กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม พลตํารวจเอก สุนทร ซ้ายขวัญ สมาชิกวุฒิสภา สรรหา ภาคอื่น ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ผมได้รับฟังบรรดาท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ทั้งฝ์ายค้าน ฝ์ายรัฐบาล และท่านเพื่อน ส.ว. ด้วยกันได้กล่าวอภิปรายในเรื่องที่ คณะกรรมการสมานฉันท์เพื่อการปฏิรูปการเมืองและศึกษาการแก้ไขรัฐธรรมนูญก็ตาม ตั้งแต่เช้ามา บรรยากาศก็เปึนไปด้วยดีพอสมควร ผมก็ตั้งใจจะคุยให้มันสบาย ๆ เพราะว่า ฟังท่านสุริยา ปันจอร์ ขอเอ่ยชื่อท่าน ส.ว. ว่าเราต้องหยุด แล้วก็มองไปข้างหน้า ถ้าคุ้ยเรื่องเก่าก็ไม่จบ ผมก็นั่งสบายใจ ถ้าจะคุย ถ้าจะทําความเข้าใจกัน ทุก ๆ ฝ์าย ก็น่าจะทําความเข้าใจกันได้ ผมเปึนข้าราชการประจํา เกษียณอายุราชการ แล้วก็ลงสมัคร มาเปึนสมาชิกวุฒิสภา กรุงเทพมหานคร ได้ในป้ ๒๕๔๙ ก็ต้องขอบคุณบรรดาพี่น้อง ที่สนับสนุนด้วยตรงนี้ แต่ก็อยากจะฝากเรียนว่าเมื่อเข้ามาแล้วไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ก็ถูก ปฏิวัติรัฐประหารไป ก็ไปเปึนสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติรอบหนึ่ง แล้วก็สมัครเข้ามา เปึนแบบประเภทสรรหา ผมไม่ถนัดในชีวิตการเมือง มาดูบรรยากาศในการประชุมร่วมกันหลาย ๆ ครั้ง หรือฟัง การประชุมสภาผู้แทนราษฎรก็ตาม ผมรู้สึกว่าบ้านเรามันไปคนละพวก คนละฝ์าย ผมก็ จะมองว่าทั้งนั้น ทั้งนี้ ทําให้ภาพความรู้สึกผมและเพื่อน ๆ อีกหลายคนมองว่านักการเมือง ก็คือถือเอาผลประโยชน์ ถือเอาพรรคพวกตัวเองเปึนที่ตั้ง ไม่ได้มองประเทศชาติเท่าที่ควร ผมก็ไม่ได้กล่าวหาใคร แต่ว่าความเปึนจริงมันรู้สึกว่าน่าจะเปึนอย่างนั้น ในสภาแห่งนี้ เรื่องเดียวกัน ประเภทเดียวกันแต่พูดคนละเรื่อง และพูดคนละเรื่องกันไปทั้งแถบ ทั้งชุด ทั้งพวง มันเปึนอย่างไร แล้ววันนี้เราจะมาหาความสมานฉันท์ แล้วมันจะสมานฉันท์กันได้ อย่างไร ยิ่งท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติที่ได้พูดไปเมื่อครู่ ผมก็ดูแล้วหดหู่ใจ ผมไม่ได้ว่าอะไรท่าน ก็อาจจะเปึนเรื่องปกติของการเมือง ของรัฐสภา ของสภาแห่งนี้ ซึ่งมันไม่น่าจะเกิด พี่น้องประชาชนข้างนอกฟังแล้วเบื่อหน่าย ผมเองก็เบื่อหน่ายในบางครั้ง คิดว่าไม่อยาก แตะต้องในสภาพการเมืองอย่างนี้ ส.