กราบเรียนทานประธานที่เคารพ ผม เกษม ศุภรานนท สมาชิกสภาผูแทนราษฎร พรรคพลังประชารัฐ จังหวัดนครราชสีมา เขต ๑ ประกอบไปดวยเทศบาลนครนครราชสีมา ๙๐ ชุมชน เทศบาลโพธิ์กลาง เทศบาลหนองไผลอม และ อบต. หนองจะบก ผมในฐานะที่เสนอขอใหสภาผูแทนราษฎรตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อศึกษาแผนปฏิรูปประเทศดวยการศึกษาและแกปใญหาเรงดวนดานการศึกษา ปใญหา หนี้สินครู ซึ่งทานปรีดาและคณะ วันนี้ผมมีความสุขที่ทานทั้งหลาย ทั้ง ๓-๔ ทานไดพูดถึง ปใญหาหนี้สินครู ผมในฐานะที่เป็นทั้งครูใหญ อาจารยใหญ แลวก็เป็น ผอ. โรงเรียน จริง ๆ แลว ทานประธานครับ ผมอยากจะเริ่มตนดวยสไลด (Slide) ครูคือใครสักหนอยครับ เพื่อเป็น ความสุขในการมองครูครับ
(เจาหนาที่ดําเนินการเปิดพรีเซนเทชัน)
ครูคือใครใครคือครูในวันนี้ ใชอยูที่ ปริญญามหาศาล ใชอยูที่เรียกวาครูอาจารย ใชอยูนานสอนนานในโรงเรียน ครูคือผูชี้นํา ทางความคิด ใหรูถูกรูผิดคิดอานเขียน ใหรูทุกขแรูยากรูพากเพียร ใหรูเปลี่ยนแปลงสูรูสรางงาน ครูคือผูยกระดับวิญญาณมนุษย ใหสูงสุดกวาสัตวเดรัจฉาน ครูคือผูสั่งสมอุดมการณ มีดวงมาร เพื่อมวลชนใชตนเอง ครูจึงเป็นนักสรางผูยิ่งใหญ สรางคนจริงสรางคนกลาสรางคนเกง สรางคนใหเป็นตัวของตัวเอง ขอมอบเพลงนี้มาบูชาครู เนาวรัตน พงษไพบูลย ทานประธานครับ อยากจะกราบเรียนวาครูเป็นครูที่ไดรับความยกยองทางสังคมสูงมาก และผมเองก็มีความสุข ในการเป็นครู เป็นครูนอย เขาเรียกวาครูนอยประมาณสัก ๓-๔ ปี แลวก็เป็นครูใหญ ครูใหญเสร็จแลวก็ยังไมมีหนี้ครับ เพราะวาครูใหญตอนนั้นยังหนุมอยู ๒๖-๒๗ ปี ครูผมก็มีแต ครูหนุมครูสาวไมมีหนี้ พอมาเป็นอาจารยใหญก็เริ่มมีนักเรียน ๒๐๐ กวาคน ครูก็ ๑๐ กวาคน ๑๒ คน ภารโรง ๑ คน ก็ยังไมมีหนี้ พูดถึงความหลังครับทานประธานที่เคารพ ปี ๒๕๓๕ ปี ๒๕๓๖ ครูเริ่มอายุมากขึ้น เริ่มสรางฐานะ ก็มีหนี้ครับทานประธาน ก็เป็นหนี้ ตามที่ทานทั้งหลายไดพูด ขออนุญาตสไลด (Slide) ตอไป ก็คือผมเป็นหนุมผมก็ซื้อคาวาซากิ จีทีโอก็เริ่มเป็นหนี้ ขี่มอเตอรไซคไปทํางาน แลวก็จําเป็นตองผอนมอเตอรไซค ผมจําไดวา คาวาซากิ จีทีโอ เพื่อนครูที่อยูในที่นี้หรือเพื่อนสมาชิกก็คงจะเห็นวาความลําบาก อันนี้เป็น สวนหนึ่งเทานั้นนะครับ ประมาณสัก ๕ เปอรเซ็นตแของครูเรา สไลด (Slide) ตอไปครับ อันนี้ คุณครูสาวหนอยก็จะทําใหบรรยากาศสดชื่นสําหรับคุณครูหนุม ขอสไลด (Slide) ตอไปครับ อันนี้เป็นเรื่องที่ผมอยากจะเรียนวาพอเป็นครูปใ๊บ ดานสังคมมันจะเป็นเพิ่มคุณคาใหกับครู คนในสังคมจะยกยองครูมาก ใหเกียรติครู ครูกับพระพอ ๆ กัน พอมีเรื่องมีราวก็จะโดน ถลมทลาย แตในสังคมชนบทจะถือวาครูเป็นครูที่มีเขาเรียกวาเป็นผูนําทางชุมชน เพราะฉะนั้น ครูเองดานสังคมไมวาจะเป็นดานพัฒนาชุมชน เวลามีการมีงานตาง ๆ ชวยซอง ครูนอย ๒๐๐ บาท ครูใหญ ๒๐๐ บาทไมได ตองเป็น ๓๐๐ บาท คืออันนี้เริ่มมีหนี้มีสินเหมือนกับ ทานปรีดาพูด เหมือนกับทานผูหลักผูใหญในที่อภิปรายไปแลวพูด เพราะฉะนั้นความเป็นอยู ทางสังคมจะสูงมาก พอเริ่มมีสังคมแลวก็จะเริ่มเศรษฐกิจก็ไมดี เศรษฐกิจก็จะเริ่มถดถอย สรางบานก็ยืมหนี้ยืมสินเขา อันนี้ผมอยากจะเรียนวาสังคมที่อยูในกําหนดนี้ ครูจะตองแตงตัวดี วันจันทรเครื่องแบบ วันอังคารผูกเนกไท (Necktie) วันศุกรแตองผาไหม ผาไหมตองซื้อผาไหมดี ๆ อันนี้ก็เริ่มเป็นหนี้ ถาครูไมมีคตินกนอยสรางรังแตพอตัวแลวจะไปไมรอดเลยทานครับ ยิ่งสังคมทุกวันนี้เป็นสังคมแบบไหนก็ไมรูทานประธาน มันมีมือถือมาเป็นหนี้เป็นสิน แลวก็ ทุกคนตองมีมือถือ ตองมีรถ ๒ คัน ๓ คัน ลูกคนนั้นคันหนึ่ง บางครั้งผมอยากจะใหรวบรวม ทรัพยแสินครูวาคุณหนี้เทาไร คุณมีทรัพยแสินเทาไร เอามาดูสิวาจริง ๆ เทาไร เมื่อสักครูนี้ ผมโทรศัพทไปที่โคราช ผมถามสหกรณแออมทรัพยแครูเป็นอยางไร ประมาณ ๒๗,๐๐๐- ๓๐,๐๐๐ คน ครูที่วิกฤติประมาณกี่เปอรเซ็นต ประมาณ ๗ เปอรเซ็นต ทานประธานครับ ๗ เปอรเซ็นตแก็คือประมาณสัก ๗๐๐ คน ๘๐๐ คน ๑,๐๐๐ คน ที่วิกฤติ ที่มีปใญหาจะลมละลาย เพราะฉะนั้นตรงนี้อยากจะเรียนวาถาเขาไปดูแลตองเขาไปดูแลเฉพาะหนี้สินที่วิกฤติจริง ๆ เอาอยางนี้ดีกวาประมาณสัก ๗-๘ เปอรเซ็นต หรือ ๑๐ เปอรเซ็นตแตรงนี้ อยากจะกราบเรียน ทานประธานไปถึงผูหลักผูใหญของรัฐบาลถาจะเขาไปดูแล คือดูแลวิกฤติจริง ๆ แตหนี้ธรรมดา ก็พออยูไหวอะไรไหว เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ก็จึงกราบเรียนทานประธานวาสิ่งเหลานี้เป็นสิ่งที่ผม อยากจะนําเรียนทานประธานแลวก็ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่เอาความยากลําบากของครูสวนหนึ่ง ๑๐ เปอรเซ็นตแมาใหสภาอันทรงเกียรติไดรับทราบ อันนี้ก็เพื่อน ๆ สมาชิกพูดหมดแลววา หนี้สินครูมาจากไหน ลองเปิดสไลด (Slide) ตอไปทานครับ ที่เห็นนั่นแหละครับทานประธาน สหกรณแออมทรัพยแครูที่ผมนําเรียนเมื่อสักครูนี้ เฉพาะบีบใหแคบลงก็คือที่โคราชของผม มีสมาชิก ๒๗,๐๐๐-๓๐,๐๐๐ คน หนี้จริง ๆ ประมาณสัก ๗๐๐-๘๐๐ คน เพราะฉะนั้น หนี้ที่วิกฤติจึงเป็นปใญหาที่สุด อันที่ ๒ หนี้ที่ผมอยากจะนําเรียนที่ประชุมอันทรงเกียรติแหงนี้ เพื่อน ๆ สมาชิกไดพูดไปแลวก็คือ ช.