เรียนท่านประธานที่เคารพค่ะ วลัยพร รัตนเศรษฐ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐค่ะ ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นสําหรับรายงานผลการพิจารณาศึกษาการคมนาคมขนส่ง ทางน้ํา ก่อนอื่นขออนุญาตที่จะขอบพระคุณแล้วก็ขอชื่นชมคณะกรรมาธิการที่ศึกษาเรื่อง การคมนาคมขนส่งทางน้ํา ซึ่งก็เปึนการรายงานที่ค่อนข้างครอบคลุมในแง่เรื่องของการที่เรา จะพัฒนาการคมนาคมขนส่งทางน้ําในเล่มนี้ ซึ่งในประเด็นที่คณะกรรมาธิการได้นําเสนอ ทั้งหมด ผลการศึกษา ๔ ประเด็นด้วยกัน ทั้งในเรื่องของโครงสร้างพื้นฐาน การบริหารจัดการ แล้วก็การพัฒนาระบบโครงข่ายคมนาคมทางน้ําเพื่อพื้นที่เฉพาะ แล้วก็อีกประเด็นสุดท้าย ก็คือเรื่องของการพัฒนาในเรื่องท่องเที่ยว อยากที่จะให้ความเห็นเพิ่มเติมนิดหนึ่งในประเด็นที่ ๓ กับในประเด็นที่ ๔ อยากที่จะมีข้อเสนอแนะให้กับทางท่านกรรมาธิการว่าอยากที่จะยกขึ้น ให้เปึนลักษณะของมีรายละเอียดของการศึกษา แต่ว่าจริง ๆ ก็มีความ เขาเรียกเปึนสารตั้งต้น ที่ดีมากอยู่แล้วในเรื่องของวัตถุประสงค์ที่ ๓ กับวัตถุประสงค์ที่ ๔ แต่ว่าอยากที่จะยกตัวอย่าง อย่างนี้ว่าในเรื่องของพื้นที่เฉพาะ ในเรื่องของพื้นที่เชื่อมโยงกับอีอีซี (EEC) เรื่องของพัฒนา พื้นที่เศรษฐกิจภาคตะวันออก แล้วก็เรื่องของเอสอีซี (SEC) เรื่องของเศรษฐกิจภาคใต้ สําหรับ ๒ ประเด็นนี้มันเชื่อมโยงกันในลักษณะทั้งในเรื่องของการขนส่งทางน้ํา แล้วก็เรื่อง ของทางราง รวมทั้งทางบกด้วย ทางรางนี้มีเรื่องของรถไฟความเร็วสูงมาจอดอยู่ที่หัวหิน แล้วก็ส่งต่อไปที่เรื่องของรถไฟรางคู่ไปจนถึงนราธิวาส อันนี้มันเปึนแผนที่อยู่ในระบบเดียวกัน ซึ่งในเส้นทางที่โครงข่ายเมื่อสักครู่นี้เพื่อนสมาชิกก็พูดในเรื่องของชุมพรกับของระนอง ซึ่งตรงนั้น

เปึนส่วนหนึ่ง แล้วก็ชุมพร-ระนองนี้มีอยู่ ๒ สถานะ ถ้าเราดูจากสายของคมนาคมแล้ว เขาก็อยู่ในเรื่องของเอสอีซี (SEC) ที่จะมีแผนในการสร้างเส้นทางคมนาคมทางบก ทางน้ํา ทางราง แต่ในขณะเดียวกันถ้าเปึนแผนการท่องเที่ยวในวัตถุประสงค์ข้อที่ ๔ เขาก็เปึนใน ส่วนหนึ่งของไทยแลนด์ ริเวียรา (Thailand Riviera) ซึ่งมีทั้งเพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร แล้วก็ระนอง ดังนั้นถ้าเราเอาเชื่อมโยงมาทั้ง ๒ วัตถุประสงค์ นั่นก็คือเรื่องของพื้นที่เฉพาะ แล้วก็เรื่องของการท่องเที่ยว