ครับผม กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกรัฐสภาผู้ทรงเกียรติ กระผม นายสรวงศ์ เทียนทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระแก้ว พรรคประชาราช กระผม ขอใช้สิทธิในการอภิปรายครั้งนี้สนับสนุนนโยบายของรัฐบาลในกรณีเร่งด่วนมีทั้งหมด ๓ เรื่องครับ
เรื่องแรก คือการวางระบบการถือครองที่ดิน และกําหนดแนวเขตการใช้ ที่ดินให้ทั่วถึงและเปึนธรรม เปึนที่ทราบกันดีอยู่แล้วนะครับว่า ปัญหาที่ดินทํากินของ พี่น้องเกษตรกรในชนบทเปึนปัญหาที่หลาย ๆ รัฐบาลพยายามที่จะแก้ไข และออก เอกสารสิทธิตลอดจนโฉนดที่ดินให้กับพี่น้องเกษตรกร แต่ปัญหาเหล่านั้นก็ยังไม่ได้รับ การแก้ไขอย่างทั่วถึงและชัดเจน กระผมก็อยากจะขอวิงวอนให้กับรัฐบาลชุดนี้ ได้แก้ปัญหาที่ดินทํากินให้กับพี่น้องเกษตรกรอย่างทั่วถึงและเปึนธรรม อย่างที่ได้บัญญัติ ไว้ในนโยบาย
ประเด็นที่ ๒ คือเรื่องของการขยายพื้นที่ชลประทาน และเพิ่มประสิทธิภาพ ในระบบชลประทานของประเทศไทย ท่านประธานที่เคารพ เรื่องของชลประทานเปึนเรื่อง ที่คนไทยทั้งประเทศให้ความสําคัญมาก จะสังเกตเห็นถึงพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จะทรงงานเกี่ยวกับเรื่องของน้ํา อยู่ตลอดเวลา แต่ประเทศไทยเปึนประเทศที่แปลกอย่างหนึ่งครับ รัฐบาลจะต้องเสีย งบประมาณไม่ใช่น้อย ๆ ทุกป้อย่างแน่นอน ที่ผ่าน ๆ มา ๒ เรื่อง ที่จะต้องเสียเงินไป คือถ้าฝนมาเขาก็เรียกว่าเปึนเบี้ยอุทกภัย ถ้าฝนแล้งก็เปึนเบี้ยภัยแล้ง อย่างนี้ทุกป้นะครับ สิ่งที่กระผมนั้นอยากจะฝากถึงรัฐบาลชุดนี้ แล้วก็ขอให้กําลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ ผมขอเสนออย่างนี้ครับว่า การจะใช้งบประมาณต่าง ๆ เพื่อจะมาทดแทน แล้วก็บํารุง ในสิ่งที่เปึนทรัพยากรธรรมชาติที่ประเทศไทยเคยมีอยู่ให้กลับมาเหมือนเดิม กระผมปัจจุบัน อายุ ๓๒ ป้ เกิดป้ ๒๕๑๘ ขณะนั้นประชากรประเทศไทย มีอยู่ ๑๘ ล้านคน ผมเกิดไม่ทัน หรอกครับที่จะเห็นในน้ํามีปลาในนามีข้าว สิ่งที่ผมเห็นในปัจจุบันคือพี่น้องประชาชน โดยเฉพาะ ทางด้านอีสานพื้นดินแตกระแหง พอน้ํามาน้ําก็ท่วม นี่คือสิ่งที่กระผมนั้นอยากจะฝากให้ รัฐบาลชุดนี้ได้แก้ปัญหาระบบชลประทานอย่างจริงจังนะครับ โดยการนําโครงการในพระราชดําริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมาปรับปรุง มาใช้ มาสร้างให้เปึนรูปธรรมให้ได้นะครับ ยกตัวอย่าง สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตซึ่งผมยังเห็นอยู่ ปัจจุบันนี้ คลองรังสิตเปึนสายหลัก แล้วก็มีเปึนคลองก้างปลาออกมาเปึนคลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม ตลอดจนไปเกือบจะถึงธัญบุรีโน่นนะครับ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ผมอยากจะให้รัฐบาลชุดนี้ได้เน้นให้เกิดเปึนรูปธรรมให้ได้นะครับ
