เมื่อผมเป่ดฟัาบ ไม่มีเลย ผมก็บอกท่านประธานครับ ยังไม่ได้บอกท่านประธาน เจ้าหน้าที่อยู่ฝัืงซ้ายมือใช่ไหม ผมก็เจอเจ้าหน้าที่พอดี ผมก็ น้องมานี่หน่อยสิ น้องเขาก็มานั่ง ผมนั่ง คุณพิเชียร์ก็นั่งอยู่แถวหน้า มีคุณหมอธีรวัฒน์ นั่งคู่ด้วย คุณพิเชียรนั่งอยู่แถวหน้า แปรญัตตินะ ผมก็นั่งอยู่แถวที่ ๒ เจ้าหน้าที่มา ก็มานั่ง ข้างซ้ายผมนี่ ผมก็ถาม ท่ามกลางการกำลังจะถามนั่นนะครับ คุณพิเชียร์ก็ลุกจาก ข้างหน้า มานั่งข้างขวาผม ผมถามเจ้าหน้าที่ว่า น้อง มันเกิดอะไรขึ้น ๑๓๘ ประเด็น หายไปตรงไหน น้องเขาบอกว่า ของผมนั้นมันไปอยู่ เหลืออยู่เพียงมาตราเดียว ประเด็น เดียว คือ ประเด็น มาตรา ๒๖๗ เหลืออันเดียว คือ มาตรา ๒๖๗ ว่าด้วยเรื่อง ปปช. และ ปปช. นั้น ปรากฏว่า มันเปึ้นการแก้ไขไปตามร่างของร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ปปช. ไปแล้ว ได้อันเดียวท่าน ผมบอกเปึนไปได้อย่างไร อีก ๑๓๗ หายไปไหน น้องเขาก็ บอก พอดีคุณพิเชียร์ก็มานั่งข้าง ๆ น้องเขาก็ชี้ไปบอกว่า ท่านพิเชียรให้เอาออกทั้งหมด หูซ้ายผมนี่ เจ้าหน้าที่บอก ท่านพิเชียร ชี้อย่างนี้เลย ให้เอาออกทั้งหมด เหลืออันเดียว ผม บอก คุณพิเชียร อยู่ข้างขวามือ ทันทีเลยนะ มันเปึนอย่างไร หายไปตั้ง ๑๓๗ คุณให้ใส่ อันเดียว คุณพิเชียร์ก็บอกว่า เจ้าหน้าที่คงพิมพ์ตก โอ๊ะ ๑๓๘ ประเด็น ตก ๑๓๗ เหลือ อันเดียวเข้ามา ผมบอกมันเปึนไปได้อย่างไรคุณพิเชียร์ นี่อย่างไร เจ้าหน้าที่ยังไม่ไปไหน ยังนั่งอยู่ข้างซ้ายผมนี่ เขาบอกว่า คุณน่ะเอาออกทั้งหมด ตกลงเจ้าหน้าที่โกหกผมหรือ คุณพิเชียรโกหกผมแน่ เพราะ ๒ ข้างหูอยู่ท่ามกลาง ๒ ฝัืงเลย ข้างซ้าย และข้างขวา ผม อยู่ท่ามกลางอะไรนะ เขาหว่างเขา ทันทีเหมือนกัน ท่านประธาน ผมก็กราบเรียนท่าน ประธานประสงค์ นั่งประธานในกรรมาธิการ บอก ท่านประธานขออนุญาตเถอะ ผมก็เล่า เรื่องคล้ายทำนองนี้มาเปึนลำดับ ผมบอก ท่านประธานให้ความเปึนธรรมผมด้วย หูซ้าย ผมนี่ เจ้าหน้าที่ข้างหูซ้ายผม ซึ่งลุกออกไปเมื่อกี้นี้ บอกว่า คุณพิเชียรเอาออกทั้งหมด ให้ อันเดียว มาตราเดียว คือ ๒๖๗ ขณะเดียวกัน คุณพิเชียรบอกว่า เจ้าหน้าที่คงจะพิมพ์ตก หล่น ท่านประธานให้ความเปึนธรรมผมด้วย บัดนี้ คำแปรญัตติของผม ๑๓๗ ประเด็น ได้ ๑ นะ ได้ ๑ เหลือ ๑๓๗ ประเด็น ตกหายหมดเลย ท่านจะให้ความเปึ้นธรรมกับผม อย่างไร ก็จึงอภิปรายเรื่องนี้ยาวนะครับ ประเด็นเรื่องนี้ยาว ท่านประธานครับ จนกระทั่ง มาอนุญาตกัน คุยกันต่อไปนะครับ บอกว่า เอาล่ะ ก็ให้แปรญัตติกันได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๗ ท่านเสรีจำได้ไหม เราประชุมนอกรอบกัน ท่านอาจารย์สมคิดจำได้ใช่ไหมครับ เราตกลงกันบอกว่า ที่ประชุมมีมติว่า ให้แปรได้ภายในวันที่ ๒๕ ผมเปึนคนขอร้องเองว่า ขอขยายเถอะ เพราะวันที่ ๒๕ คือ วันสุดท้ายขององค์กรอิสระต่าง ๆ องค์กรต่าง ๆ ๑๒ องค์กรตามรัฐธรรมนูญ แปรเข้ามา แจ้งเข้ามา ผมขอเถอะ ขอเพิ่มอีก ๓ วัน จําได้ไหม ครับ ขอเลื่อนจาก ๒๕ เปึน ๒๖ เสาร์ ๒๗ อาทิตย์ ๒๘ วันสุดท้าย คือ วันจันทร์ ท่านเสรี สุดท้าย พี่น้องเราก็บอกว่า เอา ตกลงตามนั้น ให้ขยาย ๒๘ กว่าจะได้ ๒๘ ท่านสมคิดเอง บอกว่า มันจะกระทบกระเทือน กรรมาธิการยกร่างจะเสียหาย เวลาจะหมดไป อะไร โอย ยาว กว่าจะยอม สุดท้ายท่านเสรี ในฐานะที่เปึนประธานที่ประชุมในวันนั้นก็เลยบอก พี่น้องเราก็เลยบอก เอาเวลา เวลาไหน กันแน่ ท่านไปดูบันทึก เวลาก็เวลาราชการสิสี่โมงครึ่ง ผมก็ไม่ว่าอะไร และไอ้มาตรา ๒๗ บอกว่า ให้แปรญัตติได้ไปถึงวันที่ก่อนวันนัดประชุม คือ วันที่ ๑๑ คือ แปรได้ไปถึง วันที่ ๑๐ ผมก็ขีดเส้นใต้ให้พวกข้างซ้ายดู ข้างขวาดู นี่ ๆ จะอย่างไรก็ตามขอได้ ขอไม่ได้ ก็ จะลอบแปรญัตติ ถ้าอยากจะแปรญัตติ จะลอบแปรไปถึงวันที่ ๑๐ คอยดู จะเถียงอย่างไร มติทั้งหลายมันจะเกินรัฐธรรมนูญได้อย่างไร เอาล่ะ ประเด็นนี้ก็ว่าไป แต่ท่านประธาน ครับ สุดท้ายเราก็มาเจรจา มาขอแปรญัตติได้กันจนตอนสุดท้าย เอาเมื่อตอนวันศุกร์ สุดท้ายก็ตาม จนกระทั่งผมไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ไปจำทบทวนครับท่านประธาน ท่านประธานไม่ยอมดูลายเซ็นเลย ไม่ดูเลย ผมยอม สุดท้ายผมทบทวน คุณพิเชียร เรา คุยกัน เราตกลงกันนี่เปึนตามนี้ใช่ไหม นี่ตามนี้ ๑. ของคุณ คือ พระพุทธศาสนาเปึน ศาสนาประจำชาติ ผมก็เถียงคุณพิเชียร ๒. มาตรา ๖๘ ของท่านสดศรี ๓. นโยบายแห่ง รัฐ ก็มีหมอธีรวัฒน์ คุณพิเชียร์ก็เติม ไม่ใช่เฉพาะหมอธีรวัฒน์ มีลายมือคุณพิเชียรเอง คุณอรรครัตน์ และคุณพิเชียรด้วย ๔. รัฐสภา สภาเดียว ๑๓๘ ประเด็น เมื่อ ๑๓๘ ประเด็น กระทบกับของท่านสดศรี มาตรา ๖๘ จึงลบ ๑ เหลือ ๑๓๗ ประเด็น นี่ การุณ คุณพิเชียร์ก็เขียนอีกว่า อันดับที่ ๕ มีของคุณอรรครัตน์ในเรื่องอื่น ๆ เล็กน้อย ซึ่งมัน ก็ไม่กระทบกระเทือนกับเรื่องของ ๑๓๗ ประเด็น ใช่อย่างนี้ใช่ไหม ต่อไปนี้เราพูดกันเปล่า ไม่ได้แล้ว ต้องลงชื่อ เจ้าหน้าที่จะได้ทำถูก ลงชื่อเลย ผมก็เซ็นชื่อ การุณ นี่ท่านประธาน เห็นลายเซ็นผมไหม แล้วท่านประธานดูนี่ ลายเซ็นข้างล่าง พิเชียร ลงวันที่เรียบร้อย ผมก็ เอารายชื่อผมนี่บวกด้วยเบอร์โทรศัพท์ผมให้เจ้าหน้าที่ด้วย เพื่อประกอบว่า คุณมีปัญหา อะไรถามผมบ้าง อย่างนี้ใช่ไหม ท่านประธาน ถ้าเปึ้นไปตามข้อตกลงอย่างที่ว่านี้ ท่านประธานเห็นไหม ไม่มีอะไรขัด ไม่มีอะไรเคือง ไม่มีอะไรขบกันเลย และการแปรญัตติก็ จะเรียบร้อย เข้าสภาพิจารณากันตามลำดับ ท่านสมาชิกจะเห็นด้วยกับซ้าย เห็นด้วยกับ ขวา เห็นด้วยกับหน้า เห็นด้วยกับหลัง ไม่เห็นด้วยกับใคร หรือร่วมเห็นด้วยกับอย่างไร ต่าง ๆ นั่นก็เปึ้นอีกเรื่องหนึ่ง แต่เราได้นำข้อเท็จจริงทั้งหลาย น้ำเหตุ น้ำผลทั้งหลาย และ น้ำข้อมูลทั้งหลายนี่มาให้สภาเสียให้หมด ให้ครบ พี่น้องประชาชนทั่วประเทศจะได้ฟัง พร้อมกันกับเรา เรียนรู้พร้อมกันกับเรา เข้าใจพร้อมกันกับเรา ท่าน นี่คือเหตุผลของ ทุกฝ์าย ทุกคน ทุกท่าน แต่ท่านประธานครับ ผมถูกต้มครั้งแรกในการอยู่สภานี่