ขอกราบเรียนท่านประธานรัฐสภา กระผม รณฤทธิชัย คานเขต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยโสธร ในฐานะที่เปึนสมาชิกของรัฐสภา ท่านประธานครับ รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ เปึนผลพวงมาจากอุบัติเหตุทางการเมือง การร่างรัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ มีการ ลงประชามติ ซึ่งในขณะที่มีการลงประชามติก็ต้องยอมรับกันทั้งประเทศว่า มีพี่น้อง ที่เปึนประชาชน แม้กระทั่งคนที่เปึนผู้แทนราษฎรเองมีความเห็นว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้ บางมาตราเขียนขึ้นมาเพื่อต้องการที่จะลดอํานาจของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือวุฒิสมาชิก แล้วก็บังคับให้กับพี่น้องประชาชนคนไทยได้รับร่างเพื่อสําหรับที่จะได้ นําเอามาใช้ เรามีข้อถกเถียงกันในช่วงการลงประชามติกันว่า เราเห็นความบกพร่อง ในหลายมาตรา ก็ได้รับการร้องขอจากในส่วนของทางภาคราชการขอให้รับไปก่อน ถ้าตรงไหนไม่ดีแล้วค่อยกลับมาแก้ รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ เราใช้กันมาป้กว่าแล้ว แล้วผมก็เชื่อว่าพี่น้องคนไทยทั้งประเทศ ตลอดจนผู้ที่จําเปึนต้องเอารัฐธรรมนูญฉบับนี้ มาบังคับใช้นะครับ เราเห็นข้อบกพร่องกันชัดเจน เพราะฉะนั้นสภาแห่งนี้เปึนสถานที่ ในการที่เราจะต้องมาถกเถียง มาพูดคุยกันว่ารัฐธรรมนูญที่มันมีข้อบกพร่องเราจะแก้ไข กันไหม ถ้าแก้ไขจะแก้ไขมาตราอะไร เพราะฉะนั้นทางรัฐบาลถึงได้เป่ดโอกาสให้ ทั้ง ๒ สภาเรามีโอกาสได้พูดคุยกันเรื่องนี้ ผมเองผมเห็นด้วยกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ฉบับป้ ๒๕๕๐ เวลา ๑๐ นาทีคงไม่สามารถที่จะพูดได้หลายมาตรา ผมขอยกประเด็น ที่มันเกี่ยวข้องชัดเจนเกิดความเสียหายให้กับชาติบ้านเมืองและเกิดความเสียหาย กับการปฏิบัติหน้าที่ของผู้แทนราษฎร ผมขอยกตัวอย่าง มาตรา ๑๙๐ เรื่องการลงนาม ในหนังสือสัญญากับต่างประเทศ ซึ่งจะมีผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจ หรือมีผลผูกพันด้านการค้า การลงทุนของประเทศ ในอดีตเราไม่เคยมีครับ เวลาเราจะมี เจ้าหน้าที่เราไปทําสัญญาผูกพันด้านการค้า ด้านการลงทุนกับต่างประเทศเราไปทําเสร็จ เราก็มาแจ้งเพื่อทราบให้สภาได้รับรู้กัน แต่รัฐธรรมนูญฉบับนี้บอกไม่ได้ คุณจะไปทําอะไรก็ตาม แต่ต้องเอามาขอมติทางสภาก่อน จะเห็นว่าเจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องในเรื่องการที่จะ ไปดําเนินการเขาอึดอัดใจเรื่องนี้ เวลาเขามีประชุม