ขอบคุณครับ กราบเรียนท่านประธาน ท่านอาจารย์เดโช ส่วนานนท์ กระผม นายแพทย์ชูชัย ศุภวงศ์ ครับ เปึนคนขอเสนอแปร์ ญัตติเพิ่มเติมครับ ไม่ได้พูดในนามกรรมาธิการ ผมอยากจะทบทวนความจำเล็กน้อยครับ ความจริง เมื่อกี้ท่านอาจารย์เจิมศักดิ์ก็ได้พูดไปหลายส่วนแล้วนะครับ ตอนที่เราพิจารณา มาตรา ๓๐ ผมคิดว่า ท่านสมาชิกทั้งหลายคงจำกันได้ว่า มีการขอยุติการประชุมเพื่อไป เจรจารอบนอก และในการเจรจาวันนั้นก็รับในหลักการว่า จะเติมในวรรคสาม มาตรา ๓๐ แต่ว่าวรรคสองก็ไม่ได้เสนอให้เติมนะครับ ก็เสนอวรรคสามในกรณีเลือกปฏิบัติ ก็เห็นว่า ไม่ควรเลือกปฏิบัติ แต่ว่ายังหาคำที่เหมาะสมไม่ได้ เสร็จแล้วก็มีการเสนอคำ คำหนึ่งขึ้นมา เรื่องใช้คำว่า ความหลากหลายทางเพศ แต่ว่าก็ไม่เปึนที่ตกลงกัน แล้วก็หลายท่าน รวมทั้ง ผมด้วยก็คิดว่า ก็น่าจะมีเวลาที่จะหาคําได้ต่อไปนะครับ แต่ว่าการณ์ก็ไม่ได้เปึนอย่างนั้น แล้วก็ลับมาก็มีการอภิปรายต่อ แล้วก็มีผู้ขอให้ป่ดอภิปราย แล้วก็มีการลงมติกันขึ้น แล้ว เหตุการณ์ในวันนั้น ก็เปึ้นที่อ้างอิงในการพูดคุยกันรอบนอกนะครับ ว่า มีการถูกต้มบ้าง อะไรบ้างนะครับ อันนั้นก็เปึ้นเรื่องที่ตามมา เหตุการณ์ที่ ๒ ก็เพิ่งคุยกันเมื่อสักวันสองวันนี้ ล่ะครับ อันที่จริงเมื่อกี้ท่านอาจารย์จรัญ ภักดีธนากุล ท่านน่าจะเปึนพยานได้ เพราะว่า ท่านเปึนรองประธานคณะกรรมาธิการ ผมก็เปึนรองประธานคณะกรรมาธิการ แล้วก็คุย กับทีมของอาจารย์ ท่าน สสร. กรรณิการ์ บรรเทิงจิตร ท่าน สสร. อลิสา พันธุ์ศักดิ์ แล้วก็ ท่าน สสร. สวิ่ง ตันอุด นะครับ ก็คุยกันว่า จะหาคำอย่างไรดี และปรากฏว่าท่าน อาจารย์จรัญ ภักดีธนากุล ก็เปึนคนเสนอคำขึ้นมาได้ว่า อัตลักษณ์ทางเพศ นะครับ เราก็ดู แล้วก็ตรวจสอบกับทางเครือข่ายที่เกี่ยวข้องเรื่องนี้ เขาก็บอกว่า รับได้ คำว่า อัตลักษณ์ ทางเพศ ประเด็นก็อยู่แค่นี้ครับ แล้วเสร็จแล้ววันนี้ ก็ไม่ทราบมีการสื่อสารที่เข้าใจ คลาดเคลื่อนอย่างไรก็ไม่ทราบ คณะกรรมาธิการยกร่างก็บอกว่า ไม่เห็นด้วยนะครับ ซึ่ง ผมเองก็เมื่อเช้าอาจจะมาไม่ทัน แต่ว่าก็บอกว่า ไม่เห็นด้วย อันนั้นก็เปึ้นเรื่องที่น่าเสียดาย ในหลักการที่ได้เคยร่วมหารือตั้งแต่ต้น ตอนนี้หาคำที่เหมาะสมได้แล้ว อันนั้นก็เปึน ประเด็นที่ ๒ ที่ผมอยากจะเรียนต่อที่ประชุมนะครับ ประเด็นที่ ๓ ก็ข่าวคราวที่ท่าน อาจารย์เจิมศักดิ์พูดเมื่อกี้ครับ ที่คนที่เขาบอกว่าเปึ้นเกย์ (Gay) ก็เข้าไปในบาร์ (Bar) ใน คลับ (Club) อะไรไม่ได้ ซึ่งผมคิดว่า ก็เหมือนสมัยที่คนผิวสีถูกเหยียดครับ ไม่สามารถเข้า ไปนั่งอยู่ในร้าน ในโรง ในร้านอาหาร หรือว่าในบาร์ ในผับ (Pub) ในโรงแรมที่คนผิวขาวนั่ง จริง ๆ แล้วมหาบุรุษของโลก เช่น ท่านมหาตมะ คานธี (Mahatma Gandhi) ก็เคยถูกโยน ลงจากรถไฟ ชั้นที่ ๑ นะครับ ท่านจบเนติบัณฑิตจากอังกฤษ แต่ว่าเมื่อไปอยู่ในดินแดนที่ ถูกเหยียดผิว ท่านก็โดนโยน จับโยนลงมา เพราะฉะนั้นก็ผมคิดว่า เราได้พูดเรื่องพุทธ์ ศาสนาด้วยบรรยากาศที่ดีมาก ๆ นะครับ แล้วก็ท่านอาจารย์วิชาก็อ้างถึงบาทหลวงท่าน หนึ่งนะครับที่บันทึก เมื่อกี้ผมขอจากท่าน ชื่อ บาทหลวง ฌอง เดอ บูรซ์ ที่บันทึกใน จุดหมายเหตุการเดินทางของสมเด็จพระสังฆราชี้แห่งเบริธ ว่าดังนี้นะครับ เดี๋ยวผมขอ อ่านอีกทีนะครับ ข้าพเจ้าไม่เชื่อว่าจะมีประเทศใดในโลกที่มีศาสนาอยู่มากมาย และแต่ ละศาสนาสามารถปฏิบัติพิธีการของตนได้อย่างเสรีเท่ากับประเทศสยาม อันนี้เปึ้นบท แถมท้ายไว้ทบทวนของท่านเจ้าคุณอาจารย์ปยุต ปิยุตโต นะครับ ท่านเขียนใน พารากราฟ (Paragraph) สุดท้ายในหน้า ๘๕ บอกว่า เฉพาะอย่างยิ่งในโลกบัดนี้ที่เต็มไป ด้วยการแบ่งแยกและความรุนแรง เหมือนรอการแก้ไข คนไทยสมควรอย่างยิ่งที่จะคิดกัน ให้จริงจังในการสืบค้นคุณสมบัติพิเศษแห่งชาติวัฒนธรรมของตนขึ้นมาอนุวัตพัฒนา ทำ เมืองสยามนี้ให้เปึ้นแผ่นดินแบบอย่างที่มนุษย์ทุกชาติเชื้อหมู่เหล่าอยู่ร่วมกันด้วยน้ำใจ ไม่ตรีมีสันติสุข อันนี้เปึนพารากราฟสุดท้ายที่ในบทแถมท้ายไว้ทบทวนนะครับ ผมคิดว่า ดังที่ผมได้อภิปราย และได้ไปค้นหาเอกสารความรู้ที่นํามาอ้างอิงนะครับว่า สิ่งที่เขาขอไม่ได้ขออะไรหรอกครับ ไม่ได้ขอให้ไปแก้กฎหมายว่า จะต้องมีเพศที่ ๓ ที่ไม่ใช่ เพศหญิง เพศชาย แต่ว่า ขอเพียงว่า อย่าเลือกปฏิบัติกับเขา เขาขอเพียงแต่ว่าอย่ารังแก่ เขาแค่นั้นแหละครับ แล้วเขาก็เปึนมนุษย์กับเราที่อยู่บนแผ่นดินสยามเหมือนกับเรา แล้ว ไม่ได้เปึนความผิดของเขา รวมทั้งไม่ใช่พ่อแม่ของเขา แต่มีความผิดปกติที่โครโมโซม เอ็กซ์ (X) ซึ่งทำให้เขาเกิดมาแล้วเขารู้สึกอย่างนั้น แต่ว่าเมื่อรู้สึกเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เกิดใน ครอบครับพ่อแม่ก็กลุ้มใจ ก็กลับกลายเปึนทุกข์ แล้วก็พ่อแม่เองก็นึกว่าตัวเองได้ทำ ก่อกรรมอะไรไว้ แท้ที่จริงแล้วไม่ใช่เลยนะครับ เท่านั้นไม่พอ สังคมยังกระหน่ําซ้ําเติมอีก ผมขอเพียงพื้นที่ให้เขาได้ยืนนะครับ ได้สูดลมหายใจ ได้มีที่ที่สำหรับเขาได้อยู่ในแผ่นดิน สยามอย่างสันติสุข ผมขอแค่นั้นแหละครับ ขอบพระคุณครับ