สภาร่างรัฐธรรมนูญ · ครั้งที่ ๓๗ · ๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๐

มนตรี เพชรขุ้ม พูดถึงปัญหาการศึกษาในประเทศไทย โดยอ้างอิงจากประสบการณ์ของประเทศเพื่อนบ้าน เช่น มาเลเซีย และวิจารณ์กระบวนการของรัฐธรรมนูญที่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการศึกษาอย่างจริงจัง และเรียกร้องให้คณะกรรมาธิการยกร่างและสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญให้ความสำคัญกับการศึกษาและให้การศึกษาเป็นเรื่องที่ฟรีจริง ๆ นอกจากนี้ เขายังหารือเรื่องการศึกษา โดยเฉพาะเรื่องของการศึกษาที่เริ่มตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 1 และเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐในการจัดสรรงบประมาณให้กับท้องถิ่นในการดูแลการศึกษาคนในพื้นที่

นายมนตรี เพชรขุ้ม

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ คณะกรรมาธิการยกร่าง สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญที่เคารพรักทุกท่านนะครับ ผม มนตรี เพชรขุ้ม สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ปัญหาของการศึกษา เปึ้นปัญหาที่ยิ่งใหญ่ แล้วก็ต่อเนื่องมานานนะครับ ไม่ว่าใครจะไปเปึ้นรัฐมนตรีกระทรวงนี้ นะครับ ก็จะมีปัญหาเรื่องการศึกษาตลอดมานะครับ ผมขออนุญาตนะครับ จริง ๆ ผมจะ ไม่พูดเรื่องต่างประเทศนะครับ แต่ขออ้างอิงนิดหนึ่งครับ ประเทศเพื่อนบ้าน ประเทศ มาเลเซียนะครับ คนที่ไปทําหน้าที่เปึนคณะรัฐมนตรีนะครับ โดยอดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ พ้นจากตำแหน่งหน้าที่เมื่อไม่นานมานี้นะครับ ท่านเปึ้นรัฐมนตรีครั้งแรก ท่านบอกว่า ท่านขอลงไปเปึ้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษา นะครับ และอดีตนายกรัฐมนตรีท่านนั้นก็ได้ทำหน้าที่ของการศึกษาอย่างดีเปึ้นอย่างยิ่ง นะครับ ต่อเนื่องมาตลอดเวลานะครับ และในขณะเดียวกันนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน ของประเทศเพื่อนบ้าน ขออนุญาตเอ่ยชื่อนะครับ คือ ประเทศมาเลเซียนะครับ คือ ทั้งอดีตและนายกรัฐมนตรีในคนปัจจุบันนะครับ ก็มาจากกระทรวงการศึกษาทั้งนั้น นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันก่อนนี้เมื่อทำหน้าที่เปึนคณะรัฐมนตรีนะครับ ก็เสนอตัวเปึน นายก ขออภัยครับ ขอเสนอตัวเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาเช่นกันนะครับ ฉะนั้น จะเห็นว่า ประเทศเพื่อนบ้านหรือประเทศอื่นก็แล้วแต่จะให้ความสําคัญกับการศึกษาเปึน อย่างยิ่งนะครับ โดยเฉพาะประเทศไทยนะครับ การศึกษาก็ให้การสนใจพอสมควร แต่ถ้า ถามว่าดีไหม ไม่ดีนะครับ ภาครัฐ ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐเท่าที่ควรนะครับ และภาครัฐก็ไม่ได้สนับสนุนอย่างจริงจังนะครับ อย่างที่ผ่านมานะครับ รัฐธรรมนูญฉบับ ป้ ๒๕๔๐ นะครับ ก็อ้างอิงตลอดเวลาว่า รัฐต้องส่งเสริมเรื่องการศึกษา ได้ให้มีการศึกษา ฟรี แต่ไม่ได้ฟรีอย่างที่ว่านะครับ ฉะนั้น ในรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็เช่นกันนะครับ ถ้าคณะกรรมาธิการยกร่างและสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญบอกว่า รัฐต้องส่งเสริมให้เรียน ฟรีนะครับ อย่างที่คณะกรรมาธิการยกร่าง ขอเอ่ยนามนะครับ ท่านสมคิด เลิศไพฑูรย์ ได้กล่าวเมื่อกี้นะครับว่า ให้เรียนฟรี ๑๒ ป้ นะครับ ผมเองก็เห็นด้วยนะครับ แต่ก็ต้อง ขอย้ำว่า ต้องให้เรียนฟรีจริง ๆ นะครับ