เขามีการลงนามกันของเราต้อง เอากลับมาขอมติก่อน ไม่ใช่เอากลับมาปุ็บจะเข้าสภาได้เลยต้องมีระยะเวลา ต้องบรรจุ วาระเข้า ปรากฏว่าคนอื่นเขาค้าขายกันไปหมดแล้ว ของเราเดินตามตูดเขาตลอดเวลาเลย ผมเชื่อว่า มาตรา ๑๙๐ พี่น้องคนไทยที่ฟังอยู่แม้กระทั่งในรัฐสภาของเรา ณ วันนี้คงเห็น สอดคล้องต้องกัน เพราะหนังสือพิมพ์เองผมว่าเกือบทุกฉบับ เกือบทุกคอลัมน์ (Column) ที่เกี่ยวกับเรื่องของการเมือง ที่วิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้ว่ามันสมควรที่จะต้องแก้ไข ในมาตรานี้ แล้วผมเชื่อว่าการที่เราแก้ไข มาตรา ๑๙๐ นี้เพื่อให้เจ้าหน้าที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง สามารถไปดําเนินการได้ทัดเทียมกับต่างประเทศเขาเวลาไปประชุม ไม่ใช่ว่าของเรา เจ้าหน้าที่เวลาไปประชุมก็เหมือนกับเปึนผู้สังเกตการณ์เท่านั้น แต่ถ้าแก้ตัวนี้การที่จะ ไปลงนามในข้อตกลงไม่ว่าจะเปึนเรื่องของเศรษฐกิจ ไม่ว่าจะเปึนเรื่องการค้า หรือการลงทุนมันจะสามารถทัดเทียมกับต่างชาติเขาได้ เพราะฉะนั้นผมเห็นสมควรว่า มาตรานี้อย่างไรก็ต้องแก้ ขออีกมาตราครับ มาตรา ๙๔ เรื่องการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต เลือกตั้ง ซึ่งจริง ๆ แล้วมันเปึนสิทธิในการเลือก ส.ส. ของพี่น้องประชาชนนะครับ สิทธิของพี่น้องประชาชนที่จะเลือกตัวแทนของเขา ๑ สิทธิ เขาสามารถเลือกได้ ๑ เสียง นี่คือสิทธิตามระบอบประชาธิปไตย แต่รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๕๐ เขียนไว้ว่า ให้เอาเขต ของจังหวัด แล้วเอาจํานวนประชากรเปึนตัวตั้ง เขตหนึ่งถ้าสมมุติว่าถ้าเกิน ๓ คน ก็ให้มี การแบ่งเขตอย่างน้อย ๆ เขตหนึ่งไม่ต่ํากว่า ๒ คน ผมผ่านการเลือกตั้งทั้งระบบเขต ทั้งจังหวัดเปึนเขตเดียวผมก็เคยมาแล้ว เขต ๓ คนก็เคยมาแล้ว เขต ๑ คนก็เคยมาแล้ว เมื่อสมัยเขตทั้งจังหวัดก็บอกว่าคนที่เปึนผู้แทนราษฎรเห็นหน้าเฉพาะแต่ในช่วงที่มี การเลือกตั้ง พอเลือกตั้งเสร็จก็หายหัวกันไปเลยเพราะเขตมันกว้างก็ปรับใหม่ เขตมันกว้างมากเกินไปผู้แทนราษฎรไม่สามารถไปรับรู้เรื่องปัญหาของพี่น้องประชาชน ไม่สามารถนําเอาปัญหาพี่น้องประชาชนมาแก้ไขได้ สมัยก่อนนี้ผู้แทนราษฎรได้รับเรื่อง ร้องทุกข์จากพี่น้องประชาชนทําใบปะหน้า ทําเสนอหน่วยงานได้ ทุกวันนี้ก็ทําไม่ได้แล้ว มาตรา ๒๖๖ ก็เหยียบคออยู่ ห้ามไปแทรกแซงก้าวก่าย เขตใหญ่ปรับมาเปึนเขตเล็ก เปึนเขตละ ๓ คน เขตละ ๓ คนก็กว้าง ป้ ๒๕๕๐ บอกว่า เขตเล็กเขตละเบอร์เดียว มันซื้อเสียงกัน