ท่านประธานครับ วันนี้เรามาพูดกันในเรื่องความสมานฉันท์ในเรื่องของการแก้รัฐธรรมนูญ ในส่วนตัวผมนั้น ผมจะไม่พูดในรายละเอียดของรัฐธรรมนูญ ผมไม่ใช่นักกฎหมาย ผมเปึนสถาปนิก ย้ํานะครับการที่ผมมาทํางานการเมืองเวลาผมมองเรื่องอะไร ผมจะคํานึงถึงเปัาหมายว่า คืออะไร หลังจากนั้นวิธีการค่อยว่ากันไป ในรายละเอียดผมเพียงแต่ให้เลขานุการผมสรุป แล้วผมก็จะคิดว่ามันตรงเปัาหมายที่ผมต้องการหรือไม่ ระยะเวลาที่ผ่านมาเกือบป้ ๑๐ กว่าเดือนนะครับ ผมเฝัาดูการทํางานของรัฐบาลเกิดความแตกแยกก็มีผู้หลักผู้ใหญ่ ออกมาพูดต้องสมานฉันท์ รักสามัคคี แล้วมันอย่างไรครับ จับต้องไม่ได้เลย ผมพูดไม่ใช่ ต่อต้านหรือคัดค้าน ผมได้ไปช่วยยกมือท่านรัฐบาลที่กระทรวงการต่างประเทศ ท่านเห็น เปัาหมายของผมไหมครับว่าสิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้ ผมกล้าสรุปได้เลยวันนี้ ผมอาจจะเปึน คนที่พูดอะไรตรงไปตรงมานะครับ ก่อนวันที่ ๑๙ กันยายน ความเปึนมาเปึนไป ของประเทศชาติ เศรษฐกิจโดยรวม ความเปึนอยู่ของประชาชนเปึนอย่างไรครับ หลังวันที่ ๑๙ จนถึงวันนี้เปึนอย่างไรครับ ถามว่าหลังวันที่ ๑๙ จนถึงวันนี้ ดีกว่า ก่อนวันที่ ๑๙ ไหมครับ ผมไม่ต้องพูดรายละเอียดหรอกครับว่าอะไรเปึนอะไรพิสูจน์ได้ง่าย ๆ แค่นี้ครับ

ประเด็นต่อมาผมถามอีกครั้งหนึ่งว่าถ้าผมเปึนมนุษย์คนหนึ่ง วันหนึ่ง ผมจะต้องโดนยึดเงิน ๗๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ปุถุชนมนุษย์ธรรมดาผมถามว่าผมยอมไหมครับ ผมไม่ยอมหรอกครับ ตายเปึนตาย นี่คือความเปึนจริงของมนุษย์ครับ ที่ผมเริ่มอย่างนี้ เพราะอะไร ผมอยากจะบอกทางรัฐบาลว่าหรือผู้ที่มีอํานาจในบ้านเมืองในประเทศแห่งนี้ว่า ท่านควรจะใช้วิธีสมานฉันท์คุยกันครับ ไม่ต้องมาบอกประชาชน ท่านไปแอบคุยกัน ที่ไหนก็ได้ไม่มีใครว่า เพื่อเปัาหมายความสงบสุข ความร่มเย็นของประชาชนทั้งประเทศ ท่านจะมาบอกผม ท่านจะมาบอกใช้ จีดีพี (GDP) ตัวเลขอะไรต่าง ๆ มาสรุปให้ผม ไม่ใช่ ผมเปึนสมาชิกวุฒิสภามาจากประชาชน ถึงอย่างไรก็แล้วแต่วันนี้ผมมาอยู่ในตําแหน่ง ในวันนี้ วิธีการตรวจสอบผมว่าประชาชนเปึนอย่างไรรู้ไหมครับ ผมจะกินข้าว ซื้อกับข้าว ผมไปเดินตลาดนัดครับ สิ่งที่ผมได้ที่ตลาดนัดคืออะไร ผมได้พูดคุยกับแม่ค้า ได้ถามประชาชน สิ่งที่เขาตอบคือความจริงครับ ว่ามันไม่ได้ดีขึ้นเลย