และอีกประการหนึ่งนะครับ ก็ขอนำเรียนกับท่านอาจารย์สมคิด เลิศไพฑูรย์ นะครับ ที่ท่านได้กล่าวเมื่อกี้ว่า การเรียนฟรีนี่ครับ ท่านก็ไม่ได้ระบุว่าเริ่มจากที่ ไหนนะครับ ผมขอนำเรียนกับท่านประธานว่า ทางที่ดีนะครับ ให้เริ่มตั้งแต่ประถม ๑ หรือว่า ป. ๑ นะครับ เริ่มเรียนฟรีไปเลยนะครับ ส่วนอนุบาลท่านไม่ต้องเปึ้นห่วงนะครับ ก่อนปฐมวัย แล้วก็ชั้นอนุบาลนะครับ เพราะมีท้องถิ่นดูแลอยู่แล้วนะครับ ผมนำเรียน อย่างนี้ก็เพราะว่า ผมเปึนส่วนหนึ่งของท้องถิ่นนะครับ ผมก็ทําหน้าที่อย่างนี้มาตลอด แล้วก็ท้องถิ่นอื่น ๆ ทั่วประเทศนะครับ เขาก็ทํากันอยู่นะครับ และขณะเดียวกันนะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นนะครับ ก็ได้สนับสนุน เรื่องของอนุบาลเปึนอย่างยิ่งนะครับ ณ ปัจจุบันนี้ท่านประธานจะเห็นได้ว่า ทุก ๆ ที่ของ ท้องถิ่นนะครับ ไม่ว่าจะเปึน อบต. เทศบาล อบจ. นะครับ ก็กำลังรณรงค์เรื่องของ การศึกษานะครับ โดยเฉพาะก่อนปฐมวัยและอนุบาลนี่ครับ ทุก อบต. ทุกเทศบาล ทุก ๆ ที่นะครับ ก็พยายามที่จะจัดสร้างสถานที่ศึกษา คือ โรงเรียนอนุบาลนะครับ แล้วก็เปึนการ ดูแลกันอย่างเปึนล่ำเปึนสันทีเดียวนะครับ ก็แสดงให้เห็นว่า ท้องถิ่นนี่ครับ ก็จะพยายาม ส่งเสริมด้านการศึกษา ส่งเสริมดูแลเด็กอนุบาล เด็กก่อนปฐมวัยตลอดมานะครับ และก็ ต่อไปจากนั้น ท้องถิ่นก็ได้ดูแลถึงระดับประถม ถึงมัธยม ก็ช่วยกันดูแลนะครับ ก็ให้การ สนับสนุนตามลำดับชั้นเสมอไปนะครับ จะมากหรือน้อยก็อยู่กับงบประมาณที่ท้องถิ่น มีอยู่นะครับ แต่โดยเฉพาะอนุบาลอย่างที่ผมนําเรียนแล้วว่า ท้องถิ่นทุกท้องถิ่นนี่ตั้งใจดูแล เปึ้นอย่างดีนะครับ เพราะว่าเด็กเล็ก ๆ เหล่านี้เปึ้นลูกหลานของในพื้นที่ ในท้องถิ่นนั้น ๆ ผู้บริหารท้องถิ่น สมาชิกท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ก็ต้องดูแลเปึนอย่างดี ก็ตระหนักดีว่า นั่นคือจุดเริ่มแรก จุดเริ่มต้นของเด็กนะครับ ที่จะมีการศึกษา ที่จะเรียนรู้ ท่านประธาน ที่เคารพครับ เมื่อการศึกษาดีนะครับ อะไร ๆ ก็ดีขึ้น การพัฒนาประเทศก็ดี จะทําให้ เศรษฐกิจของประเทศดีขึ้นนะครับ และอีกอย่างหนึ่ง สิ่งที่น่าเปึนห่วงนะครับ ถ้าการศึกษา ไม่ดี เด็กไร้การศึกษา โตขึ้นมาครับ เมื่อที่ผ่านมาไม่กี่เดือนนี่ ท่านประธานก็จะเห็นว่า ร้านท้องโดนปล้นตลอดเวลา โจรผู้ร้ายชุกชุม แล้วก็อีกอย่างหนึ่ง มือป๋นก็มีเต็มไปหมด นะครับ ทั่วบ้านทั่วเมือง ถ้าถามจริง ๆ แล้ว บุคคลเหล่านี้คือไม่ได้รับการศึกษา เมื่อไม่ได้ รับการศึกษานะครับ เมื่อไม่มีความรู้นะครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ก็จำเปึนนะครับ ต้องหาทางที่จะทำอย่างไรที่จะให้ชีวิตตัวเองอยู่ได้ เมื่อเปึนเช่นนั้นก็ต้องเดินทางนะครับ ไปในทางที่ผิด ขอนิดเดียวท่านประธานครับ กำลังจะจบครับ