กราบเรียนท่านประธานสภาและท่านสมาชิก ผู้ทรงเกียรติ ผม ชาลี กางอิ่ม สมาชิก สสร. ขอกราบเรียนประธานสภาผ่านไปยัง คณะกรรมาธิการยกร่างฯ นะครับ ขอฝากเปึนแนวคิดนะครับ ผมคิดว่าในการ ร่างรัฐธรรมนูญป้ ๒๕๕๐ ก็ฝั่นให้ไกล ไปให้ถึง ก็คาดว่าคงจะดีกว่าป้ ๒๕๔๐ นะครับ แต่ว่าเราร่างให้ดีอย่างไรก็อยู่ที่การปฏิบัตินะครับ ก็อยากจะฝากนะครับ ผมคิดว่า รัฐธรรมนูญของประเทศต่าง ๆ ไม่ว่าจะเปึนประเทศใดก็จะต้องร่างให้สอดคล้องกับ ความเปึนจริงของวัฒนธรรมทางการเมืองของประเทศนั้นนะครับ เพราะฉะนั้น การร่างรัฐธรรมนูญของไทยก็ต้องสอดคล้องกับความเปึ้นจริงของคนไทยนะครับ ไม่ว่าจะ เปึ้นเรื่องของประวัติศาสตร์ไทย วัฒนธรรมไทย และโดยเฉพาะนิสัยการเมืองของคนไทย นะครับ อันนี้ก็อยากจะฝาก

ประเด็นที่ ๒ ก็น่าจะเปิ่ดโอกาสให้การแก้ไขรัฐธรรมนูญได้ง่ายเหมือน กฎหมายธรรมดา เมื่อรัฐพัฒนาเข้าสู่วิถีชีวิตแบบประชาธิปไตยได้ระดับใด ก็มาปรับ รัฐธรรมนูญให้ได้ง่ายนะครับ

ประเด็นที่ ๓ รัฐธรรมนูญจะต้องสั้น เพื่อให้ทุกคนจํารัฐธรรมนูญได้ ซึ่งก็ เปึนการพัฒนาประชาธิปไตยทางหนึ่งด้วย สำหรับรายละเอียดอื่น ๆ ก็น่าจะตราเปึน พระราชบัญญัติ

ประเด็นที่ ๔ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ผมคิดว่าไม่ควรจะเขียนให้เด็กไทยเห็นว่า คนไทยขี้โกงนะครับ ไม่ต้องเขียนดักการโกงไว้ในรัฐธรรมนูญ แต่ให้ไปเขียนรายละเอียดไว้ ในพระราชบัญญัติแทน อันนี้เปึนแนวคิด แล้วก็โดยเฉพาะผมก็ถือว่าเปึนภาคราชการ นะครับ แต่ว่ามาส่วนท้องถิ่น ซึ่ง ๒ ท่านก็ได้พูดไปแล้วนะครับ ไม่ว่าจะเปึ้นท่านอุทิศ ชูช่วย นะครับ แล้วก็ท่านมนตรี เพชรขุ้ม นะครับ สำหรับมาตราที่เกี่ยวกับท้องถิ่นนะครับ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ป้พุทธศักราช ๒๕๔๐ ก็คิดว่า มีอยู่ ๑๒ หมวด ๓๓๖ มาตรานะครับ แต่ที่เกี่ยวกับท้องถิ่นโดยตรงก็มีอยู่ด้วยกัน ๒ หมวด คือ หมวด ๕ กับหมวด ๙ นะครับ จริง ๆ แล้วก็คิดว่าจากการที่ผมอยู่ในท้องถิ่นนะครับ การกระจาย อํานาจสู่ท้องถิ่นนั้นถือว่าเปึนเรื่องที่สําคัญนะครับ เพราะฉะนั้นอยากจะฝากผู้ร่างว่า ทําอย่างไรการกระจายอํานาจสู่ท้องถิ่นนั้นให้เปึ้นรูปธรรมอย่างจริงจังแล้วก็ชัดเจน ผมอาสาเข้ามารับใช้ท้องถิ่นตั้งแต่ป้ ๒๕๓๘ ก็ใช้สโลแกน (Slogan) ว่า โปร่งใส ใจกว้าง ทางเลือกใหม่นะครับ ทําอย่างไรให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการที่จะร่วมกันพัฒนาท้องถิ่น ก็ไปลงประชุมชุมชนสัญจร ๕ – ๖ ครั้ง ชาวบ้านก็ด่าทุกเรื่อง เพราะเขายังไม่เข้าใจคำว่า มีส่วนร่วม และที่ด่ามากที่สุดก็คือเรื่องของคู่ระบายน้ำเหม็น เสาไฟฟัาดับ

ประเด็นที่ ๖ ผมก็เลยบอกว่า ถ้ามาให้ด่าก็ไม่มาแล้วนะ นี่มาให้มีส่วนร่วม เพื่อร่วมกันคิด ร่วมทำ ร่วมใช้ แล้วก็ร่วมกันดูแล เขาบอกว่าคู่ระบายน้ำเหม็น ผมก็บอกว่า ถ้าเหม็นก็โทรมาบอกสิ คณะเทศมนตรี หรือรองนายกฯ ไม่ได้ไปนอนเฝั้าคูระบายน้ำ หน้าบ้านคุณอยู่ เขาบอกเสาไฟฟัาบ้านเขาดับอยู่ ๓ เดือนแล้ว ไม่เห็นมาเปลี่ยนให้ ผมบอกว่าก็ไม่ได้ไปเฝั้าเสาไฟฟั้าหน้าบ้านคุณอยู่นี่ ดับก็โทรมาบอกเราจะได้เปลี่ยนให้ ไม่ใช่ด่าไม่ได้นะครับ ท้องถิ่นอาสามา ๒ เรื่องนะครับ มารับใช้ และมาให้เขาด่า แล้วก็มาพัฒนาด้วย ที่หลังเขาก็เริ่มเข้าใจคําว่า มีส่วนร่วมนะครับ จากนั้นไม่ด่า แล้วมีส่วนร่วม ร่วมคิดร่วมทํา อันนี้ก็เปึ้นส่วนหนึ่งครับ เราทําอย่างไรให้ประชาชนเข้าใจ คำว่า มีส่วนร่วม นะครับ เทศบาลนครฯ ตรังก็คงประสบความสำเร็จพอสมควรนะครับ สมรักษ์บอกว่าไม่ได้โม้ ไม่ใช่โม้นะครับ แต่พูดให้ฟัง ได้รับร่างวัลมากมายจากการ มีส่วนร่วมของประชาชน เพราะฉะนั้นถือว่าการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นนั้น เปึ้นเรื่องที่สำคัญ ในเรื่องของ ๒ วาระ หลายท่าน ท่านอุทิศ ชูช่วย ก็ได้พูดไปแล้วนะครับ ผมคิดว่าต่างประเทศนั้น กฎหมายของท้องถิ่นของต่างชาติเขาก็เขียนว่า ส่วนใหญ่ หลาย ๆ ประเทศว่าท้องถิ่นทําอะไรได้ไม่กี่อย่างนะครับ กลับของไทยท้องถิ่นทําได้กี่อย่าง มันกลับกันนะครับ ของต่างประเทศย์กตัวอย่างอะไรที่ทําไม่ได้ เรื่องของความมั่นคง อะไรเหล่านี้เปึนต้นนะครับ แต่ของไทยนั้นเขียนว่าทําได้กี่อย่าง ทําได้แล้วยังมากั๊ก อีกนะครับ อันนี้ทําอย่างไร อยากฝากท่านกรรมาธิการยกร่างฯ นะครับ ทําอย่างไรให้ไป เขียนการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นให้เปึนรูปธรรมที่ชัดเจนนะครับ อย่าให้ กระทรวงมหาดไทยหรือผู้ผลิตควบคุม ดูแล นั้นไปร่างกฎหมายลูก