อิทธิพลเต็มบ้าน เต็มเมือง อภิสิทธิ์ชนเต็มบ้านเต็มเมือง ยาเสพติดมากมายหลายอย่าง ถามว่ารัฐบาล หรือผู้บริหารไม่มีความสามารถหรือ ไม่ใช่ครับ แต่ท่านเหล่านั้นไม่มีเวลามานั่งคิดครับ มีเวลาเพียงแต่ว่าแก้ปัญหาทางการเมือง ยกตัวอย่างท่านนายกรัฐมนตรีถึงผู้บัญชาการ ตํารวจแห่งชาติ เดือนกว่าแล้วครับ ผมตําหนิสื่อมวลชนด้วย ผมเสียเวลา ค่าน้ํา ค่าไฟ ไปกับทีวี วัน ๆ เอาไมค์จ่อปากถามอย่างเดียวว่าใครจะเปึนผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ จะรอเทวดามาเกิดหรือครับ ท่านตัดสินใจได้ ไม่ต้องมาบอกผมครับ ผมไม่อยากสนใจหรอกว่าเบื้องหน้า เบื้องหลัง เหล่านั้นมันคืออะไร แต่ท่านตัดสินใจสิครับ เอาสมองไปคิดแก้ปัญหาให้ประเทศชาติ วัน ๆ หนึ่งไม่มีครับ มีแต่ถามเรื่องปัญหาการเมือง ผมจะกลับมาเรื่องสําคัญคือเรื่องการ แก้รัฐธรรมนูญนะครับ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วผมนี่นะครับ ถ้าผมเปึนนายสิงห์ชัย ทุ่งทอง ประชาชนธรรมดา แต่ผมเปึนคนไทย ผมมีความรู้สึกรู้สากับความเดือดร้อน ผมสนใจ บ้านเมือง เพราะเปึนบ้านเมืองของผม ตั้งแต่เล็กจนโตผมสัมผัสการเมืองมา มันจึงทําให้ ผมมีความสนใจความเปึนมาเปึนไปของประชาชนและประเทศชาติ ถ้าผมเปึนนายสิงห์ชัย ผมอาจจะเปึนเสื้อเหลือง เสื้อแดง เสื้อเขียวอยู่ที่สนามหลวงก็ได้ ถ้าสภาวะ ของประเทศชาติเปึนอย่างนี้ แต่วันนี้ผมเปึนสมาชิกวุฒิสภา เปึนตัวแทนของ ชาวจังหวัดอุทัยธานี มาทําตําแหน่งหน้าที่ในสมาชิกวุฒิสภาและเปึนตัวแทน ของประชาชนทั้งประเทศ ผมก็พยายามยึดหลัก อะไรที่อยู่ในระบอบ พอที่จะแก้ไขปัญหา สร้างความสมานฉันท์ให้กับประเทศชาติได้ วันหนึ่งมีเพื่อนสมาชิกมีแนวความคิดว่า เพราะว่ารัฐบาลได้มีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมา ๒ คณะ คือคณะกรรมการสมานฉันท์ เพื่อการปฏิรูปการเมืองและศึกษาการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และคณะกรรมการตรวจสอบ ข้อเท็จจริงกรณีเหตุการณ์ชุมนุมทางการเมือง ผมก็ได้รับความไว้วางใจจากสมาชิก วุฒิสภาได้ไปเปึนกรรมการในการตรวจสอบข้อเท็จจริงกรณีเหตุการณ์ชุมนุมทางการเมือง สิ่งที่ผมเข้าไป ผมได้เห็นก็คือว่าคนเรานั้น โดยพื้นฐานของนักการเมืองที่นั่ง ณ ที่นี่ หรือไม่ได้นั่ง ณ ที่นี่ ผมเชื่อว่าทุกคนรักประเทศชาติทุกคน ตามที่เราได้พูดคุยกัน