กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ ผม สถาพร มณีรัตน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในนามสมาชิกรัฐสภา พรรคเพื่อไทย จังหวัดลําพูน ด้วยข้อห่วงใย ด้วยความเปึนห่วงในการไปเจรจาเพื่อที่จะ เป่ดกรอบบันทึกความเข้าใจ ความร่วมมือในกรอบอาเซียนเกี่ยวกับแผนการส่งเสริมสินค้า เกษตรและป์าไม้ ท่านประธานผ่านไปยังผู้แทนรัฐบาลที่เคารพครับ เราเองนั้นเปึนประเทศ เกษตรกรรม ซึ่งส่วนใหญ่ของพี่น้องประชาชนอาชีพเกษตรของเรานั้น โครงสร้างเรานั้น ไม่เอื้ออํานวยให้กับการเป่ดเสรีหลายสิ่งหลายอย่าง ยิ่งเรื่องของการผลิตในอนาคต และข้อตกลงบางข้อตกลงที่จะไปเซ็นเอ็มโอยู นั้น ทําให้พี่น้องประชาชนไม่สบายใจอย่างยิ่ง มีการพูดจากันทุกระดับ ด้วยความห่วงใยในการเป่ดเสรี เช่น การเป่ดเสรีภาคเกษตรนั้น มีการถกเถียงไม่ว่าวงการเอ็นจีโอ (NGO) วงการข้าว วงการของพี่น้องชาวรากหญ้าว่า ถ้าตราบใดประเทศไทยเราไม่ปรับปรุงโครงสร้างด้านสินค้าเกษตรและด้านการผลิต เราจะไปประกอบการแข่งขัน ยิ่งนับวันเราจะเสียเปรียบ และสุดท้ายอาชีพเกษตรกรรม ของเรานับวันก็จะขายที่ดินทิ้งแล้วเดินเข้าโรงงาน กลายเปึนว่าอาชีพเกษตรกรรมของเรานั้น จะถดถอยลงไปเรื่อย ๆ วันนี้อยากจะทําให้ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ลองไปเป่ดดูสํานักงานสถิติแห่งชาติว่าอาชีพของ คนไทย ณ ปัจจุบันนี้จะมีคําว่า รับจ้าง มากขึ้นเรื่อย ๆ ปกติอาชีพเราจะเขียนว่าทํานา หรือเกษตรกรรมจะน้อยลงเรื่อย ๆ นั่นก็ชี้ให้เห็นว่าการเป่ดเสรีที่ผ่าน ๆ มานั้นมีผลกระทบ ต่อขวัญกําลังใจของพี่น้องภาคเกษตรกร มีผลกระทบกับสินค้าเกษตร ยกตัวอย่าง เช่น ส้ม วันนี้พี่น้องเกษตรกรสวนส้มของพวกเราในภาคเหนือขณะนี้เจ็บปวดอย่างยิ่ง เราปล่อยให้ ส้มของประเทศจีน ผลไม้ ซึ่งเปึนส้มเช้งก็ตาม ส้มเขียวหวานก็ตาม เดิมนั้นย้ายฐานผลิต อยู่ที่อําเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดแพร่ แต่วันนี้เกษตรกรสวนส้มล้มละลายครับ ล้มหายตายจากกันไปหมด เสร็จแล้วทําอย่างไรครับ ก็ไถสวนส้มทิ้งแล้วก็เร่งปลูก ยางพาราเปึนพืชเชิงเดี่ยวอีก แล้วเราก็ไม่รู้ว่าอนาคตยางพารานั้นจะเปึนอย่างไรก็แล้วแต่ อย่างไรเราก็ไม่รู้อีก ฐานข้อมูลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หรือของประเทศเราไม่เคย บอกกล่าวให้กับพี่น้องเกษตรกร ปล่อยให้พี่น้องเกษตรกรของเราผลิตปลูกพืชเชิงเดี่ยวกันจนกลายเปึนประเพณี เปึนอาชีพ พืชเชิงเดี่ยวอย่างยางพาราพอข้ามไปอีกฝัืงหนึ่งก็เปึนที่น่าตกใจครับ ฝัืงลาว บริษัทยักษ์ใหญ่ของเราไปลงทุนปลูกยางพาราเปึนหลายแสนไร่ครับ ไปฝัืงจีนทางเหนือ ไปทางยูนาน ไปทางสิบสองปันนาก็ปลูกยางพารากันเปึนจํานวนมหาศาลหลายล้านไร่ครับ และยางพารากว่าจะได้ผลผลิตประมาณ ๖ ป้ ๑๐ ป้ ปรากฏว่าเกษตรกรที่ลงทุน ณ บัดนี้ ก็คิดว่าอีก ๖ ป้ ๑๐ ป้ ยางพาราจะแพงเหมือนเดิม คิดไว้ ฝันไว้ โดยไม่มีฐานข้อมูล ประกอบการตัดสินใจ ถ้าเกิดยางพาราไม่ได้ราคาตามที่ตั้งเปัาไว้ก็ต้องตัดยางพาราทิ้งอีก แล้วเกษตรกรอายุมันไม่อยู่คงที่นี่ครับ วันนี้ผมอายุ ๔๐ ป้ ปลูกยางอายุ ๔๖ ป้ จะได้กรีด แล้วก็ตัด ๕๐ ป้ ฟันก็หมดแล้วครับ ไม่ได้ราคา เจ๊งอีก นี่คือสิ่งที่กระบวนการในการทํา ฐานข้อมูลเรายังไม่พร้อมสําหรับการเป่ดเสรี วันนี้ประเทศไทยเราบอกว่ามันสําปะหลัง ข้าวโพด มันสําปะหลัง ผมถามว่าพี่น้องที่ปลูกมันสําปะหลังนี่จะได้ประโยชน์อะไรครับ ทางตัวแทนรัฐบาลไปเซ็นสัญญาที่จะเป่ดเสรีต่าง ๆ เหล่านี้ พี่น้องที่ปลูกมันสําปะหลัง ทั่วประเทศนี่ มันเส้น มันสด เจ้าของโรงมันจะได้อะไร หรือจะได้เฉพาะกลุ่ม เฉพาะพวก รัฐบาลไม่มีฐานข้อมูลเหมือนกับเราไปเป่ดเสรีด้านอื่น ๆ เราไม่มีฐานข้อมูลในการดําเนิน กิจกรรมให้ชาวบ้านรับรู้เลย หรืออีกในอนาคตก็จะมีข้าว ข้าวโพด วันนี้ภาคการแข่งขัน เราพร้อมหรือยัง นโยบายของรัฐบาลวันนี้ก็สับสน รัฐมนตรีสั่งขายข้าว รองนายกรัฐมนตรี ไม่ให้ขาย แล้วสั่งให้ชาวบ้านผลิต ๆ มันสับสนไปหมดไม่มีข่าวดีเลยในระบบการตลาด สื่อมันบอกอย่างนั้น มีแต่ท่านที่ปรึกษารัฐมนตรีจะไปแจ้งความจับรองนายกรัฐมนตรี ด้วยซ้ําไป มันเกิดอะไรกันขึ้น เราไม่มีข่าวดีในกระบวนการเศรษฐกิจด้านการเกษตรให้กับ พี่น้องเราเลย วันนี้พี่น้องเกษตรเราก็สับสนอีกจากจํานํามาเปึนประกันรายได้ ขึ้นทะเบียน ตัวเลขที่แท้จริงเปึนอย่างไร ผิดปกติเปึนอย่างสูงที่ผลผลิตเราโป์งมากครับ ตอนรับจํานํา ข้อเท็จจริงมี ๑๐๐,๐๐๐ ตัน แต่พอบอกประกันรายได้มี ๓๐๐,๐๐๐ ตัน อาชีพเกษตร ไม่มีโอกาสร่ํารวยแล้วครับ เพราะมันถูกตัดตอนตั้งแต่เริ่มแล้วโดยพ่อค้าคนกลางเขาก็จะ กดราคาครับ แล้วก็ไปหลอกเกษตรกรว่าคุณคอยไปเอานะ เขาจะประกันให้คุณ ๒ บาท ๓ บาท เกษตรกรบ้านไร่ บ้านนอก บ้านนานี่ครับ ไม่มีเวลาแม้กระทั่งดูทีวี เขาก็คิดว่ารัฐบาล จะให้เขา ๓ บาท ตามที่พ่อค้าคนกลางเขาหลอกเขาลวง แล้วอย่างนี้ครับกลียุคจะเกิดขึ้น เงินมีเท่าไรก็ไม่พอ นี่คือข้อเท็จจริงในพื้นที่ครับ มีแต่รูปนายกรัฐมนตรีบอกว่าเราจะอยู่ดี กินดีโดยการประกันราคาข้าว มีรูปนายกรัฐมนตรีบอกว่าไปรับปากยายเนียมแล้วจะต้อง ให้ ๖๐ ป้มีเงินเดือน แต่ข้อเท็จจริงเราไม่ได้วัดผล ประเมินผลกันว่าฐานโครงสร้างสังคม ภาคการผลิตที่แท้จริงของประเทศเรานั้นตามทันข้อมูลข่าวสารที่ท่านฝ์ายบนไปเซ็นเอา ๆ ไม่มีใครรู้ ลองไปถามสิว่าผู้ปลูกมันจะได้ประโยชน์อะไร กรณีท่านไปยกทั้งหมดไปร่วมกับ กลุ่มอาเซียนแล้วไปบอกว่าไปเป่ดเสรีร่วมกับประเทศจีน แค่นี้เรายังไม่รู้เลย สมาชิกรัฐสภา แห่งนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าเราจะได้ประโยชน์อะไร มูลค่าการตลาดเราจะเพิ่มขึ้นที่ไหน อย่างไร แล้วถ้าผมตั้งข้อสังเกตล่ะ ทําไมไม่เอาข้าวโพด ทําไมไม่เอาลําไย วันนี้ลําไยบ้านผมก็เจ็บปวด พี่น้องเกษตรกรขายไม่ได้ราคา ปรากฏว่าไปขายให้เวียดนาม