ถ้าสมมุติว่าทำได้นะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผมก็อยากให้ทำโดยทางนั้น เพราะว่ามันจะหมดปัญหาของ ความสุ่มเสี่ยงที่พวกเราทั้งสภาร่วมกันรับผิดชอบด้วยกันทั้งหมด ๒ ทางครับ

๑. คือกระบวนการที่ชอบด้วยกฎหมาย เรากำลังทำกฎหมายหลัก ให้ประเทศ เพราะฉะนั้นเราจะต้องระมัดระวังเรื่องกระบวนการที่ชอบด้วยกฎหมาย อย่างยิ่งครับ ถ้าพื้นที่ที่ลื่น ๆ ที่ไม่แน่ใจ อาจจะใช่ อาจจะไม่ใช่ อย่าเสี่ยงเข้าไปครับ เพราะรัฐธรรมนูญนี่เปึ้นฐาน รากฐานของกฎหมายทั้งปวง แล้วก็จะเปึ้นฐานส่งไปสู่ การเลือกตั้ง ไปสู่การจัดตั้งรัฐบาล เข้าสู่ระบอบประชาธิปไตย แล้วถ้าฐานนี้ตั้งอยู่บนเสา ที่คลอนแคลน ถูกกฎหมายหรือไม่ก็ไม่รู้ ขนาดเพื่อนสมาชิกด้วยกันของเรายังโต้แย้ง อย่างแข็งขันมา ๒ ครั้ง ๓ ครั้งแล้วนี่ เราจะไม่ฟังท่านเลยหรือครับ เราจะเป่ดช่องนี้ ให้กระบวนการโค่นล้มที่จ้องทำลายพวกเราอยู่แล้วนี่ ได้ช่องเลยหรือครับ เพราะฉะนั้น ตรงนี้เปึ้นประเด็นข้อกฎหมาย

ประเด็นที่ ๒ คือความถูกต้อง ชอบธรรม ลิจีตทิเมซี จัสติฟ่เคชัน (Legitimacy justification) ในการทำเรื่องนี้ครับ ท่านประธานที่เคารพครับ สมมุติว่า ชอบด้วยกฎหมายอย่างที่ท่านนุรักษ์นำเสนอ เปึนความเห็นของท่านนะครับ แม้ชอบด้วย กฎหมายก็ไม่ชอบด้วยความเปึนธรรม ถ้าการเปลี่ยนแปลงแก้ไขเสนอเรื่องใหม่นี้เปึนเรื่อง กลับมติของสภา ในหลักการสำคัญที่ได้พิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบ แล้วตัดสินใจ ไปแล้วนะครับ ส่วนเหตุผลที่ท่านเสนอว่า เอ๊ะ ถ้าเราแก้ไม่ได้เลยนี่ ถ้ามันผิดพลาด ผิดหลง ถ้อยคําไม่ดี มันขัดแย้ง อย่างนั้นแก้ได้ครับ ท่านประธานครับ ข้อบังคับก็บอกให้ทําได้ ขนาดจบวาระสองแล้ว จะลงมติวาระสามแล้ว ข้อบังคับก็ยังบอกทำได้ แต่นี่ไม่ใช่นะครับ เรื่องไหนที่เปึนกระทบถึงหลักการสำคัญที่สภาของเราพิจารณาร่วมกันทั้งวันทั้งคืน อดหลับอดน้อน แล้วตัดสินใจไปแล้ว แล้วท่านบอกว่า แก้ได้ อย่างไรก็ได้ เพราะมันยัง ไม่เสร็จ ท่านครับ เรื่องนี้ถ้าสมมุติว่าไปศาลรัฐธรรมนูญนะครับ ท่านนุรักษ์ก็จะถูกคัดค้านจาก การร่วมเปึนองค์คณะคดีนี้ เพราะได้แสดงความเห็นเปึนอคติไปแล้วในสภาแห่งนี้ แล้วท่านประธานครับ เรื่องนี้ไม่ไปศาลรัฐธรรมนูญหรอกครับ มันไปศาลอื่น แล้วก็จะเป่ด ช่องทางให้เกิดกระบวนการโค่นล้มระบอบ ระบบงานทั้งหลายที่เรากำลังทุ่มเทเสียสละ ทำกันมา เราเรือล่มเมื่อจอดหรือครับ ตาบอดเมื่อแก่หรือครับ จะเสร็จแล้ว เรื่องหยุมหยิม นิด ๆ หน่อย ๆ นี่ เราทำให้ถูกเถอะครับ อย่าสุ่มเสี่ยงเลยครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ถ้าเราเห็นแก่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ จนลืมหลักการใหญ่นี่ งานใหญ่ของบ้านเมืองจะเสียการ นะครับ ท่านประธานครับ กระผมได้รับมอบหมายจากคณะกรรมาธิการ เพื่อนร่วม คณะกรรมาธิการให้เปึ้นประธานคณะอนุกรรมาธิการยกร่าง กรอบที่ ๒ การเมือง โดยผม ไม่ได้เสนอตัวเลยนะครับ ไม่ได้ปรารถนาเลย แต่เมื่อหมู่คณะสมมุติให้ทําหน้าที่ ผมก็ทํา เต็มกำลัง แต่ท่านประธานครับ ถ้าคณะกรรมาธิการเสนอเรื่องเปลี่ยนแปลงมติใน หลักการเรื่องวุฒิสภา หรือสภาผู้แทนราษฎร หรือคณะรัฐมนตรี ซึ่งสภาแห่งนี้ลงมติไป อย่างตั้งใจแล้วนี่นะครับ โดยผมไม่รู้เรื่องเลยนี่ ท่านประธาน ผมจะอยู่ได้อย่างไรครับ ขอช่องทางให้กระผมหน่อยเถอะครับ เพื่อนกรรมาธิการที่เคารพ อย่างน้อยก็ต้องให้โอกาส ผมรู้ว่า เฮ้ย นี่มันเหตุผลอะไรนี่ จะมาเปลี่ยนแปลงมติในเรื่องสำคัญที่ผมได้รับมอบหมาย ให้ทําหน้าที่อยู่นี่โดยผมไม่รู้เรื่อง ไม่เห็นชอบ ท่านประธานครับ เรากําลังทําอะไรกันอยู่ ครับ แล้วก็ท่านประธานครับ มาดูที่รัฐธรรมนูญเถอะครับ ผมเห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์กับ ความเห็นของท่านการุณ ใสงาม ท่านประธานที่เคารพ มาตรา ๒๘ นี้เชื่อมโยงมาจาก ๒๗ และ ๒๖ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรก เราเสนอ ๒๖ ให้เพื่อนสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ แปรญัตติได้ตามมาตรา ๒๗ ท่านครับ เข้ามาทางที่ ๑ ทางที่ ๒ ครับ คณะกรรมาธิการ ยกร่างเสนอครับ ตามมาตรา ๒๘ วรรคสองนั้น หมายความว่าเปึนการเสนอตาม มาตรา ๒๘ วรรคหนึ่งครับ ได้ไหมครับ คณะกรรมาธิการยกร่างพิจารณาความเห็นตาม ๒๖ คำแปรญัตติ ๒๗ พร้อมทั้งจัดทำรายงานแก้ไขเพิ่มเติม เหตุผลเผยแพร่ให้ทราบเปึน การทั่วไป แล้วนำเสนอร่างรัฐธรรมนูญนั้นต่อสภาร่างรัฐธรรมนูญเพื่อพิจารณา นี่ครับคือ ร่างรัฐธรรมนูญที่คณะกรรมาธิการยกร่างได้เสนอไว้ตามมาตรา ๒๘ วรรคหนึ่ง ก็หมายถึง ร่างตามวรรคสอง นอกจากนั้นนะครับ ถ้าจะเพิ่มเติมจากนี้เสนอญัตติแก้ไขเพิ่มเติม ร่างรัฐธรรมนูญนะครับ ไม่ใช่แก้ไขเพิ่มเติมมติที่สภาเราลงมติไปแล้ว จะทําได้ก็ ต่อเมื่อสามในห้า คือ ๖๐ คนของพวกเรารับรองให้เสนอใหม่ ๆ อะไรขึ้นมาได้นะครับ หรือคณะกรรมาธิการเราเห็นชอบให้เสนอได้ แต่นี่ท่านถอนไปแล้ว ผมก็นึกว่า หมดปัญหา ท่านจะเห็นแล้วว่าความถูกต้อง เปึ้นธรรมเปึนอย่างไร แต่ว่าท่านกลับให้ กรรมาธิการเสนอ กรรมาธิการเสนอกลับญัตติไม่ได้หรอกครับ ถ้าได้ ผมก็เสนอว่า เปลี่ยนหมดเลยครับ รัฐมนตรีก็ไม่ต้องมาจาก สส. นายกก็ไม่ต้องมา ก็ให้พวกเรา ลงมติกันใหม่ เถียงกันใหม่ทุกประเด็นอย่างนั้นหรือครับ ทำไม่ได้ครับ ท่านประธานครับ ผมขอความกรุณาท่านประธานเถอะครับ ขอเถอะครับ อย่าให้คณะกรรมาธิการต้อง เสนอในเรื่องที่เปึนหลักการนี้เลย ส่วนเรื่องไหนเปึนถ้อยคำที่ผิดพลาดไป เรื่องไหน ผิดหลงไป แก้ได้ครับ ทำได้ครับ แต่ว่าอันไหนเปึ้นสาระสำคัญ ข้อไหนเปึ้นเรื่องแก้ไข เล็กน้อยผิดหลง ซึ่งทำได้ ท่านขอให้สภาวินิจฉัย ผมไม่ติดใจครับ ทำให้ถูกต้อง และผม ก็คิดว่าถ้าเราร่วมกันทําในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ผลเปึนอย่างไร ผมพร้อมที่จะร่วมรับผิดชอบ กับพี่น้องสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญทั้งร้อยท่านนี้ครับ ขอบพระคุณครับ