ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม สุนทร์ จันทร์รังสี่ สสร. สายสื่อมวลชนภูมิภาค ในมาตราที่ ๔๗/๑ ซึ่งคณะกรรมาธิการยกร่าง ได้เพิ่มเติมมา ความจริงแล้วนอกจากจะเปึนการขัดต่อรัฐธรรมนูญมาตรา ๔๓ ดังที่ ท่าน สสร. วัชรา ผู้มีเกียรติได้กล่าวไปก่อนหน้านี้แล้ว กระผมยังเห็นว่า จะไม่มีผล ทางปฏิบัติด้วย แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับประเด็นที่ว่า ต้องการจะชี้แจงทำความเข้าใจกับ คณะกรรมาธิการ และดูเหมือนอยากจะหาทางออกให้ด้วย เพราะว่าในมาตรานี้เปึ้น เสมือนหนึ่งการมัดตราสังคนหนังสือพิมพ์ โดยเฉพาะคนหนังสือพิมพ์หรือ สื่อมวลชนภูมิภาค ซึ่งในประเทศไทยของเรา ต้องยอมรับว่า นอกจากเสี่ยงมากกว่า แล้วก็ ยังอ่อนแอมากกว่าสื่อมวลชนในเมืองหลวงอีกด้วย กระผมขอเรียนว่า ในมาตราที่ ๔๗/๑ นี้ ถ้าพิจารณาแล้วมันจะไปซ้ำ ซ้ำซาก ซ้ำซ้อนกับมาตราที่ ๒๕๖ (๔) มีความคล้ายคลึง กันมาก ผมว่า ควรที่จะแก้ไข เพราะว่าในมาตราที่ ๔๗/๑ นี่ ถ้าพูดถึงผู้ดํารงตําแหน่งทาง การเมือง จะเปึนเจ้าของกิจการหรือหุ้นส่วนกิจการหนังสือพิมพ์ วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ หรือโทรคมนาคมมิได้ ไม่ว่าจะงานตนเอง หรือให้ผู้อื่นเปึ้นเจ้าของกิจการ หรือถือหุ้นแทน หรือจะดำเนินการโดยวิธีการอื่นใด ไม่ว่าจะทางตรง ทางอ้อมที่สามารถ บริหารกิจการดังกล่าวได้ ในทำนองเดียวกัน การเปึ้นเจ้าของกิจการหรือถือหุ้นในกิจการ ดังกล่าวมิได้ ความในข้อนี้ มาตรานี้ กระผมกราบเรียนว่า กระผมมิได้เดือดร้อนด้วย เพราะกระผม ละวางทางการเมืองแล้ว แต่กระผมได้รับคำปรารภ์ คำร้องทุกข์ คำร้องเรียนจากพี่น้อง สื่อมวลชนภูมิภาค ไม่ว่าจะเปึนภาคเหนือ ซึ่งน้ำโดย คุณผ่องพรรณ จึงยศยิ่ง ประธาน เครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคเหนือ คุณจักรกฤชณ์ แววคล้ายหงษ์ ประธาน บรรณาธิการเครือข่ายภาคตะวันออกและภาคกลาง คุณสกนธ์ บรรณาธิการเครือข่าย หนังสือพิมพ์ภาคใต้ และคุณไชยยงค์ มณีพิลึก หนังสือพิมพ์จังหวัดสงขลา หลายคนก็มิได้ มีเจตนาที่จะทำงานด้านนักการเมืองท้องถิ่นไว้ด้วย แต่ก็ได้รับร้องเรียน ได้รับการ ร้องทุกข์จากสื่อมวลชนภูมิภาค ซึ่งกำลังเปึนกำลังหลักในการที่จะทำความเข้าใจกับพี่น้อง ประชาชนทั่วไป ในการที่จะผลักดันการเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของประเทศเรา แม้กระทั่งการ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ บางท่านอาจจะมองข้ามความสำคัญของสื่อมวลชนภูมิภาค โดยคิดแต่เพียงว่า สื่อมวลชนส่วนกลางนั้นสำคัญแล้ว สื่อมวลชนภูมิภาคไม่ควรได้รับการ น่าสนใจ แต่ในความเปึ้นจริงในประเทศที่เจริญแล้ว สื่อมวลชนภูมิภาคหรือสื่อมวล ท้องถิ่นนั้น