รัฐสภา · ครั้งที่ ๓ · ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

ทนุศักดิ์ เล็กอุทัย หารือเรื่องการคมนาคมและเอกสารสิทธิ โดยเรียกร้องให้รัฐบาลจัดสรรงบประมาณและแก้ไขปัญหาการออกเอกสารสิทธิให้กับประชาชนในจังหวัดอุตรดิตถ์ นอกจากนี้ยังหารือเรื่องการค้าขาย ศิลปะและวัฒนธรรม โดยเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐในการช่วยเหลือชาวบ้านในการขายของให้เก่ง สร้างความเข้าใจในศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรมของชาติ และแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น

นายทนุศักดิ์ เล็กอุทัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อุตรดิตถ์

กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพ ผม ทนุศักดิ์ เล็กอุทัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ พรรคพลังประชาชน กระผมขออนุญาตไม่เอ่ยถึงลําดับเลขที่ของเรื่อง เอาเปึนว่าขอพูด ตรง ๆ ไปถึงเรื่องที่ต้องการที่จะพูดเลยนะครับท่านประธานเพื่อเปึนการเกิดประโยชน์ มากที่สุด

เรื่องแรกคือเรื่องของการคมนาคม ขอให้ท่านรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องนะครับ ฝากไปยังท่านที่เกี่ยวข้องผ่านท่านประธานนะครับ ปัญหาในอดีตคือการจัดลําดับ ความสําคัญ ผมเอาเฉพาะเรื่องถนนนะครับ ไม่ว่าจะเปึนกรมทางหลวงชนบทหรืออะไร ก็แล้วแต่ เวลาจัดลําดับการพัฒนา การก่อสร้างถนนในภูมิภาคจังหวัดต่าง ๆ มักจะเกิด ปัญหาว่าไม่ค่อยตรงกับความต้องการความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน กระผม ขอยกตัวอย่างจังหวัดผมนะครับว่า อย่างเช่นที่อําเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์นี่นะครับ มีประชากรเกือบ ๙๐,๐๐๐ คน เรามีทั้งหมด ๙ อําเภอ อําเภอพิชัยรองจากอําเภอเมือง เมื่อตอนเลือกตั้งผมได้ร่วมหาเสียงกับเพื่อน ๆ นี่นะครับ ก็ไปทั้ง ๙ อําเภอของจังหวัด อุตรดิตถ์ ปรากฏว่าอําเภอพิชัยที่มีประชากรมากมายนี่นะครับ ถนนหนทางแย่ที่สุด ในจังหวัดอุตรดิตถ์ เพราะฉะนั้นการพิจารณาของกระทรวงคมนาคมในเรื่องการจัดสรร งบประมาณตรงนี้อยากให้มองในข้อเท็จจริงให้ดีนะครับ อย่าให้ผิดพลาดอย่างเช่นในอดีต

เรื่องต่อไปครับ คือเรื่องเอกสารสิทธิ ผมอยากให้รัฐบาลไปถึงกระทรวง ที่เกี่ยวข้องนี่นะครับ สร้างความเปึนธรรมที่แท้จริงให้เกิดขึ้นกับพี่น้องประชาชนในเรื่องการ ออกเอกสารสิทธิและการให้สิทธิกับประชาชน ผมยกตัวอย่างจังหวัดผมอีกครับ เช่น ที่อําเภอท่าปลาของจังหวัดอุตรดิตถ์ คนอําเภอท่าปลาเมื่อร่วม ๒๐–๓๐ ป้ที่แล้ว ได้สละแผ่นดินที่เขาทํามาหากินบ้านเกิดเมืองนอนของเขาเพื่อให้สร้างเขื่อนสิริกิติ์ เพื่อให้คนไทยทั้งประเทศได้น้ําใช้ ได้ไฟฟัาใช้ แต่จนถึงวันนี้คนอําเภอท่าปลานะครับ ส่วนที่อพยพอีกเยอะเลยครับยังไม่มีเอกสารสิทธิในการทํามาหากินและที่อยู่อาศัย รัฐในยุคต่าง ๆ ก็ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาบริหารประเทศ แต่คนอําเภอท่าปลาก็ยัง ไม่ได้ครับ ฝากไว้ด้วย

