สภาร่างรัฐธรรมนูญ · ครั้งที่ ๓๐ · ๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๐

เจิมศักดิ์ ป่ืนทอง หารือเรื่องการแบ่งเขตกรุงเทพมหานคร แนะนำให้แบ่งเป็นเขต 16 เขต และไม่ให้พรรคการเมืองครอบงำ

รองศาสตราจารย์เจิมศักดิ์ ป่ืนทอง

เรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม เจิมศักดิ์ ป่ืนทอง ผมอยากจะอภิปรายเพื่อตอบคำถามของท่านกรรมาธิการ ที่ ขอประทานโทษ ผมนึกชื่อท่านไม่ออกว่า ที่อยู่ กกต. นะครับ ขอโทษผมบล็อกขึ้นมา ท่านอาจารย์ประพันธ์ นัยโกวิท ที่บอกว่า กรุงเทพจะแบ่งเขตอย่างไร เวลาเราเลือก สส. เราแบ่งเขตกรุงเทพเปึน ๕๐ เขต เราเคยแบ่งได้ แต่ถ้าเราแบ่งกรุงเทพเปึน ๒ เขต ผมคิดว่าน่าจะแบ่งได้ ก็เอาเขตย่อยของท่านร่วมกันให้มันได้ตามสัดส่วน ผมเชื่อ กกต. นี่ ทำได้ ขณะเดียวกันท่านถามว่า ถ้าหากว่ามีเขตกว้างกว่าจังหวัดแล้วนี่ เขาจะแสดง วิสัยทัศน์อย่างไร ผมต้องกราบเรียนว่า ผมเปึน สว. ที่มาจากการเลือกตั้ง แล้วใช้กรุงเทพ เปึ้นเขต ไม่ได้แบ่งกรุงเทพเปึน ๒ ส่วนด้วยซ้ำ ทั้งกรุงเทพ ทั้งธนบุรี พวกผมเดินอย่างไร ล่ะครับ พวกผมแสดงวิสัยทัศน์อย่างไรล่ะครับ กับคนจำนวนเกือบ ๑๐ ล้าน ผมแยกอย่างไรครับ ในกรุงเทพยิ่งหนักกว่านั้นอีก เพราะมีคนต่างจังหวัดเข้ามาอยู่ ในกรุงเทพมหาศาลเลย ผมแยกอย่างไรล่ะครับ คนที่เขาลงนี่เขามีวิธีการ ถ้าท่านอยากจะ รู้ว่า ผมเดินอย่างไรนี่นะครับ ผมเขียนในหนังสือชื่อว่า แนะนําตัวอย่างไรได้เปึน สว. เพราะว่าในเขตที่ใหญ่ขนาดนี้นี่ทําอย่างไร ผมเขียนไว้แล้วครับ แล้วผมจะเอามาแจก ซึ่งคนที่จะลงเลือกตั้งนี่ก็จะต้องศึกษาพื้นที่และจะต้องมีวิธีการ กกต. เคยห้าม ไม่ให้แสดงวิสัยทัศน์ด้วยซ้ำ ผมนี่จะบอกว่าตัวเองมีวิสัยทัศน์เข้ามาเปึน สว. แล้วจะทำ อะไรนี่ พูดไม่ได้ ใช้ไมโครโฟน (Microphone) ไม่ได้ ผมนี่ต้องพูดด้วยปากเปล่าตลอด ใช้ไม่โครโฟนเมื่อไหร่จะถูกจับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่พวกผมทํา ทําอย่างไรล่ะครับ กับกรุงเทพมหานครที่ใหญ่กว่าเขตที่ผมพูดนี้อีก ผมว่าตรงนี้นี่นะครับ ผมคิดว่าพวกเรา ที่จะลงสมัครนี่เขามีวิธีการ และผมทํามาแล้ว ไม่ใช่ว่าผมเคยทําแต่เขตจังหวัดเล็ก ๆ ผมทํา ทําเท่ากับสองสามเขตที่เราพูดกันมาเมื่อสักครู่นี้อีก ทีนี้มีคนก็จะพูดกันอยู่เรื่อย ๆ ว่า พรรคการเมืองจะครองเขตใหญ่ ตกลงพรรคการเมืองนี่มันเปึนตัวผู้ร้ายที่แอบอ้างได้ ตลอดใช่ไหมครับ พอบอกว่าเขตเล็ก เขตเดียว เบอร์เดียว พวกท่านก็บอกว่า โอ้โห พรรค การเมืองสบายเลย ซื้อได้เลย เขตเล็กนิดเดียว ครองเลย แต่พอมาเที่ยวนี้บอกเขตใหญ่ ใหญ่กว่าจังหวัด ท่านก็บอก พรรคการเมืองสบายเลย ครองเลย ตกลงเขตตรงไหนเขาก็ ครองหมดใช่ไหมครับ ถ้าใช่นี่ ท่านไปเลือกกันทำไมล่ะครับ ท่านเองนี่ประดิษฐ์ทำไม มีเสียสภาเดียวดีไหม ผมนี่เปึนคนเตือนท่านมาตลอดว่า เลือกอย่างไรก็หนีไม่พ้น แต่ผมยังคิดว่าเลือกเขตเล็กกับเขตใหญ่นี่ เขตใหญ่ พรรคการเมืองน่าจะแทรกยาก ถ้าแตกให้เขาเลือกสิครับ เขาจะแทรกได้เยอะ พวกผมมานี่ พรรคการเมืองแทรกไม่อยู่หรอกครับ พอเขตใหญ่แล้ว คนที่เปึนที่รู้จัก ประเทศไทย ไม่ใช่มีแต่คนที่เปึ้นที่รู้จักอยู่ในกรุงเทพนะครับ คนที่ต่างจังหวัดก็มีคนดี มีฝ้มือ คนอย่าง ครูชบ ยอดแก้ว อย่างนี้ ที่อยู่ที่สงขลา ถ้าลองสิครับ ถ้าเลือกแล้วทีเดียวได้หลายคนนี่ นะครับ ได้เขตนี้ ๕ คน ผมเชื่อว่าเขาจะมีโอกาสติดเข้ามา คนอย่างอาจารย์จอน อึ้งภากรณ์ นี่นะครับ เมื่อครั้งที่ลง สว. รุ่นเดียวกับผมนี่ ลองท่านให้อาจารย์จอนไปแข่ง เปึ้นเขตเล็กสิครับ อาจารย์จอนไม่มีทางได้มาเลย แต่เพราะลงในเขตใหญ่ พอนับคะแนน คนเดียว เลือกเบอร์เดียวไปเรื่อย ๆ อาจารย์จอนได้ ๑๘,๐๐๐ คะแนน แล้วมีโอกาสเข้ามา แล้วก็มาช่วยกับพวกผมทํางานอยู่ในสภานี้ แต่ท่านลองสิครับ เปึ้นเขตเล็ก ๆ ได้ทีละคน สองคน อาจารย์จอน อึ้งภากรณ์ ไม่มีสิทธิแน่ แต่พอมีหลายคนนี่นะครับ อาจารย์ประพันธ์ กรุณาพิจารณานิดหนึ่งนะครับ เที่ยวนี้เขตหนึ่งนี่มันไม่ใช่ได้คนเดียวนะครับ เอาล่ะ พรรคการเมืองอาจจะมีโอกาส เขาก็ดันคนของเขาไปได้คนสองคน แต่ที่เหลือนี่มันมี โอกาส นี่ผมพูดด้วยประสบการณ์นะครับ มันทำให้คนอันดับต่อ ๆ ไปเขามีโอกาส แล้วคนที่พอจะมีฐานเอ็นจีโอ (NGO – Non Government Organization) ฐานชาวบ้าน ภูมิปัญญาของชาวบ้านจะมีโอกาสแทรกเข้ามามากกว่า ผมนี่พอจะเข้าใจว่าเราอยากจะ เห็น สว. ที่เปึนอิสระ ท่านก็รู้ว่าผมนี่เจ็บช้ำน้ำใจมาก ถ้า สว. ไม่เปึ้นอิสระ แล้วยิ่ง พรรคการเมืองครอบงำนี่ ผมจะยิ่งเจ็บใจมากที่สุด ท่านก็รู้ อันนี้จุดยืน จริง ๆ แล้ว ผมไม่เชื่อ เมื่อกี้ท่านอาจารย์ประพันธ์คงพูดผิดไป ที่บอกว่า เสนออย่างนี้ไม่รู้จะไปเสนอ เพื่ออะไร หรือเพื่อใคร เหมือนกับว่าผมกำลังจะเสนอเพื่อพรรคการเมือง ประวัติผมนี่ มันน่าจะบอกอยู่แล้วใช่ไหมครับว่า ไม่เคยที่จะเปึ้นเช่นนั้น เพราะฉะนั้นผมคิดว่า ลองพิจารณาดูเถอะครับ มันจะเป่ดโอกาสให้คนที่จะซื้อเสียงนี่ ผมคิดว่าหมด จะซื้อได้ อย่างไรในขนาดเขตใหญ่ขนาดนั้น แล้วแบ่งเปึน ๑๖ เขต คราวที่แล้วท่านแบ่ง ๘ เขต เมื่อวานนี้ตอนกลางคืน เที่ยวนี้ผมเอา ๒ หาร ถ้าท่านยังคิดว่าใหญ่ไป ท่านเอา ๔ หาร ผมไม่ว่าอะไร แต่ขอให้ใหญ่กว่าจังหวัดได้ไหมครับ ลองพิจารณาดูเถอะครับ ผมไม่ได้ดื้อรั้นว่าจะต้องใหญ่แค่ไหน ผมยืดหยุ่น และผมไม่ได้ซีเรียส (Serious) นะครับ ถ้าท่านไม่เอา ผมก็ไม่ว่าอะไร ผมไม่มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งสิ้น ผมบอกท่านแล้วว่า ผมไม่เห็น ด้วยกับการมีวุฒิสภา แต่ถ้าท่านจะมี ผมก็ช่วยท่านคิดว่าอะไรจะดีที่สุดเท่านั้นเอง เหตุ เกิดขึ้นเพราะว่า คุณศิวะ แสงมณี อภิปรายเมื่อเช้านี้ว่ายกตัวอย่างว่า เห็นไหมคนนั้น คน นี้ คนนี้ คุณสัก ก่อแสงเรื่อง ใครต่อใคร ผมฟังแล้ว เอ๊ะ นี่มันมาจากประเภทจังหวัดใหญ่ ๆ แล้วผมก็เลยมองว่า เอ๊ะ ถ้าอย่างนั้นเราทำให้มันใหญ่ขึ้นดีไหม ก็เกิดจากแนวคิดตรงนี้ แล้วก็เลยคุยกัน พอคุยกันหลายคนบอก เออ น่าจะดี น่าจะดี คุยกับท่านสวัสดิ์ คุยกับ อาจารย์สมชัยเขาบอกว่า น่าจะดี ผมก็เห็น แล้วก็ลองเสนอดูเท่านั้นล่ะครับ อย่าได้คิดว่า มีนอก มีใน มีอะไรต่ออะไรเลยครับ ขอบพระคุณครับ