ขอบคุณท่านประธานครับ ท่านประธาน ผม นายกฤษฎา ให้วัฒนานุกูล นะครับ จากการที่ผมได้มาเปึน สสร. นั้น เนื่องจากสภาวะ ของความเปึนอาชีพเกษตรกร และโดยวิชาชีพที่ผมเปึนเกษตรกรนะครับ ทำให้ผมมีโอกาส ได้เข้ามาสู่สภาที่ทรงเกียรติแห่งนี้ สิ่งหนึ่งที่เปึ้นที่วิตกกังวลมากอย่างยิ่งในฐานะประชาชน ส่วนใหญ่ของแผ่นดินก็คือเกษตรกร หมวดที่สำคัญก็คือหมวดนี้ล่ะครับเปึนสิ่งที่สำคัญ ที่สุดอย่างยิ่ง ผมคิดว่าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้น ณ วันนี้เปึนคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นผมคิดว่าการต้องตระหนักถึงในปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้น คงจะต้องมี บทบัญญัติที่ชัดเจนยิ่งขึ้น เนื่องจากป้ ๒๕๔๐ รัฐธรรมนูญนั้นไม่ได้มีบทบัญญัติอะไรที่ เทียบเคียงเลย มีแต่ความคล้ายเนื่องเฉย ๆ แต่ก็ไม่ชัดเจนนัก ไม่ว่าจะเปึ้นมาตรา ๔๕ มาตรา ๔๖ แล้วก็อาจจะไปเกี่ยวเนื่องเล็กน้อยกับมาตรา ๕๖ ซึ่งประเด็นตรงนี้ผมคิดว่า อย่างน้อยเท่าที่ทราบว่าทางท่านกรรมาธิการยกร่างฯ นั้นก็ได้ตระหนัก แล้วก็ได้มีการ พูดถึง แต่ผมคิดว่าตรงนี้ควรจะต้องเปึ้นเนื้อหาสาระใหม่ เปึ้นมาตราใหม่ หรือเปึนสิ่งที่ จะต้องนำความชัดเจนในภาษาเข้ามาบรรจุไว้ เปึนที่น่าวิตกครับ ที่ผ่านมาในรัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๔๐ นั้น ไม่ว่าจะเปึนหมวดไหน สุดท้ายมักจะเขียนว่า ทั้งนี้ตามเงื่อนไขและวิธีการที่ กฎหมายบัญญัติ จะเห็นได้ชัดครับ ป้ ๒๕๔๐ เขียนไว้อย่างนี้ชัดเจนเลย แล้วปรากฏว่า กฎหมายก็ไม่มีบัญญัติออกมา เงื่อนไขอะไรก็ไม่ทราบเลย ตรงนี้หวังเปึนอย่างยิ่ง ผมคิดว่าท่านกรรมาธิการยกร่างฯ หลายท่านเท่าที่คุยสนทนากันอยู่ก็คงตระหนักตรงนี้อยู่ เหมือนกันนะครับ แต่อยากขอให้เอาเปึนประเด็นที่ต้องคํานึงถึงกันด้วย เพราะว่ากฎหมาย หลายฉบับยังไม่เคยออกมาเลยจนถึงปัจจุบันนี้ และที่สำคัญที่สุดครับ สิทธิ เสรีภาพของ ปวงชนชาวไทยนั้น สิ่งที่สำคัญเรามักจะพูดถึงว่าประชาธิปไตยนั้นประชาชนเปึ้นใหญ่ โดยประชาชน เพื่อประชาชน ตรงนี้ครับ แต่ที่ผ่านมานั้นโดยประชาชนเฉพาะพวก เฉพาะกลุ่มครับ ไม่ใช่ประชาชนส่วนใหญ่ของแผ่นดิน ของประเทศ ตรงนี้ผมคิดว่า อยากจะเปึนความคิดหนึ่งนะครับที่นำเสนอ ณ เวทีแห่งนี้ เกษตรกรที่เปึนประชาชน ส่วนใหญ่ของแผ่นดินของประเทศนั้นน้อยราย ยากครับที่จะเข้าถึงกระบวนการทางด้าน กฎหมายก็ดี หรือจะมีโอกาสเข้าสู่สภาผู้ทรงเกียรติแห่งนี้ก็ดี ไม่ว่าจะมาเปึน สส. หรือ สว. นะครับ วันนี้ผมมาทำหน้าที่นี้ก็คิดว่ามีโอกาสสะท้อน ขอสะท้อนในบทบาท ตรงนี้นะครับ อยากให้คํานึงถึงมากหน่อย ไม่ใช่โดยคํานึงถึงนะครับ คํานึงถึงมากหน่อย เพราะว่าอะไรครับ ปัญหาเศรษฐกิจและสังคมประเทศชาติทุกวันนี้ คนส่วนใหญ่ของ ประเทศเรื่องปากเรื่องท้อง เรื่องการกินการอยู่นั้น วันนี้คนส่วนใหญ่ของประเทศมีปัญหา เดือดร้อน รัฐธรรมนูญนั้นเปึ้นกฎหมายสูงสุดที่บัญญัติไว้ เพราะฉะนั้นตรงนี้ผมอยากให้ มุมมองหรือทิศทางนั้นควรคำนึงถึงความเปึนไทย ความเปึนเอกลักษณ์ของคนไทย ที่ผ่านมาครับสมัยพ่อขุนรามคําแห่ง ใครใคร่ค้าช้างค้าม้าค้า รัฐธรรมนูญที่คิดว่าเปึน ลายลักษณ์อักษรฉบับแรกของประเทศไทยก็น่าจะเปึนศิลาจารึกนั่นล่ะครับ สมัยนั้น