ประชาชนเขาจะนิยมอ่านควบคู่กันไปกับสื่อมวลชน หรือหนังสือพิมพ์ของ เมืองหลวง เพราะหนังสือพิมพ์ภูมิภาคย่อมใกล้ชิดกว่า ย่อมซึมซับได้มากกว่า เปรียบเสมือนการทําวิทยุชุมชนในเวลานี้ ซึ่งจําเปึนอย่างยิ่งที่จะต้องทําควบคู่กับวิทยุของ สถานีหลักด้วย การทำงานของสื่อมวลชนภูมิภาคนี้ สิ่งที่ผมน่าเห็นใจ ก็เพราะว่า อ่อนแอ ค่อนข้างอ่อนแอเปึนอย่างยิ่ง ทุนทรัพย์ก็เล็กน้อย และมีหลายคนที่อุทิศตัว อุทิศวิญญาณ ให้กับจรรยาบรรณ ให้กับบ้านเมือง ทุ่มเททั้งเลือดเนื้อ ร่างกายที่จะรักษาความสถาพร ความยุติธรรม และการทุจริต มิให้เกิดขึ้นในบ้านนี้เมืองนี้ แน่นอนครับ ทุกองค์กรย่อมไม่มี คนที่จะพิเศษสุด ดีพร้อม ก็คงจะมีบางสถานี บางฉบับ ที่ประพฤติผิดนอกลู่นอกทาง ผิดจรรยาบรรณ์ไปบ้าง แต่ท่านครับ ในหลักการนั้นเชื่อกัน มั่นใจกัน ยึดถือกันว่า ประชาชนเท่านั้นที่จะเปึนผู้พิพากษา สื่อมวลชนใดที่ประพฤตินอกลู่นอกทาง ประพฤติ ไม่มีจรรยาบรรณ สื่อมวลชนนั้นก็จะไม่ได้รับความเจริญ และไม่ได้รับความก้าวหน้าไปได้ แล้วในประการหนึ่ง ถ้าท่านไม่ไว้ใจระบบกลั่นกรองของประชาชน และท่านคิดว่า ท่านไปปัดปัอง ผูกขาดมิให้สื่อมวลชนบางคนที่จะเปึนนักการเมือง ได้เปึนนักการเมือง ควบคู่ไปกับการทำหน้าที่ตามอุดมการณ์ของเขาแล้ว ท่านคิดหรือว่า ท่านจะปัองกัน หนังสือพิมพ์มิให้ถูกแทรกแซงได้ คนทำหนังสือพิมพ์บางคน ซึ่งมิได้ทำงานการเมือง อย่างเป่ดเผยเหมือนกับบางคนที่สุจริตใจนั้น ก็อาจจะขายตัว ขายวิญญาณให้กับ นักการเมืองบางคนได้ สิ่งเหล่านี้มันมีข้อพิสูจน์ที่แน่ชัด เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นว่า ประชาชนเท่านั้นที่จะเปึ้นผู้พิพากษาได้ว่า สื่อมวลชนฉบับใด สถานีใด ควรจะอยู่ได้ หรือไม่ได้ อีกทั้งในมาตรา ๒๕๖ คือ ผมกล่าวว่ามันซ้ำซ้อนกัน เพราะว่าใน (๔) ได้ระบุแล้วว่า ไม่ เปึ้นหุ้นส่วน หรือผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วน หรือบริษัทที่ดำเนินกิจการเกี่ยวกับสื่อสารมวลชน หรือเข้าเปึนคู่สัญญากับห้างหุ้นส่วน หรือบริษัทดังกล่าว มาตรานี้ในความเข้าใจของผม ส่วนใหญ่แล้วจะครอบคลุมนายทุนระดับชาติอยู่แล้วที่จะลงทุนเปึ้นร้อยล้านพันล้าน เพื่อที่จะเข้าครอบสื่อมวลชน เพราะฉะนั้นผมจึงเรียกร้องให้ท่านแก้ตราสังของสื่อมวลชน ภูมิภาคออก ไปให้สื่อมวลชนภูมิภาคได้ดิ้นรน ได้ต่อสู้ ให้สมกับอุดมการณ์และความตั้งใจ ของเขา กระผมขอฝากบทกลอนให้ท่านได้รับทราบว่า ท่านประธานหัวเราะทำไมครับ ใคร คนหนังสือพิมพ์ที่ทรนงในนามต้น ชื่อเสียงจะคงทนอยู่ค้ำฟัานภาบา ใครคนหนังสือพิมพ์ ที่ขายตัวเพื่อเงินตรา จารึกบนหนังหมาประจานนานชั่วหลานเหล่น สิ่งเหล่านี้ครับ ขอให้ ท่านกรรมาธิการยกร่างได้โปรดปรับปรุงแก้ไขมาตรานี้ด้วย ขอบคุณมากครับ