สิ่งที่ทําอยู่ก็เห็นด้วยว่าเปึนสิ่งที่ควรจะทํา แต่สิ่งสําคัญก็คือทีโอทีทําอยู่ก็เห็นด้วยในส่วนหนึ่ง มุมหนึ่งว่าถ้าทําแล้วทรัพย์สินก็ดี สมบัติทั้งหลายก็ดี เงินกําไรก็ดีมันอยู่ในประเทศ แต่ขออนุญาตกราบเรียนครับว่าในขณะที่เราเงินน้อย เหมือนกับผมไม่มีความรู้เรื่องการ ก่อสร้างเรื่องโรงแรมเลย หรือห้างสรรพสินค้าเลยท่านประธาน เหมือนกับท่านประธาน นะครับ สมมุติยกตัวอย่างถ้าท่านประธานคนมีความรู้ ไม่มีเลย เรามีที่ดินอย่างเดียว เราก็เอาที่ดินให้เขาเช่า ค่าเช่ารายเดือนก็ได้ รายป้ก็ได้ แถมยังไม่พอ พอหมอระยะเวลา ๑๕ ป้ ๒๐ หรือ ๓๐ ป้ โรงแรมนั้นก็เปึนของเรา หรือห้างสรรพสินค้านั้นก็เปึนของเรา ระหว่างรายเดือนเราก็ได้ไปเรื่อย รายป้เราก็ได้ไปเรื่อย เพราะฉะนั้นขณะเดียวกันไม่พอ หลังจากเสร็จสิ้นเรียบร้อยเรามีลูกค้าอยู่กับมือ ตัวสินค้าเราจะไปอะไร ไปโค (Co) หรือไป ร่วมทุนกับใคร หรือจะไปรวมทุนกับใครในการที่จะสั่งสินค้ามานี่ ผมเชื่อว่าบริษัทต่าง ๆ ที่เขาขายอยู่ในห้างเดิมอยู่แล้วเขาก็ต้องอยากขายเหมือนเดิมนะครับท่านประธาน เขาก็ต้องมาติดต่อท่านประธานอยู่ เพราะฉะนั้นในสิ่งเหล่านี้มันก็จะเปึนส่วนหนึ่งในการที่ จะสามารถเดินไปได้ ๑. ภาระที่ผมกล่าวมาทั้งหมดก็คือพี่น้องประชาชนหรือประเทศชาติ อยู่ในภาวะที่เรากู้เงิน เราไม่ต้องไปแบกภาระเพิ่ม ในขณะเดียวกันเราได้ใช้ของดีราคา ไม่สูงนัก ให้เขาเกิดการแข่งขันกันมาก เช่น มันมี ๔ บริษัท อย่างนี้เปึนต้น ให้ ๔ บริษัท เขาเข้ามา แต่ปรากฏอย่างไรครับ ทีโอทีได้ไปบริษัทเดียว แต่อีก ๔ บริษัทยังไม่มา ผมอยากจะกราบเรียนนะครับ ที่เราให้บริษัท ทีโอที เร็วเพื่ออะไร บางทีมองเหมือนได้ นะครับ แต่ประเทศชาติเสียหาย เพราะว่าแทนที่ประเทศเราทั้งประเทศจะเดินไปแข่งขัน กับโลกกับประเทศอื่น ๆ กลับไม่ได้ เพราะเราห่วงว่ากลัวทีโอทีจะสู้เอกชนเขาไม่ได้ กลัวทีโอทีมันจะไปไม่รอด เลยให้ทีโอทีตั้งไข่ได้เสียก่อน แล้วให้บริษัทอื่นมาตามทีหลัง ถ้าคิดอย่างนี้บริหารจัดการผิดแล้วนะครับท่านประธาน ผมอยากจะกราบเรียนว่าวันนี้ ผมพูดมาเรามีหนี้สาธารณะอยู่มากมายท่านประธาน เฉพาะดอกเบี้ยพูดไว้ท่านประธาน ทราบหรือไม่ไม่ทราบนะครับ แต่เข้าใจว่าท่านประธานทราบนะครับ ๒๙๐,๐๐๐ ล้านบาท นะครับ ป้หนึ่งจ่ายดอกเขา ๒๙๐,๐๐๐ ล้านบาทนะครับท่านประธาน แล้วนับวันมันจะ มากขึ้น ๆ และพละกําลังของประเทศเรานี่จ่ายต้นเขาได้แค่ ๕๐,๐๐๐ ล้านบาทนะครับ ท่านประธาน ผู้อํานวยการสํานักงานบริหารหนี้สาธารณะหรือรองผู้อํานวยการสํานักงาน บริหารหนี้สาธารณะนี่เขามาบอกว่าอย่างไร เราสามารถที่จะใช้หนี้เขาได้ประมาณสัก ๒๐ ป้ก็จะหมด ในขณะนี้กําลังของประเทศเรานี่ ผมบอกไม่หมดครับ เท่าที่ตัวเลขมีอยู่ ครับท่านประธาน แม้ในภาวะเศรษฐกิจถ้าจะดีกว่านี้ก็ต้องใช้เวลาถึง ๗๐ ป้ ถ้าไม่มีอภินิหารใดมาดําเนินการเรายังเดินกันไปอยู่อย่างนี้ ไม่ได้มีอะไรที่มันดีไปกว่านี้ ยังจงกลมกันอยู่อย่างนี้ ก็ต้องใช้เวลาถึงประมาณ ๗๐ ป้ที่ปัญหาบ้านเรามีอยู่ในขณะนี้ ก็อยากขอกราบเรียนท่านประธานครับว่าอย่าสร้างภาระให้ลูกหลานมากเลยครับ ถ้าเราสร้างภาระให้ลูกหลานมาก ผมเองก็เดินมาลําพัง ตัวท่านประธานก็ดี ผมก็ดีหรือ พี่น้องประชาชน ทุกคนที่เปึนข้าราชการ ทุกวันนี้ผมกราบเรียนชีวิตคุณภาพเมื่อเรา เทียบกับคนต่างชาติเขาดีกว่าเราเยอะ เพราะอะไร เพราะเขานั้นอยู่ในภาวะที่เรียกว่า อะไร เรียกว่า สุขสบาย พวกเรารวมทั้งพี่น้องประชาชนด้วยอยู่ในภาวะของการสร้างชาติ สร้างแผ่นดินเพื่อให้ลูกหลานคนรุ่นต่อไปอยู่ดีกินดี แต่มันไม่เปึนอย่างนั้นท่านประธาน ในขณะที่เราสร้างมากขึ้น ทํามากขึ้น ขยายมากขึ้น ปรากฏว่าหนี้มันมากขึ้นท่านประธาน พอหนี้มันมากขึ้นแล้วปรากฏเปึนอย่างไรท่านประธาน ภาระลูกหลานมันจะมากหนักหนา สาหัสกว่าพวกเราอีก เพราะฉะนั้นขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานว่านี่คือสิ่งที่ขอฝาก รัฐบาลอย่าสร้างให้มากเลยครับ คิดวิธีอื่น ดําเนินการแนวทางในการนอกกรอบบ้างแล้วก็ จะทําให้ดีขึ้นครับ ผมเองก็ต้องขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานนะครับ กราบขอบคุณ ท่านประธานครับ