คือ ๑๕๐ คนนี่ อยู่ในระดับที่ผมฟัง แล้วนี่พอจะรับกันได้ คือ ๑๕๐ จะบวก ลบ นิดหน่อยอะไรพวกนี้ทุกคนก็รับกันได้ เพราะฉะนั้นรูปแบบที่จะมีการเลือกตั้งหรือสรรหานี่ เนื่องจากสมาชิกหลายคนก็ติดใจว่า สรรหานี่เกรงว่าจะมีการวิ่งเต้น แล้วก็ยังผูกพันและคิดว่าการเลือกตั้งน่าจะดี แต่การ เลือกตั้งอย่างที่เราเคยเลือกกันมาก็เกรงว่าจะมีปัญหา เพราะว่าก็เกรงว่าจะไปสัมพันธ์กัน กับพรรคการเมือง หรือว่าผู้มีอิทธิพล หรือว่าใช้เงินซื้อเสียง แล้วก็จะได้คนมาไม่ต่างกับ สส. เพราะฉะนั้นทางออกที่พูดคุยกันนี่นะครับก็คือว่า เราอาจจะทําเขตเลือกตั้งให้ใหญ่ขึ้น กว่าจังหวัด เมื่อวานนี้เราพูดกันถึงว่าเราจะแบ่งระบบบัญชีรายชื่อเปึน ๘ เขต แต่จะขอ แบ่งครึ่ง ของเขตนั้นมันใหญ่ไป ๘ เขต แบ่งให้เปึ้นประเทศ ให้เปึน ๑๖ เขต เมื่อแบ่งเปึน ๑๖ เขต อนุมานเท่ากับกรุงเทพนี่แบ่งครึ่งนะครับ โดยประมาณ ประมาณ เพราะฉะนั้นเวลาเลือกนี่ก็จะให้ประชาชนเลือกจากกลุ่มจังหวัดที่มีขนาดทั้งหมด ทั้งประเทศแบ่งออกเปึน ๑๖ เขตเลือกตั้ง ก็เท่ากับว่าบางจังหวัดอาจจะต้องเปึนเขต เปึ้นเขตนั้นกินความ ๒ จังหวัด หรือกินความ ๓ จังหวัด แล้วแต่กลุ่มว่ากลุ่มนั้นเปึน จังหวัดเล็ก จังหวัดใหญ่ แล้วก็ให้มีการเลือกตั้งประชาชนลงไปนี่ เลือกคนเดียว ก็จะ คล้าย ๆ กับการเลือกตั้ง สว. ในป้ ๒๕๔๓ ที่ท่านประธานกับผมได้รับการเลือกตั้งมา แล้วก็เรียงคะแนนจากสูงไปหาต่ำ เขตหนึ่ง ๑๖ เขต เขตหนึ่งจะมี ๑๐ คน เพราะฉะนั้น เราจะมี สว. ทั้งหมด ๑๖๐ คน จาก ๑๖ เขตนะครับ ท่านประธานครับ วิธีนี้ก็มีข้อดีก็คือว่า การซื้อเสียงจะกระทำได้ยากลำบากมาก ๆ เพราะว่าจะเปึนกลุ่มเขตจังหวัดใหญ่ เปึนกลุ่ม ที่ข้ามจังหวัดนะครับ แล้วก็จะได้บุคคลที่มีชื่อเสียง หรือเปึ้นบุคคลที่ผ่านประสบการณ์ ที่เปึนที่รู้จัก เปึ้นที่ประจักษ์ ขณะเดียวกันการบล็อกโหวต (Block vote) ก็ทำไม่ได้ เพราะว่าประชาชน คนหนึ่งไปเลือกได้เพียงแค่คนเดียว เปึ้นระบบที่ค่อนข้างที่จะ ถ้าพูดถึงในแง่ของการสมัคร นี่ ผู้สมัครถ้าไม่แน่จริงนี่ผมว่าลำบาก แล้วถามว่ามาจากประชาชนไหม ประชาชน ได้กลั่นกรองว่าแน่จริงไหมที่เข้ามา ไม่ได้เข้ามาโดยสรรหาจากใคร แต่ว่าประชาชนช่วยกัน สรรหา ถ้ามองแบบนี้นะครับ เพราะฉะนั้นอำนาจที่มีนี่ก็ไม่ต้องแก้ไข เปึ้นไปตามที่ กรรมาธิการเสนอก็คือ ๓ อํานาจครึ่งอย่างที่ได้คุยกันมา ทั้งอํานาจถอดถอนก็สมควรที่จะ กระทําได้ เพราะว่าจะไปถอดถอนผู้มาจากการเลือกตั้งก็สามารถที่จะกระทําได้ แล้วจะ อนุมัติหรือเห็นชอบองค์กรตามรัฐธรรมนูญก็ชอบธรรม เพราะว่ามีฐานมาจากประชาชน ทั้งสิ้น จะควบคุมตรวจสอบ กลั่นกรองกฎหมาย ตรวจสอบรัฐบาล ก็มีเหตุมีผลที่พอจะ ทำได้ ท่านประธานคงรู้ว่าผมนี่เจ็บปวดกับการเลือกตั้งที่ประเภทที่มา แล้วผมก็เรียน ไปแล้วเมื่อวานนี้ว่า มันไม่ต่างอะไรกันกับบรรดาสภาอีกสภาหนึ่ง แต่วิธีนี้น่าที่จะทําให้ ดูภาพดีขึ้น ทีนี้ก็มีนิดเดียว ที่แรกเพื่อนสมาชิกในที่ผมเดินคุยด้วยนี่นะครับ ก็บอกว่า จริง ๆ แล้วผมต้องกราบเรียนนะครับ ผมได้ความคิดจากคุณศิวะที่อภิปรายตอนนั้น ที่บอกเอ่ยชื่อท่านประธาน เอ่ยชื่อผม เอ่ยชื่อคนนั้นคนนี้ แล้วผมก็นั่งดู เอ๊ะ มันก็มาจาก สว. ที่มาจากจังหวัดใหญ่ แล้วก็เปึนเขตใหญ่ทั้งสิ้นเลย ผมดูแล้ว ถ้าอย่างนี้ทําไมเรา ไม่ทำเขตใหญ่ ก็หวนกลับไปคิดท่านกรรมาธิการเมื่อวานนี้ที่เปึน ๘ เขต ปาร์ตีลิสต์ นึกออกไหมครับ ผมก็เลยบอก เอ๊ะ มันใหญ่ไปเลย ลองผ่าครึ่งสิ ก็เลยลองไปคุยกันดูกับ ท่านสุรชัย ท่านอุทิศ คุณศิวะ ท่านอาจารย์สมชัย ท่านอาจารย์สวัสดิ์ ท่านอาจารย์อรัญ ธรรมโน ก็มานั่งคำนวณกันดู แล้วก็ลองคำนวณกันดูกับกรรมาธิการหลายคน เขาบอก เออ ถ้าเปึน ๑๖ เขตนี่ แล้วเขตละ ๑๐ ๑๖๐ มันก็เท่ากับประมาณหนึ่งในสามของ ๔๘๐ อีก ใช่ไหมครับ ทุกอย่างมันลงตัว มีเหตุมีผลรับกันพอสมควร มีอันเดียวที่มีคนบอกว่า อาจจะมีปัญหาไหมว่า ถ้าเกิดมี ๒ จังหวัด จังหวัดหนึ่งใหญ่ จังหวัดหนึ่งเล็ก แล้วประชาชนในจังหวัดนิยมก็จะเทคะแนนให้แต่พวกจังหวัดใหญ่ จังหวัดเล็กเลยอดได้ ท่านประธานครับ ผมนี่ลองไปเอาตัวเลขมาดูเมื่อกี้นี้เอง โทรศัพท์ไปให้คนช่วยเอาตัวเลข มาดูว่าเปึนอย่างนั้นไหม ถ้าจังหวัดนิยม จ๋าเลยนะครับ คือต่างคนต่างเลือกจังหวัดตัวเอง ไม่ยอมเลือกจังหวัดอื่นเลย ผลไม่ใช่อย่างนั้น ผลปรากฏว่าจังหวัดเล็กติดมาทันทีเลย เพราะอะไรครับ เพราะจังหวัดใหญ่เสียงแตก เพราะคนลงสมัครนี่นะครับ เพราะประชาชน จังหวัดใหญ่่ก็ลงได้ใบเดียว จังหวัดใหญ่ก็มีหลายคนที่ลง เสียงก็แตก ไม่ใช่จังหวัดใหญ่ จะได้เปรียบ ตกลงจังหวัดเล็กแล้วคนลงน้อยนี่จะได้เปรียบอีกเพราะเสียงเกาะ มันจะเปึน การกระจายในตัวพอสมควร ลองฝาก ผมเองก็ไม่ได้เร่งรัดสภาอะไรนะครับ เมื่อคิดออกก็ ลองพูดคุยกันดูว่ามันเชยไหม แต่ปรากฏว่าทุกคนก็พอจะเห็นว่าเปึนแนวทาง ประนีประนอมระหว่างผู้ที่อยากมาจากการเลือกตั้งโดยตรงกับผู้ที่เปึนห่วงการเลือกตั้ง แล้วอยากจะให้สรรหาผสม มันก็เปึนการผสมในที่ แต่มีฐานทั้งหมดมาจากประชาชน แล้วไม่ใช่จังหวัดเล็ก แต่เปึนเขตกลุ่มจังหวัด เปึ้นเขตที่ใหญ่พอสมควร แต่ไม่ใหญ่มาก ขนาดเปึน ๘ เขต อาจจะเปึน ๑๖ แล้วก็ ๑๐ คน ท่านประธานจำได้ใช่ไหมครับ พวกเรา มานี่ ท่านประธานกับผม กรุงเทพมี ๑๘ คน ๑๘ หารครึ่งก็ประมาณ ๙ ผมก็อนุมานว่า เหมือน ๆ กับกรุงเทพ ฝัืงธัน อย่างนี้เปึนต้น ก็ทำให้พอที่จะดำเนินการได้ ก็ฝาก ท่านประธานไว้คิดก่อน ผมยังไม่มีอะไรตายตัวตรงนี้นะครับ ขอบพระคุณครับ