มองหน้ากัน สิ่งที่ตัวเองอยากได้ สิ่งที่คนโน้นอยากได้ สิ่งที่คนนี้ไม่อยากได้ ทุกคน ก็มาหล่อหลอม มีเหตุ มีผล สามารถสรุปประเด็นออกมาได้ นี่เปึนเรื่องสําคัญ เพราะฉะนั้นการแก้รัฐธรรมนูญ ผมไม่ค่อยได้สนใจรายละเอียดหรอกครับ แต่เรา ต้องยอมรับกันนะครับว่า รัฐธรรมนูญเปึนส่วนหนึ่งที่สร้างความขัดแย้งต่อนักการเมือง และผมถามว่านักการเมืองเหล่านั้นมีอิทธิพลต่อประชาชนหรือไม่ มีใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้นเมื่อเขายื่นให้ผมได้เซ็น ผมก็บอกว่าเปึนโอกาสผมแล้ว ถือว่าเปึนช่องทาง ที่อยู่ในระบบ อย่างน้อยที่สุด ผมยังไม่รู้หรอกครับว่าสิ่งที่ผมเซ็นไปนั้นมันจะได้มีการโหวต กันไหม แต่เปึนจุดเริ่มต้น คนเรานี่นะครับ เราจะนับ ๑ ถึง ๑๐๐ ถึง ๑,๐๐๐ ถึง ๑๐,๐๐๐ ถึง ๑๐๐,๐๐๐ ก็ต้องเริ่มจาก ๑ใช่ไหมครับ ฉันใดก็ฉันนั้นครับ ในเมื่อผมเปึนสมาชิก วุฒิสภา ตําแหน่งหน้าที่ผมจะต้องให้มันอยู่ในกรอบ ในกฎกติกา มีคนมานําเสนอ ผมก็คิดว่าสิ่งที่ผมจะเริ่ม การมาเสนอแก้รัฐธรรมนูญมันทําให้รัฐบาลจึงมีวันนี้ให้เราได้มา ถกเถียงกัน แต่มีนักวิชาการหรือพวกมันสมองกลุ่มหนึ่งจะมาถอดถอนผมแล้ว คิดได้ อย่างไรครับ การถอดถอนนักการเมืองมันหมายถึงการฆ่ากันใช่ไหมครับ ท่านเอาสมอง ส่วนไหนคิด ท่านมี ไอคิว (IQ) ไอคิว คืออะไรครับ ไอคิว คือ อินเทลลิเจนซ์ โควชั่นท์ (Intelligence Quotient) คืออะไรครับ คือความฉลาดทางสติปัญญา มีความฉลาดในการ วางกรอบหรือพูดจาวิเคราะห์ต่าง ๆ เปึนละเอียด แต่ท่านขาด อีโมชั่น โควชั่นท์ (Emotional Quotient) คืออะไรครับ คือความฉลาดทางอารมณ์ นึกถึงอกเขาอกเรา มีความอดทน มีสัมมาคารวะ นั่นละครับท่านป์าวประกาศว่าท่านจะสมานฉันท์ รักชาติ แต่ท่านบอกว่าจะถอดถอนเรา ท่านได้สร้างศัตรูขึ้นมาอีก ๕๐ คนแล้ว และ ๕๐ คนนี้มีพี่ น้อง มีคนที่เลือกตั้งอีกเปึนล้านคน คิดได้อย่างไรครับ วันนี้มันยังไม่ถึงจุดนั้น เพราะผมได้ ถอดถอนออกมา แต่ผมจะขอเตือนสติท่านทั้งหลายที่มีองค์ความรู้ทั้งหลาย ท่านอย่ามีแต่ ไอคิวครับ ขอให้มี อีคิว (EQ) ด้วย วันนี้ผมดีใจครับ อย่างน้อยที่สุดรัฐบาลได้เป่ดให้ผม ได้แสดงความคิดเห็น แต่เปึนที่น่าเสียดายว่าคนที่จังหวัดอุทัยธานีไม่ได้ยินสิ่งที่ผมพูด ไม่ได้ยินบุคคลที่เขาให้ไปเปึนตัวแทนของเขา วันนี้ผมขอฝากไว้เท่านี้ครับ ขอบพระคุณครับ