ประเด็นที่ ๓ ที่ผมอยากจะกล่าวถึงคือ ประเด็นในเรื่องของการศึกษา ผมขอใช้ตรงนี้นะครับว่า กระผมเห็นด้วยกับนโยบายของรัฐบาลที่จะให้คอมพิวเตอร์ แลปท็อปกับน้อง ๆ นักเรียนทุก ๆ คนให้ได้มีการใช้คอมพิวเตอร์เกิดขึ้น แต่ผมกราบเรียน อย่างนี้นะครับว่า เปึนสิ่งที่แปลกอย่างหนึ่งว่าทุกท่านคงจะสังเกตเห็นเด็กสมัยนี้ มีความก้าวร้าว ไม่มีสัมมาคารวะกับผู้ใหญ่แม้แต่กับพ่อกับแม่ สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องที่ น่าแปลกนะครับ เปึนเพราะว่าสิ่งต่าง ๆ รอบตัวเขาที่ผ่านมา สมัยผมมีการเรียน การสอนอาจารย์ไม่ได้หันหลังให้นักเรียนตลอดเวลาเขียนกระดาน พอออดเลิกเรียนปุ็บก็ยังมี การจับกลุ่มคุยกัน อาจารย์ก็ยังมีการคุยกับลูกศิษย์ แต่สมัยนี้ต้องยอมรับนะครับว่า ที่เกิดปัญหาอย่างนี้ขึ้นแล้วจะเปึนปัญหาใหญ่ในอนาคต เพราะว่าเราไปเน้นในการที่จะ ใช้เครื่องมาสอนคน เราไม่ได้ใช้คนมาสอนคนนะครับ สิ่งที่แปลกก็คือข้าราชการครู ข้าราชการหมอ ที่เปึนครู เปึนหมอ เดี๋ยวนี้สังเกตเห็นนะครับการเรียนที่จะผลิตครู ออกมานี่ไม่มีใครอยากเรียนครูแล้วครับ เพราะอะไร เงินเดือนต่ํา ครูบ้านผมสระแก้ว บางโรงเรียนนักเรียน ๓๐๐ คน ๒๐๐ คน ครู ๕ คน ๖ คน แล้วจะเอาที่ไหนไปสอนเด็กครับ ครูคนหนึ่งสอน ๓–๔ วิชา นี่ละครับคือปัญหา ข้าราชการครูสมมุติว่าป้นี้เกษียณ ๑๐๐ คน บรรจุเข้ามาใหม่เพียง ๒๐–๓๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น บุคลากรน้อยลงเรื่อย ๆ ผมอยากจะ เน้นตรงนี้นะครับว่าผมอยากจะให้รัฐบาลชุดนี้เน้นในเรื่องของการสร้างบุคลากรในการ เพิ่มบุคลากรที่จะติดอาวุธให้กับเยาวชนของชาติที่จะไปสู้รบในเรื่องของการทํามาหากิน กับต่างประเทศในอนาคต ผมเห็นด้วยนะครับในเรื่องของคอมพิวเตอร์ แต่อย่างที่มี ท่านสมาชิกจากพรรคชาติไทยได้พูดเปรียบกันเหมือนกับว่าการให้รถกับคนที่ขับรถไม่เปึน เดี๋ยวนี้โรงเรียนตามชนบทไม่ใช่ไม่มีคอมพิวเตอร์นะครับ มีแต่ใช้กันไม่เปึนนะครับ เพราะฉะนั้นผมอยากจะอย่างนี้นะครับว่า อยากจะสนับสนุนในทุก ๆ นโยบายที่รัฐบาล ชุดนี้ได้ร่างขึ้นมา แต่ผมอยากจะให้ข้อสังเกตใน ๓ ข้อหลัก ๆ ที่กระผมได้เสนอไปนะครับ ในการที่เราจะต้องเน้นเรื่องการใช้คนมาสอนคนให้เวลากับเด็ก ให้เขาได้บอกเรา ให้เขาได้รู้ว่าเราเอาใจใส่เขา ไม่ใช่ว่าเอะอะอะไรก็จะใช้เครื่อง ใช้คอมพิวเตอร์ ใช้ทีวี ไปสอนเขา ครูแทนที่จะหันก้นให้เด็กเขียนกระดาน เขียนอย่างเดียวเลย พอถึงเวลา ออดหมดเวลาก็แยกย้ายกันไปใครสงสัยอะไรก็ไปเรียนพิเศษเพิ่มเอา นี่คือการสร้างรายได้ ที่ไม่เหมาะสมนะครับ ผมอยากจะกราบเรียนให้กับรัฐบาลชุดนี้ผ่านท่านประธานให้ได้ให้ความสําคัญกับเยาวชน ของชาติให้มากกว่านี้ เพราะว่าคนรุ่นกระผม ผมพูดเรื่องนี้ที่เข้าใจ เพราะว่าก็เพิ่งผ่าน วัยรุ่นมาหมาด ๆ ก็อายุไม่มากเท่าไร แต่ว่าก็ได้รับฟังจากน้อง ๆ เยาวชนทั้งเด็กกรุงเทพฯ แล้วก็เด็กต่างจังหวัดด้วยนะครับ งบประมาณต่าง ๆ ในการที่จะเอาไปซื้อคอมพิวเตอร์ ซื้ออะไรอย่างนี้ ผมอยากจะเห็นแค่ว่าเด็กในชนบท น้อง ๆ นักเรียน มีเสื้อผ้า มีหนังสือ ใหม่ ๆ ได้ใช้ ผมเคยไปเปึนตัวแทนในการมอบรางวัล สมมุติว่าประกาศชื่อขึ้นมาว่า นายสรวงศ์ เทียนทอง แต่ขึ้นมาเปึนเสื้อผู้หญิง เปึนเด็กหญิงอะไรไม่รู้ แต่เปึนผู้ชายขึ้นมา อันนี้คือสิ่งที่ผมอยากจะเห็นในอนาคตมากกว่าที่จะให้น้อง ๆ นักเรียนนั้นได้ถือ คอมพิวเตอร์ไปเรียนตามชนบท ให้น้อง ๆ ของผมได้ใส่เสื้อใหม่ รองเท้าใหม่ ถุงเท้า ไม่ต้องขาดไปเรียนนะครับ ผมก็ขอกราบขอใช้เวลารัฐสภาเพียงเท่านี้ กราบขอบพระคุณ มากครับ