ต่อไปอีกเรื่องครับ เรื่องของการค้าการขาย ฝากไปยังกระทรวงพาณิชย์ รัฐบาลต้องหาวิธีอย่างไรก็แล้วแต่ให้พี่น้องประชาชนค้าขายเองเปึนครับ ท่านประธานครับ เรายอมรับความจริงไหมครับว่า น้ําแล้งหรือน้ํามาก อย่างไรก็แล้วแต่ชาวบ้านของเรา คนไทยปลูกได้เลี้ยงได้กันทั้งนั้นแหละครับ เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก แต่สิ่งที่ เปึนปัญหาของคนไทยก็คือว่าค้าขายไม่เปึน ขายของไม่เปึน ขายของไม่เก่ง ผมอยากจะ ให้รัฐบาลหาวิธีการที่จะทําให้ชาวบ้านเขาขายเก่ง ขายเปึน ยกตัวอย่างง่าย ๆ งบเอสเอ็มแอล ทําทํานองนี้ได้ไหม ให้เขาไป อย่างองค์กรต่าง ๆ ก็แล้วแต่ที่รัฐบาลคิดขึ้นมา แล้วก็ระบุ ไปว่าให้เอาเงินตรงนี้ไปทําตลาดด้วยตนเองนะครับ มันอาจจะมีปัญหาในเบื้องต้น อาจจะทําไม่สําเร็จในเบื้องต้น เช่น หลาย ๆ โครงการที่รัฐได้เคยทํามา แต่ในระยะต่อไป ผมเชื่อว่าประชาชนสามารถปรับวิธีการในการทํางานของเขาให้ประสบความสําเร็จ ในการค้าการขายได้ นั่นจะเปึนการแก้ปัญหาที่แท้จริงให้ประชาชนสามารถยืนอยู่ได้ ด้วยตนเองครับ เราต้องยอมรับความจริงวันนี้ว่าโดยศักยภาพของรัฐไม่สามารถที่จะช่วย ประชาชนได้ในเรื่องการค้าการขายร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมไม่เอาร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกครับ ครึ่งหนึ่งก็ยังลําบาก

สุดท้ายครับเรื่องของศิลปะและวัฒนธรรม เมื่อสักครู่ผมต้องขอชื่นชมครับ ท่าน ส.ส. จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ ถึงแม้นว่าจะเปึน ส.ส. ใหม่ รุ่นหนุ่ม แต่ก็ยังสนใจ เรื่องศิลปะและวัฒนธรรม ผมขอชื่นชมนะครับ ผมขอเสริมท่าน ส.ส. จุลพันธ์ ก็คือว่า อยากให้รัฐบาลสร้างความเข้าใจให้เกิดขึ้นในสาระและแก่นแท้ของศาสนา ศิลปะและ วัฒนธรรมของชาติ ท่านประธานที่เคารพครับ ในวันนี้เราต้องยอมรับความจริงว่า เรื่องเหล่านี้รู้เฉพาะกลุ่มคนจํากัดอยู่กลุ่มหนึ่ง ยกตัวอย่างเช่น ในวันนี้ประเทศเรากําลังมีพระราชพิธีที่สําคัญของชาติ แต่คนที่รู้เรื่อง และเข้าใจมีอยู่กลุ่มเดียวครับ ดังนั้นมรดกตรงนี้ ศิลปะและวัฒนธรรมตรงนี้จึงไม่สามารถ แพร่ขยายอย่างที่ควรจะเปึน แผ่นดินทุกตารางนิ้ว อิฐทุกก้อน น้ําทุกสายต่างก็มี ประวัติศาสตร์ มีความยิ่งใหญ่ เพราะฉะนั้นผมอยากจะให้รัฐบาลมีหน้าที่ที่จะทํา ความเข้าใจตรงนี้ให้เกิดขึ้นกับคนไทยทุกคน แล้วมรดกตรงนี้จะเปึนมรดกที่สําคัญและ ยิ่งใหญ่ของประเทศไทยสืบไปครับ ขอบคุณครับ