คนที่มันมีเงินซื้อเสียงได้ง่าย เลือกตั้ง อบต. ที่ผ่านมาเมื่อวันอาทิตย์ก่อน ทั้งประเทศ ผมถามว่ามีการซื้อเสียงไหม อย่าโกหกกันครับ มันซื้อกันทั้งนั้นละ เพราะฉะนั้นตัดประเด็นเรื่องการซื้อเสียงออกเถอะ จากเขตเล็กเขตใหญ่มันซื้อทั้งนั้น เพราะมันไม่สามารถควบคุมได้ แต่เอาเปึนว่าเขตใหญ่คนที่เปึนผู้แทนราษฎร เวลาหลังจากที่ได้เปึนผู้แทนราษฎรแล้วเขาเรียกบริการหลังการขาย มันไม่สามารถที่จะ เข้าไปรับรู้ปัญหาของพี่น้องประชาชนได้ทั่วถึง ผมอยู่อําเภอมหาชนะชัย สมัยก่อน เขตละคน ผมดูแลรับผิดชอบอยู่ ๓ อําเภอ จังหวัดยโสธรแบ่งเปึน ๒ เขต เขตละ ๒ คน นี่ยังเล็กนะ บางจังหวัดเขตละ ๓ คน หัวท้าย ๒๐๐ กิโลเมตร ผมถามว่าพี่น้องประชาชน ได้รับประโยชน์จากการเลือกตัวแทนของตัวเองเข้าไปมากน้อยแค่ไหน อย่างไร เพราะอย่าลืมว่าหน้าที่ของผู้แทนราษฎรมีหน้าที่ไปรับรู้ปัญหาของพี่น้องประชาชน แล้วเอามาพูดในสภา สภาของเราสามารถยื่นญัตติได้ ยื่นกระทู้ได้ แต่ถามว่า มีผู้แทนราษฎรสักกี่คนที่สามารถนําเอาปัญหาของพี่น้องประชาชนมายื่นเปึนญัตติ และกระทู้ สามารถที่จะเอามาพูดในสภาผู้แทนราษฎรได้ตลอดทั้งป้หรือเปล่า เพราะฉะนั้นวัฒนธรรมของไทยเรามันเปึนวัฒนธรรมความผูกพันระหว่างคนที่เปึนตัวแทน ของพี่น้องประชาชนกับตัวผู้แทนราษฎร มีการ มีงาน มีบุญ มีกุศล มีโอกาสได้ไป ไปแล้ว ไปรับรู้ปัญหาของพี่น้องประชาชน ถ้าเขตใหญ่มันไปไม่ทั่ว เขตเล็กเมื่อคราวที่แล้ว ตอนป้ ๒๕๔๐ ดีแล้ว เพราะอะไรผู้แทนราษฎรคนเดียวถ้าไม่สามารถเอาปัญหาพี่น้อง ประชาชนมาแก้ไขได้ พี่น้องประชาชนก็ตัดสินใจด้วยตัวเขาเองได้ว่า ผู้แทนคนนั้น มีคุณภาพมากน้อยแค่ไหน อย่างไร อย่าเอาเรื่องเงินมาพูดกัน เพราะมันพูดแล้ว มันทําไม่ได้ ผมถามว่าเลือกตั้ง ไม่ต้อง ส.ส. เอาแค่ อบต. อบจ. จับได้สักกี่รายในการ ทุจริตในการซื้อเสียงเลือกตั้ง เพราะฉะนั้นตัดตัวนี้ออกไป มันจะเขตเล็กเขตใหญ่ มันแก้ไม่ได้หรอกถ้าเศรษฐกิจมันยังไม่ดี พี่น้องประชาชนยังไม่รู้ว่าจะเลือกคนดี ที่ไม่จําเปึนต้องใช้เงินจะเลือกอย่างไร ร ๓/๒๕๕๒ (ส. นิติบัญญัติ) สิริพร ๘๑/๑. เอาเปึนว่าวันนี้เขตเล็กสามารถที่จะเข้าไปหาพี่น้องประชาชนได้ทั่วถึง ผู้แทนราษฎร สามารถออกไปเยี่ยมพี่น้องประชาชนได้ทุกหมู่บ้าน เลือกตั้งคนที่มันไม่มีเงิน มีอุดมการณ์ มันก็จะได้เอาความตั้งใจของตัวเองไปพูดให้กับพี่น้องประชาชนให้เขาศรัทธาและเลือกได้ มาตรา ๙๔ อย่างไรก็ต้องแก้ ขอเปึนเขตเดียวเบอร์เดียวเหมือนเดิม ขอติงอีกนิดเดียวครับ ขอสัก ๑ นาที มาตรา ๒๖๖