เราก็จะพบได้ว่าถ้าเราพัฒนาในเรื่องขนส่งทางน้ํา แล้วก็ เชื่อมโยงทั้ง ๓ ระบบนี้เข้าด้วยกันรองรับกับการท่องเที่ยวที่จะเกิดขึ้น อันนี้คือในส่วนหนึ่ง แล้วถ้ายิ่งในเรื่องของ ๒ ฝัืงก็คือภาคใต้ ๒ ฝัืง ทั้งฝัืงอันดามันแล้วก็ฝัืงอ่าวไทย ถ้าเราทําเปึน เส้นทางเดินผ่านทั้งหมดไม่ว่าทางบก ทางเรือ ทางอากาศ เราจะพบได้ว่านี่คือศูนย์กลาง การท่องเที่ยวใหญ่ ไม่ใช่เฉพาะของประเทศไทย แต่นั่นคือภูมิภาคนี้แล้วมันเชื่อมโยงไปที่ ไม่เพียงแค่เอสอีซี (SEC) แต่เชื่อมโยงไปที่บิมส์เท็ก (BIMSTEC) นั่นคืออีก ๗ ประเทศที่เรามี ความร่วมมือทางด้านวิชาการ แล้วก็ทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านการท่องเที่ยว ประเทศอินเดีย ก็พันกว่าล้านคน อันดับ ๒ ของโลก ๑,๓๐๐ ล้านคน ซึ่งตามติดกับประเทศจีนเท่านั้นเอง ดังนั้นกําลังของผู้ที่จะเข้ามาถ้าเปึนนักท่องเที่ยวของเรามหาศาล ดังนั้นสิ่งที่เราอยากจะ ตอบโจทย์ว่าคมนาคมขนส่งทางน้ําในประเทศที่ในเรื่องของการสัญจร ในเรื่องของโลจิสติกส์ (Logistics) เปึนสิ่งที่จําเปึน แต่เราต้องคิดถึงว่าอนาคตอีก ๕ ป้ ๑๐ ป้ข้างหน้ามันต้องรองรับ ด้วยการท่องเที่ยวที่มหาศาลมากขึ้น ดังนั้นอยากจะขอบพระคุณท่านกรรมาธิการด้วย ที่ศึกษาเรื่องนี้เอาไว้เพื่อเปึนสารตั้งต้นในการที่จะทําแผนแม่บทต่าง ๆ ให้เกิดขึ้น

แต่ก็อยากที่จะเรียนให้มันเปึนระบบมากขึ้น และยิ่งโดยเฉพาะของภาคใต้ ขอพูดเสริมอีก นิดหนึ่ง เรื่องของอันดามันเขาก็จะมีเรื่องของแผนอันดามัน เวลเนส คอร์ริดอร์ (Andaman Wellness Corridor) ขึ้นมา หรือที่เรียกว่าเอดับเบิลยูซี (AWC) ซึ่งเปึนพื้นที่อันดามัน ๖ จังหวัดด้วยกัน ซึ่งตอนนี้มติ ครม. ๑๑ ตุลาคม ๒๕๖๔ ก็ได้ยอมรับแล้วว่ามีการตั้งศูนย์ สุขภาพท่องเที่ยวแบบสุขภาพอันดามันขึ้นมาที่จังหวัดภูเก็ตนําร่องก่อน แล้วก็จะขยายต่อไป อีกทั้ง ๖ จังหวัดด้วยกัน ดังนั้นถ้าขนส่งทางน้ําไม่รองรับตัวนี้ก็คงจะสามารถทําให้เราลดทอน ศักยภาพและขีดความสามารถในการแข่งขันในเชิงของการท่องเที่ยวทางทะเล รวมทั้ง ทางอากาศด้วย รวมทั้งทางบกเช่นกัน ดังนั้นก็อยากที่จะให้การศึกษานี้เปึนสารตั้งต้นในการ ที่จะศึกษารายละเอียดทําแผนแม่บทในเรื่องที่จะรองรับกับพื้นที่เฉพาะอีอีซี EEC) เอสอีซี (SEC) แล้วก็ในเรื่องของเอดับเบิลยูซี (AWC) ไปพร้อม ๆ กัน ก็ต้องกราบขอบพระคุณ อย่างสูง เปึนผลงานที่น่าชื่นชม ขอบพระคุณค่ะ