ก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรครับ ไพร่ฟั้าหน้าใส่ครับ คนสุโขทัยท่านทราบดีอยู่ ถ้าท่านฟัง คงทราบดีอยู่ เพราะฉะนั้นตรงประเด็นนี้ที่ผ่านมาหลังจากการเปลี่ยนแปลง ป้ ๒๔๗๕ เปึนต้นมานั้นรู้สึกว่าพอเปลี่ยนระบบมานี่ประเทศไทยมีความวุ่นวายสับสน เราต้องไม่ลืม นะครับว่าวิกฤติของประเทศนั้นมาจากรัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๔๐ เปึนตัวตั้ง เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าท่านกรรมาธิการยกร่างฯ นั้นเดินแนวทางได้ถูกแล้วครับ คือท่านจะต้องไปสร้าง ท่านเปึนสถาปนิกครับ ท่านต้องสร้างกรอบ สร้างแนวทาง ดีอย่างยิ่งครับที่พวกท่านได้มา ตั้งใจที่จะรับฟังพวกเราที่พวกเราไปเก็บความคิดเห็น แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากและให้ สะท้อนถึงกรรมาธิการด้วยนะครับ ในการทําหน้าที่ของท่านนั้น ในการแสดงความคิดเห็น ในตัวบุคคลก็ดี ผมคิดว่าอยากให้ตระหนักสักนิดหนึ่งในฐานะที่ส่วนใหญ่จะต้องเปึน กรรมาธิการรับฟังความคิดเห็นแต่ละภาค และปัจจุบันนี้แต่ละจังหวัดก็มีกรรมาธิการวิสามัญประจำจังหวัดด้วยนะครับ เพื่อให้ แต่ละท่านที่เปึนกรรมาธิการนั้นลงพื้นที่จะได้เพื่อความสบายใจในการลงพื้นที่ครับ เพราะ ที่ผ่านมานั้นการลงพื้นที่นั้นมักจะมีปัญหาว่าปักธงไว้แล้วบ้าง อะไรบ้าง ซึ่งตรงนี้พวกเรา เหนื่อยครับ เหนื่อยที่จะต้องอธิบายเพราะว่าข่าวว่าอย่างนั้น ข่าวว่าอย่างนี้ แต่ทั้ง ๆ ที่พวกเรายังอยู่ตรงนี้ ประเด็นที่สำคัญครับเท่าที่ผมทราบ ภาษาครับท่าน ภาษานี้เปึ้น ตัวปัญหาหลักเลย เพราะว่าเราอยู่ในสภาที่ทรงเกียรติแห่งนี้เราใช้คําว่า กรอบ คําว่า กรอบ นั้นหมายถึงแนวทางหรือโครงสร้าง แต่พี่น้องประชาชนบางท่านเข้าใจว่ากรอบนี้คือ กรง หรือกับดัก หรือสิ่งที่กำหนดไว้แล้วเปึนแนวทาง ซึ่งประเด็นตรงนี้อยากจะฝากนำเรียน ไปถึงพี่น้องประชาชนทางบ้านด้วยครับว่า คำว่า กรอบ นั้นคือ แนวทาง ไม่ใช่มีการปักธง หรือมีกระบวนการเสร็จสิ้นแล้ว การดําเนินการในการร่างรัฐธรรมนูญนั้นเพิ่งจะเริ่มต้น เท่านั้นเองนะครับ สุดท้ายและท้ายที่สุดยังสามารถไปแปรญัตติกันได้อีก ซึ่งตรงนี้ทำให้ พี่น้องประชาชนทางบ้านนั้นบางทียังสับสนว่า เอ๊ะ ปักธงกันไว้แล้ว แล้วเราจะลงไปทำไม พี่น้องประชาชนโดยเฉพาะภาคส่วนต่าง ๆ นั้นบางครั้งมีความรู้สึกว่าคุณจะลงมาทำไม แล้วมาทําไมกัน ตรงนี้เปึนสิ่งที่น่าวิตกนะครับ สุดท้ายนะครับผมคงไม่ใช้เวลาสภาแห่งนี้ มากนะครับ อยากจะฝากเปึนอย่างยิ่งนะครับว่าความยุติธรรมมันมีอยู่ครับ ทำอย่างไรให้ บังเกิดได้มากที่สุดและสูงที่สุด ความเปึนธรรมเท่านั้นล่ะครับที่จะทําให้ประเทศชาติอยู่ รอดและไปได้ เพราะฉะนั้นเมื่อเราใช้หลักการของนิติรัฐนั้น กระบวนการที่มีอยู่ ณ ขณะนี้ นั้นเรากำลังเริ่มต้นในการที่จะนับหนึ่ง ในการสร้างกระบวนการก่อนที่จะเข้าสู่ระบบที่ ชัดเจนในการไปสู่การกระจายอำนาจในเรื่องของการบริหารและนิติบัญญัติต่อไป ก็ฝากไว้ นิดหนึ่งว่าความเปึ้นธรรมและความเท่าเทียมกันที่แท้จริงถ้าบัญญัติไว้ได้ใน รัฐธรรมนูญนั้น ในหมวดสิทธิเสรีภาพนั้นจะเปึ้นสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ และถูกตาต้องใจ กับประชาชนทั่วไปที่สุด ขอบพระคุณท่านประธานครับ