พ.ค. หรือกูโครงการ ๕ โครงการ ๖ โครงการ ๗ ทานประธานคงไมไดกู คงไมทราบหรอกวา โครงการ ๕ ของ ช.พ.ค. ชวยเพื่อนครูประมาณ ๖๐๐,๐๐๐ บาท แลวก็โครงการ ๖ ประมาณ ๑,๒๐๐,๐๐๐ บาท และโครงการ ๗ จํานวน ๓ ลานบาท อันนี้แหละทานประธานครับ มันจะมีอยูอันหนึ่งที่ดูแลวสงสารครูก็คือเงินเขาเรียก เงินประกันชีวิต ก็คือเขาจะหักเลย ๑๐ ปีนี้ ๙ ปีนี้ เขาจะหักรวมกันครั้งเดียวเลยหักครั้งเดียว อยางกรณีที่โครงการ ๕ เบี้ยประกัน ๓๗,๒๐๐ บาท ถา ๑๐ ปีจะเป็นเงินเทาไร โครงการ ๖ อัตราดอกเบี้ยประกัน ๖๖,๙๖๐ บาท จะเป็นเทาไร โครงการ ๗ อัตราดอกเบี้ย ประกัน ๑๘๖,๓๐๐ บาท อันนี้ครูเราก็หลงก็ประกันไป อยู ๆ เขาบอกวาประกันที่ตัวเอง เอาประกันไวนั้นเป็นประกันอุบัติเหตุและสุขภาพ ไมใชประกันชีวิต พอครบ ๙ ปี ๑๐ ปีแลว ตองประกันใหมอีก สิ่งนี้เป็นสิ่งที่สะทอนวาครูเราลําบากลําบน สัญญาที่ธนาคารออมสิน ไมรูคิดอยางไร คิดไมซื่อตอครูหรืออยางไรไมทราบ อันนี้ถึงอยากจะตั้งคณะกรรมาธิการ วิสามัญเพื่อศึกษาจริง ๆ มันเป็นอยางไร ผมเองก็มีพี่มีนองกูเงิน ช.พ.ค. ที่เพื่อนพูดวากูเงิน กระดูกนั่นแหละมาใชกอน บางคนก็ไปใชลงทุนทําโนนทํานี่มีประโยชน แตบางคนเอาไปใช ที่มันไมเป็นประโยชนแก็มีปใญหา จึงขอเรียกรองผานทานประธานไปวาการที่มาหลอกครู แลวทําประกันชีวิตแบบนี้ไมถูกครับทานประธาน อยู ๆ พอบางคนเขา ๙ ปีแลวตองมาทํา ประกันใหมอีก เงินมันเยอะแยะครับ เรื่องนี้ผมจึงเรียนทานประธานวาธนาคารออมสินก็ดี เมื่อสักครูนี้เพื่อนโทรมาจากอําเภอพิมายบอกวาเกษียณไปแลว เป็นอยางไรเพื่อน โอสบายเลย สบายอยางไร ถาใครอายุ ๖๕ ปี เขาจะใหอีก ๒๐๐,๐๐๐ บาท คนที่ยังไมเสียชีวิตใหอีก ๒๐๐,๐๐๐ บาท แลวเงิน ๒๐๐,๐๐๐ บาท ใหกูกอนเขาเรียกบําเหน็จตกทอด เป็นอยางไร บําเหน็จตกทอดกูยากไหม ไมยากหรอกครับ ธนาคารวิ่งมาหาถึงบานเลย อํานวยความสะดวก ใหกูได แตพอกูเสร็จแลวตองสงนาน ๓๐๐,๐๐๐ บาท ๔๐๐,๐๐๐ บาท ๕๐๐,๐๐๐ บาท อันนี้คือประการที่ ๑ อํานวยความสะดวกใหกูอยางมีความสุขธนาคาร ๒. คนกูก็มีความสุข ถึงแมจะมีหนี้หลากหลายแลว อันนี้ก็เรียนทานประธานเบื้องตนวาการกูของครูก็ขาดวินัย เพื่อเป็นความสุขของประธานแลวก็ของพวกเราก็คือแหลงที่มาของการเป็นหนี้ครูก็มีอยู ๓ แหลง ขอสไลด (Slide) ตอไปครับ สหกรณแออมทรัพยแครูเราพูดไปแลว ธนาคารของรัฐ เมื่อสักครูก็พูดไปแลว ช.