ส. ๔๐๐ คน หรือ ๔๘๐ คน ในสภาผู้แทนราษฎร ผมต้องเอ่ยถึงว่าสมาชิกผู้ทรงเกียรติที่เปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ถ้าท่านสมานฉันท์กัน ท่านเข้าใจกันแค่ ๔๐๐ คนตรงนี้ หรือ ๔๘๐ คนตรงนี้ บ้านเมืองไม่เกิดวิกฤติอะไรหรอกครับ ที่พากันมาหรือหาพวกกันมา ก็มาจากทุกท่านทั้งนั้น ก็ไม่ได้กล่าวหาใคร ก็มองเห็นกัน แล้วว่าเปึนใคร เปึนใคร พี่น้องประชาชน ผมไม่ได้ดูถูกประชาชนนะครับ ถ้าผมเอ่ยว่า พี่น้องประชาชนนั้นน่าสงสารที่สุด ถูกชักจูง ถูกลากจูงกันมา ท่านก็หาว่าผมดูถูก ประชาชน บางทีน่าสงสารจริง ๆ ยกตัวอย่างเข้าชื่อ ๘๐,๐๐๐ ชื่อมา เรื่องแก้ไข รัฐธรรมนูญนั้น ผมก็อยากจะถามว่าทุกคนรู้เรื่องไหม หาว่าผมดูถูกประชาชนอีก คงไม่ใช่ แต่ว่าเปึนเรื่องธรรมดาของพรรคไหน พรรคไหนก็คงจะเห็นกับพรรคตัวเอง เห็นกับ ประโยชน์ตัวเอง ก็คิดกันครับวันนี้เรามาคุยกันเรื่องสมานฉันท์ ทําอย่างไร มองไปข้างหน้า เรื่องเก่าถ้าขุดมาก็ไม่จบ ขุดกันทุกคน ขุดกันขึ้นมาแล้วเขาจะยอมจบหรือ ผมก็มองไม่เห็น ทางสมานฉันท์ได้อย่างไร ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผมนั้นไม่ถนัดจริง ๆ แต่อย่างไร ก็ตามวันนี้เรามาคุยกันเรื่องสมานฉันท์ ก็เปึนสิ่งที่ดี ความเห็นด้วย ไม่เห็นด้วย ในเรื่อง ของการสมานฉันท์ ในเรื่องการปฏิรูปการเมืองหรือในเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญก็ตาม รัฐธรรมนูญนั้นจะป้ไหน ๆ ก็แก้ได้ จุดอ่อน จุดเสีย จุดดีมีทั้งนั้น ทุกคนก็เข้าใจ และรู้กันดีทั้งนั้น แต่ว่าแก้แล้ว แก้เพื่อใคร แก้แล้วใครได้อะไร ประชาชนได้อะไร ทุกคน อ้างประชาชนทั้งนั้น ก็เปึนเรื่องที่น่าเปึนห่วงเปึนใยนะครับ ผมก็คงไม่ต้องกล่าวนะครับ เพียงแต่ว่ามีความรู้สึกไม่สบายใจ ผมอยากเห็นรัฐสภาแห่งนี้เปึนสภาที่พูดจากันด้วยเหตุ ด้วยผล ถ้าพูดกันไปพูดกันมา อย่างนี้แล้วพี่น้องประชาชนก็ฟัง บางส่วนที่รักเรา ชอบเรา ก็สะใจ ชอบใจ อีกฝ์ายที่ไม่รัก ไม่ชอบก็ไม่ชอบใจ เกลียดชัง มันก็ยิ่งแตกความสามัคคี แตกร้าวลงไปอีก บ้านเรา เมืองเรา พระมหากษัตริย์ท่านทรงเปึนประมุข ท่านไม่เคย ทําร้ายใคร มีแต่ช่วยเหลือพี่น้องประชาชน คิดถึงท่านสักหน่อยได้ไหม อย่าคิดถึงคนอื่น ที่เปึนมนุษย์มะนาธรรมดาเหนือกว่าพระองค์ท่านเลย ผมฝากไว้ตรงนี้ ขาดคนนั้นไปสักคน หรือขาดใครไปสักคนหนึ่ง ท่านก็เปึนใหญ่ได้ ท่านมีชื่อเสียงมากก็เปึนนายกรัฐมนตรี หรือเปึนอะไรก็ได้เหมือนกัน แต่ถ้าคุยกันตรงนั้นไม่จบ ครับ ก็พอแล้วผมอาจจะสร้าง บรรยากาศที่เครียดหรือไม่เข้าใจขึ้นมาบ้างก็ได้ แต่ว่าผมไม่ถนัดจริง ๆ เรื่องการเมือง ก็อยากจะฝากเรียนไปในประเด็นย่อ ๆ สั้น ๆ ในเรื่องประเด็นที่ว่าสมาชิกวุฒิสภามาจาก การเลือกตั้ง ผมว่าเลิกคิดไปเลย ก็ขอโทษเพื่อนสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้งทุกคนด้วยว่า ถ้าเลือกตั้งต้องมาจากฐานการเมือง มาจากพี่น้องประชาชนจากพรรคใดพรรคหนึ่ง ภาคใต้ก็มีพรรคหนึ่ง ภาคเหนือ ภาคอีสานก็มาอีกพรรคหนึ่ง คนเหล่านี้ก็ยึดโยงแน่นอน ยึดโยงกับพรรคมีหน้าที่ไปกลั่นกรองกฎหมาย มีหน้าที่ไปบริหารราชการ มีหน้าที่ ไปถอดถอนหรือแต่งตั้งใครหรือสรรหาใคร ก็ไม่เปึนกลาง ครับ หลายคนคิดว่า ความเปึนกลางนั้นคงจะหายาก แต่คนที่มีความคิดกลาง ๆ นั้นพอมีอยู่บ้าง เพราะฉะนั้น สมาชิกวุฒิสภาถ้าจะมา ถ้าไม่มีก็ไม่มีเสียเลย ไม่ต้องมี จะสรรหาคณะใดคณะหนึ่งมาเปึนฝ์ายค้านในสภาแห่งนี้ ก็ว่ากันไป แต่ถ้ามาจากการเลือกตั้งต้องยึดโยงมาจากฐานทางการเมือง ยึดโยงมาจาก เสียงของพรรคใดพรรคหนึ่งแน่นอน ไม่ใช่คนเปึนกลาง แต่ท่านคิดว่าจะมาจากไหน ผมคิดว่า ๑. ผมก็ไม่ชอบในเรื่องการสรรหาแต่งตั้ง ท่านบอกว่ามาจาก ๗ คน ก็มี คนบางคนพูดว่าเรามาจาก ๗ คน ผมมาจาก ๑๐๐,๐๐๐ เสียง ๒๐๐,๐๐๐ เสียง ๓๐๐,๐๐๐ เสียง พวกเราก็อึดอัดพอสมควร แต่ก็ไม่เปึนอะไรครับ มากันมาแล้ว ทําหน้าที่กันให้ดีที่สุดเพื่อบ้านเพื่อเมือง ส.ว. ควรจะมาจากสรรหารูปแบบหนึ่งว่า ในจังหวัดนี้ สมมุติว่าเราจะเอาแล้ว เลือกมาจากทุกจังหวัด สมมุติว่ากรุงเทพมหานคร ๑๘ คนเท่าเดิม ลองสรรหาในกรุงเทพมหานครสิว่าใครบ้างที่มีภาพเปึนกลางพอสมควร ร้อยเปอร์เซ็นต์คงไม่มี เราดูออก ใครเอนเอียง ใครไม่เอนเอียง ใครเกี่ยวข้อง ใครไม่เกี่ยวข้องพอดูออก แล้วคนเหล่านี้ ๑. สมัครเข้ามา ๒. สรรหาเข้ามา แล้วมีกี่ร้อยคน เปึนตัวตั้ง ให้ประชาชนเลือกเลย จาก ๑๐๐ คน ๒๐๐ คนที่เปึนกลางนั้นมาเปึน ส.ว. ก็น่าจะได้ ส.ว. ที่เปึนกลาง ได้ทั้งการเลือกตั้งที่ถูกต้องว่ายึดโยงกับประชาชน แล้วก็เปึน ประชาธิปไตย แม้จะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม อันนี้ถ้าพูดว่าต้องสรรหา ต้องเลือกตั้งนั้นคือ ประโยชน์ตัวเองและเข้าข้างแน่นอน การสรรหาหรืออะไรก็แล้วแต่เหล่านี้เปึนเรื่องที่ไม่ได้ เสียหาย แต่ก็คิดว่าถ้า ส.ว. ต้องมาจากการดําเนินการในลักษณะอย่างนี้ถึงจะเปึน การเลือกตั้ง แต่ถ้าเปึนเลือกตั้งโดยตรงไม่เกิดประโยชน์เลยครับ ไม่เปึนผลตาม วัตถุประสงค์หน้าที่ของ ส.ว. ที่ต้องการ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ สําหรับเรื่องอื่นนั้น ท่านสมาชิกรัฐสภาหลายท่านได้กล่าวไปแทบจะหมดแล้ว แต่ผมเรียนนิดหนึ่งว่า ในความคิดของผม ผมขอพูดในฐานะประชาชนว่า การเลือกเขตเดียว ๑ คน กับหลาย ๆ คนนี้ ผมว่าหลาย ๆ คนน่าจะดีกว่า เพราะจะได้ให้คนที่มีโอกาสน้อย ได้มีสิทธิ ส่วนเรื่องอื่นท่านสมาชิกท่านอื่นก็ได้พูดกันหมดแล้วนะครับ ผมก็คงมีโอกาสพูด ได้แค่นี้ ขอบคุณครับ