๒๒๕ บนสุดเลยใช่ไหมครับ ท่านประธานที่เคารพ ครับ สำหรับบทบัญญัติอันนี้นะครับ ผมขอแก้ประการที่ ๑ คือ จำนวนผู้แทนราษฎรจาก หนึ่งในห้า เปึ้น หนึ่งในสิบ นะครับ ก็เห็นว่าถ้าหนึ่งในสิบนี้อาจจะหนักไป ก็เข้าใจล่ะครับ ส่วนหนึ่งในสิบ หนึ่งในห้านี้ ผมก็เห็นด้วยล่ะครับ ผมก็ยอมรับว่า เอาล่ะ ถ้าหนึ่งในห้าก็พอเหมาะสอดคล้องและพอควร ตัวเลขของ สส. สว. อะไรอย่างนี้นะครับ แต่สำหรับจำนวนประชาชนผมขอแปรญัตติจาก ๑ แสน ขอลด ลงมาเหลือ ๑๐,๐๐๐ คน ด้วยเหตุที่ผมเอาเทียบเคียงจากการขอแปรญัตติในกรณีที่ ผมขอแปรเรื่องร่างพระราชบัญญัติ ถ้าประชาชนเสนอ ทางกรรมาธิการยกร่างบอกว่า ๒๐,๐๐๐ ลดมาจาก ๕๐,๐๐๐ แล้ว เหลือ ๒๐,๐๐๐ ผมขอแปรเหลื่อ ๕,๐๐๐ ถ้าร่าง พระราชบัญญัติแปรเหลือ ๕,๐๐๐ คนนะครับ ประชาชนเซ็นชื่อ ก็ถ้าเปึ้นรัฐธรรมนูญ เทียบเคียงอย่างนี้แล้ว ก็เลยขอแปรลดจาก ๑ แสน มาเปึ้นเหลือ ๑๐,๐๐๐ คน เอาล่ะ ในกรณีร่างพระราชบัญญัติก็ผ่านไปแล้ว และเจรจาแล้ว ข้อเสนอของผมที่ว่า ๕,๐๐๐ ทางกรรมาธิการก็ยอมรับและลดลงมาจาก ๒๐,๐๐๐ มาอยู่ที่ ๑๐,๐๐๐ ผมเองก็ปรับจาก ๕,๐๐๐ เปึ้น ๑๐,๐๐๐ แล้วก็ตกลงกันว่า เอาเปึนว่า ๑๐,๐๐๐ กรณีร่างพระราชบัญญัติ เมื่อมาเทียบเคียงอย่างนี้กับร่างพระราชบัญญัติแล้วนะครับ ดูศักดิ์ของกฎหมาย ดูสภาพ ดูสถานะของกฎหมายแล้วนี่ แม้ผมจะขอแปรจาก ๑ แสน ลงมา ๑๐,๐๐๐ ถ้าดูศักดิ์ เทียบเคียงแล้วนะครับ ก็ขาดความพอดี ก็เลยคิดว่าเปึนไปได้ครับ เราจะปรับ ปรับจากที่ ผมขอแปร ๑๐,๐๐๐ คนนี้ มาขึ้นสู่ คือมาขึ้นหากันกับของกรรมาธิการ แทนที่กรรมาธิการ จะ ๑ แสน ของผมจะ ๑๐,๐๐๐ สู้กัน เรามาปรับหากันไหมครับ เพื่อประโยชน์ของชาติ ปรับหากันไหมครับ เพื่อประโยชน์ส่วนร่วม ให้เข้าที่ที่พอดี ผมคิดว่าถ้าพอดีนะครับ โดยศักดิ์ โดยสภาพนี่นะครับ ของรัฐธรรมนูญกับพระราชบัญญัติแล้วนี่นะครับ เมื่อพระราชบัญญัติ ๑๐,๐๐๐ นะครับ ปรับหาจุดพอดี เช่น อาจจะ ๒๐,๐๐๐ ไหม ๓๐,๐๐๐ ไหม ๕๐,๐๐๐ ไหม อย่างนี้เปึนต้นนะครับ เช่น ให้ตัวเลือกนะครับ ให้ตัวเลือก ทางกรรมาธิการกับเพื่อนสมาชิกพวกเราว่า ถ้าเปึนตัวเลือกว่าปรับจากเปึน ๒๐,๐๐๐ ไหม ถ้า ๒๐,๐๐๐ น้อยไป ๓๐,๐๐๐ ไหมล่ะ ถ้า ๓๐,๐๐๐ น้อยไป ๕๐,๐๐๐ ไหมครับ เอาจุดพอดี ท่านประธานที่เคารพครับ ทําไมผมเสนออย่างนั้นครับ ท่านประธานลองนึกดู ว่าคนที่จะมาร่วมกันเพื่อเซ็นชื่อเสนอรัฐธรรมนูญนะครับ เสนอแก้รัฐธรรมนูญนะครับ และจำนวนเปึนแสนนะท่านประธานนะ จะต้องเปึนเรื่องที่สาหัสสากรรจ์มาก และคงจะ เปึ้นเรื่องที่เปึ้นเรื่องใหญ่มาก ที่สำคัญจะมีเรื่องที่กระทบกระเทือนกับเรื่องต้องแก้ รัฐธรรมนูญตัวนั้นนะครับ เยอะมาก ผมเทียบเคียงนิดเดียว ท่านประธาน คนชุมนุม ประมาณ ๒๐,๐๐๐ คนก็ตาม ๕๐,๐๐๐ คนก็ตาม ท่านลองชวนให้คน ๒๐,๐๐๐ หรือ ๕๐,๐๐๐ มาร่วมเซ็นชื่อร่างรัฐธรรมนูญนะ ร่างกฎหมายนะ ไม่ได้เซ็นครบหมดทุกคนนะ ท่าน ๕๐,๐๐๐ คนนี่ ให้เซ็นได้สัก ๕,๐๐๐ คน นี้ก็บุญกะลาหัวเราแล้ว ยากมาก ไม่ใช่ง่าย เพราะเขาจะต้องน้ำทั้งบัตรประชาชน นำทั้งทะเบียนบ้าน น้ำทั้งการตรวจสอบ เปึ้นทั้งผู้มี สิทธิเลือกตั้ง เปึ้นทั้งผู้ไม่ขาดคุณสมบัติ ท่านเห็นไหมครับ คนมาชุมนุมสนามหลวง มาเรียกร้องรัฐธรรมนูญ ๕๐,๐๐๐ คนนี่ ได้สัก ๕,๐๐๐ ก็บุญแล้ว ท่านลองคิดดูว่า ถ้าคน มาร่วมกันเพื่อจะมาเซ็นได้เปึนแสนนะท่านนะ มันจะต้องมีผู้คนมาร่วมกันเปึ้นล้าน ตอนนั้นเขาไม่ต้องการแก้รัฐธรรมนูญแล้ว ท่านประธานครับ แสดงว่าปัญหามันเยอะ เยอะจนเขาฉีกเสียเถอะรัฐธรรมนูญนี้ ท่านประธานชอบอย่างนั้นหรือเปล่า ถ้าไม่ชอบ ถ้าไม่ชอบ ท่านไม่ต้องให้สถานการณ์วุ่นวาย สถานการณ์เดือดร้อนมากมายนะ ให้เขา มีโอกาสได้เป่ดประตู เป่ดหน้าต่าง เปึนช่องทางให้ประชาชนสามารถใช้สิทธิทางตรง มาเสนอยกร่างแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญได้บ้างนี่ ช่องทางนี้เล็ก ๆ นี่ เมื่อผ่านช่องทางนี้ ประตู้นี้แล้วยังจะต้องเข้ามาในห้องนี้ นี่ ๆ เข้ามาในห้องนี้ ที่นิติบัญญัติจะต้องมาตรวจ มาตรา มาสอบ มาส่วนว่าเหมาะ ไม่เหมาะ มันถูก ไม่ถูก มันดี ไม่ดี มันกระทบอะไรบ้าง เสียหายอะไรบ้าง อย่างที่ท่านต้องการนั่นแหละ ที่ประเทศชาติจะเสียหาย กระทบกระเทือน ต่างชาติจะไม่เดือดร้อนมาก ต่างชาติจะสงสัยว่ารัฐธรรมนูญของไทย จะแก้อย่างไร นั่นล่ะ ท่านมาพิจารณาในห้องนี้ ท่ามกลางการพิจารณาในห้องนี้ ครูบาอาจารย์ ศาสตราจารย์จากธรรมศาสตร์ จากนิด้า (NIDA – National Institute of Development Administration) จากร้อยแปดจิปาถะมาให้ความเห็น รัฐบาลที่เก่งกาจ เชี่ยวชาญมาให้ความเห็น สภานิติบัญญัติแห่งรัฐก็จะมาให้ความเห็น สื่อมวลชน จะถ่ายทอดออกไปสู่พี่น้องประชาชน เปึนอย่างไรครับ ข้อเสนอนั้น เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย ดี ไม่ดี ผลกระทบเปึนอย่างไรต่าง ๆ เขาจะตัดสินใจทั้งสังคม เพียงแต่ขอเป่ดประตู หน้าต่างให้เดินเท่านั้น ท่านจะยอมูลดไหม ข้อเสนอของผมนี่นะ ๑๐,๐๐๐ คนนี่ ผมยินดี ปรับขึ้น ปรับขึ้น ถ้าท่านยินดีนะครับ ท่านลดจาก ๑ แสนของท่าน จาก ๑๐,๐๐๐ ของผมนี่ ลดลงมาหากัน ประโยชน์ชาติ ผมเสนอว่า ถ้า ๒๐,๐๐๐ เปึนอย่างไร ถ้า ๒๐,๐๐๐ มันเบาไป หนักไป ๓๐,๐๐๐ มันเปึน อย่างไร ๓๐,๐๐๐ มันเบาไป หนักไป สัก ๕๐,๐๐๐ เปึนอย่างไรถ้าอย่างนั้น อะไรอย่างนี้ เปึ้นต้น ไม่ใช่เปึนคนที่จะไม่เอาอะไรเลย สู้กับท่าน ไม่ใช่นี่นะครับ เดี๋ยวนี่ก็ตัวเลขอีกแล้ว ปวดหัวอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้ กรรมาธิการนี่ชอบปวดหัวกับเรื่องตัวเลขอยู่เรื่อย