กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิก ผู้มีเกียรติที่เคารพรักทุกท่านครับ กระผม นายสุรพล พงษ์ทัดศิริกุล สสร. ครับ กระผม จะขออนุญาตเพียงไม่นานนะครับ จะขออนุญาตกราบเรียนว่า จากการที่กระผม ได้รับราชการมาเกือบทั่วประเทศก็ดีนะครับ จากการที่ได้รับการศึกษาอบรมสั่งสอน จากครูบาอาจารย์มา มีความเชื่อว่าทฤษฎีกับปฏิบัติจะต้องไปด้วยกัน จะต้องปฏิบัติได้ บางครั้งทฤษฎีดีแต่ว่าปฏิบัติไม่ได้มันก็ล้มเหลว ระบบที่ดี คนที่ดี ชาติบ้านเมืองรุ่งเรื่อง ครับ ถ้าระบบไม่ดี คนดี พออยู่ได้ครับ ถ้าระบบดี คนไม่ดี มันก็ยังพอไปได้ แต่ถ้าระบบ ไม่ดีเลย คนก็ไม่ดีอีก บ้านเมืองไปไม่รอดครับ ท่านประธานที่เคารพครับ จากการที่กระผม ได้ศึกษารัฐธรรมนูญฉบับป้ ๒๕๔๐ กระผมมีความรู้สึกกว้าง ๆ อย่างนี้ครับว่า บางครั้ง เราได้วางระบบโดยนำเอาข้อยกเว้นมาเปึนหลักการ แล้วก็มีการเอาข้อยกเว้นนั้น มาใช้อย่างเข้มแข็ง จนกระทั่งทำให้ระบบต้องเสียหายไป ยกตัวอย่างเช่น ในหลักการนี้ นะครับ ผู้แทนราษฎรนั้นควรจะมีหน้าที่ตรวจสอบฝ์ายบริหาร เราก็ศึกษาจาก ประวัติศาสตร์ว่า ประวัติศาสตร์ของการเมืองการปกครองไทยนั้น ฝ์ายบริหาร ล้มลุกคลุกคลานมาตลอด ก็มีแนวความคิดว่าทำอย่างไรจะให้เกิดฝ์ายบริหารที่เข้มแข็ง เกิดคำว่า สตรอง เอ็กเซคคิวทีฟ (Strong executive) ขออภัยที่พูดภาษาอังกฤษนะครับ ผมจำได้ว่าเมื่อตอนที่ผมเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยนั้น ตอนนั้นเปึนรัฐบาลที่มาจากทหาร นะครับ รัฐธรรมนูญป้ ๒๕๑๔ ถ้าจำไม่ผิด ฝ์ายบริหารเข้มแข็งมาก แล้วก็นายกรัฐมนตรี ก็ไม่ต้องมาจากการเลือกตั้ง แล้วในที่สุดก็พลังประชาชนก็ทำให้ฝ์ายบริหารในขณะนั้น ล้มเหลวไป แล้วมาถึงป้ ๒๕๔๐ นี้นะครับ จากวิวัฒนาการทางด้านการเมืองการปกครอง เราก็เอาข้อยกเว้นมาใช้อีก เราทำให้ฝ์ายบริหารเข้มแข็ง การตรวจสอบฝ์ายบริหารโดย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้นทำได้ยากยิ่ง ต้องมีเสียงค่อนข้างมาก จะตรวจสอบรัฐมนตรี ระดับหนึ่ง จะตรวจสอบท่านนายกรัฐมนตรีต้องเสียงอีกระดับหนึ่ง ซึ่งในที่สุดนี่โดยระบบ พรรคการเมือง ซึ่งก็กำหนดให้ฝ์ายบริหารเข้มแข็งอีก พรรคที่เปึ้นรัฐบาลมีความเข้มแข็ง มาก หัวหน้าพรรคมาเปึนนายกรัฐมนตรี เลยตรวจสอบอะไรกันไม่ได้เลยครับ ในที่สุด ระบบมันก็พังลงมา อันนี้กระผมอยากจะเรียนฝากไว้ว่า พระพุทธเจ้าสอนไว้ว่า มัชฉิมา ปฏิปทา ก็อยากจะเรียนฝากท่านประธานผ่านไปยังท่านคณะกรรมาธิการยกร่าง รัฐธรรมนูญว่าตรงนี้จําเปึ้นที่จะต้องพิจารณาครับว่า เราจะหาจุดแห่งความพอดีได้ อย่างไร เพราะว่าถ้าเราปล่อยให้ฝ์ายบริหารเข้มแข็งเกินไป ผมมั่นใจว่าปัญหาเกิดมีอีก ครับ แต่อย่างไรก็แล้วแต่ถ้าเกิดมีการหยุมหยิมมากเกินไปนี่ มันก็จะล้มลุกคลุกคลานอีก อย่างรุ่นสมัยท่านศาสตราจารย์หมู่อมราช่วงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อป้ ๒๕๑๘ ถ้ากระผม จำไม่ผิด ก็เกิดปัญหาความล้มลุกคลุกคลานครับ ท่านประธานครับคราวนี้มาถึงเรื่องที่ ๒ คือเรื่องตัวบุคคล เปึ้นที่น่าเปึนห่วงมากครับว่าสังคมไทยเราปัจจุบันนี้ เราลืมคุณธรรม จริยธรรม เราขาดคนที่เปึนสุภาพบุรุษในสังคมเรามากมายเหลือเกิน จนทำให้ระบบของ บ้านเมืองเรานี่เสื่อมทรุด กระผมอยากจะกราบเรียนว่าในความเห็นของกระผมเองนั้น ถ้าเรามีคนดี เรามีคนที่มีคุณธรรมจริยธรรมสักหน่อยหนึ่ง บ้านเมืองเราคงไม่เปึนอย่างนี้ เราอาจจะไม่ต้องมาทําอะไรกันให้เหนื่อยยากลําบากอย่างนี้อีก เพราะฉะนั้นกระผม อยากจะขอกราบเรียนอย่างนี้ครับว่า น่าจะเปึ้นหน้าที่ของคนไทยทั้งชาติ แล้วก็ เมื่อกฎหมายรัฐธรรมนูญกำหนดว่า เปึนโครงสร้างในการปกครองในการบริหารบ้านเมือง รัฐธรรมนูญน่าจะพูดถึงคุณธรรมจริยธรรม กระผมได้ฟังท่านสมาชิกเปึ้นจำนวนมาก ได้อภิปรายได้พูด กระผมมั่นใจว่าท่านคงนึกถึงตรงนี้อีกเหมือนกัน แต่ว่าการที่จะเขียน ลงไปในรัฐธรรมนูญนั้นก็อาจจะคิดว่ามันจําเปึนจะต้องเขียนหรือไม่อย่างไร ท่านประธาน ครับ กระผมจะขออนุญาตว่ากระผมได้ไปค้นข้อความจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิต สถาน ค้นข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตต่าง ๆ เข้าให้คำนิยามไว้นิดหนึ่งขออนุญาตอ่านนิดหนึ่ง เขาบอกว่า มีผู้พยายามให้คุณลักษณะของสุภาพบุรุษไว้หลายประการ สุภาพบุรุษเคารพ และให้เกียรติในสิทธิของผู้อื่น และต้องการให้ผู้อื่นเข้าปฏิบัติต่อเราเช่นเดียวกัน สุภาพบุรุษไม่มีพฤติกรรมต่อหน้าอย่างหนึ่ง ลับหลังอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม เข้าปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความกรุณาโดยไม่คำนึงถึงฐานะทางสังคม สุภาพบุรุษไม่เล่า ไม่พูดความดี หรือคุณค่า หรือความไร้คุณค่า หรือความไร้ข้อบกพร่องของผู้หญิง นี่ครับ ผมขออนุญาตอ่านแค่นี้ครับท่านประธาน ทำอย่างไรเราถึงจะมีสุภาพบุรุษในสังคม ในบ้านเมืองเราได้มากขึ้น ทีนี้ถ้าพูดถึงคุณธรรมครับ เขาบอกว่าคุณธรรมนั้นหมายถึง คุณสมบัติทางความคิดของ คนที่เปึนคุณหรือเปึนประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่นอย่างเสมอ ภาคซึ่งกันและกัน ทีนี้ถ้ามาจริยธรรมครับ จริยธรรมหมายถึงกริยาหรือความประพฤติที่ดี ที่เปึนธรรมที่ถูกต้องเปึนการกระทําความดี เปึนการกระทําที่ทําให้ผู้อื่นได้รับประโยชน์ โดยเสมอภาคซึ่งกันและกัน ท่านประธานครับ ที่กระผมกราบเรียนท่านประธานนี่ ก็เนื่องจากว่ากระผมพยายาม ศึกษานะครับว่า ในรัฐธรรมนูญนั้นได้พูดถึงเรื่องอย่างนี้ ไว้อย่างไรบ้าง ก็ได้ไปพบว่าในมาตรา ๘๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ป้พุทธศักราช ๒๕๔๐ ได้พูดไว้ในมาตรา ๘๑ พูดไว้นิดเดียวครับบอกว่า รัฐจะต้องจัด การศึกษาอบรมและสนับสนุนให้เอกชนจัดการศึกษาอบรมให้เกิดความรู้คู่คุณธรรม จัดให้ มีกฎหมายเกี่ยวกับการศึกษาแห่งชาติ ปรับปรุงการศึกษาให้สอดคล้องกับความ เปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจสังคม ผมขออนุญาตอ่านแค่นี้ครับท่านประธานครับ ทีนี้ กระผมได้แนวความคิดว่าจากการที่รัฐธรรมนูญ ป้ ๒๕๔๐ นั้นได้กําหนดว่าในเรื่องของ แผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจ ในเรื่องของการปกครองท้องถิ่นก็มีการกำหนดว่า รัฐพึงส่งเสริมเรื่องการปกครองท้องถิ่น แล้วก็มีการกำหนดขั้นตอนว่าจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ในกฎหมายแผนและขั้นตอนการ กระจายอำนาจ กระผมอยากจะเรียนฝากว่า ในเรื่องนี้ถ้าเราเห็นว่าสังคมไทยเรานั้น จำเปึ้นจะต้องพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมควบคู่ไปกับการพัฒนาระบบแล้วนี่ กระผมใคร่ จะขอฝากว่าให้มีการกำหนดในเรื่องของการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมไว้ กระผมไม่ใช่ นักกฎหมายครับ แต่ลองร่างขึ้นมานี่นะครับ ก็อยากจะเพิ่มในแนวนโยบายแห่งรัฐนะครับ บอกว่ารัฐพึงจัดให้มีการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมนะครับ อันนี้ก็ในรายละเอียดก็ว่า ไปนะครับ แล้วในวรรคต่อมานี่นะครับ การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรม ตามวรรคแรก นะครับ ต้องให้รัฐเสนอแผนและขั้นตอน การดําเนินงานให้มีการปฏิบัติอย่างชัดเจนต่อ สภานะครับ นี่กระผมจะขออนุญาตเสนออย่างนี้นะครับ เพราะว่ามันจำเปึนแล้วครับ ท่านประธานที่เคารพ เพราะว่าสังคมไทยเราทุกวันนี้นะครับมีปัญหาในเรื่องเหล่านี้มาก ทำอย่างไรเราจะสร้างคนรุ่นใหม่นะครับ เยาวชนรุ่นใหม่ให้มีความเปึ้นสุภาพบุรุษ ให้เปึ้น คนที่รู้ว่าอะไรควรไม่ควร สำหรับคนรุ่นผมนี่อีกไม่นานก็คงจะไม่อยู่ในโลกนี้แล้วนะครับ ไม่เกิน ๕๐ ป้ ก็คงไปแล้วครับ ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นก็อยากจะเรียนฝากไว้ครับ ขอขอบพระคุณครับท่านประธานครับ