ท่านประธาน ที่เคารพ ผม อนันต์ ศรีพันธุ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุดรธานี ในฐานะสมาชิกรัฐสภา จากการบันทึกข้อตกลงความเข้าใจกันระหว่างกรอบอาเซียน เพราะฉะนั้นประเทศไทยนั้น ก็เปึนประเทศเกษตรกรรม ส่วนใหญ่ของคนในประเทศนั้นอาชีพหลักก็คือการเกษตร แต่คนเกษตรของประเทศนี้ยังยากจนอยู่ อันนี้เกิดจากสาเหตุหลายประการ สิ่งสําคัญ ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรนั้นก็คือเรื่องของราคา ประเทศไทยนั้นผลิตได้ทุกชนิดของพืช ในโลกนี้ เพราะฉะนั้นประเทศไทยจึงประกาศเปึนครัวโลก เพราะประเทศไทยนั้นมี ๓ ฤดู แต่ว่าผลิตแล้วมันขายไม่ได้ ข้อตกลงตรงนี้ละครับรัฐบาลจะต้องไปตระหนัก เดี๋ยวนี้ประเทศไทยการผลิตนั้นต้องตามการตลาด เพราะฉะนั้นการตลาดต้องนําการผลิต จึงจะถูกต้อง ไม่ใช่ว่าผลิตแล้วจึงไปหาตลาด เพราะสินค้าเกษตรนั้นมันเสียเร็ว สิ่งที่สําคัญ อยากจะฝากรัฐบาลไว้นิดหนึ่งครับว่าในวันที่ ๑ มกราคมนั้นประเด็นที่เราจะต้องปลอดภาษี หรือว่ายกเว้นภาษีเรื่องการค้าเสรี ระหว่างสินค้าเกษตร รัฐบาลได้มีข้อมูลตรงนี้อะไรบ้าง ในเรื่องของสินค้าเกษตรว่าประเทศไทยป้หนึ่งผลิตสินค้าชนิดไหนได้บ้าง ปริมาณเท่าไร ตรงนี้ละครับคือข้อมูลที่เปึนอาวุธในการที่จะทําข้อตกลงในเรื่องของสินค้าล่วงหน้า การเกษตรต้องทําตลาดล่วงหน้าครับ ถ้าทําตามสินค้าที่ผลิตได้นี่เจ๊ง ที่ผ่านมาคือ เปึนอย่างนั้นจริง ๆ ครับ เราจะต้องมีข้อมูลตรงนี้ว่าประเทศไทยป้หนึ่งผลิตข้าวได้เท่าไร ผลิตพืชชนิดไหนได้เท่าไร เพราะฉะนั้นรัฐบาลนั้นก็ควรจะต้องมีข้อตกลงร่วมกัน ประกาศ เปึนนโยบายของประเทศหรือของชาติ ๓ กระทรวงหลักนั้นจะต้องมาร่วมกัน ระหว่าง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์หรือผู้ผลิต กระทรวงพาณิชย์เปึนผู้หาตลาด กระทรวง อุตสาหกรรมก็คือต้องแปรรูป เพราะการเกษตรมันเสียเร็ว ต้องมีการแปรรูป พอป้นี้เราจะ ส่งสินค้าชนิดไหนออกต่างประเทศบ้าง ทางกระทรวงพาณิชย์จะต้องหาตลาดว่าในโลกนี้ มีประเทศไหนที่ขาดสินค้าที่เราผลิตได้ นั่นละครับคือสิ่งที่เราจะได้เปรียบในเรื่องของ การค้าด้านการเกษตร จะช่วยเกษตรกรได้มากมายนะครับ อันนี้คือสิ่งสําคัญ