พ.ค. สวัสดิการคุรุสภาก็พูดไปแลว ครูมีหนี้คางชําระอันนี้ที่ผมพูดถึงวา ๕ เปอรเซ็นต ๑๐ เปอรเซ็นต อันนี้ก็นาสงสารนะครับ ตอไปแนวทางแกหนี้ เดี๋ยวผมกอนจะถึง แนวทางแกหนี้ผมขออนุญาตเรียนทานประธานนิดหนึ่งวาทั้งหมดทั้งปวงที่ผมเรียนไปแลวคือ สภาพจริงที่อยากจะกราบเรียนทานประธานเหมือนกับเพื่อน ๆ ที่นําเสนอไป คุณครูที่เป็นหนี้ แลวขวัญกําลังใจในการสอนในการทํางานก็ไมมี เอาเป็นวาขอแกหนี้ ๑. ใหมีวินัยของผูใหกู คือธนาคาร ๒. คนกูก็ตองมีวินัย นกนอยสรางรังแตพอตัว แลวก็หยุดเสีย เสนอรัฐบาลหยุดใหกู สําหรับคนที่มีเงินเหลือไมถึง ๓๐ เปอรเซ็นต กูไปทั่ว ใครใหกูก็กู กู กู มันไมไหวตองหยุดนะครับ ใหหยุดเสียคนที่มีเงินเหลือไมถึง ๓๐ เปอรเซ็นต แลวก็อันที่ ๒ ก็คือสถาบันการเงินตองมีวินัย อันที่ ๓ เพื่อน ๆ เขาพูดไวก็คือตอนนี้ถารัฐบาลชวยไดไมตองอะไรคือลดดอกเบี้ย ลดดอกเบี้ย ใหถูกลงเพื่อใหครูมีเงินเหลือที่จะเจือจุนตัวเองแลวก็ครอบครัว อยางดอกเบี้ยของธนาคารออมสิน ๕.๘ บาทตอปี หรือ ๔.๗ บาทตอปี ทําอยางไรจะปรับดอกเบี้ยและปรับโครงสรางหนี้ ตรงนี้ จะชวยไดครับ เงินเดือนเคยเหลืออยู ๑๐,๐๐๐ กวาบาท ก็จะเหลืออยู ๑๕,๐๐๐ บาท เหลืออยู ๑๗,๐๐๐ บาทอยางนี้ตอเดือนก็นาจะพออยูได ทั้ง ๒ คนสามีภรรยาก็อยูประมาณ ๓๐,๐๐๐ บาท เพราะฉะนั้นสิ่งเหลานี้ก็เรียนทานดวยความเคารพวาถาเป็นไปได ขอ ๕ ออกกฎหมายแกหนี้เป็นวาระแหงชาติ ซึ่งเพื่อนสมาชิกก็นําเรียนไปแลว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ผมเรียน ในเวลาจํากัดนี้ก็เกรงใจที่ประชุม แลวก็เกรงใจทานประธาน และเกรงใจเพื่อน ๆ แลวก็นําเรียน จากใจวาอยากจะเห็นครูเราหมดหนี้หมดสิน แลวก็สอนหนังสืออยางมีความสุข อยางของ ประเทศนิวซีแลนดแก็ดี ของประเทศมาเลเซียก็ดีเขามีสวัสดิการ มีบานพัก มีรถใหใช แตของเรา เป็นรถที่เราใชเองแลวก็หมดคาน้ํามันเอง อยางบางทีก็รถหลวงใชของครูไปเติมน้ํามันเอง อะไรเอง ยิ่งครูบานนอกยาก ทานประธานเป็นรัฐมนตรีวาการกระทรวงศึกษาธิการที่จะ กระจายอํานาจลงสูโรงเรียนผมก็ยังประทับใจอยูทุกวันนี้ ก็ขอขอบพระคุณทานประธาน และขอบพระคุณเพื่อน ๆ สมาชิกที่ใชเวลาเกินเล็กนอย แตวาภาวนาวาขอใหมีอภินิหาร ใหครูหมดหนี้หมดสินดวยเทอญ ขอบคุณมากครับ