เวียดนามไปส่งจีนไม่มี พันธะใด ๆ ทั้งสิ้น ส่งถึงจีนเลย แต่พอประเทศไทยจะไปส่งจีน เดี๋ยวต้องตรวจโน่น ตรวจนี่ ตั้งกําแพงถ้ามาจากเมืองไทยลําไยจะต้องมีกําแพงภาษี ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ภาษีเก็บไม่ได้เอาเรื่องของความปลอดภัย จีเอพี (GAP) แกพ ว่ามีความปลอดภัย ใช้สารพิษ สารอะไรหรือเปล่า มีการปลอมปนไหม แล้วบางทีแกล้งไปปลอมปนลังสองลัง ไปปลอมปนกันปลายทาง ต้นทางไม่รู้ ส่งคืนทั้งเทรลเลอร์ (Trailer) ส่งคืนทั้งตู้คอนเทนเนอร์เลย เจ๊งทั้งขึ้นทั้งล่อง เกษตรกรไทยเจ๊งทั้งขึ้นทั้งล่อง ท่านประธานผ่านไปยังรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ไปดูสิครับว่าสถิติการฆ่าตัวตาย นอกจากเศรษฐีที่เอ็นพีแอล (NPL) แล้ว ชาวไร่ชาวนาตายมากที่สุดครับ ก่อนตายจะ รําพึงรําพันเศร้าสร้อยหงอยเหงาครับท่านประธาน รําพึงรําพันเศร้าสร้อยหงอยเหงา โทษเทวดา ฟัาดิน โทษฟัา โทษฝน แต่ไม่ได้โทษว่าโครงสร้างของรัฐเราไม่ได้เคยให้ข้อมูล ใด ๆ ต่ออาชีพเกษตรกรเลย ไม่มีข้อมูล วันนี้คนทําข้าวเหนียวก็ทํากันเสียข้าวเหนียวแพง ทิ้งข้าวเจ้า พอข้าวเจ้าแพงทิ้งข้าวเหนียว มันสลับไปสลับมาอย่างนี้ละครับ เกษตรกรทุกคน บอกว่ารัฐจะช่วย แต่รัฐช่วยอย่างไร การไปเป่ดเอ็มโอยูต่าง ๆ ไปเป่ดกรอบเสรีต่าง ๆ เหล่านี้ มันเปึนเรื่องที่น่าแปลกใจที่เกษตรกรไม่มีฐานข้อมูลในการตัดสินใจ ไม่เคยบอกทาง การตลาดว่าเอาละประเทศไทยวันนี้เราควรจะปลูกอย่างไร มีตลาดเราจะได้อะไรบ้าง ควรจะปลูกอย่างโน้น อย่างนี้ ไม่มีครับ วันนี้มีแต่เราจะบอกว่าเพียงแต่จะประกันรายได้ แต่ไม่บอกว่าอาชีพไหนที่จะทําให้เกษตรกรลืมตาอ้าปากได้ ท่านประธานผ่านไปยัง ผู้ที่เกี่ยวข้องในการที่จะทําเอ็มโอยู ผมก็เปึนห่วงเหมือนท่านนริศ ขํานุรักษ์ ประทานโทษ ที่ต้องเอ่ยนามท่าน เรื่องป์าไม้ วันนี้ป์าสักทองของพวกกระผม พวกเราทั้งหมดที่อยู่ ทางภาคเหนือมันก็จะเหลือชายแดนแม่ฮ่องสอน พม่า จะเหลือแค่นั้นครับ เปึนป์าพื้นใหญ่ ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ไร่ ถ้ามีการเป่ดเสรีป์าไม้ ถ้าไม่ชัดนะครับ พม่าเอาไปเราจะทําอย่างไร พม่าแอบมาตัดทางฝัืงแม่ฮ่องสอน แทนที่จะสวมโสร่งกลับสวมกางเกงสะดอ โผล่ไปพม่า นี่จะทําอย่างไร ภายใต้ความง่อนแง่นของทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม ประเทศไทย ณ ปัจจุบันใส่เกียร์ว่างกันหมด ใส่เกียร์ว่างกันหมดไม่มีใครรับรู้วันนี้ ยาบ้าก็เต็มเมือง ตอนนี้ เราไปเป่ดเสรีไม่รู้จริง ๆ ว่าเราจะได้ผลประโยชน์อะไร เกษตรกรจะได้อะไร รัฐบาล ก็เฮโลกันไป ไปจิบไวน์ ชนกันกริ๊งครับ มีผลบังคับแล้ว แล้วก็จับมือกันถ่ายรูป กลับมา ประเทศไทยก็งง ๆ ครับ งง ๆ ท่านศุภชัยนี่ มิตรสหายเพื่อนผมนี่ ไปชนไวน์ เซ็นปัูบ ไม่รู้ครับ เกษตรกรไม่รู้ เห็นแต่รูปรัฐมนตรีออกหนังสือพิมพ์โฆษณากันแล้ว เราจะเป่ดโน่น เป่ดนี่ อาฟตา (AFTA) นาฟตา (NAFTA)