ขอบพระคุณครับท่านประธานที่เคารพครับ ท่านประธานที่เคารพครับ ผม กฤษฎา ให้วัฒนานุกูล ครับ ผมเปึ้นตัวแทนในฐานะเกษตรกรที่ พูดง่าย ๆ ว่า คนส่วนใหญ่ของผืนแผ่นดินนี้ครับ เปึ้นผู้ครอบครองแผ่นดิน แต่วันนี้แทบจะไม่ เหลืออะไรแล้วนะครับ สิ่งที่ชัดเจนที่สุดนะครับ และน่าวิตกกังวลที่สุดนี่ ผมคิดว่า ท่านประธาน สุรชัยของผมนี่นะครับ ระบุคำว่า กิจการของรัฐ ยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำนะครับ ควรอาจจะต้อง เฉพาะกิจการของรัฐโดยตรงด้วยนะครับ เพราะบางครั้งนี่เราจะเห็นได้ว่า มีการเว้นคืนกัน เสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ ก็เข้าไปสู่กระบวนการของความเปึนรัฐวิสาหกิจ ซึ่งรัฐวิสาหกิจ บางครั้งก็อยู่ในรูปของบริษัท หรือบริษัทมหาชน ซึ่งมีเอกชนเปึนผู้มาถือหุ้นนะครับ พูดง่าย ๆ ครับ เกษตรกร คนบ้านนอกไม่มีโอกาสหรอกครับ จะได้ถือหุ้นครับ เห็นได้ทุกครั้งครับ หุ้นหมด ก่อนทุกครั้งเลยครับ ก่อนประกาศขายเลย แต่ทรัพยากรที่ถูกเว้นคืนไปนั้น เปึนของพี่น้อง ประชาชนนะครับ การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์นะครับ เรามักจะมองที่ที่ดินครับท่านประธาน แต่ อย่าลืมนะครับว่า ที่ดินที่เวนคืนนั้น ไม่ใช่ได้เฉพาะผืนแผ่นดินครับ มันยังมีสรรพสิ่งที่อยู่ นอกเหนือจากนั้นอีก อาทิเช่น ต้นไม้นะครับ ความหลากหลายทางชีวภาพที่ต้องตกไปด้วยครับ จากการเว้นคืน เพื่อไปทำกิจการนั้น ๆ ในตรงนี้ผมคิดว่า คำแปรญัตติของพวกเรานะครับ ถ้า เปึ้นส่วนของกิจการของรัฐนั้น ผมคิดว่า คนที่จําเปึนจะต้องเสียสละให้กับแผ่นดินนี้ ประเทศชาติ แห่งนี้ ก็คงจะต้องยอมได้นะครับ แต่ที่ผ่านมาครับ จะเห็นได้ชัดครับ มีข่าวคราวอยู่เสมอครับ ที่ดินบางผืนนะครับ บางที่ที่ถูกได้รับการเวนคืนนั้น กลับกลายปรากฏว่า รัฐให้ทำการหา ผลประโยชน์ และไปให้การเช่าช่วงต่อครับ มีการเช่าช่วงต่อกันเปึ้นทอด ๆ ทำกำไรให้กับเอกชน อย่างมหาศาล ร่ำรวยนะครับ แล้วสัญญาก็ขัดกัน หมดวาระสัญญาเอกชนก็ทะเลาะกันเองบน ผื่นที่ดินของรัฐนะครับ ซึ่งเปึนข่าวคราวที่เห็นกันอย่างชัดเจนอยู่โดยทั่วไป ตรงนี้แหละครับน่าที่ จะเปึ้นสิ่งที่ผมคิดว่า น่าจะตระหนักให้ดีนะครับ ในการที่จะตรามาตรานี้ขึ้นมานะครับ เพราะฉะนั้นความสําคัญครับ เหมือนอย่างที่กลุ่มท่านอาจารย์เจิมพูดครับ ประเด็นที่สําคัญ คือ ตัวทรัพยากรนั่นนะครับ เปึนตัวสำคัญนะครับ ในวรรคที่ ๒ ครับ มูลค่าที่แท้จริงนะครับ ที่ผ่าน มาครับ ครอบครัวผมเคยเจอปัญหาในการเวนพื้นที่ดินนะครับ เพื่อเอาไปทำถนนนะครับ ขยาย จาก ๑ เลน (Lane) เปึน ๔ เลน นะครับ เปึนประสบการณ์โดยตรงเลยครับ ปรากฏว่า การ จัดสรรเงิน เพื่อที่ทำการชดเชยนั้นนะครับ เจ้าหน้าที่ของรัฐมีความรู้สึกว่า ไม่สบายใจใน กระบวนการในการจัดทำกระบวนการครับ เขามีความฉลาดครับ เมื่อกี้ท่านประธาน ผมพูดไปที่ หนึ่งแล้วครับ ที่ดินหัวถนนกับปลายถนนนะครับ เขาทำให้ราคาไม่เท่ากันครับ และเมื่อมีการจัด จ่ายในส่วนของค่าตอบแทนในการเวนคืนที่ดินนั้น ก็มีการนัดนะครับ วันนี้คนในหมู่บ้านนี้ เลขที่เท่านี้ มากับคนต่างหมู่บ้าน คนละที่คนละทาง เพื่อที่ไม่ให้รู้ หรือปฏิสัมพันธ์กัน หรือกระบวนการอะไรกันเลย นี่ครับ และในขณะนั้นยังไม่พอครับ กระบวนการ วิธีการดังนี้ครับ มีการช่วงชิงความได้เปรียบของฝ์ายบริหาร ที่รู้แผนนโยบายต่าง ๆ ได้มาทำการกว้านซื้อไว้ก่อนก็มีในบางครั้งนะครับ มาหลอกพี่น้องประชาชน เกษตรกร อย่างพวกผมที่เปึ้นเจ้าของพื้นที่ที่ดินกันอันน้อยนิดนะครับ โดยการปัืนราคาเตรียมกระบวนการ มากมายหลายอย่างมหาศาล ซึ่งตรงนี้นี่เปึ้นผลที่เห็นได้ชัด เปึนปัญหาที่ชัดเจนที่สุดนะครับ โดยเฉพาะในเรื่องของการทุจริตคอร์รัปชัน (Corruption) ในประเด็นนี้นะครับ มันไปเกี่ยวเนื่อง เชื่อมโยงอย่างชัดเจนในส่วนตรงนี้ด้วยเช่นเดียวกัน ซึ่งผมคิดว่า ตั้งแต่ในอดีตเปึนต้นมานะครับ พี่น้องคนไทยยินยอมพร้อมใจครับที่จะเปึนผู้ถูกเวนคืนครับ แต่ขอให้การเวนคืนนั้น เปึ้นประโยชน์ที่แท้จริงแห่งรัฐครับ และรัฐได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริง ผมคิดว่า ตรงนี้นี่คนไทย ยอมเสียสละได้นะครับ มีโครงการมากมายหลายโครงการนะครับ ดังจะเห็นได้ชัดนะครับ ที่ประจวบคีรีขันธ์ ขออนุญาตยกตัวอย่างนะครับ เห็นได้ชัด โครงการหลายโครงการ เช่น โครงการแก้มลิงก็ดี โครงการแก้ปัญหาน้ำท่วม หลายสิ่งหลายอย่าง ซึ่งต้องเวนคืนที่ดิน นะครับ ในส่วนตรงนี้พี่น้องประชาชนบางหมู่บ้าน บางครอบครัว ไม่ขอรับครับ เพราะถือว่า มาแก้ปัญหาให้แผ่นดิน ประเทศชาติ ยังทำได้เลยครับในส่วนตรงนี้ แต่สิ่งที่สำคัญนะครับ ถ้าต้องมีการนำจ่ายในเรื่องของการชดเชยค่าเสียหายนั้น ควรจะเปึนมูลค่าที่แท้จริงครับ เพราะอะไรครับ เพราะมูลค่าที่แท้จริงนั้นเปึนมูลค่าที่ต้องเปึนมูลค่าที่ปัจจุบันที่สุดครับ บางครั้งการเว้นคืนนั้น จะเห็นได้ชัดครับ การมีปัญหา ระยะเวลาในการนำเงินที่มาชดเชย ให้กับผู้เสียหาย คือ ผู้ถูกเว้นคืนนั้น ไม่มีความชัดเจนในระยะเวลาที่เหมาะสมอันควรเลยนะครับ ตรงนี้แหละครับ มันจึงไม่เปึนธรรมมาก ๆ สำหรับผู้ที่ต้องถูกเว้นคืนนะครับ

ประเด็นสุดท้ายครับ การที่วรรคที่ ๓ นั้น วรรคสุดท้ายนะครับ ที่ต้องพูดว่า ทั้งนี้ให้เปึนไปตามกฎหมายบัญญัตินั้น เหตุผลไม่ได้เปึ้นอะไรครับ เปึนการต่อกย้ำ ครับ เพราะว่ารัฐธรรมนูญ ฉบับป้ ๒๕๕๐ นั้น เท่าที่เข้าใจกันอยู่ พวกเราตั้งปณิธานกันว่า พยายามใช้ คำว่า เพื่อให้เปึนไปตามกฎหมายบัญญัติ ให้น้อยที่สุดนะครับ เพราะฉะนั้นตรงนี้ นี่ครับ เปึนการเพิ่มคำเพื่อให้ตระหนักครับ สำหรับผู้ที่จะต้องมาทำกระบวนการทางด้าน กฎหมายต่อไปนะครับ ผมคงนำเรียนท่านประธานฝากไปถึงทางคณะท่านกรรมาธิการยกร่าง เพียงเท่านี้ ขอบพระคุณมากครับ