หรือร่างระเบียบ มาควบคุม ยกตัวอย่างว่าการเงิน การคลังนะครับ ผมได้ดำเนินการส่งเสริมกีฬานะครับ อันนี้ขอถือโอกาสรบกวนเวลาสภานิดหนึ่งนะครับ ก็เกี่ยวกับเชื่อมโยงกับรัฐธรรมนูญ นะครับ เพราะว่าผมเข้ามาจัดแข่งขันกีฬาให้กับเด็กนะครับ ยกตัวอย่างให้เห็นภาพว่า กับเยาวชนเพื่อส่งเสริมกีฬา เพราะว่าผมใช้สโลแกนว่า สุขภาพดีไม่มีขายมาหลายป้แล้ว เพราะคิดว่าถ้าทุกคนออกกำลังกาย เตรียมการปัองกันที่ต้นเหตุเราก็ไม่ต้องสั่งยา จากต่างประเทศป้ละหลายแสนล้าน ก็จัดแข่งขันกีฬาวิ่ง แอโรบิค จักรยาน สลับกันไป ให้รางวัลที่ ๑ ก็ ๑,๐๐๐ บาท ๒,๐๐๐ บาท ๘๐๐ บาท ก็จัดมา ๓ ป้นะครับ สตง. บอกว่า จ่ายไม่ได้เปึนเงิน ต้องจ่ายเปึนถ้วย ผมก็ถามว่าถ้วยนั้นเปึ้นเงินด้วยหรือเปล่า เขาบอกว่า ระเบียบไม่เป่ดให้นะครับ อันนี้ก็หมายความว่าไม่โทษ สตง.นะครับ แต่ทางมหาดไทยมา กั๊กเราไว้อย่างนี้ ทั้งที่ ๆ เปึ้นเงินของท้องถิ่นนะครับ ก็ผมส่งเสริมเรื่องเหล่านี้นะครับ ก็ปรากฏว่านักกีฬาของเรานั้นประสบความสำเร็จนะครับ บอกว่าจ่ายเปึ้นเงินไม่ได้ ก็ไม่ได้จัดครับ ก็ต่อสู้นะครับ โดยสันนิบาตเข้าไปแก้ไขระเบียบ เขาก็แก้ให้นะครับว่า ให้จ่ายเปึนเงินร่างวัลได้ไม่เกิน ๒๕ เปอร์เซ็นต์ของโครงการ แต่จัดแข่งขันกีฬาของนักเรียน นั้นเราไม่มีค่ากรรมการนะครับ มีแต่ค่ากาแฟ คือจัดไม่ได้นี่ยกตัวอย่างนะครับ ทั้ง ๆ ที่ เปึ้นเงินของเรา เพราะฉะนั้นอยากฝากนะครับว่าไปเขียนอย่างไรให้ท้องถิ่นสามารถมีการ คล่องตัวในการบริหารงาน แล้วก็อีกมาตราหนึ่ง มาตรา ๗๘ รัฐต้องกระจายอำนาจ ให้ท้องถิ่นพึ่งตนเอง และตัดสินใจในกิจกรรมท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น และระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศ ในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อม ให้เปึนองค์กรปกครองท้องถิ่นขนาดใหญ่ โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชน ในจังหวัดนั้น นี่คือรัฐธรรมนูญ มาตรา ๗๘ เดิมนะครับ ก็อยากจะฝากท่านผู้ยกร่างฯ นะครับว่าภายในกี่ป้ ถ้าไม่อย่างนั้นก็ไม่มีโอกาสที่จะเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดได้ อันนี้ก็เปึนแนวคิดในเบื้องต้นก็คงไม่ลงลึกในรายละเอียดนะครับ ขอขอบคุณครับ