กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังประชาชน ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับที่จริงแล้วมาตรา ๑๙๐ นั้น ผมเองไม่เห็นด้วย เนื่องจากว่าในตอนที่ มีการปฏิวัติและมีการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ มีการขอมติเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญ หรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญป้ ๒๕๕๐ นั้น ผมเองเรียนตรง ๆ เลยว่าไม่ได้รับร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับนี้ เพราะผมเห็นว่ามีประเด็นหลาย ๆ ประเด็นที่ได้สร้างปัญหาให้เกิดขึ้นกับ ประเทศชาติ อย่างมาตรา ๑๙๐ นี้ท่านประธาน ผมมองอย่างนี้ว่าสิ่งต่าง ๆ ที่สภาต้องการ รับรู้ไปทุกเรื่อง เพราะเกรงกลัวว่าข้าราชการหรือนักการเมืองจะหาประโยชน์จากการไป ตกลงในข้อสัญญาระหว่างประเทศนั้น บางเรื่องแทนที่จะทําให้การดําเนินการของประเทศชาติเราไปได้ทันการรวดเร็วไม่ต้องไป พะวักพะวงสิ่งต่าง ๆ ที่จะเปึนข้อครหา ทําให้การค้าขายการแข่งขันในตลาดเสรีนั้น ไม่ทันกินเขา บ้านเมืองเสียหายไปเยอะครับ อย่างมาตรา ๑๙๐ ใช้ในบางเรื่องบางราว ก็เปึนสิ่งที่ดี แต่ใช้ในบางกรณีแล้วมันสร้างปัญหาครับ อย่างกรณีการค้าขายระหว่าง ประเทศ ผมเองได้อ่านข้อศึกษาที่กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ ได้ทําขึ้นมา รูปเล่มฉบับนี้แหละครับ ถามว่าดีไหม ผมว่าดีครับ เพราะการค้าที่เราจะได้ ประโยชน์จากการที่ร่วมลงนามในข้อตกลงอาเซียน – ญี่ปุ์น ก็คือว่าการลดภาษีสินค้าที่เรา ส่งไปขายประเทศญี่ปุ์น โดยเฉพาะสินค้าเกษตรครับ ไม่ว่าจะเปึนทุเรียน ฝรั่ง มะม่วง มะละกอ กล้วย มะพร้าว ได้ประโยชน์ทั้งนั้น นอกจากนั้นนะครับอาหารทะเล ไม่ว่าจะเปึน กุ้ง ปู ปลา ปลาหมึก ได้ประโยชน์อีกครับ เพราะว่าเราจะทําให้สินค้าเกษตรของเรานั้น ได้ส่งไปขายในประเทศญี่ปุ์น ผมอยากจะกราบเรียนท่านประธานเลยครับว่า ๑๐ กว่าป้ ที่ผ่านมา ผมได้ไปประเทศญี่ปุ์น ชีวิตนี้ไม่เคยได้กินกุ้งตัวใหญ่ ๆ เท่าที่ผมไปได้กิน ในประเทศญี่ปุ์น ผมบังเอิญไปนั่งกินครับแล้วก็ถามพ่อค้าที่ญี่ปุ์นว่า กุ้งนี้มาจากไหน เขาบอกว่ามาจากประเทศไทย สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้แหละครับมันเปึนประโยชน์ พี่น้อง เกษตรกรชาวประมงก็จะได้รับประโยชน์ ในขณะเดียวกันผลไม้ที่เรานําเข้าจากประเทศ เขา ถ้าหากภาษีลดลงจาก ๔๐ เปอร์เซ็นต์เหลือ ๐ เปอร์เซ็นต์ พี่น้องประชาชนคนไทย จะได้กินผลไม้ฝรั่งราคาถูก ๆ เหมือนกันครับท่านประธานครับ เพื่อจะได้ทดสอบรสชาติ เพื่อจะได้มาพัฒนาสินค้าเกษตรของเราให้แข่งขันในตลาดโลกได้ ที่สําคัญที่สุด ท่านประธานผมได้ไปอังค์ถัด (UNCTAD) มา ไปเรียนพบท่านเลขาธิการอังค์ถัด ท่านดอกเตอร์ศุภชัย พานิชภักดิ์ ท่านพูดชัดเจนครับว่า ประเทศไทยควรจะทํามาค้าขาย ด้านการเกษตร ทํามันให้ดีกว่าประเทศอื่นได้ เพราะบรรพบุรุษของเรานั้นมีความเก่งกาจ ทางด้านเกษตรกรรม พี่น้องประชาชนคนไทยได้เปรียบประเทศอื่นครับ ภูมิอากาศของเรา ก็ดีกว่า เราไม่เจอพายุร้ายเหมือนประเทศอื่น ๆ สิ่งนี้แหละครับเปึนสิ่งที่คนไทยได้รับ ประโยชน์เปึนอย่างยิ่งนะครับ เราควรที่จะดําเนินการค้าการขายให้ทันกับสังคมโลก และวันนี้ผมได้ศึกษาร่างความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจอาเซียน - ญี่ปุ์น ผมอ่านทั้งหมด นี่แหละครับท่านประธานก่อนที่ผมจะลุกขึ้นมาอภิปราย ผมเรียนตรง ๆ ว่าอ่านทั้งหมด แล้วง่วงนอนครับ อ่านแล้วก็ไม่ค่อยรู้เรื่องครับแต่รู้ว่ามันมีส่วนดีมาก กระทรวงพาณิชย์ คงจะไม่ทําให้ประเทศไทยต้องเสียหาย เวลาไปตกลงกับใครข้าราชการก็มีความรัก ในประเทศ คงไม่ยอมตกเปึนเบี้ยล่างของประเทศอื่น และถ้ามันไม่ดีอาเซียนเขาคง ไม่ลงนามอย่างนี้ เราจะต้องทําให้ทันเหตุการณ์ครับและเราเปึนผู้นําอาเซียนได้ในอดีต วันนี้อาจจะถอยหลังแล้วก็ได้ครับเพราะความวุ่นวายในประเทศ วันนี้เวียดนาม ประเทศ ต่าง ๆ เขาหัวเราะเยาะเราครับ เขาอาจจะดีใจด้วยก็ได้ครับเพราะวันนี้เขาอาจจะเอาเงิน มาสนับสนุนให้เกิดความวุ่นวายในประเทศเพื่อประเทศชาติเราจะได้ล้าหลังก็ได้ครับ อันนี้ ผมสันนิษฐานเอาเองท่านประธาน ผมอยากจะเรียนท่านประธานอย่างนี้นะครับว่าผมได้ อ่านเหตุผลและศึกษาผลดีผลเสียของร่างความตกลงหุ้นส่วนฉบับนี้แหละครับเปึน สิ่งที่ดีครับ และผมเชื่อว่าเพื่อนสมาชิกในรัฐสภาแห่งนี้คงจะเห็นชอบตามมาตรา ๑๙๐ เพราะว่าต้องมาผ่านสภาแห่งนี้ ผมก็อยากจะให้เพื่อนสมาชิกได้ให้การสนับสนุนเห็นชอบ กับร่างฉบับนี้นะครับ และสิ่งที่ผู้นําฝ์ายค้านจะให้ตั้งกรรมาธิการ ผมก็เห็นดีด้วยครับ แต่ต้องให้ทันเหตุการณ์ ให้ทันเวลาตามที่กระทรวงพาณิชย์ต้องการเพื่อจะได้ไปลงนาม เพื่อประเทศชาติของเราจะได้มีการค้าการขายเจริญรุ่งเรืองไม่น้อยหน้ากว่าประเทศอื่น ๆ ครับผมฝากไว้แค่นี้ครับท่านประธาน ขอบพระคุณครับ