อันที่ ๒ ก็คือประเทศไทยเรานั้นยังขาดในเรื่องของการตลาดที่มีความชัดเจน อย่างประเทศอื่นนั้นเขาสามารถกําหนดราคาตลาดกลางของสินค้าของประเทศเขาได้ ไม่ว่าจะเปึนตลาดชิคาโก เรื่องของราคาข้าวโพดเขาก็ประกาศได้ น้ํามันเขาก็ประกาศ ราคาที่ตลาดที่สิงคโปร์หรือที่ดูไบได้ แต่ประเทศไทยนั้นผลิตสินค้าได้หลายชนิดที่ได้เปึน อันดับหนึ่งของโลก ไม่ว่าจะเปึนข้าวในการส่งออก มันสําปะหลังก็เปึนอันดับ ๑ ของโลก ยางพาราก็เปึนอันดับ ๑ ของโลก อ้อยอยู่อันดับ ๒ อันดับ ๓ แต่สิ่งเหล่านี้นั้นเราเคย สามารถประกาศราคา ณ ที่เมืองไทยได้ไหม ไม่มี อันนั้นคือสิ่งที่เปึนจุดบอด รัฐบาลต้อง ไปคิด กระทรวงต่าง ๆ นั้นต้องไปคิดว่าจะทําอย่างไรในการแก้ตรงนี้ ทําไมเขาประกาศ ราคากลางที่ประเทศเขาได้ ประเทศไทยผลิตสินค้าได้ในสิ่งเหล่านี้ที่เปึนอันดับ ๑ ของโลก ทําไมไม่สามารถที่จะตั้งราคากลางที่ประเทศเราได้ล่ะ ท่านลองไปคิดแล้วไปคํานวณตรงนี้ ผมให้ทางออก ข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหาของภาคเกษตร เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ โดยเฉพาะเรื่องของพืชที่เปึนสิ่งสําคัญก็คือพืชทดแทนพลังงาน สิ่งสําคัญนั้นก็คืออ้อย มันสําปะหลัง อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่เราน่าจะมาทําเอทานอลให้ชัดเจนและให้เปึนประกาศลด ในการนําเข้า สําหรับเรื่องของปาล์มน้ํามันนั้นก็สามารถที่จะทําไบโอดีเซลได้ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เรามีทรัพยากรน้ํามันบนดินเยอะแยะ แต่เราไม่ได้หยิบตรงนี้เข้ามา มีแต่คําพูด นั่นคือสิ่งที่อยากฝากไว้ในการที่จะเปึนประโยชน์กับชาติบ้านเมืองและเปึนประโยชน์ กับสิ่งสําคัญ
สุดท้ายครับ อยากจะฝากประเด็นที่น่าจะเปึนประโยชน์ต่อทางท่านรัฐมนตรี ก็คือรัฐมนตรีนั้นจะต้องเตรียมข้อมูล โดยเฉพาะเกี่ยวกับเรื่องของการประกันรายได้ ที่รัฐบาลประกาศออกไปนั้น ราคาที่เปึน ณ ปัจจุบัน เปึนการประกาศราคาข้าว แต่อันนี้ ก็เปึนปัญหากับเกษตรกร เพราะผลิตแล้วมันขายไม่ได้ตามจํานวนนั้น อันนี้เขาบอกว่า มันเปึนปัญหาที่ว่าเกิดขึ้นกับเกษตรกรแล้วมาถาม ส.ส. แล้วตอบไม่ได้ว่าที่ไปเอาของ สหกรณ์หรือไปเอาที่ธนาคาร ธ.ก.ส. แล้วเขาก็ยังไม่มีเงินจะให้ ก็ต้องลงบัญชีไว้ก่อน นั่นคือสิ่งที่เกษตรกรเขาถามมา ก็อยากจะฝากไปยังกระทรวงพาณิชย์ซึ่งมันเกี่ยวข้อง กับสินค้าเกษตรทั้งนั้น อันนี้ผมก็ขอเสนอแนะแล้วก็ให้ข้อคิดเห็นในการแก้ปัญหานะครับ สิ่งสําคัญคือข้อมูลว่าประเทศไหนต้องการสินค้าที่เรามีอยู่บ้าง เราก็สามารถที่จะผลิต สินค้านั้นให้เปึนไปตามที่ตลาดต่างประเทศต้องการ อันนี้คือสิ่งที่เรียนเสนอแนะกับรัฐบาล ผมก็คงจะให้ข้อเสนอแนะและให้แนวทางในการทํางานของรัฐบาลเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